pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 6

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มี.ค. 2559 17:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 6
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 6

 

“ระ...รุท”กายถลาตัววิ่งเข้าไปดึงแขนรุทเมื่อเห็นว่ากำลังจะวิ่งเข้าใส่ปิง ปิงเองก็ลุกขึ้นแล้วขยับถอยห่าง รุทที่ถูกกายดึงแขนไว้ก็พยายามเดินเข้าใส่ปิงดวงตาคมมองด้วยความโมโห เขาเดินหากายอยู่ตั้งนานมาเจอเอาตอนที่เห็นร่างโปร่งถูกดึงเข้าไปจูบต่อหน้า

“ปิง ขอบคุณนะมึงรีบไปก่อนเหอะ”กายว่า ปิงเองก็ยิ้มแล้วพยักหน้าก่อนจะเดินจากไป กายถอนหายใจอย่างโล่งอก

หมับ

“พี่มากับผมเดี๋ยวนี้เลย!”รุทว่าเสียงแข็งแล้วดึงร่างเล็กไม่สิเรียกว่ากระชากให้เดินตามไปที่รถของเขา ดันให้กายนั่งแล้วเขาเองก็อ้อมมาฝั่งคนขับ กายทำหน้ายู่ไอ้รุทแม่งน่ากลัวเกินไป

ปัง

ประตูรถปิดก่อนที่รถจะกระชากตัวขับออกไปด้วยความที่ไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยพอรถออกตัวอย่างแรงทำให้กายถลาตัวไปข้างหน้าจนหัวโขกกับคอนโซลรถอย่างแรง รุทหยุดรถแล้วมองคนข้างๆที่จับบหัวตัวเองพร้อมกับเบ้หน้าด้วยความเจ็บ ร่างหนาโน้มตัวไปคาดเข็มขัดให้ กายมองหน้าของรุทเห็นดวงตาดุๆก็เอนตัวติดกับเบาะรถแล้วเม้มปากสนิท รถเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆจนกายกลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุเพราะถนนในกรุงเทพใช่ว่าจะขับได้เร็วขนาดนี้

รุทขับรถมาเรื่อยๆนานแค่ไหนไม่รู้แต่น่าจะเกือบชั่วโมงได้ออกมาจากกรุงเทพได้แล้วอารมณ์เขาก็เริ่มเย็นขึ้นเมื่อรถไม่ติดเหมือนเคย ความเร็วกดลดลงมาจนขับเป็นปกติแต่กายยังคงนั่งนิ่งไม่ขยับ แล้วรุทก็หยุดรถ นานเลย....ไม่มีใครพูดอะไรออกมา มีแค่เสียงหายใจของเขาและกายเท่านั้น

“รุทมึง....”กายเอ่ยปากขึ้นแต่พอหันมาเจอสายตาคมก็เงียบไป

“มานั่งนี่”รุทพูดขึ้นพร้อมกับตกที่ตักตัวเอง กายมองตามแล้วส่ายหัวรัว

“มานั่งนี่”รุทพูดซ้ำ

“ไม่เอา กูนั่งนี่สบายกว่า แล้วทำไมกูต้องทำตามที่มึงบอกด้วยวะ”กายว่าแล้วขยับตัวชิดผนัง รุทเงียบไปจนทำให้กายอึดอัด

พรึบ

ร่างเล็กขยับตัวนั่งลงที่ตักของรุทแรงๆเอนหลังพิงกระจกด้านข้างของรุทแล้วมองไปทางกระจกฝั่งที่ตนเคยนั่ง รุทยิ้มมุมปากยกมือโอบเอวจนกายเกร็ง

“รู้มั้ยว่าพี่ทำผิด”

“กูไม่ได้ทำอะไร”

“....”

“เออกูทำก็ได้”กายกระแทกเสียงอย่างหงุดหงิด

“แล้วมึงจะทำไม มึงจะมาโมโหกูเรื่อง? เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”นั่นดิ ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วมันจะมาหัวฟัดหัวเหวี่ยงใส่เขาทำไม แล้วทำไมเขาต้องมายอมมันด้วยวะมันไม่ใช่พ่อสักหน่อย!

“เราไม่ได้เป็นอะไรกับจริงๆเหรอวะ”รุทถามเสียงเรียบ กายเม้มปากหลุบตาลงเลยไม่เห็นมุมปากของรุทกระตุกยิ้มร้าย

“งั้นเดี๋ยวผมทบทวนให้ว่าเราเป็นอะไรกัน”จบคำรุทก็จับใบหน้าของกายแล้วรั้งให้เข้ามาหาตนบดขยี้ริมฝีปากที่เขาเห็นว่ามีคนอื่นได้สัมผัสมันนอกจากเขา กายยกมือดันอกแกร่งแต่ถูกมืออีกข้างของรุทรวบเอาไว้

“อึก...อื้อ....”กายผลักไสลิ้นชื้นที่สอดแทรกเข้ามาในปากของเขาแต่กลายเป็นว่าทำให้รุทหวาบหวามในอกมากขึ้น ไม่นานรุทก็ผละจากริมฝีปากมาไซร้ลำคอขาวก่อนจะดูดแรงๆจนเป็นรอยกุหลาบแสดงความเป็นเจ้าของ

“ระ...รุท เดี๋ยวมีคนเห็น...อ๊ะ ไอ้เหี้ย”กายบอกแล้วดิ้นด้วยความจั๊กจี้เพราะไรหนวดของรุท

“อืม...รถติดฟิล์ม”รุทบอกเสียงงึมงำเพราะสาละวนอยู่กับแผ่นอกบางๆของกาย เสื้อนักศึกษาถูกปลดกระดุมจนเหลือแค่เม็ดเดียว แม่งบ้ารึไงวะ กลางวันแสกๆแล้วยังจะกลางถนน ติดฟิล์มแต่มันก็อายเหมือนกันนะเว้ย

“ไอ้รุท!”กายขึ้นเสียงทำให้รุทเหลือบมองขึ้นมาด้วยสายตาหงุดหงิดแบบที่กายเองก็กลัว

“กู...กูอาย”

“ผมไม่อาย”ไอ้หน้าด้าน!

“อ๊ะ! ฮื้อ...ไอ้รุท...มัน”ยอดอกนิ่มถูกลิ้นร้อนละเลงรัวจนต้องแอ่นตัวและยืดตัวขึ้นสองมือถูกปล่อยทำให้กายจับไหล่หนาเพื่อดันตัวขึ้นด้วยความเสียวซ่าน สองขาแยกออกจากกันมาคร่อมตักของรุท

มือหนาบีบก้อนเนื้อแน่นแล้วดึงกางเกงของกายลง แล้วก็ปลดซิบกางเกงของตัวเองเช่นกัน รุทไล้เลียผิวขาวพร้อมกับกัดและดูดไปทั่วตัวของกาย มือก็ควานหาเจลและถุงยางแถวคอนโซลรถ

“อือ...อ๊ะ อื้อ!”กายร้องพร้อมกัดปากเมื่อนิ้วเรียวสอดแทรกเข้าช่องแคบพร้อมกับของเหลวเย็นๆ

“นี่มึง....มึง...มีของพวกนี้อยู่ในรถด้วยเหรอวะ”กายถามแล้วสูดหายใจเข้าแรงๆ สิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาอยู่ในตัวเขาขยับเข้าออก รุทหัวเราะในลำคอจนกายต้องใช้มือปิดปากเพราะรู้สึกแปลกๆกับเสียงหัวเราะ

แผลบ จุ๊บ

รุทเลียมือที่กายยกมาปิดแล้วดูดนิ้วเรียวแรงๆ กายกัดริมฝีปากแล้วแหย่นิ้วเข้าไปในโพรงปากอุ่นจนสุด

“ฮื้อ...”กายครางเบาๆเมื่อรู้สึกเสียวซ่านในอก ความรู้สึกที่แล่นเข้ามาทำให้ปวดหนึบที่ช่วงล่างของตนแล้วยังที่ช่องด้านหลังถูกเสียดสีกับนิ้วเรียวจนรุทเพิ่มนิ้วเข้ามาเป็นสามใบหน้าเนียนบิดเหย รุทเองก็ครางอกมาเบาๆพอใจกับแรงตอดรัดนิ้วขยับเข้าออกสักพักเขาก็ดึงนิ้วตัวเองออก ดึงบ็อกเซอร์ลงเล็กน้อยเผยให้เห็นแกนกายใหญ่ที่ชี้ตั้งกายมองมันแล้วหน้าแดง

“เขินไรวะพี่ยังกะไม่เคยเห็น”พอเห็นว่ากายเม้มปากหน้าแดงเบนหน้าหนีเขาก็ยิ่งชอบแกล้งด้วยการจับมือของกายให้ไปจับที่ส่วนเข็งขืนของตน มือเรียวดึงหนีแล้วชกไหล่หนาไปแรงๆ

“หึหึ”รุทหัวเราะร้ายแล้วดึงถุงยางอนามัยมาใส่ให้ตนและให้กายซึ่งเขารู้ว่ากายเองก็ขึ้นแล้วเพราะกางเกงบ็อกเซอร์ที่โป่งพองนูนขึ้น

“ลงมา”รุทว่าแต่กายยังยันตัวเอาไว้แม้ขาจะสั่น ใบหน้าที่หล่อแต่แอบหวานส่ายหน้ารัวเหงื่อเม็ดโตซึมออกมาเล็กน้อย

“ไม่...ทำไมกูต้อง....”

“เพราะพี่ทำความผิดไงและผมต้อง...ทำโทษ”รุทว่าเสียงเจ้าเล่ห์แล้วจูบไหล่ลาดเบาๆขณะที่กายยังคงสั่นหัว รุทรูดรั้งแกนกายตนแล้วกดตัวของกายให้ทิ้งน้ำหนักลงมา กายขัดขืนแต่ถูกมือหนากอบกุมส่วนอ่อนไหวของตนแล้วรูดเร็วๆจนเสียวเสียการควบคุมทิ้งตัวลงมาอย่างแรง

“อ๊า!”กายร้องลั่นแล้วซบหน้าลงกับไหล่หนา เจ็บ..ชิบ รุทยิ้มพลางลูบหัวทุยเบาๆ

“เด็กดีๆ”รุทกระซิบข้างหูแล้วจูบใบหูนิ่มเบาๆ “ขยับครับ”

“ไม่เอา...กูเจ็บอ่ะ รุท กูเจ็บ”กายว่าทั้งยังซบหน้าลงที่ไหล่หนา

“พี่กำลังถูกลงโทษไง”

“ไม่เอา...กูไม่ผิด”กายเริ่มจะงอแง

“พี่ไปจูบคนอื่น”

“กูเปล่า กูแค่...กูสับสน อื้อ”กายร้องเบาๆเมื่อรุทขยับตัวขึ้นสองมือบางจับไหล่แกร่งพร้อมกับจิกเล็บลงไป

“ผมบอกไปแล้วว่าชอบ...ขอคบแล้วด้วย”

“กู....กู....อะ...อื้อ....อ๊ะรุท....หยุดนะ....ฮื้อเสียว”กายร้องครางเมื่อรุทเด้งสะโพกขึ้น ร่างหนาหยุดการกระทำแล้วมองใบหน้าหวานที่พราวด้วยเหงื่อ

“รุท...กูไม่ใช่เกย์...กูยังชอบผู้หญิงอยู่นะเว้ย! โอ๊ยสัส!”กายร้องเมื่อรุทกัดจมูกโด่งอย่างแรง

“แต่ที่เรากำลังทำ ผู้ชายแท้ๆที่ไหนเขาทำกันวะ”รุทพูดอารมณ์ขุ่นมัว

“กูไม่รู้ กูไม่รู้ อ๊ะ....อ่ะห์....หยะ....ฮื้อ...”รุทกระแทกสะโพกใส่จนกายร้องครางสองมือจิกไหล่หนาอย่างแรง รุทหยุดแล้วมองหน้ากายอีกครั้ง

“ให้โอกาสผมไม่ได้เหรอวะ”รุทถามเสียงอ่อนพร้อมกับเอนหัวซบกาย กายเม้มปากคิด จะว่าไปตอนที่ปากเขาชนกับไอ้ปิงนี่ก็แทบจะอ้วกเลย แต่ทำไมเขากลับชอบให้ไอ้รุทมันจูบเขา หรือเขาเองก็ชอบมันเหมือนกัน เรื่องแบบนี้ก็ทำกันมาแล้วหลายครั้ง...

“กู....”ใบหน้าชื้นเหงื่อเงยหน้าขึ้นมองรุท “อยากแล้วว่ะ”

หมับ

กายจับไหล่รุทแล้วมองหน้าหล่อๆก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปจูบริมฝีปากหยักพร้อมกับยกตัวขึ้นแล้วทิ้งลง รุทครางอย่างพอใจมือหนาก็รูดรั้งส่วนแข็งขืนให้กายเพื่อให้ได้ปลดปล่อยด้วย

“ฮะ...ฮื้อ....ซี๊ด....อืม”กายขย่มตัวแรงและเร็วขึ้นจนรุทเองก็ร้องซี๊ด

“รุทกู...ฮื้อ...จะออก”

“ผมก็....ซี๊ด...เหมือนกันว่ะ”

“อ่าห์.....”กายทิ้งตัวพิงร่างหนาอย่างเหนื่อยอ่อนเมื่อปลดน้ำออกมาแล้วรุทเองก็เช่นกัน ดีที่มีถุงยางไม่อย่างนั้นได้เปรอะได้เปื้อนกันแหลกแน่ ทั้งสองหอบหายใจ แล้วกอดกันนิ่งค้าง

“กู...ให้โอกาสมึงแล้วนะ อย่ามาเหี้ยกับกูแล้วกัน”กายพูดเบาๆ รุทจูบขมับแล้วกอดร่างเล็กเอาไว้แนบอก

“ไม่มีทางหรอก....ขอบคุณนะครับ...ขอบคุณ”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะกระจกทำเอากายสะดุ้งเฮือกมองหน้ารุทใบหน้าเห่อแดงแทบจะลืมว่าตอนนี้กำลังทำอะไรที่ไหน ความอายแทบแทรกแผ่นดินหนีทำให้เขาซุกหน้าเข้ากับอกของรุท รุทหัวเราะในคอแล้วหยิบผ้าห่มที่ด้านหลังของรถมาคลุมตัวกาย ดีนะที่ติดมาด้วย เสียงเคาะกระจกยังไม่หยุดซึ่งเป็นคุณตำรวจนายหนึ่งรุทลดกระจกลงนิดๆเพื่อไม่ให้เห็นกายที่ใจเต้นแรงนอนทับเขาอยู่ตอนนี้

“ครับคุณตำรวจ”

“มีอะไรรึเปล่าครับ”ตำรวจถามเพราะเห็นเขาจอดรถอยู่กลางทางแถวที่ไม่ค่อยมีคนหรือรถผ่านสักเท่าไหร่

“อ๋อ...พอดีผมง่วงครับเลยจอดนอน เดี๋ยวก็จะขับกลับบ้านครับ”รุทโกหกไปคุณตำรวจก็พยักหน้า

“ดีแล้วครับ ง่วงไม่ขับนะครับ มีอะไรก็แจ้งได้นะครับ เดินทางปลอดภัยครับ”คุณตำรวจตะเบะแล้วขับมอเตอร์ไซด์ออกไป รุทปิดกระจกแล้วหัวเราะ กายชกไหล่หนาแล้วเงยหน้าขึ้นมา

“มึงโรคจิตชิบหายแดดเปรี้ยงๆ”กายว่าแล้วขยับตัวออกจากรุทจัดการทำความสะอาดตัวเองแล้วขยับไปนั่งที่เดิม

“แล้วพี่ทำป่ะล่ะ”กายหันมาถลึงตาใส่รุท ก่อนจะกอดอกมองออกไปนอนรถ

“สรุปเรา...เป็นแฟนกันช่ะ”รุทถามพร้อมกับมองหน้ากายไปด้วยซึ่งแม้ว่ากายจะทำหน้าเฉยเมยขนาดไหนแต่รอยยิ้มก็ยังเผยให้เขาเห็นอยู่ดี

“เออ”กายพูดกระแทกเสียงใส่ก่อนจะหันมามองร่างหนาที่เก็บกล่องและขวดบางอย่างเข้าที่เดิม ดวงตากลมกระพริบถี่ๆแล้วดึงของในมือของรุทมาถือ แม่งเอ้ย มีเป็นโหลเลย

“ทำไมมึงมีของพรรค์นี้อยู่ในรถวะ นี่ไม่ใช่น้อยๆเลยนะเว้ย”กายถามรุทที่มองออกไปนอกรถเหมือนจะเลี่ยงตอบคำถาม กายปาของในมือใส่คนข้างตัว

“มึงทำเรื่องแบบนี้ในรถบ่อยใช่มั้ยไอ้สัส มึงแม่งมัน!”กายง้างแขนจะต่อยรุทแต่รุทหันมาจับแขนกายเอาไว้ก่อน

“เฮ้ยพี่ๆ นั่นมันอดีตนะเว้ย”

“แปลว่าจริง แล้วมีเจลด้วย มึงก็ทำกับผู้ชายด้วยใช่มั้ยห๊ะ! มึงมันบ้า โรคจิต แม่ย่านางรถตกใจหนีหายไปหมดแล้วมั้ง ไอ้เวร!”กายด่ารุทเสียงดังพร้อมกับยื้อแขนตัวเอง แต่รุทนั้นยิ้มแล้วหัวเราะ

“ก็ธรรมดาอ่ะพี่ คนมันฮอต อีกอย่างแม่ย่านางผมเป็นสาววายมั้ง ฮ่าๆๆ”กายกับรุทก็ยังฟัดเหวี่ยงกันต่อจนค่อนชั่วโมงที่กายเริ่มจะเหนื่อยหยุดด่าแล้วนั่งเฉยๆให้รุทขับรถกลับกรุงเทพ บางทีเขาก็คิดนะว่าแค่เริ่มต้นคบวันแรกก็โดนด่าขนาดนี้ วันต่อๆไปจะขนาดไหน

 

รุทขับรถพากายกลับมาที่บ้านของตัวเอง ที่บ้านเงียบจนคิดว่าไม่มีใครอยู่บ้าน รุทพากายเดินเข้าบ้านแต่เสียงจากด้านในทำให้รุทชะงัก เป็นเสียงของของแข็งบางอย่างตกลงกับพื้น รุทจับมือของกายเอาไว้แน่นทว่ากายจะชักมือออก แต่พอเห็นสายตาดุๆวาดกลับมาให้ให้ร่างเล็กได้แต่ถอนหายใจแล้วปล่อยให้จับ

พอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นร่างสูงของเก่งยืนอยู่พร้อมกับเพื่อนๆอีกสามคน ด้านหน้าของทั้งสี่มีผู้ชายตัวใหญ่ๆยืนอยู่สองคนและทันทีที่ได้ยินว่ามีคนเข้ามาในบ้านชายสองคนนั้นก็เหมือนจะซ่อนอะไรไว้ในเสื้อพร้อมกับหันมาทางรุทและกาย

“อ้าว...ไอ้น้องชาย หืม...เด็กมึงเหรอ”ผู้ชายคนหนึ่งหันมาพร้อมกับยิ้มให้รุทและมองกายด้วยสายตาแปลกๆเล่นเอาเสียวหลังวาบ รุทดึงกายให้ไปอยู่ด้านหลัง กายจ้องหน้าผู้ชายคนนั้นแบบไม่ชอบใจนัก อะไรวะมองอะไรนักหนา หน้าเหมือนพ่อมึงไง๊?!

“เดี๋ยวลงมา”รุทพูดเสียงเรียบไอเย็นๆแปลกๆทำเอากายเริ่มจะกลัวคนพวกนี้รวมทั้งรุทเองด้วย รุทดึงกายให้เดินตามขึ้นมาชั้นสอง ที่ห้องนอน

“พวกนั้นใครวะ ทำไมมึงคบแต่คนน่ากลัวๆทั้งนั้นเลย”กายถามทันทีที่เข้าห้องแต่ถูกรุทดันลงไปนอนราบกับเตียง ดวงตากลมหลับปี๋ แต่รุทไม่ได้ทำอะไรมีแค่เสียงหัวเราะที่ดังมาจากลำคอ คนที่แสดงอาการกลัวเมื่อสักครู่ลืมตาโพล่งแล้วต่อยไหล่หนาแรงๆ

“เชี่ยไรของมึงเนี่ย”กายดันตัวลุกนั่งคิ้วเข้มขมวดเป็นปมมองหน้ารุทที่ถอนหายใจ

“พี่กายคือ...”

“....”กายมองหน้ารุทอย่างต้องการรู้สิ่งที่ร่างสูงจะพูดเต็มที่

“คือ....”

“......”

จุ๊บ รุทจุ๊บริมฝีปากนิ่มอย่างเร็วและรีบผละตัวลุกออกไปที่ประตูห้อง กายนั่งเอ๋อค้างและพอได้สติก็คว้าหมอนมาปาใส่ทว่า...ไอ้รุทมันปิดประตูห้องลงไปแล้ว

“เล่นอยู่ในห้องนะพี่ไม่ต้องออกมา”รุทมันตะโกนเข้ามาแล้วก็ได้ยินเสียงวิ่งลงบันไดไป กายเดินไปรอบห้อง หยิบโน่น รื้อนี่ นั่งๆนอนจนเบื่อเลยจะหาโทรศัพท์ไอ้รุทมาเล่นเกมเพราะเครื่องมันเกมเยอะดี ซึ่งส่วนใหญ่เขาโหลดเองทั้งนั้น แต่ส่วนเครื่องเขาไม่อยากให้เครื่องหนักเลยไม่โหลดเกมลงเลย เอิ่ม...

กายเดินออกจากห้องไปที่ระเบียงเห็น รุท เก่ง เกล โน้ต และเฟรมนั่งกันอยู่ที่โซฟาข้างล่างดูเคร่งเครียด เลยลดตัวลงนั่งและแอบฟังว่าพวกนั้นเครียดเรื่องอะไร

“แม่งต้องเป็นแบบนี้อีกนานเท่าไหร่วะ”รุทถามขึ้น

“กูบอกมันไปแล้วว่าจะเลิก พวกมันถึงส่งปืนมาจะยิงหัวพวกกูอยู่นี่ไง!”เกลพูดขึ้นพร้อมกับทึ้งหัวตัวเอง กายเบิกตากว้าง ว่าอะไรนะ...ปืน...ยิงหัว เรื่องอะไรกันวะ?

“ทำไมมึงไม่ปรึกษาพวกกูก่อนวะถึงค่อยพูดเรื่องนี้มึงก็รู้ว่าพวกมันเป็นยังไง!”เก่งตะคอกใส่เพื่อนตัวเองเกลลุกขึ้นยืนอย่างฉุนเฉียวเก่งเองก็ลุกขึ้นพร้อมเหมือนกันลำบากเฟรมและโน๊ตต้องช่วยกันดึงทั้งสองออก

“เวลาแบบนี้จะมาทะเลาะกันหาหอกอะไร ช่วยกันคิดดิวะ ทางแก้ปัญหาน่ะ”เฟรมว่าทั้งเกลและเก่งนั่งลงที่เดิมแล้วก็เงียบไป

“กูว่า....ถ้าพวกเราจะถอนตัวจากงานนี้เราต้องทำให้มันพังพินาศว่ะ”โน้ตเสนอไอเดีย

“นี่มึงจะให้เราเป็นสายตำรวจให้จับไอ้พวกนั้นเหรอวะ”เกลถามขึ้น โน้ตพยักหน้า คนแอบฟังขมวดคิ้วฉัน ท่าไม่ดีแล้ว มีตำรงตำรวจอะไรก็ไม่รู้

“ความคิดดีนะเว้ย กูว่าไม่ยากถ้าจะทำตามที่มึงบอกแต่มึงลืมแล้วเหรอวะไอ้รุทมันขาดของไม่ได้”เกิดความเงียบขึ้นทันทีที่เก่งพูดจบ

“กูจะเลิกยาเอง”รุทพูดขึ้น คนแอบฟังเบิกตากว้างหัวใจเต้นรัว ไอ้รุทมัน...ไอ้รุทติดยา....

“มันไม่ง่ายเลยนะเว้ย มึงจะบอกแม่เหรอวะ”เก่งถามขึ้น รุทนิ่งคิด

“กูจะให้แม่ไปเที่ยวต่างประเทศสักเดือน แล้วกูจะเลิกยาเอง”

“มึงจะทำยังไง”เกลถามพร้อมกับมองใบหน้าของเพื่อน

“ก็....ไม่ต้องเสพแม่งสักพักเดี๋ยวก็ชิน”รุทพูดหน้าตาเฉยขณะที่ทั้งสี่มองหน้ากันไปมา

“ช่วงนั้น พวกมึงก็ช่วยล่ามกูไว้ด้วยแล้วกัน อย่าให้พี่กายเข้ามาที่บ้าน ระหว่างนั้นพวกมึงก็ส่งยาให้พวกมันตามปกติแล้วกัน อย่าให้สงสัย เดี๋ยวกูหายค่อยเริ่มแผนที่โน๊ตมันบอก”กายได้ยินก็เม้มปากแน่น คลานกลับเข้าไปในห้องล้มตัวนอนบนเตียงกว้างของรุท ทบทวนสิ่งที่ตัวเองยินมา แม่งไม่ใช่เรื่องจริงแน่ๆ

รุทเดินเข้ามาในห้องหลังจากที่ตกลงกับเพื่อนๆเสร็จ เห็นร่างโปร่งนอนคุดคู้อยู่บนเตียง รุทมองกายอยู่นานก็ขึ้นไปนอนข้างๆแล้วกอดร่างเล็กราวกับกลัวว่าจะไม่ได้เจอกันอีกจนกายตื่นและดิ้นไปมา

“ฮึก....”รุทมองร่างเล็กในอ้อมกอดแล้วคลายกอดลงหลวมๆแต่ยังคนโอบตัวของกายเอาไว้อยู่ กายตัวสั่นและเอื้อมมือมากอดเขาเอาไว้

“พี่เป็นอะไรรึเปล่าวะ ฝันร้ายเหรอวะพี่”รุทถามพลางลูบหลังบาง

“อืม....กูก็อยากให้มันเป็นความฝันเหมือนกัน”

“??”

“กูได้ยินนะ ที่พวกมึงคุยกันข้างล่าง มึง....ติดยาใช่มั้ย”รุทเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยแล้วเงียบไป และพอเห็นท่าทางแบบนั้นกายก็เม้มปาก ซึ่งแปลว่าที่เขาได้ยินไม่ใช่คิดไปเอง มันเรื่องจริง! กายกระชากคอเสื้อของรุทอย่างแรง

“มึงเสพทำไม ไอ้เหี้ยมึงเสพทำไม!”กายตะคอกพร้อมกับเขย่าคอเสื้อของร่างสูงอย่างแรงด้วยความโกรธสิ่งที่เขาเกลียดที่สุด รุทดึงกายเข้ามากอด กายดันตัวออกเหมือนแขยงแต่รุทก็ยังคงใช้แรงกอดรัดอีกฝ่ายจนกายตัวเขียวช้ำเป็นจุดๆ และคนที่ชนะก็คือรุทที่กอดร่างโปร่งเอาไว้แน่นพร้อมกับฝังใบหน้าลงกับซอกคอของอีกฝ่าย

“ผมขอโทษพี่กาย...ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจทำเรื่องแบบนั้น”

“มึงไม่ต้องมาขอโทษกู มึงไปขอโทษพ่อกับแม่มึงโน่น! เขาจะเสียใจขนาดไหนที่มีลูกเหี้ย!”รุทเงียบไปปล่อยให้กายหายใจแรงๆจนกระทั่งนิ่งสงบ

“อธิบายได้มั้ย”รุทถามขึ้น กายเงียบและทรุดตัวงนั่งที่เตียง รุทเองก็นั่งตามโดยที่ยังกอดกายเอาไว้แน่น

“ผมไม่ได้ตั้งใจจะเสพ”รุทพูดเกริ่นขึ้นด้วยเสียงอ่อนๆก่อนจะพูดต่อ

“เมื่อปลายปีที่แล้วผมกับไอ้เก่งไปเที่ยวแล้วก็เจอกับพวกส่งยาเลยถูกมวกมันจับเอาไว้เพราะมันกลัวพวกผมจะเอาเรื่องไปบอกตำรวจ ตอนนั้นพวกไอ้เกลก็โดนเหมือนกัน พวกเรากำลังถูกปืนจ่อหัวคนละกระบอก ไอ้เก่งเลยยื่นข้อเสนอจะส่งยาให้พวกมันเพื่อรักษาชีวิต”กายฟังก็เม้มปากแล้วยกมือขึ้นมาลูบหลังของรุทเบาๆเหมือนจะปลอบใจ รุทพูดต่อ

“พวกมันก็ตกลงแต่...พวกมันดึงผมไปแล้วฉีดอะไรสักอย่างใส่ที่แขน แล้วก็ปล่อยพวกผม ตอนแรกก็ไม่ได้เอะใจอะไร พอสองวันต่อมาพวกมาก็มาที่บ้านผม ฉีดสารตัวนั้นให้ผมอีก แล้วมันก็มาทุกๆสองวันจนกระทั่งเดือนนึงได้พวกมันก็หายไปแต่ยังคงจ่ายงานให้พวกผมเอายาไปส่ง”

“....”กายยังคงฟังเงียบๆ

“ผ่านไปได้สามสี่วันผมก็รู้สึกแปลกๆ เก่งบอกว่าผมดูอิดโรยและซึม แล้วพวกนั้นมาถึงบ้านแล้วยื่นกล่องบางอย่างให้กับผมตอนนั้น ผมเหมือนคนที่หิวมากๆแล้วมีคนยื่นอาหารให้ หึ หลังจากใช้ยาตัวนั้น ก็รู้เลยว่า....ผมติดมันแล้ว”

“แล้วนี่มึง...”กายพูดขึ้นแล้วเงียบไปความโกรธหายไปหมดแล้วเหลือแต่ความรู้สึกเจ็บปวดแทนร่างสูง

“ผมเพิ่งใช้ยาไปเมื่อวาน พี่กาย...ผมขอโทษ พี่แม่งคงจะเกลียดผมไปแล้ว”

“มึงต้องบำบัดนะรุท มึงต้องไปบำบัด”กายบอกพลางจับมือของรุทเอาไว้

“ผมไม่อยากให้แม่รู้ ผมจะทำเอง จะพยายาม”รุทบอกเสียงหนักแน่น เขาจะพยายามจะไม่ยอมแพ้เหมือนหลายๆครั้งที่ลองหยุดยา ซึ่งสุดท้ายเขาก็ทนความทรมานไม่ได้ และกลับมาเสพเหมือนเดิม

“ก้มมาดิ๊”รุทเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถามแต่ก็ยังก้มหน้าลงไปตามที่กายสั่ง ริมฝีปากอุ่นแนบอย่างแผ่วเบา กายเอื้อมมือขึ้นไปกดคอของรุทให้ก้มลงมาหาตนมากขึ้นรุทจับใบหน้าของกายให้รับสัมผัสตนมืออีกข้างที่วางเริ่มจะลูบไล้แผ่นท้องแบน กายดันร่างหนาออกทันทีที่รู้สึกตัว

“พอเลยมึง ก่อนมาก็ทำไปละ”กายพูดแล้วตบหัวรุทไปอีกหนึ่งทีแรงๆก่อนจะลุกเดินไปเข้าห้องน้ำแก้เขินเพราะไม่รู้จะทำอะไร พอเห็นว่ากายเข้าห้องน้ำไปรุทก็เดินออกมาข้างนอก คนอื่นๆยังคงนั่งกุมขมับกันอยู่

“เมียรู้ยัง”เฟรมถาม รุทพยักหน้าแล้วทำหน้าจริงจัง

“กูเอาจริงแล้วนะ แค่ขาดยาคงไม่ทำให้กูถึงตายหรอกมั้ง”รุทพูดแล้วนั่งลงตรงที่ว่างๆ

“มึงจะเลิกตอนไหน”เก่งถามหน้าเครียด

“กูจะไม่ใช้ยาอีก มึงก็ไปซื้อตั๋วเครื่องบินให้แม่ได้ละ ไปอยู่ที่พ่อไปทำงาน ถ้าบอกก่อนจองแม่ไม่ไปแน่”รุทบอก เก่งพยักหน้า ก่อนจะจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินให้กับแม่ทันที นั่งกันอยู่สักพักกายก็เดินลงมาข้างล่างหน้ามู่ทู่จนเกลอดแซวไม่ได้

“หน้าเหมือนตูดตุ๊กแกเลยนะมึง”กายหันขวับ

“แฟนติดยาเครียดมั้ยล่ะ”เงียบกริบ....รุทดึงมือของกายให้ร่างโปร่งนั่งลงที่ตักตนเอง

“ผมก็จะเลิกอยู่นี่ไง”

“เออ...ถ้าเลิกยาไม่ได้ก็เลิกกับกูแล้วกัน”กายพูดขึ้น ในใจก็นึกกลัว กลัวว่าไอ้รุทมันจะเป็นเหมือนในข่าวที่เห็นบ่อยๆ รุทยิ้มบางๆแล้วกอดเอวเล็กเอาไว้หลวมๆพร้อมกับซบหน้าเข้าที่หลัง ที่จริงในเวลาปกติพวกไอ้เกลคงจะโห่แซวแต่สถานการณ์นี้ เครียดมากจริงๆ

 

 

ความคิดเห็น