Woogie(วูจี้)

ติดตามผลงานอื่นๆที่ไม่ได้ใช้เหรียญ จิ้มที่รูปโปรไฟล์เลยค่าาาา

EP.2 คำพูดส่อภาษากิริยาส่อสกุล

ชื่อตอน : EP.2 คำพูดส่อภาษากิริยาส่อสกุล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 52.4k

ความคิดเห็น : 68

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2561 18:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.2 คำพูดส่อภาษากิริยาส่อสกุล
แบบอักษร

EP. 2 คำพูดส่อภาษากิริยาส่อสกุล


"ช่วงนี้เป็นไงบ้างวะ กูเห็นมึงแย่ๆ" เสียงแหบแห้งของเด็กหนุ่มวัย24ถามเพื่อนรุ่นน้องที่นั่งตาปรือเอนหลังพิงกำแพงอยู่ข้างๆ เด็กหนุ่มคนที่ถูกถามปรือตามองเล็กน้อย ก่อนจะหลับตาลง


"แย่ว่ะคุณหญิงนั่นเรียกตัวกูทั้งอาทิตย์เลย" ปรายพูดขึ้นเสียงแหบไม่แพ้กัน อีกคนพยักหน้ารับ ก่อนจะพ่นควันบุหรี่ออกจากปากแล้วหลับตาลง 


"น้องชั่วโมงนึง300ได้ป่ะ" สาวประเภทสองคนนึงเดินมาถามทัช เพื่อนสนิทปรายที่เป็นคนถามขึ้นเมื่อสักครู่ ปรายลืมตาขึ้นมองทันที


"500 ไม่จำกัดน้ำ" ทัชพูดบอกนิ่งๆด้วยความเคยชิน


"แล้วคนนี้ล่ะ" สาวประเภทสองคนดังกล่าวชี้มาที่ปราย ทัชขำออกมาน้อยๆ


"เจ๊จะเอามันจริงหรอ หน้ามันสวยกว่าเจ๊อีกน่ะ"


ทัชพยุงตัวลุกขึ้นยืน ปรายยิ้มมุมปากน้อยๆ เด็กหนุ่มหลับตาลงอีกครั้งด้วยท่าทางเพลียๆ


"สวยสิดี เพื่อนชั้นอยากได้ประมาณนี้แหละ สนใจไหม ชั่วโมงละ4000" ทัชเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆกับคำพูดของเจ้าหล่อน


"4000เลยหรอ ผมเอาได้ไหม" คำถามของทัชทำปรายปรือตามองอีกครั้ง เพื่อนเขาจะผันตัวไปขายประตูหลังแล้วหรอ เด็กหนุ่มคิดขึ้นในใจ


"ก็ได้อยู่นะ ซิงใช่ป่ะ ข้างหลังน่ะ" สาวประเภทสองคนเดิมถามขึ้น ทัชยักคิ้วน้อยแทนคำตอบ


"ไอ้ทัช" ปรายเรียกเสียงแหบเพื่อปรามทัช


"ไม่เป็นไรหรอก กูไปละ ไปเจ๊"


ไม่นานสองคนนั้นก็พากันออกไป ปรายส่ายหน้าไปมาน้อยๆ ไม่รู้ว่าทัชจำเป็นต้องใช้เงินอะไรนักหนาถึงขั้นเปลี่ยนการหากินแบบนี้ มันไม่ได้น่ารังเกียจ แต่ปรายรู้สึกว่ามันไม่ใช่ ปรายเกิดมาเป็นผู้ชาย ไปนอนให้ผู้ชายด้วยกันเอามันดูยังไงๆไม่รู้ ปรายถึงเลือกรับแต่ผู้หญิงมาตลอด


"พี่ปราย เจ๊ฝนเรียก" ป่าน น้องสาวปรายเดินมาตามพี่ชาย สภาพเด็กสาวตามตัว ตามคอมีแต่รอยจ้ำแดงๆ ที่ข้อมือเหมือนโดนเชือกมัดยังไงยังงั้น ป่านคงรับแขกพวกซาดิสอีกแล้วสินะ ถึงพวกนี้จะได้เงินเยอะแต่แลกมาด้วยความเจ็บปวดเหลือเกิน ไม่รู้ป่านทนได้ไง


"อืม เดี๋ยวพี่ไป" ปรายพูดบอกยิ้มๆ ป่านพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไป ท่าเดินขัดๆ กับท่าทีอ่อนแรงทำให้ปรายชักเริ่มสงสารน้องขึ้นมา


แกร่ก~

"มีไรเจ๊"

ปรายเดินมาทิ้งตัวลงที่เก้าอี้ เด็กหนุ่มเอนหลังพิงพนักพิงด้วยท่าทีเหนื่อยๆ


"มีคนจะซื้อมึง แพงกว่าอีคุณหญิงนั่นอีก สนไหม อายุ28 เป็นหลานสาวของท่านๆอะไรไม่รู้ว่ะ กูลืมชื่อ" เจ๊ฝนพูดเสียงดังเช่นเคย ไม่ได้ด่าหรือตะคอกแต่เป็นธรรมชาติแบบนี้อยู่แล้ว


"เท่าไหร่" ปรายถามขึ้นนิ่งๆ


"ห้าหมื่น คืนเดียวไม่มีต่อ ไม่ต้องเที่ยวเหมือนอีคุณหญิง"


"ห๊ะ!" ปรายโงตัวขึ้นนั่งหลังตรงทันที(ถึงแม้ราคามันจะดูเวอร์เกินจริงไปหน่อยก็ตาม) เจ๊ฝนยกยิ้มมุมปากหยิบรูปหญิงสาวคนดังกล่าวมาให้ปรายดู


"เหี้ย! สวยชิบหายเลยเจ๊ เอาเลย" ปรายตอบตกลงในทันที เจ๊ฝนยกยิ้มมุมปากน้อยๆ พอใจที่ลูกชายหลงกลเข้าให้แล้ว


"เออ พรุ่งนี้ทุ่มตรงไปตามที่อยู่นี้"

เจ๊ฝนหยิบกระดาษแผ่นเล็กให้ปราย ปรายรับมาเก็บใส่กระเป๋าเสื้อเชิ้ตทันที คืนเดียวห้าหมื่น แถมสวยขนาดนี้ปรายไม่รีรอแล้ว อาทิตย์ที่ผ่านมาปรายทนกับคุณหญิงแพรพรรณมาห้าหกรอบแล้ว มันไม่เร้าใจแถมไม่มีอารมณ์อีกต่างหาก ปรายรู้เหตุผลแล้วว่าทำไมคุณหญิงถึงไม่เอากับผัวแล้วมาซื้อเอา ผัวเธอคงเบื่อหรือไม่ก็มีเมียน้อยแน่ๆ ปรายเองยังเบื่อเลย


บริษัท Electrical E-So

ภายในห้องผู้บริหารชั้นบนสุดของบริษัท ห้องนี้เป็นห้องกว้างและโปร่งตา โต๊ะทำงานของผู้บริหารถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ ทุกระเบียดนิ้วล้วนต้องสะอาด เจ้าของบริษัทวัย35ปี นั่งเก้าอี้ประธานบริษัท ขณะนี้เขากำลังนั่งมองรูปถ่ายของเด็กคนนึงอยู่ เด็กผู้ชายหน้าตาน่ารัก ทะเล้นๆ ผิวพรรณสะอาดสะอ้าน มันทำให้เขาฉุกคิดถึงบางคนขึ้นมาแปลกๆ


พรวด!

คุณหญิงแพรพรรณเปิดประตูพรวดเข้ามาในห้องทำงานของสามี สงกรานต์เก็บรูปใบนั้นใส่ลิ้นชักโต๊ะไว้นิ่งๆไม่มีท่าทีร้อนรนแต่อย่างใด


"มีอะไร!" คุณหญิงถามเหวี่ยงๆ เดินมานั่งตรงข้ามกับสงกรานต์ผู้เป็นสามี เธอกำลังจะออกไปพบปรายอยู่แล้วเชียวแต่สงกรานต์ดันเรียกพบซะก่อน


"เงินในบัญชีหายไปห้าแสน นี่มันเงินบริษัท คุณเอาไปโดยไม่บอกผมไม่ได้" สงกรานต์ถามเสียงเข้ม คุณหญิงยกขาขึ้นมาไขว่ห้าง ใบหน้าสวยสง่าเชิดขึ้นจนน่าหมั่นไส้ในสายตาอิงอร เลขาส่วนตัวของสงกรานต์ที่เพิ่งนำกาแฟมาให้ เธอนำกาแฟมาวางให้สงกรานต์และปรายตามองคุณหญิงเล็กน้อยก่อนจะออกไป


"เรื่องของชั้น ชั้นจะเอาไปทำอะไรก็ได้ นี่มันบริษัทชั้นเหมือนกัน" แพรพรรณพูดอย่างเหนือกว่า สงกรานต์ถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะหยิบบางอย่างขึ้นมา


"คุณทำอะไรไว้หน้าผมบ้างนะ"

หนังสือนิตยสารชื่อดังถูกวางบนโต๊ะ พาดหัวเล่มอย่างรุนแรงว่า 'คุณหญิงพ.สงสัยจะอดอยากปากแห้งเป็นแม่โคแก่เคี้ยวหญ้าอ่อน ข่าววงในกระซิบมาว่าหล่อนซื้อกิน งานนี้คุณส.ผู้เป็นสามีจะว่ายังไง?'


แพรพรรณอ่านข้อความนั่น พร้อมดูรูปประกอบ รูปมันเบลอให้ดูไม่ชัดว่าเป็นแพรพรรณ แต่แพรพรรณรู้ดีว่านั่นคือตัวเองเพราะรูปนี้เธอไปเที่ยวกับปรายมาเมื่อ3วันก่อน และอีกอย่างคือรูปปรายมันชัดมากเนื่องจากไม่ได้เบลอเหมือนรูปเธอ


"เงินที่หมดไปกับไอ้เด็กคนนี้หรอ!" สงกรานต์ถามเสียงเข้ม คุณหญิงตวัดสายตามองทันที


"อย่ามาเรียกผัวชั้นแบบนี้" แพรพรรณพูดเต็มปากเต็มคำว่าปรายคือผัว สงกรานต์ยิ้มเยาะออกมาเล็กน้อย


"ระวังผัวคุณ จะไปเป็นเมียใครเข้าล่ะ น่ารักซะขนาดนี้! น่าทำอะไรๆมากกว่าคุณซะอีก"


ปึง!!

"นี่!!" แพรพรรณตบโต๊ะเสียงดังด้วยความโมโหที่สงกรานต์พูดแบบนั้น สงกรานต์ยกยิ้มมุมปากเช่นเคย


"ไม่แน่นะ พรุ่งนี้อาจจะมีคลิปเด็กนั่นโดนกระแทกจนร้องครางลั่นส่งไปในมือถือคุณก็ได้" สงกรานต์พูดออกมาต่อ แพรพรรณกำหมัดแน่นก่อนจะลุกพรวดออกไป


"หึ!"


วันต่อมา

"ทำไมนัดที่คอนโดวะ" ปรายพึมพำคนเดียวหลังจากขับรถมาถึงตามที่อยู่ในกระดาษแล้ว ที่ปรายบ่นเพราะปกติแขกจะนัดที่โรงแรมไม่เคยนัดให้มาที่พักส่วนตัวเลย แต่ก็ช่างมันเด็กหนุ่มเดินเข้ามาด้านใน กดลิฟต์ขึ้นไปยังที่อยู่ดังกล่าว คอนโดหรูใจกลางกรุง ดูท่าเธอจะรวยจริงๆ


กริ๊งงงง

ปรายกดออดที่หน้าประตู ไม่นานก็มีหญิงสาวหน้าตาสะสวย คนเดียวกับในรูปมาเปิดให้ เธอเชื้อเชิญให้ปรายเข้ามา ปรายก็เข้ามาอย่างว่าง่าย


"ยินดีต้อนรับนะคะ น้องปราย" หญิงสาวพูดยั่วยวน เล็บยาวสีแดงเพลิงของหญิงสาวเขี่ยวนไปวนมาแถวหน้าอกปราย


ปรายยกยิ้มน้อยๆ ลูบแขนหญิงสาวไปมา ก่อนที่เด็กมือไวจะเคลื่อนมือมาที่หน้าอกใหญ่เต็มมือ


"อ๊ะ"

หญิงสาวผงะถอยหลังด้วยความตกใจ ปรายเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆที่เธอทำท่าทางตกใจเสียขนาดนั้น ทั้งที่ซื้อปรายมาทำเรื่องอย่างว่าแท้ๆ


"เอ่อ พี่ตกใจน่ะ อย่าใจร้อนนักสิ" หญิงสาวพูดแก้ตัวเสียงหวาน ปรายพยักหน้ารับยิ้มๆ


"แล้ว...?" ปรายเลิกคิ้วขึ้นถามเป็นเชิงว่าจะเอาไงต่อ หญิงสาวเดินไปหยิบแก้วไวน์มาให้ปรายแก้วนึงและของตัวเองแก้วนึง หญิงสาวจับทั้งสองแก้วชนกันพอเป็นพิธีก่อนจะส่งให้ปราย ปรายยกยิ้มน้อยๆ


"วางยาผมหรอ แค่กลิ่นผมก็รู้แล้วพี่ ผมใช้บ่อย" ปรายพูดยิ้มๆ หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย แต่เธอก็ตีหน้ายั่วยวนเช่นเคย


"ก็พี่กลัวไม่สนุกนี่คะ พี่ซื้อปรายแพงนะ" หญิงสาวพูดบอก ปรายส่ายหน้าไปมายิ้มๆแต่ก็ยอมกระดกเข้าปากรวดเดียวจนหมดแก้ว เด็กหนุ่มขมวดคิ้วน้อยๆ ยาปลุกเซ็กส์น่ะใช่แต่มันไม่ใช่อย่างเดียว รสชาติเฝื่อนติดลิ้นของมันคืออะไร


"นี่พี่ใส่อะไรไปอีก" ปรายถามหน้าเครียดเมื่อรู้สึกมึนๆขึ้นมา มันไม่ใช่ความรู้สึกเหมือนเหมือนตอนใช้ยาปลุก แต่มันมึนเหมือนจะยืนไม่อยู่ แขนขามันอ่อนแรงชอบกล


"เรียบร้อยแล้วก็ออกไป"

ชายหนุ่มวัยกลางวันเดินออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าเช็ดตัวพันเอวอยู่ผืนเดียว ปรายคิ้วขมวดขึ้นทันที แต่เด็กหนุ่มไม่มีแรงจะอ้าปากถามหรือโวยวายอะไร ทุกอย่างมันอ่อนล้าไปหมด


"ค่ะ" หญิงสาวที่ทำหน้าที่เป็นนกต่อเดินออกไปจากห้องโดยไม่ลืมล๊อกห้องไว้ด้วย ปรายเดินเซๆไปนั่งที่ขอบเตียง


เพล้ง!

แก้วไวน์ในมือล่วงลงใส่พื้นเนื่องจากปรายถือมันไม่อยู่แล้ว


"นี่หรอ เด็กที่ขึ้นชื่อว่าแพงนักหนา เมียกูเอามึงไปได้ยังไงวะ หน้าอย่างกับตุ๊ด" สงกรานต์เดินมาจับหน้าปรายหันไปหันมาก่อนจะสะบัดออกอย่างแรง


"ตุ๊ดแม่มึงสิไอ้ควาย อย่าให้กูลุกได้นะมึง มึงได้กินตีนกูแน่" ปรายพูดไปหอบไป สงกรานต์ยกยิ้มน้อยๆ ขยับตัวขึ้นไปคล่อมปรายไว้


ปรายขัดขืนอะไรไม่ได้เลย สงกรานต์จับให้ไปทางไหนก็ไปทางนั้น ตอนนี้ปรายนอนราบอยู่บนเตียง สงกรานต์คล่อมอยู่ด้านบน


"ลุกให้ได้สิ กูอยากกินตีนขาวๆของมึงพอดี" สงกรานต์พูดเสียงพร่า ก้มหน้าลงมาใกล้ๆ ปรายฝืนเบนหน้าหลบไปด้านข้าง


"หึ! คิดว่ากูจะจูบมึงหรอ ถุย! สกปรกแบบมึงกูไม่เสี่ยงเอาปากไปถูกหรอก" สงกรานต์พูดเยาะ ปกติเขาไม่พูดมึงกูกับใครเพราะมองว่ามันต่ำ แต่สำหรับเด็กพวกนี้เขาทำใจพูดดีด้วยไม่ได้


"ถ้ากูสกปรกแล้วมึงซื้อกูมาทำไม" ปรายรู้ตัวว่าโดนซื้อตั้งแต่ที่กินไวน์หมดแก้วแล้ว เด็กหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง


"ไม่จำเป็นต้องตอบหรอก" สงกรานต์พูดเยาะเช่นเคย ชายหนุ่มขยับตัวมาถอดกางเกงปรายออก โดยที่ปรายได้แต่นอนนิ่งขยับตัวไม่ได้ ยาอะไรปรายไม่รู้เหมือนกันแต่ฤทธิ์มันทำให้ปรายเหมือนลุกไม่ได้เลย


"มึง~"

ปรายฝืนตัวผงกหัวมาดู ตอนนี้สงกรานต์กำลังใส่ถุงยางให้ตัวเองอยู่ ปรายกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบากเมื่อรู้ว่าตัวเองจะต้องเจอกับอะไร


สงกรานต์ขยับตัวแทรกมาตรงหว่างขาปราย แก่นกายขนาดใหญ่กดเข้าที่ช่องทางโดยไม่มีการเล้าโลม เบิกทางหรือสัมผัสร่างกายส่วนอื่นเลย


"กู...เจ็บ!" ปรายหน้าเบ้ด้วยความเจ็บปวด ช่องทางด้านหลังที่ไม่เคยผ่านใครมาก่อนถูกแก่นกายขนาดใหญ่ยัดเข้าไปจนช่องทางฉีกขาด เด็กหนุ่มเจ็บปวดเป็นอย่างมากทั้งที่อารมณ์ทางเพศก็สูงจากยากระตุ้น


"แน่น...จังวะ...ซี๊ดดด" สงกรานต์ซี๊ดปากด้วยความเสียวซ่าน ช่องทางปรายตอดรัดจนสงกรานต์แทบคลั่ง สงกรานต์ฝืนดันไปจนสุดความยาวแล้วแช่ไว้ก่อน ผนังอ่อนนุ่มตอดรัดหนึบๆจนสงกรานต์ทนไม่ไหวต้องเริ่มขยับตัว


"ไอ้...เหี้ย...ปล่อย" ปรายพูดตะกุกตะกักเนื่องจากร่างกายสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกอยู่เด็กหนุ่มทั้งเจ็บทั้งจุกจากแรงกระแทก


"ซี๊ดดด อ่าาาห์" ไม่มีคำตอบมีแต่เสียงครางปนเสียงฮึมฮำในลำคอ ร่างสูงโถมตัวกระแทกรุนแรงราวกับอดอยากปากแห้งมานาน ยิ่งหน้าสวยๆของเด็กหนุ่มที่กำลังเจ็บปวด ยิ่งทำให้สงกรานต์สนุกขึ้นไปอีก


"เบา หน่อย" ในเมื่อปฎิเสธไม่ได้ปรายก็ขอให้สงกรานต์ผ่อนหน่อยก็ยังดี ตอนนี้ท้องปรายมันจุกจนจะอ้วกอยู่แล้ว


"แม่ง..." แต่สงกรานต์ไม่ได้เบาลงเลย ร่างสูงทนไม่ไหวโน้มลงมาประกบจูบที่ริมฝีปากบางของปรายอย่างเร่าร้อนในขณะที่สะโพกยังซอยระรัว ปรายด้วยความที่ใช้ยาอยู่ด้วยทำให้เด็กหนุ่มเผลอจูบกลับไปเช่นกัน ทั้งสองจูบกันนัวเนียจนน้ำใสๆไหลตามมุมปากปรายแล้ว


"ฮึ่มมม" สงกรานต์ครางต่ำ กระแทกตัวหนักๆ ความเร็วของสะโพกที่เพิ่มขึ้นทำให้ปรายเจ็บไปใหญ่ เจ็บขึ้น เจ็บขึ้น แต่ยิ่งเจ็บเหมือนจะยิ่งใกล้เสร็จโดยไม่รู้ตัว ปกติปรายไม่ใช่คนเสร็จเร็วแต่ความรู้สึกแปลกใหม่ครั้งนี้ทำเอาเด็กหนุ่มเผลอครางลั่น เซ็กส์ที่มีทุกวัน วันละหลายรอบจนเอือมระอา ปรายไม่คิดเลยว่าจะตื่นเต้นกับมันอีกครั้ง


"อ่าาา" ปรายครางขึ้นพร้อมปลดปล่อยออกมาโดยที่ไม่ได้แตะต้องแก่นกายเลย สงกรานต์กระแทกอีกไม่กี่ทีก็ปลดปล่อยเช่นกัน ร่างสูงถอนแก่นกายออกมา ก่อนจะรูดถุงยางทิ้งแล้วเปลี่ยนอันใหม่ เสียบมาที่ช่องทางอีกครั้งแล้วเริ่มกระแทกอีก ซึ่งคราวนี้สงกรานต์ถอดเสื้อออกให้ปรายด้วย ใบหน้าหล่อก้มลงตวัดลิ้นที่ยอดอกอย่างมัวเมา โดยที่สะโพกก็กระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถุงยางหมดเป็นกล่องๆ เกลื่อนพื้นไปหมด


เวลาผ่านไปสักพัก ยาเริ่มหมดฤทธิ์ ปรายขยับตัวได้แต่ไม่ขัดขืนแล้ว เด็กหนุ่มมีอะไรกับสงกรานต์มาเรื่อยๆจนเกือบเช้า


เช้าวันต่อมา

"อ่าาาห์...อื้อออ...ซี๊ด" เสียงครางดังแว่วๆเข้ามาในหู ปรายปรือตาขึ้นมองช้าๆ สงกรานต์ถือกล้องวีดีโอดูไฟล์ด้านในอยู่ ปรายขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง สงกรานต์กดปิดกล้องเช่นกัน


"สองพันพอไหม" สงกรานต์หันมาถามนิ่งๆ ชายหนุ่มยังถอดเสื้ออยู่เลย ปรายอารมณ์ขึ้นทันทีกับราคาของสงกรานต์


"สองพันพ่องสิ กับผู้หญิงยังน้ำละสามพัน เมื่อคืนกูเอากับมึงทั้งคืน" ปรายพูดเสียงขุ่น


"คำพูดส่อภาษา กิริยาส่อสกุล ต่ำดี"


คำพูดนิ่งๆจากปากสงกรานต์ทำเอาปรายที่กำลังจะด่าต่อชะงักปากไปทันที เด็กหนุ่มหุบปากลงทันทีด้วยเพราะอะไรก็ไม่รู้


"ห้าหมื่น ขาดตัว" ปรายแบมือขอทันที สงกรานต์เลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ


"ชั้นจ่ายกับแม่เร้าแล้วนี่ จะมาเอาอะไรอีก ถ้าจะขอทิปเพิ่ม ชั้นให้ได้แค่สองพัน" สงกรานต์ตอบตามตรงเนื่องจากให้ลูกน้องจ่ายที่เจ๊ฝนแล้วจริงๆ ปรายคิ้วขมวดขึ้นทันที


"นี่เจ๊ฝนรู้ด้วยหรอ ว่ามึงเป็นผู้ชายแล้วมาล่อซื้อกูอ่ะ" ปรายถามเสียงขุ่น สงกรานต์ปรายตามองเหยียดๆ สงกรานต์พูดดีๆกับปรายแล้วแต่ปรายยังพูดกูมึงอยู่เลย สงกรานต์แก่กว่าปรายหลายปีนัก สิ่งที่สงกรานต์มองปรายตอนนี้คือมารยาทต่ำตมสิ้นดี


"กูถามเนี่ย!" ปรายกระชากแขนสงกรานต์เพื่อให้ตอบ สงกรานต์แกะมือปรายออกด้วยท่าทีรังเกียจ ชายหนุ่มลุกลงจากเตียง พร้อมกล้องวีดีโอในมือ ปรายมัวแต่สนใจเรื่องเจ๊ฝนเลยไม่ทันสังเกตหรือรู้ว่าสงกรานต์ถ่ายคลิปไว้ด้วย


พรึบ!

สงกรานต์ก้มเก็บเสื้อผ้าปรายมาโยนใส่ร่างเปลือยเปล่าของปรายแรงๆ


"นั่นเงินสองพัน ใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปและอย่ามาให้เห็นอีก" สงกรานต์พูดนิ่งๆ


"จะไม่ให้อาบน้ำเลยหรอวะห๊ะ!" ปรายถามด้วยความไม่พอใจ


"อย่าเลย เสนียดว่ะ" สงกรานต์พูดแค่นั้นก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป ปรายมองตามไปด้วยความขุ่นเคือง


"ทำมาเป็นคุณชาย เสนียดบ้างล่ะ ต่ำบ้างล่ะ เมื่อคืนหมาตัวไหนมันเอากูจนแสบตูดอยู่วะเนี่ย เหี้ย!" ปรายด่าตามหลังไป เด็กหนุ่มใส่เสื้อผ้าด้วยท่าทีทุรักทุเร เมื่อเสร็จแล้วก็คว้าเงินสองพันนั่นมาและออกจากห้องไป ปรายอยากอาบน้ำจะแย่ เด็กหนุ่มบึ่งรถกลับซ่องในทันที เดี๋ยวจะต้องไปเคลียร์กับเจ๊ฝนอีกยาว


"โอ๊ย! แสบ เมียไม่ให้เอารึไงวะ ตายอดตายอยากชิปหาย" ปรายบ่นพึมพำขณะอาบน้ำอยู่ เด็กหนุ่มเจ็บก้นเป็นอย่างมาก สงสัยต้องงดรับแขกไปหลายวัน


Rrrrrrrr

โทรศัพท์ปรายดังอยู่ที่ชั้นวางครีมอาบน้ำ เด็กหนุ่มหยิบมาดู


‘แพรพรรณ’

"ครับ" ปรายพูดสายหลังจากกดรับ ปรายไม่รู้ว่าสงกรานต์กับแพรพรรณเป็นผัวเมียกันเลยรับสายจากแพรพรรณตามปกติ


("มาหาพี่หน่อยสิ")


"ผมไม่ว่...."

ปรายกำลังหาทางเลี่ยงแต่ก็ต้องชะงักปากไปก่อนเนื่องจากแพรพรรณพูดแทรกมา


("พี่มีรถใหม่จะให้ดู")


"กี่โมงครับ"****

*****************************

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}