รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 สามีรับจ้าง (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 สามีรับจ้าง (2)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 20:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 สามีรับจ้าง (2)
แบบอักษร

“แล้วคุณจะเอาเงินที่ไหนใช้ งานอื่นก็ยังหาไม่ได้” 

“คุณไม่ต้องห่วงหรอก ผมบอกแล้วอย่างไรว่า พอมีเงินเก็บ ส่วนงานผมคิดว่าจะไปทำที่คาสิโนแถวๆ นี้แหละ” 

“เดี๋ยวก็เผลอเล่นจนไม่มีเงินกินข้าวอีกหรอก” อนามิกาเผลอพูดเหน็บออกมา แต่เคเลอร์กลับยิ้มกริ่ม เพราะสัมผัสได้ว่า ในคำพูดเหน็บแนมนั้นเจือด้วยความเป็นห่วง 

“โธ่คุณ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ใครเขาจะให้พนักงานเล่นพนันในนั้นกัน” 

“ไม่รู้ล่ะ ก็วันนี้ไม่ใช่หรือที่คุณบอกว่าเล่นจนหมดตัวน่ะ” 

อรณีนั่งมองเพื่อนรักสลับกับอนาคตสามีรับจ้าง แล้วส่ายหน้ายิ้มๆ ดูไปสองคนนี้ทะเลาะกันเหมือนสามีภรรยาไม่มีผิด สงสัยสวรรค์จะบันดาลให้มาพบกัน 

 

หา! มีเมีย” ลูคัสผุดลุกจากเก้าอี้แล้วอุทานดังลั่นห้อง โทรศัพท์ในมือแทบร่วงเมื่ออยู่ๆ เพื่อนรักอย่างเคเลอร์โทร.มาบอกว่า ตอนนี้ได้มีภรรยาแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่ออย่างยิ่งยวด แต่ก็ต้องเชื่อ 

“แกจะแหกปากหาพระแสงอะไรวะ เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินเข้าหรอก” เคเลอร์สบถด่าเพื่อนรัก ที่จริงเรื่องนี้เขาไม่อยากให้ใครรู้ แต่เผื่อมีสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เขาจะได้มีที่ปรึกษา นอกจากลูคัสแล้วเขามองไม่เห็นใครที่พอจะเก็บความลับเกี่ยวกับเรื่องนี้เอาไว้ได้ 

“นี่แกไปพลาดอีท่าไหนถึงได้มีเมียเร็วขนาดนี้ แล้วโทร.บอกคุณลุงกับคุณป้าหรือยัง เรื่องนี้เรื่องใหญ่นะโว้ย” ลูคัสถามถึงคนที่เคเลอร์ไม่คิดจะบอก เขาคิดว่าที่จดทะเบียนสมรสครั้งนี้ เพราะอยากช่วยอนามิกาเท่านั้น ยังไม่พร้อมให้เธอมาเป็นภรรยาจริงๆ ถ้าขืนพ่อกับแม่บุษรู้เรื่องนี้เข้า มีหวังเขากับอนามิกาอาจจะไม่ได้หย่ากันเลยก็เป็นได้ เสี่ยงขนาดนั้นใครจะไปบอกให้โง่ 

“ไม่รู้และไม่คิดจะบอก แกก็รูดซิปปากเอาไว้ให้ดี” 

“นี่แกจะทำอะไร มีเมีย แต่ไม่คิดจะบอกครอบครัว” ลูคัสถามด้วยน้ำเสียงงวยงง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้เหมือนเดิม เขารู้สึกถึงเค้าลางความยุ่งยากในอนาคตรำไร 

“ก็ไม่ได้ทำอะไรหรอก ที่ฉันบอกว่ามีเมียเนี่ย เพราะฉันไปรับจ้างจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงไทยคนหนึ่ง เธอชื่อน้องนาง” 

“นี่แกไส้แห้งจนต้องรับจ้างทำอะไรแผลงๆ แบบนี้เลยหรือวะ” 

“ก็ฉันแค่อยากจะช่วยเธอ” เคเลอร์บอกเสียงอุบอิบ ทั้งที่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า แค่อยากช่วยหญิงสาวเท่านั้น หรือมันมีอะไรมากกว่านั้น 

“อยากช่วย!” ลูคัสทวนคำของเพื่อนรักเสียงสูงก่อนจะหัวเราะราวกับเป็นเรื่องตลกขบขัน จนคนต้นสายขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่เข้าใจว่าแค่คำว่าอยากช่วยมันน่าขำตรงไหนวะ 

“หัวเราะอะไร” 

“ก็หัวเราะคำแก้ตัวของแกน่ะสิ อยากช่วยก็พอเข้าใจนะ แต่การที่เราอยากจะช่วยใครสักคนมันก็ต้องมีเหตุผลประกอบด้วยสิพวก ไอ้แค่อยากช่วยเฉยๆ มันฟังไม่ค่อยขึ้นหรอก และยิ่งช่วยด้วยการเอาอีกฝ่ายมาเป็นคุณนายดาเวนพอร์ต ไม่คิดว่ามันมากไปหน่อยหรือ” 

เมื่อเพื่อพูดแทงใจเข้า เคเลอร์ถึงกับอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นาน เพราะไม่รู้จะหาเหตุผลใดๆ มาแย้งคำพูดของลูคัส สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ 

ความคิดเห็น