ลมหนาว l เคียงจันทร์ l ัYoshisuki

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักที่ไม่มีวันหวนคืน

ชื่อตอน : รักที่ไม่มีวันหวนคืน

คำค้น : วิวาห์ / เเค้น / ร้าย /รัก / โหด / ทรมาน / ดราม่า

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 42.6k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2561 22:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักที่ไม่มีวันหวนคืน
แบบอักษร

เมื่อเวลาได้ผ่านไป  เพียงพอที่จะทำให้อัศวินเริ่มทำใจขึ้นได้บ้างแล้วกับการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่

จากงานเเต่งงานที่ถูกเหล่าบรรดาญาติผู้ใหญ่ ของทั้งสองฝ่ายเนรมิตขึ้นอย่างตระรานตาให้สมกับฐานะ ของชายหนุ่มเเละหญิงสาวผู้อันเป็นที่รัก การ์ดเชิญงานเเต่งงานที่กำลังจะถูกเเจกจ่ายไปทั่ว เรียกได้ว่าทุกอย่างพร้อมกับงานมงคลที่กำลังจะเกิดขึ้นเร็วๆนี้

เเต่ในเมื่อไม่มีสิ่งใดที่เเน่นอนในโลกนี้ จากการ์ดเชิญร่วมแสดงความยินดีกับคู่หนุ่มสาวที่จะกำลังจูงมือกันเข้าประตูวิวาห์ กับถูกเปลี่ยนเป็นการ์ดเชิญร่วมแสดงความอาลัยต่อเจ้าสาว

งานศพของ วิชุดา ถูกจัดขึ้นทามกลางความเศร้าโศกของบรรดาญาติผู้ใหญ่ของวิชุดา ที่ต่างเข้ามาร่วมไว้อาลัยต่อหญิงสาวผู้ที่จากไปเป็นครั้งสุดท้าย

เมื่อทุกคนรู้ข่าวของวิชุดาทุกคนต่างตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกันเป็นอย่างมากซึ่งไม่คิดว่ามันจะเกิดกับหญิงสาวผู้ที่กำลังจะเข้าสู่ประตูวิวาห์กับเเฟนหนุ่มของเธอ เเต่เมื่อทุกคนต่างรู้ถึงสาเหตุของการจากไปของหญิงสาวครั้งนี้ ทุกคนก็ต่างเศร้าโศก เพราะไม่มีผู้ใดอยากให้เกิดเหตุการณ์ในครั้งนี้

อัศวินคอยยืนตอนรับเเขกที่เข้ามาภายในงาน อย่างสีหน้าที่เศร้าโศกกับการสูญเสียหญิงสาว

" สวัสดีครับ คุณอา " อัศวินกล่าวสวัสดีหญิงสาวกับชายหนุ่มวัยกลางคน ที่เข้ามาร่วมงานในคืนนี้

" สวัสดีจ้ะ อาเสียใจด้วยนะ กำลังจะเเต่งงานกันแล้วแท้ๆ ไม่น่าเลยหนูวิ" คนเป็นอาเอ่ยขึ้นพร้อมกับก้าวเดินเข้าไปยังงานที่มีเสียงดนตรีเปิดคลอเบาๆ เพื่อเป็นการไว้อาลัยต่อหญิงสาว

งานศพของวิชุดาได้จัดขึ้นเป็นเวลา 7 วัน  ได้ผ่านไปด้วยดี คดีความของหญิงสาวก็กำลังดำเนินการจนจบลงได้ดี คดีความของวิชุดากับเขมมิกายืดเยื้อมานานถึง 1 ปีเต็ม

" ห้ะ!!! อะไรนะครับคุณเเม่  แต่งงาน!!!     ผมฟังไม่ผิดใช่ไมครับ " อัศวินตะโกนอย่างตกใจ กับคำพูดของผู้เป็นแม่ที่เปล่งออกมาจากลำคอของหญิงที่เลยวัยกลางคน

" ใช่ เเก ฟังไม่ผิดหรอ ตาวิน ฉันจะให้เเกเเต่งงานกับหนูเขม "  เสียงของหญิงที่เลยวัยกลางคนเปล่งออกมาเพื่อ ตอกย้ำ กับคำพูดของตนที่บอกไปกับลูกชายว่าเขาฟังไม่ผิดเเต่อย่างใด

" แต่ผมยังทำใจไม่ได้เรื่องของวินะครับ คุณแม่ ผมยังไม่พร้อม " อัศวินกล่าวขึ้นว่าตนนั้นยังทำใจไม่ได้กับเรื่องที่เกิดขึ้น ถึงแม้ว่า ระยะเวลาจะผ่านมาเป็นปีเเล้วก็ตาม แต่สำหรับชายหนุ่มก็ยังทำใจไม่ได้เช่นเดิม เขาต้องมาสูญเสียเธอไปอย่างกะทันหันโดยที่ตัวชายหนุ่มยังไม่ทันได้ตั้งตัวแม้เเต่น้อย เขารู้สึกขุ่นมัวเมื่อถึงเรื่องในวันนั้น

" แต่แกต้องเเต่งงานกับ หนูเขมมิกา นี้ก็ผ่านมาเป็นปีเเล้ว หนูวิเขาไปสบายเเล้วมีเเต่เเก่นี่แหละ ที่ยังจมปักอยู่กับอดีต อายุอานามแกก็เท่าไรเเล้ว มันถึงเวลาเเล้ว ห้ะ!!! " ว่าเเล้วผู้เป็นเเม่ก็ร่ายยาวให้ชายหนุ่มร่างเเกร่งฟัง จากที่อัศวินนั่งอยู่ที่โซฟาหรูราคาเเพงก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขานึกได้ถึงชื่อของผู้หญิงที่เเม่ตนเอ่ย คนที่ต้องเเต่งงานกับเขาคือเขมมิกาหรอ ชายหนุ่มพลางคิดอยู่ในใจ

" แล้วทำไมผมต้องเเต่งงานกับเธอ ก็ในเมื่อผมไม่ได้รัก ยัยหนูเขม อะไรนั้นของคุณแม่ เเล้วอีกอย่างผมไม่มีวันเเต่งงานกับคนที่มันฆ่าเจ้าสาวผมหรอกครับ " เขานึกได้ว่าคงไม่มีเขมมิกาไหนอีกแล้ว นอกจากเธอ คนที่เป็นต้นเหตุทำให้ว่าที่เจ้าสาวของเขาต้องตาย

" แกอย่าว่าน้องอย่างนี้นะ!!! เรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นเพียงแค่อุบัติเหตุ ไม่มีใครในโลกนี้อยากให้เกิดขึ้นหรอก ตาวิน คิดซะบ้างสิ " ผู้เป็นเเม่เริ่มขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก กับคำพูดของผู้เป็นบุตรชายที่ตนไม่คิดว่ามันจะหลุดออกมาจากปากของอัศวิน ชายหนุ่มผู้ที่เเสนจะใจดีกับทุกคน แต่เมื่อมาเกิดเรื่องขึ้นเมื่อหนึ่งปีที่เเล้วเขาก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป กับเป็นคนที่เยือกเย็น นานๆทีจะเห็นรอยยิ้มของชายหนุ่ม

" โอเคครับแม่ ผมจะเเต่งงานกับเขมมิกา แต่แล้วทำไมคุณเเม่ถึงอยากให้ผมเเต่งงานกับเธอล่ะครับ??? " อัศวินพูดพลางนึกขึ้นได้ถึง การเเก้แค้นที่เขาเคยสัญญากับ วิชุดา ไว้ จึงตอบตกลงผู้เป็นเเม่ไป อย่างมีเล่ห์เหลี่ยม

" เผอิญทางครอบครัวหนูเขม เขาประสบกับปัญหาทางธุรกิจที่ทำ  เเม่เลยอยากเอื้อมมือไปช่วย เพราะว่าตระกูลของเรากับหนูเขมก็ปรองดองกันมานานเเล้ว " ผู้เป็นแม่ว่าพลางนึกสงสารผูที่โดนเอ่ยชื่อ

" ที่เเท้ก็เดือดร้อน เรื่องเงิน " ชายหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกับทำปากแสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ออกเเนวเชิงดูถูก " แล้วฝ่ายนั้นทราบรึยังครับเรื่องแต่งงาน " เขาถามขึ้นอีกครั้ง

" รู้เเล้วเเหละ คงกำลังจะคุยกับหนูเขมอยู่ " ผู้เป็นเเม่พูดขึ้น ตอบคำถามของบุตรชายคนโต

" อะไรนะคะ คุณเเม่ๆ จะให้เขมเเต่งงานหรอคะ" หญิงสาวร่างบางอุทานอย่างไม่เชื่อกับคำพูดของผู้เป็นแม่ของตน หญิงสาวรู้สึกหายใจติดขัดเมื่อได้ยินคำพูดนั้น  เธอไม่คิดว่าสมัยนี้ยังมีการคลุมถุงชนกันอยู่

" นะคะ เขมคนดีของเเม่ คิดซะว่าเราทำเพื่อครอบครัวเรานะ ธุรกิจของเรากำลังย่ำเเย่ ถือว่าช่วยธุรกิจเรานะลูก เเล้วอีกอย่าง ตระกูลทั้งสองตระกูลก็ปรองดองกันมานานเเล้ว มีปัญหาอะไรก็ช่วยเหลือกันตลอด "  นางวลาพร วัฒนคุณ ผู้เป็นเเม่ของเขมมิกาเอ่ยขึ้นพูดกับบุตรสาวร่างบางตรงหน้า ถึงเเม้ว่าเธอจะประสบอุบัติเหตุในครั้งนั้น เเต่ก็ไม่ทำให้ความสวยของเธอลดน้อยลงเลย

" ก็ได้ค่ะคุณเเม่ เขมยอมเเต่งงานก็ได้คะเพื่อครอบครัวเขมยอมคะ แล้วฝ่ายนั้นล่ะคะเขาจะยอมเเต่งงานกับเขมหรอคะ " เขมมิกาถามผู้เป็นเเม่

" ยอมสิ คุณหญิง เพ็ญพัตตรา เพิ่งโทรมาบอกแม่เมื่อกี้นี้เอง ว่าตาวินยอมเเต่งงานกับลูก " วลาพรพูดอย่างดีใจ

" พี่วิน หรอคะ " เขมมิกาถามผู้เป็นเเม่ เธอจำได้ว่าเธอทำให้เขาต้องสูญเสียคนรัก ในงานศพของ วิชุดา คืนนั้นเขายังด่าเธอเอาเป็นเอาตายอยู่เลย เธอเพียงเเค่อยากไปขอขมาหญิงสาวเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าเขาจะโกรธเกลียดเธอขนาดนั้น เขมมิกาพลางคิดอยู่ในใจ

" จ้ะ ตาวิน " วลาพรตอบคำถามเขมมิกา

ถึงเเม้ว่าเธอกับเขาจะเคยเล่นด้วยกันตอนเด็กก็เถอะ เเต่ก็ไม่ได้สนิทสนมกันมากมาย เเละดูเเล้วเขาก็คงไม่ชอบหน้าเธอสักเท่าไรนัก แล้วยิ่งเธอมาทำให้เขาต้องเสียคนรักไป จึงไม่เเปลกที่เขาจะเกลียดเธอจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ พลางคิดไป น้ำตาเจ้ากรรมของเธอก็ดันไหลออกมาก็ดันไหลออกมาอย่างคลอๆ

" แล้วคุณเเม่จะจัดงานเเต่งขึ้นวันไหนอ่ะครับ ผมจะได้เตรียมตัวเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้พี่วิน เดี่ยวจะเตรียมตัวให้หล่อกว่าเจ้าบ่าวเลย ฮะๆๆๆ แต่สำหรับผมคงไม่ต้องเเต่งมากหรอกใช่ไมฮะ แค่นี้ก็หล่อจนสาวติดเต็มแล้ว " อัครินพูดพลางพรากภูมิใจกับความหล่อเหลาของตน เมื่อเขารู้ข่าวที่พี่ชายคนเดียวของเขาจะเเต่งงานก็รีบมาทันที

" นี่ น้อยๆหน่อย ไอริน เดี๋ยวโดน " อัศวินว่าพลางหมั่นไส้น้องชายตนยิ่งนัก อัศวินกับอัครินมีนิสัยที่เเตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เพราะอัศวินมีนิสัยที่ดูสุขุมนิดเเต่ก็ใจดีบ้าง จริงจังกับทุกเรื่อง  ส่วนอัครินมีนิสัยที่ดูร่าเริง มั่นใจในตนเอง เเต่ถ้าจริงจังกับเรื่องอะไรเเล้วจะทำสิ่งนั้นให้สำเร็จ

" ว่าไง ครับคุณแม่ งานเเต่งพี่วินจัดวันไหนฮะ " อัครินถามผู้เป็นแม่ที่ ณ ตอนนี้มองมาที่เขากับพี่ชาย

" อึ่ม... อีกหนึ่งเดือนก็เเล้วกัน แม่หาฤกษ์ไว้เรียบร้อยเเล้ว เตรียมตัวให้ดีเเล้วกัน ตาวิน "

" ครับคุณแม่ " อัศวินกล่าวตอบรับพร้อมเเสยะยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ' ฉันอยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆ จังเธอจะได้รับบทลงโทษอย่างสาสมเขมมิกา ยัยฆาตกร เธอฆ่าคนรักฉัน เธอต้องเจ็บกว่าฉันหลายสิบเท่าเขมมิกา!!! ' อัศวินคิดอยู่ในใจ พร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเเล้วเดินขึ้นไปยังห้องของตนทันที

**********************************************************************************************

มาอัพเเล้วนะค่าาาาาาาาาาาา

ฝากคอมเม้นนิยายด้วยนะคะ จะได้ไปปรับปรุงกันเนอะ ติชมด้วยนะคะอยากได้กำลังใจจากรีดทุกคนเลยค่าาาาา

ถ้าผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยด้วยนะคะ ฝากติดตามเเละคอมเม้นนิยายด้วยนร้าาาาาาาาาาาาา

ขอบคุณนะhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/Cartoon00027.gifค่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น