รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 สามีรับจ้าง (3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 สามีรับจ้าง (3)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2563 16:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 สามีรับจ้าง (3)
แบบอักษร

“ก็เธอเป็นคนไทยเหมือนแม่บุษอย่างไรล่ะ นั่นน่ะคนชาติเดียวกับแม่บุษที่ฉันรักและเคารพเชียวนะโว้ย ถ้าฉันไม่ยอมช่วยจะต้องรู้สึกผิดตลอดชีวิตแน่ๆ” 

“แค่นั้นจริงๆ น่ะหรือ” ลูคัสถามคล้ายกับรู้ทัน ทำให้เคเลอร์รู้สึกฉุน และคิดไม่อยากจะเสวนากับเพื่อนรักขึ้นมาดื้อๆ 

“เออ! แค่นี้นะ ถ้าไม่มีอะไรไม่ต้องโทร.มา ย้ำว่าห้ามปากโป้ง โอเค?” ตัดบทเสร็จเคเลอร์ก็ชิ่งวางสายไปก่อนจะโดนซักไซ้จนหาทางออกไม่เจอ ทำเอาลูคัสที่กำลังจะอ้าปากพูดต้องส่ายหน้าวางโทรศัพท์ทิ้งไว้บนโต๊ะแล้วนั่งขบคิดว่า เพื่อนรักเขากำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมยอมไปจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้ รู้อย่างเดียวว่า เป็นคนไทย แล้วถ้าเกิดผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าเพื่อนเขารวยจะยอมหย่าให้หรือ 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

เสียงเคาะประตูทำให้ลูคัสหลุดจากภวังค์ความคิดก่อนจะเอ่ยปากอนุญาตให้คนเคาะเข้ามาได้ สิ้นเสียงอนุญาตร่างสูงบางเพรียวระหงของเอลีเนอร์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับคำถามเดิมๆ ที่เป็นเหมือนคำติดปากของเธอเวลาเจอหน้าเขา 

“พี่เคโทร.มาบ้างไหมคะ” 

“เพิ่งวางสายไปเมื่อกี้นี้เอง” เขาบอกพลางพยักพเยิดไปยังโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะ แม้จะรู้ว่าพี่ชายวางสายไปแล้ว เอลีเนอร์ก็ไม่วายที่จะหยิบโทรศัพท์นั่นขึ้นมาแล้ววางลงด้วยสีหน้าบึ้งตึง 

“ทำไมคุณไม่เรียกฉันบ้าง รู้ไหมว่า ฉันคิดถึงพี่เคแค่ไหน แล้วจะถามว่า...” เอลีเนอร์รีบหุบปากฉับเมื่อคิดว่าตัวเองเกือบเผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรออกไปเสียแล้ว ถ้าเรื่องที่เธอแอบบอกซาร่าไปว่า เคเลอร์อยู่ที่ลาสเวกัสรู้ถึงหูผู้ชายตรงหน้า เธอต้องแย่แน่ๆ 

“ถามอะไร” ลูคัสหรี่ตามองน้องสาวเพื่อนด้วยแววตาจับผิด แต่อีกฝ่ายกลับไม่แสดงพิรุธใดๆ ออกมาให้เห็น 

“ก็แค่จะถามสารทุกข์สุกดิบทั่วไป คุณมีปัญหาหรือ ไหนๆ แล้วก็ต่อสายหาพี่เคให้หน่อยสิ” 

แม้ท้ายประโยคจะมีลูกอ้อนนิดๆ แต่ลูคัสไม่คิดจะใจอ่อน ช่วงเวลาอย่างนี้เคเลอร์ไม่ชอบที่จะให้ใครโทร.หา ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ดังนั้นแม้คนที่ขอร้องจะเป็นน้องสาวเพื่อน เขาก็ไม่คิดจะทำตาม เพราะเธอคงไม่มีเรื่องคุยกับเคเลอร์มากไปกว่าขอที่อยู่กับเบอร์โทรศัพท์ให้กับยัยนางแบบหุ่นไม้เสียบลูกชิ้นคนนั้น 

“โทษที ไอ้เคมันบอกว่า อยากจะพักผ่อน หลังจากวางสายจากผมมันก็เลยปิดเครื่อง คงเป็นพรุ่งนี้โน่นแหละ มันถึงจะเปิดเครื่อง ว่าแต่คุณมาหาผมถึงห้องมีอะไรหรือเปล่า” ท้ายประโยคชายหนุ่มตั้งใจเบี่ยงประเด็นความสนใจหญิงสาวไปที่เรื่องอื่น เพราะขี้เกียจตอบคำถาม และขี้เกียจต่อปากต่อคำกับเจ้าหล่อน แล้วมันก็ได้ผล เมื่อเธอเอาแฟ้มงานมากางลงตรงหน้า 

“ฉันอ่านตรงนี้หลายรอบแล้ว แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี คุณช่วยอธิบายหน่อยสิ” นิ้วเรียวสวยชี้ไปที่จุดที่ตัวเองไม่เข้าใจ ซึ่งลูคัสก็ชะโงกหน้าไปดู เขามองปลายนิ้วเรียวเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนสายตาขึ้นไปที่ใบหน้าสวยใสสไตล์ลูกครึ่งที่มองอย่างไรเขาก็รู้สึกว่าสวย และมีเสน่ห์กว่าสาวอเมริกันเพียวๆ เขามองขนตางอนยาวเป็นแพที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการกะพริบ ก่อนจะเลื่อนไปที่ริมฝีปากอวบอิ่มที่ถูกกัดเม้มอย่างที่เจ้าตัวมักจะชอบทำเวลาเผลอตัว แล้วเผลอยิ้มออกมาอย่างชอบใจ 

“คะ...คุณมองอะไร ไม่เคยเห็นคนหรืออย่างไร” เอลีเนอร์ที่รอคอยคำอธิบายจากเพื่อนพี่ชายอยู่นานสองนาน เมื่อเห็นเขาเงียบ จึงเงยหน้าขึ้นจะถามซ้ำ แต่ต้องมาชะงัก เมื่อสบเข้ากับดวงตาสีน้ำตาลที่จ้องมองอยู่ก่อน ซึ่งก็ทำเอาเธอถึงกับเก้อเขิน จนต้องตวาดถามกลบเกลื่อน และนั่นก็ทำให้คนจ้องรีบปรับสีหน้ากะพริบตาปริบๆ ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยอย่างอายๆ ที่โดนจับได้ว่าแอบมอง 

ความคิดเห็น