ใบไม้ในสายลม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : once upon a time (ต่อ)20%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2563 13:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
once upon a time (ต่อ)20%
แบบอักษร

วันนี้มันจะมีอีกทีไหม

วันที่เธอมาเปิดใจ พูด คำว่ารัก

ไม่รู้ว่าฉันทำผิดมากไหม

ให้เป็นเพื่อนกันต่อไป พูดว่าไม่เคยรัก

 

ฉันอาจยังคิดไม่พอ ไม่รอ

ไม่ทบทวนความจริงข้างใน

เหมือนทำโอกาสดีๆ หายไป

เมื่อคิดดีๆ ก็ได้รู้

ที่ฉันทำไปมันไม่ถูกซะแล้ว

ฉันเสียใจ

 

ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ฉันเพิ่งรู้เมื่อได้ค้นหัวใจ

มีเธออยู่แล้วมาตั้งนาน

เผลอคิดถึงเธอทุกที อารมณ์ดีเมื่อเธอยิ้มให้กัน

เพราะเธอเท่านั้น เพิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ

 

ไม่รู้ ฉันยังมีโอกาสไหม

ถ้าเธอยังไม่ถอดใจ ให้โอกาสฉัน

ช่วยบอกรักกันอีกสักครั้ง

จะไม่ทำให้ผิดหวัง ไม่เป็นอย่างวันนั้น

 

ฉันอาจยังคิดไม่พอ ไม่รอ

ไม่ทบทวนความจริงข้างใน

ฉันทำโอกาสดีๆ หายไป

เมื่อคิดดีๆ ก็ได้รู้

ที่ฉันทำไปมันไม่ถูกซะแล้ว

ฉันเสียใจ

 

ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ฉันเพิ่งรู้เมื่อได้ค้นหัวใจ

มีเธออยู่แล้วมาตั้งนาน

เผลอคิดถึงเธอทุกที อารมณ์ดีเมื่อเธอยิ้มให้กัน

เพราะเธอเท่านั้น เพิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ

 

เพราะรักมันเล่นกลหลอกใจ

ก็เลยมีอะไรที่แอบที่ซ่อนอยู่

และที่ฉันพูดว่าไม่ได้รัก

ก็แค่ใจมันยังไม่รู้

 

ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ฉันเพิ่งรู้เมื่อได้ค้นหัวใจ

มีเธออยู่แล้วมาตั้งนาน

เผลอคิดถึงเธอทุกที อารมณ์ดีเมื่อเธอยิ้มให้กัน

เพราะเธอเท่านั้น เพิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ

 

ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ฉันเพิ่งรู้เมื่อได้ค้นหัวใจ

มีเธออยู่แล้วมาตั้งนาน

เผลอคิดถึงเธอทุกที อารมณ์ดีเมื่อเธอยิ้มให้กัน

เพราะเธอเท่านั้น เพิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ

——————————————————————————-*เพลง เพิ่งรู้ว่ารัก( Breakfast in Bed )

 

เฮ้อออ ~เสียงถอนหายใจที่ดังออกมาไม่รู้เป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันสายตาทอดมองไปไกลอย่างไร้จุดหมาย มือเรียวบางยกขึ้นแตะลูบวนเบาๆที่แหวนวงงามที่ถูกใช้แทนจี้ที่คล้องบนลำคอระหง ....นานแล้วนะ นายหายไปนานเกินไปแล้วจริงๆ

~~~กรุ๊งกริ๊งๆๆ~~~~ เสียงกระดิ่งสัญญาณบ่งบอกคนเข้าร้านไม่ได้เรียกสติของเธอให้กลับมาแม้แต่น้อย จนคนที่เข้ามายืนตรงหน้าเธอต้องเอ่ยออกมาให้รู้ถึงการมีตัวตน

“แพร ...น้องแพร “

“…”

“น้องแพรรรรรร”

“คะ” เธอสะดุ้งมองคนตรงหน้าด้วยความงุนงง

“เหม่อไปถึงไหนคะ ถ้าโจรเข้าร้านคงเอาของไปหมดแล้วมั้งงงง พี่มาตั้งนานน้องแพรยังไม่รู้เลย”เขาว่าพรางเอามือขึ้นโยกหัวเธออย่างเอ็นดู

“แหะๆ โทษทีค่ะพี่ธีร์ ... แพรแค่คิดอะไรเพลินไปหน่อย” เธอว่าพร้อมรอยยิ้ม รอยยิ้มที่ใครเห็นก็ต้องต่างพากันหลงใหล

“แล้วทำไมวันนี้อยู่ร้านคนเดียว คนอื่นไปไหนหมด”

“ลาค่ะ พร้อมใจกันไปออกทริปกัน อีกอย่างแพรเห็นว่าช่วงนี้ไม่ค่อยมีลูกค้า เลยให้ลากันพร้อมๆกันเลย”

 

 

 

 

ความคิดเห็น