คิโยชิ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียเก็บซาตานเถื่อน : กักขัง

ชื่อตอน : เมียเก็บซาตานเถื่อน : กักขัง

คำค้น : เมียเก็บซาตานเถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.6k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มี.ค. 2559 22:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเก็บซาตานเถื่อน : กักขัง
แบบอักษร

 

....กักขัง

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

ท้องฟ้ายามค่ำคืนมืดสนิทไร้แสงจากดวงดาวร่างสูงของเซทยังคงนอนอยู่กับที่เพราะยังไม่ได้สติหลังจากที่เขาเดินกลับไปในห้องทำงานของผู้เป็นพ่อและได้ยื่นคำขอหย่ากับโซเฟีย ทำให้พ่อของเขาไม่พอใจต่อความคิดและการกระทำของลูกชายเพียงคนเดียวของเขาตามใบหน้าหล่อของเซทเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียวจากน้ำมือของผู้เป็นพ่อ แน่นอนว่าพ่อของเซทไม่ได้ใจดีและไม่ได้ที่จะยอมรับความคิดเห็นของคนเป็นลูกในเมื่อก่อนวันแต่งงานเซทก็ไม่ได้พูดความต้องการของตนเองแล้ววันนี้จะขอหย่ามันทำให้คนเป็นพ่อไม่พอใจ ถึงหากว่าเกิดหย่ากันขึ้นมาจริงๆมันจะทำให้สองตระกูลมาเฟียจากที่เคยเป็นมิตรจะแปรเปลี่ยนเป็นศัตรูไปในพริบตา เซทไอออกมาเมื่อเขาเริ่มได้สติตามร่างกายรู้สึกปวดไปหมดซ้ำยังรู้สึกคอแห้งเป็นผงร่างสูงค่อยๆพยุงตัวเองเดินไปที่ประตูถึงได้รู้ว่ามันถูกล็อคเอาไว้จากด้านนอก

"อีธาน!!"

เซทพยายามผลักและถีบประตูให้เปิดออกแต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่เป็นผลเลยสักนิดจนเรี่ยวแรงของเขาเริ่มหมดไปจากร่างกาย ร่างกายของเซทเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าจนแทบขยับตัวไม่ได้อาจเป็นเพราะร่างกายไม่ได้รับสารอาหารตามที่ต้องการตลอดหลายวันแถมร่างกายก็ไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มทีทำให้เซทไม่มีเรี่ยวแรงเหลือพอที่จะขยับตัวไปไหน ความปวดร้าวตามร่างกายเล่นงานเซทเรื่อยๆจนแทบทนไม่ไหวไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมาถูกขังเอาไว้แบบนี้ทั้งที่เขาไม่เคยขัดใจพ่อแม้แต่ครั้งเดียว เสียงประตูห้องถูกเปิดเข้ามาเซทเงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่ในใจของเขาขอให้เป็นอีธานลูกน้องผู้ภักดีเข้ามาแต่จริงๆแล้วกลับเป็นหญิงสาวที่เขาไม่อยากพบหน้ามากที่สุด

"เจ็บมากไหมคะ"

โซเฟียให้บอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอพยุงเซทขึ้นไปนอนบนเตียงดีๆก่อนที่แม่บ้านจะเดินถือถาดอาหารมาส่งและออกจากห้องไป บอดี้การ์ดของโซเฟียเขาชื่อ'นิโค' ซึ่งทั้งสองคนแอบมีความสัมพันธ์กันบ่อยครั้งและเมื่อนิโคได้เห็นภาพที่หญิงสาวอันเป็นที่รักกำลังอยู่กับชายอีกคนไม่มีใครที่จะทำใจยอมรับมันได้หรอกถึงแม้ว่านิโคจะรู้ดีว่าตัวเขาไม่สามารถที่จะหึงหวงผู้เป็นนายได้

 

"ทานอะไรหน่อยนะคะ"

โซเฟียหันไปมองนิโคเพื่อที่จะให้เขาหยิบถาดอาหารมาให้กับเธอ แน่นอนว่านิโคเองก็ทำตามคำสั่งถึงแม้ว่าจะเป็นมากกว่าลูกน้องแต่ไม่ว่ายังไงนิโคก็ไม่มีอาจเอื้อมลูกคนมีชาติตระกุลอย่างโซเฟีย หญิงสาวรับชามโจ๊กมาไว้ในมือก่อนที่จะเริ่มตักอาหารและเป่าไอความร้อนให้กับเซท

"ทานหน่อยสิคะจะได้มีแรง"

...เคล้ง!!!

เซทปัดมือของโซเฟียจนช้อนกระเด็นลงพื้นการกระทำของเซททำให้นิโคไม่พอใจอยู่มากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเซทเองก็เป็นสามีของหญิงที่เขารักซ้ำยังเป็นลูกชายของผู้มีอิทธิพลหากเขาแตะต้องเซทแม้แต่ปลายเล็บนิโคอาจจะไม่ได้อยู่รับใช้โซเฟียอีกเป็นแน่

"ถึงไม่รักกัน! ก็รักตัวเองบ้างนะคะ"

โซเฟียแทบจะร้องไห้ออกมาเมื่อสายตาเย็นชาของเซทมองมาที่เธอในสายตาของเขาไม่มีความอ่อนโยนเหลือแม้แต่น้อยแต่กลับฉายออกมาถึงความไม่ต้องการและไม่อยากเข้าใกล้เธอ โซเฟียพยายามกลั้นน้ำตาของเธอเอาไว้เพื่อไม่ให้ร้องไห้ออกมาต่อหน้าบอดี้การ์ดของเธอ

"ถึงพี่ตายมันก็ไม่มีวันกลับมาหาพี่!! โซเฟียจะทำทุกอย่างแม้ว่าต้องฆ่ามันโซเฟียก็ยอม!!"

หญิงสาวตวาดออกมาก่อนจะวิ่งออกจากห้องทำให้นิโคต้องวิ่งตาผู้เป็นนายออกไป ส่วนเซทยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเตียงนึกถึงสภาพของเอเจที่เขาเคยทำเอาไว้มันก็คงไม่ต่างกันเท่าไรนักกับสิ่งที่เขาเจอเซทรู้ว่าที่เขาเจอมันจะยังไม่เท่ากับที่เอเจเจอหรอก ถึงจะเป็นอย่างนั้นเซทก้อที่จะรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดของเอเจได้บ้าง หนังตาของเซทเริ่มหนักอึ้งจนแทบลืมตาไม่ขึ้นร่างกายเหนื่อยล้าจนแทบไม่อยากขยับไปไหนจนกระทั่งเซทเผลอหลับไปในสุดถึงแม้ว่าจะเขาจะต้องตายแต่ก็ยังอยากเจอกับเอเจถึงเซทจะไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเขามันคืออะไร แต่สิ่งเดียวที่เขาปรารถนาคือได้เจอกับเอเจ..

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

ร่างสูงของชายวัยเลขสี่ยืนมองวิวยามค่ำคืนในมือของเขาถือบุหรี่ก่อนจะยกมันขึ้นสูบในหัวของเขาคิดเรื่องบางอย่างอยู่ในหัวไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่แม้แต่น้อย อีธานพยายามเข้ามาขอร้องผู้เป็นพ่อของเซทหลายต่อหลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลถึงแม้ว่าจะบอกเหตุผลมากมายแต่เขาก็จำเป็นที่จะต้องขังลูกชายของเขาเอาไว้เพื่อที่จะได้ไม่ก่อปัญหาให้กับเขาเดือดร้อนในภายหลัง

"นายใหญ่ครับ"

ผู้เป็นนายหันกลับมามองลูกน้องก่อนจะเลิกคิ้วด้วยความสงสัยเพราะเวลานี้เป็นเวลาพักผ่อนของเขาหลังจากที่เสร็จงานใหญ่ก็แทบจะไม่ได้พักผ่อนเลยสักนิดซ้ำต้องมาจัดการลูกชายตัวดีอย่างเซทอีก ลูกน้องวางซองเอกสารสีน้ำตาลงบนเตียงพรางก้มศีรษะเล็กน้องเพื่อความเคารพ

"เราเจอที่อยู่ของเด็กคนนั้นแล้วครับ"

"มันอยู่ที่ไหน"

ผู้เป็นนายทิ้งตัวลงนั่งบนเกาอี้ก่อนจะทิ้งบุหรี่ลงถังหันกลับมาสนใจเรื่องของเด็กที่เขาให้ไปสืบมา แน่นอนว่าลูกน้องของเขาทำงานไม่มีผิดพลาดเขาได้รับรู้เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับเอเจและได้รู้ถึงความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นกับลูกชายของเขา ยิ่งทำให้เขรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

"เด็กคนนั้นถูกซื้อมาจากตลาดมืดครับ"

"ฉันจะไปที่นั้นเตรียมรถ"

"ครับนาย"

ลูกน้องโค้งศีรษะเล็กน้อยและเดินออกจากห้องไปเพื่อทำตามคำสั่งมือหนาเปิดซองเอกสารที่มีข้อมูลที่เกี่ยวกับเอเจทั้งหมดออกมา เขากวาดสายตาอ่านมันอย่างคราวๆด้วยความไม่พอใจก่อนที่กระดาษแผ่นนั้นจะถูกขยำไม่เหลือชิ้นดีอารมณ์โกรธที่มีต่อลูกชายเริ่มมากขึ้นจนแทบจะห้ามเอาไว้ไม่อยู่

"ไอ้ลูกไม่รักดี!!"

 

ร่างสูงยังคงนอนอยู่ที่เดิมเพราะไม่สามารถขยับไปไหนได้เลยเรี่ยวแรงที่เคยมีมันหายไปหมดเพราะร่างกายขาดสารอาหารความทรมานในวันนี้มันทำให้เขาหันกลับไปมองสิ่งที่เขาได้ทำเอาไว้กับเอเจถึงแม้ว่าตอนนี้จะคิดได้แต่มันก็คงจะสายเกินกว่าจะแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว วันนี้เอเจไม่ได้อยู่กับเขาไม่ได้อยู่ใกล้ๆเขาไม่ได้อยู่ให้คนอย่างเขาเห็นหน้าอีกแล้วมันเป้นความทรมานที่ไม่มีวันสิ้นสุดอย่างบอกไม่ถูก หากว่าเซทจะยังรอคอยการกลับมาของเอเจมันก็คงเป็นไปไม่ได้เสียงประตูห้องถูกเปิดเข้ามาเซทเปลี่ยนสายตาไปมองผู้มาใหม่

"คุณเซท"

อีธานลูกน้องผู้ซื่อสัตย์มองผู้เป็นนายอย่างไม่อยากเชื่อสายตาเพราะเวลานี้เซทไม่เหลือความหล่อเลยแม้แต่น้อยเขาดูโทรมลงไปอย่างเห็นได้ชัดซ้ำบนใบหน้ายังมีรอยฟกช้ำเต็มไปหมด อีธานวางโจ๊กไว้ก่อนที่จะประคองผู้เป็นนายลุกขึ้น

"ทานอะไรหน่อยนะครับ"

"ได้ข่าวบ้างไหม?"

เสียงแหบพร่าถามออกมาพรางมองสบตากับอีธานอย่างมีความหวังแต่อีธานก็ทำได้เพียงส่ายหน้าไปมาเพราะไม่รู้ว่าจะไปตามหาเอเจได้ที่ไหนที่แย่ไปกว่านั้นผู้เป็นพ่อของเซทเรียกตัวลูกน้องที่ออกไปตามหาเอเจกลับทั้งหมดหากใครขัดคำสั่งไม่ใช่แค่ตัวพวกเขาที่จะต้องตายอาจร่วมไปถึงครอบครัวหรือคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย

"งั้นหรอ"

เซทแทบไม่เหลือความหวังอะไรอีกแล้วหากว่าวันนี้เขาต้องตายไปจริงๆก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นหรือว่ายังมีชีวิตอยู่มันก็คงทำให้เขาไม่มีความสุขเหมือนที่ตั้งใจเอาไว้แล้วทำไมเขาจะยังต้องมีชีวิตอยู่ เซทไม่ยอมแม้แต่จะกลืนโจ๊กลงคอถึงแม้ว่าอีธานจะพยายามขอร้องมากขนาดไหนก็ตามเพราะความเป็นห่วงที่มีต่อเจ้านายหนุ่มทำให้อีธานไม่กล้าที่จะทิ้งเซทเอาไว้ตรงนี้เพียงคนเดียว

"ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องตามหาเด็กคนนั้นให้เจอ ตอนนี้คุณเซทช่วยทำให้ตัวเองแข็งแรงก่อนได้ไหมครับ"

อีธานพยายามพูดให้เซทเปลี่ยนใจและเปลี่ยนความคิดถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าตอนนี้เซทกำลังคิดอะไรอยู่ก็ตามแต่ถ้าหากว่าเซทยังอดอาหารอยู่แบบนี้ร่างกายของเขาอาจจะไม่ไหวจนล้มป่วยไป คนของพ่อเซทเข้ามาพาตัวอีธานออกจากห้องไปเพราะกลัวว่าทั้งสองคนจะหาทางหลบหนีไปจากที่นี้ไม่ว่ายังไงเซทก็ต้องอยู่ที่นี้เพื่ออยู่กับโซเฟีย!

"เอเจ"

ภาพเบื้องหน้าของเซทช่างเลื่อนลางเมื่อรู้ว่าไม่มีหนทางที่จะตามหาเอเจได้อีกแล้วมันทำให้เขาแทบไม่มีเรี่ยวแรงหรืออยากจะทำอะไรอะไรอีกแม้แต่อย่างเดียวหากว่าต้องตายเขาก็จะขอยอมตาย ถ้าต้องอยู่โดยที่ไม่มีเอเจเซทก้คงอยู่ไม่ได้ถึงแม้ว่าเซทจะยังไม่แน่ใจว่ามันคือความรักหรือเปล่าแต่เขากลับรู้สึกโหยหาเอเจอย่างบอกไม่ถูก เสียงประตูห้องถูกเปิดเข้ามาอีกครั้งเซทไม่ได้สนใจว่าใครเป็นคนเปิดเข้ามาเลยไม่รู้ว่าผู้เป็นพ่อเข้ามาในห้องสายตาคมของพ่อมองลูกชายตัวเองที่ตอนนี้แทบจะไม่เหมือนคนเข้าไปทุกที

"หึ จะตายให้ได้เลยใช่ไหม!!?"

เสียงตวาดอย่างไม่พอใจดังขึ้นแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เซทรู้สึกกลัวแม้แต่น้อยเพราะไม่ว่าเขาจะตายหรือจะอยู่ในสภาพไหนพ่อก็คงไม่สนใจเขาอยู่แล้วตั้งแต่เล็กจนโตผู้เป็นพ่อก็ไม่เคยสนใจเซทอยู่แล้ว ต้องอยู่กับป้าแม่บ้านที่คอยดูแลเขามาตั้งแต่เด็กชีวิตในวัยเด็กของเซทจำได้ว่าเขาเจอพ่อไม่ถึงห้าครั้งเลยด้วยซ้ำจนเขาอายุได้สิบหกปีพ่อก็เรียกตัวเขาเข้ามาทำงานสายนี้ฝึกให้เขาทำงานและฆ่าคนมากมาย เซทเรียนรู้ทุกสิ่งจากผู้เป็นพ่อไม่มีขาดตกบกพร่องแม้แต่อย่างเดียวแต่มันกลับทำให้พ่อไม่พอใจในตัวเขาไปได้

"ไอ้คนไม่รักดี!!"

ผัวะ!!!

ฝ่ามือหนาฟาดลงที่แก้มของเซทอย่างแรงถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยใส่ใจลูกชายแต่เซทก็น่าจะเห็นแก่หน้าคนเป็นพ่อบ้างการที่ลูกชายเขาซื้อทาสมาซ้ำยังเอาเข้าไปไว้ในห้องมันก็ดูจะเกินกว่าทาสธรรมดาซ้ำยังมีความสัมพันธ์กันที่มากกว่านั้น เรื่องนั้นทำให้คนเป็นพ่อรับไม่ได้และไม่อยากเชื่อว่าลูกชายที่ไม่เคยทำผิดจะทำอะไรที่แย่ได้มากขนาดนี้

"ผมเป็นลูกแม่"

เสียงแหบพร่าพูดออกมาอย่างแผ่วเบาเลือดสีแดงสดเริ่มไหลออกจากมุมปากเมื่อเซทพูดถึงแม่ทำให้พ่อของเขามีท่าทีที่เปลี่ยนไป แน่นอนถึงแม้ว่าเซทจะเรียนรู้ทุกอย่างจากคนเป็นพ่อแต่เขาก็ได้เลือดแม่มาพอสมควร ทำให้พ่อของเขาเสี้ยมสอนลูกให้โหดและไร้ความปราณีมันก็คงไม่แปลกที่เซทจะเลวร้ายเหมือนอย่างที่ทุกคนเห็น คนเป็นพ่อเดินออกจากห้องไปโดยที่ไม่พูดอะไรแม้แต่น้อยเซททำได้แค่นอนอยู่กับที่ลมหายใจที่เข้าออกมันเหมือนกับว่ากำลังตายทั้งเป็นตายทั้งที่กำลังมีลมหายใจ

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

ภาพของเด็กชายวัยสามขวบที่นั่งเล่นกับผู้เป็นแม่เขาไม่รู้เลยว่าวันนี้จะกลายเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอแม่ที่เป็นดั่งที่พักพิงของเขา เด็กชายตัวเล็กยิ้มออกมาอย่างมีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่กับแม่ถึงแม้ว่าพ่อจะไม่เคยมาสนใจเขาเลยก็ตามแค่ได้อยู่กับแม่ที่เป็นที่รักหัวใจดวงน้อยๆก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

"เซทลูก"

น้ำเสียงเศร้าเรียกเด็กชายตัวน้อยเอาไว้พร้อมกับที่อ้อมกอดอันอบอุ่นจะสวมกอดลูกชายเอาไว้เซทเองก็กอดผู้เป็นแม่อย่างไร้เดียงสา หยดน้ำใสๆไหลออกจากดวงตาคู่สวยของแม่ทำให้เซทสงสัย

"แม่ร้องไห้ทำไมฮะ?"

ในเวลานั้นผู้เป็นแม่ทำได้เพียงส่ายหน้าแล้วปาดน้ำตาออกจากแก้วนวนด้วยความเป็นเด็กเลยทำให้เซทไม่รู้ว่าแม่เป็นอะไรหรือต้องการจะบอกอะไรกับตนหรือเปล่าได้แต่หันกลับไปเล่นตามประสาเด็กในวัยนั้น คนเป็นแม่มองลูกชายที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจเธอหวังแค่ให้ลูกชายเพียงคนเดียวเติบโตมาเป็นคนดีไม่โหดร้ายเหมือนกับพ่อของเขา เธอดั่งตกนรกทั้งเป็นและไม่อยากจะมีชีวิตอยู่อีกต่อไปเธอคิดว่าคำพูดของเธอที่สอนลูกชายเอาไว้จะทำให้ลูกระลึกถึงมันบ้าง

"เซทแม่รักหนูนะ"

..ปัง!!

เด็กชายหันกลับมามองผู้เป็นแม่ที่ตอนนี้เลือดอาบตัวเพราะเธอยิงเข้าที่ศีรษะพอดีเด็กน้อยได้แต่เขย่าร่างไร้วิญญาณของผู้เป็นแม่ หลังจากที่งานศพของแม่เรียบร้อยเซทก็ได้อยู่แต่กับแม่บ้านที่คอยเลี้ยงตนมาไม่มีทั้งเพื่อนอยู่ตัวคนเดียวมาตลอดจนอายุได้สิบสี่ปีก็เจอเข้ากับอีธานลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ทั้งสองคนสัญญาที่จะเป็นเพื่อนรักกันตลอดไป จนกระทั่งเซทอายุได้เพียงสิบหกปีเขาก็ถูกพ่อเรียกตัวไปใช้งานทันทีเซทถูกเสี้ยมสอนด้วยวิธีที่ดิบเถื่อนทำให้เขากลายเป็นเซทอย่างทุกวันนี้ ร่างสูงที่ได้แต่นอนนิ่งๆคิดถึงภาพวันวานที่เลื่อนลางในความทรงจำเขาจำไม่ได้เลยสักนิดว่าแม่ได้สอนอะไรกับเขาบ้างมีเพียงแต่คำสอนของผู้เป็นพ่อเท่านั้น ครั้งหนึ่งเซทเองก็เคยถูกพ่อขังเอาไว้แบบนี้ความรู้สึกตอนนั้นก็คล้ายๆกับสิ่งที่เขากำลังเจออยู่ในเวลานี้ ชายหนุ่มผู้ที่ไม่เคยร้องไห้กำลังน้ำตาไหลออกมาอีกครั้งด้วยความทรมานไม่ใช่เพราะที่ตัวเองต้องูกขังเอาไว้แบบนี้แต่เป็นเพราะเขารู้สึกว่าตัวเองอาจจะไม่มีวันได้พบเจอกับเอเจอีกแล้วก็ได้

"เอเจ"

เสียงแหบพร่าและสั่นเครือพูดออกมาภาพเบื้องหน้าของเขาเป็นภาพของร่างบางที่โดนเขาทำร้ายอย่างแสนสาหัสเซทรู้ดีว่าที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้มันก็คงไม่เท่ากับที่เอเจเจอและถ้าหากชาตินี้เขาไม่มีวันได้เจอเอเจอีกเขาจะมีชีวิตอยู่ต่อไปทำไม!

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

ภายในห้องนอนขนาดใหญ่โซเฟียยังคงจัดเสื้อผ้าของเซทให้เข้าที่เพื่อรอวันที่เขาจะกลับมาอยู่กับเธอและหวังว่าสักวันเซทจะลืมเอเจได้ถึงแม้ว่าต้องเลือกด้วยอะไรเธอก็ยอมขอเพียงชายผู้เป็นที่รักอยู่กับเธอเท่านั้น ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่อยากที่จะเสียชายผู้เป็นที่รักให้กับใครทั้งนั้น

"คุณหนูครับ"

โซเฟียหันกลับไปมองนิโคบอดี้การ์ดผู้พักดีของเธอก่อนที่จะหันกลับไปสนใจเสื้อผ้าของเซทสักพักก่อนที่เธอจะกลับมาที่ปลายเตียงแล้วเงยหน้ามองร่างสูงของบอดี้การ์ดเธอ

"ตามหาตัวเด็กนั้นแล้วฆ่าทิ้งซะ!"

น้เสียงของเธอเยือกเย็นและไร้ความปราณีถึงแม้ว่านิโคจะรู้สึกไม่พอใจในการกระทำของเซทอยู่บ้างก็ตามแต่การที่เขาต้องฆ่าคนรักของคนอื่นมันทำให้เขาทำไม่ได้ แต่ความรักที่มีต่อเจ้านายสาวของเขานิโคเองก็ต้องเลือกระหว่างความรักความซื่อสัตย์กับคนอื่นแน่นอนว่านิโคเลือกเจ้านายสาวของตนถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่ผิดก็ตาม โซเฟียเองก็พอจะรู้ว่าบอดี้การ์ดของเธอคิดเกินเลยกับเธอและแน่นอนโซเฟียหลอกใช้ความรู้สึกของเขาเพื่อที่จะกำจัดเอเจไม่ว่าวิธีไหนเธอก็ยอมทั้งนั้น

"รำบากใจหรือไง"

เสียงหวานใสพูดขึ้นก่อนที่ร่างบางจะเดินไปหานิโคพร้อมกับยกมือขึ้นโอบรอบคอของเขาเอาไว้ สายตาที่หล่อนมองบอดี้การ์ดมันช่างยั่วยวนและเชิญชวนจนนิโคไม่อาจจะหักห้ามความต้องการที่มีต่อเจ้านายได้

"คุณหนูครับ"

เสียงสั่นพูดออกมาด้วยความกลัวเพราะที่นี้ไม่ใช่บ้านของโซเฟียและนิโคเองก็กลัวว่าจะมีใครเข้ามาเจอซะก่อนแต่โซเฟียก็ไม่ยอมที่จะหยุดเพียงแค่นี้ นิ้วเรียวสวยปลดเนกไทของนิโคออกก่อนจะเขย่าปลายเท้าขบเม้มติ่งหูของร่างสูงเบาๆ

"ถ้านายจัดการมันได้ ฉันจะยอมทุกอย่าง"

นิโคเหมือนจะเชื่อคำพูดของผู้เป็นนายเพราะความหลงใหลที่ยากจะหักห้ามทำให้เขาเดินไปตามทางที่โซเฟียกำหนดเอาไว้ นิโคดันร่างบางนอนลงบนเตียงนุ่มก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มบันเทิงเพลงรักอย่างเร้าร้อนจนลืมไปว่าที่นี้เป็นคฤหาสน์ของเซท!

 

อีธานพยายามตามหาข่าวของเอเจอย่างสุดความสามารถถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเอเจไปที่ไหนก็ตามแต่เพื่อผู้เป็นนายเขาจะต้องตามให้เจอถึงแม้จะมีผู้ช่วยไม่กี่คนเท่านั้น และมันก็ช่างเป็นเรื่องดีที่เขาสามารถตามหาคนที่ให้พาเอเจไปส่งที่โรงบาล

"เกิดอะไรขึ้น!"

น้ำเสียงทุ่มต่ำของอีธานแลดูน่ากลัวจนคนฟังรู้สึกกลัวไม่น้อยถึงแม้ว่าจะได้เงินจากโซเฟียมาเยอะแต่ไม่ว่าเป็นใครก็ต้องรักและห่วงชีวิตของตัวเองด้วยกันทั้งนั้น เขายอมที่จะบอกเรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับโซเฟียให้อีธานฟังด้วยความกลัวก่อนที่อีธานจะพยักหน้ารับรู้และปล่อยตัวเขากลับไป

"แล้วจะทำยังไงดีครับ"

 

ลูกน้องทั้งสองคนมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัดการที่พวกเขาแอบทำงานนอกคำสั่งมันผิดกฏก็จริงแต่ด้วยความที่อยากจะช่วยเซททำให้พวกเขาต้องเสี่ยงชีวิตกันพอสมควร อีธานเองหลังจากที่ฟังเรื่องทั้งหมดทำให้มีสีหน้าเคร่งเครียดพอสมควรความคิดของอีธานตอนนี้คือตามตัวเอเจให้เจอเพราะไม่ใช่แค่โซเฟียที่รู้เรื่องนี้เพราะฉะนั้นเอเจอาจจะตกอยู่ในอันตรายก็ได้

"ตามหาทุกที่ แต่ต้องทำกันอย่างเงียบๆ"

ลูกน้องทั้งสองคนรับคำสั่งและได้กระจายคนนอกส่วนหนึ่งให้ตามหาเอเจถึงแม้ว่าจะมีเพียงรูปของเอเจก็ตามแต่ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็ต้องช่วยเซทและเอเจให้ได้ อีธานพยายามหาทางหนีที่ไล่เพื่อที่จะช่วยเซทออกจากห้องนั้นถึงแม้ว่าอีธานอาจจะโดนยิงตายก็ได้ อีธานเดินขึ้นมาชั้นบนแต่กลับได้ยินเสียงอะไรบ้างอย่างในห้องของผู้เป็นนายก่อนที่มือหนาของเขาจะค่อยๆเอื้อมไปเปิดประตูห้องเบาๆภาพตรงหน้าทำให้อีธานตกใจไม่น้อยและไม่เคยคิดว่าคุณหนูผู้แสนดีจะกลายเป็นคนสำส่อนขนาดนี้แต่อีธานก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากล้วงมือถือราคาแพงออกมาเพื่อถ่ายรูปเก็บเอาไว้เป็นหลักฐานก่อนที่จะปิดประตูลงเบาๆเวลานี้ทั้งสองคนไม่ได้สนใจว่าใครจะมาได้ยินหรือเปล่า

 

ขอโทษที่มาต่อช้านะครับไรท์ไม่ค่อยว่างเลยไม่ได้แจ้งเอาไว้ก่อน

อย่าเพิ่งทิ้งกันนะ

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/1579165671-member.jpg

ความคิดเห็น