Chimpanzee

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ : )

ตอนที่ 18 [แกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้หมูสับ มื้อเช้านี้กับโลเวล]

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 [แกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้หมูสับ มื้อเช้านี้กับโลเวล]

คำค้น : หากต้องการได้ใจชายต้องคว้ากระเพาะเขาให้ได้ก่อน ,ทำอาหาร ,ออมเล็ต ,อังศุมาลิน ,นิยายวาย ,นิยายแฟนตาซี

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 485

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ค. 2563 13:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 [แกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้หมูสับ มื้อเช้านี้กับโลเวล]
แบบอักษร

 

กลางดึกคืนนี้บรรยากาศภายนอกหนาวเย็นมากซึ่งต่างจากบรรยากาศภายในห้องนอนของมนุษย์คุณชายสามอังศุมาลินที่ปกคลุมอบอวลด้วยความอบอุ่นสบายน่าหลับใหล ภายในห้องนอนนี้ที่ควรจะมีเพียงเขาคนเดียวกลับมิได้เป็นเช่นนั้น 

ท่ามกลางความมืดมิดปรากฏเงาตะคุ่มๆหนึ่งซึ่งค่อยๆเคลื่อนไหวเข้ามาใกล้เตียงนอนของมนุษย์ร่างเล็กตัวขาวอย่างช้าๆ ก่อนที่เงานั้นจะ... ล้มตัวลงนอนบนเตียง! 

บรรยากาศดี เจ้ามนุษย์แสนบอบบางนี่ก็ตัวนุ่มนิ่มและอบอุ่นสบายมาก 

  

“อือฮื่ออ...” ออมเล็ตที่หลับสนิทหลับสบายตั้งแต่ช่วงหัวค่ำอดครางฮื่อในลำคอไม่ได้ ร่างเล็กขยับกายน้อยๆด้วยรู้สึกอึดอัดคล้ายมีสิ่งใดเข้านอนบดเบียดกับตนบนเตียง จิตใต้สำนึกสั่งให้ตื่นแต่สมองและดวงตากลับเมินเฉยหลับต่อ 

  

ใจหนึ่งอยากตื่นใจหนึ่งอยากหลับ... ห้องนี้ก็มีเพียงเขาคนเดียวมาตลอด บ้านนี้ก็เป็นถึงบ้านท่านจอมพลของดวงดาวเลยนะจะมีอันตรายกล้ำกรายเข้ามาได้อย่างไร คิดได้เช่นนี้ออมเล็ตจึงหลับต่อ มีบางครั้งเปลือกตาขยับเล็กน้อยมองลอดเบลอๆเห็นเงารางๆ มือบางจึงคว้าเอาหมอนสีขาวนั้นเข้ามาในอ้อมกอด กดบี้ใบหน้าเนียนกับหมอนนุ่มนิ่มๆนั้นหลับสบายตลอดคืนจรดเช้าวันใหม่ 

แต่ทำไมพอตอนใกล้จะเช้ามืดหมอนนุ่มนิ่มถึงหายไปเหลือแต่หมอนที่มันไม่นุ่มไม่นิ่มแล้วล่ะ? 

  

ออมเล็ตตื่นนั่งนิ่งบนเตียงมองหมอนสีขาวข้างๆ ก่อนจะเบนสายตาไปมองที่หน้าต่าง... แปลก? 

  

  

นั่งไม่นานออมเล็ตก็ผุดลุกไปอาบน้ำแต่งตัว ดำเนินตามวิถีชีวิตประจำวันอันเฉื่อยชาของตนเองต่อไปที่ไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากกิน นอน เดินเล่นในบ้านแล้วก็เซ็ง... วันนี้เขาอยู่บ้านคนเดียว ท่านพ่อติดงาน ท่านพี่ใหญ่ติดงาน ท่านพี่รองก็รีบไปทำงาน ฟีนิกซ์กับโลเวลก็อยู่โรงเรียน เหลือนายออมเล็ตคนนี้คนเดียวอีกแล้วที่ช่างว่างจริงๆ 

  

“อรุณสวัสดิ์ครับคุณชายสาม” 

  

เหล่าพ่อบ้านยืนเรียงแถวหน้ากระดานกล่าวอรุณสวัสดิ์ต่อเขา ออมเล็ตเพียงพยักหน้าเฉยชาให้เช่นเดิมจากนั้นเดินผ่านไปห้องครัว ทว่าก่อนจะได้ถึงห้องครัวนั้น... คิ้วเรียวของเขาพลันขมวดมุ่น ดวงตาสีทองสุกสกาวหันมองปะทะเข้ากับเรือนร่างสูงใหญ่ของใครบางคน 

  

เพียงวินาทีต่อมาจึงเกิดจังหวะสบตาที่ดวงตาเรียวรีสีทองเอกลักษณ์ของเธอมองฉันและฉันมองเธอต่างไม่มีใครเอ่ยพูดสิ่งใดออกมาพาให้บรรยากาศชวนน่าอึดอัดยิ่งนัก 

  

เด็กหนุ่มเรือนร่างสูงใหญ่เกินวัยและเกินหน้าเกินตาผู้เป็นพี่ชายอย่างเขามีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น คนตรงหน้าก็คือน้องชายคนเล็กหมาป่าโลเวลนั่นเอง ว่าแต่ว่า… เจ้าหมาป่ากลับมาได้ยังไงกลับมาตอนไหน 

  

โลเวล? 

  

โลเวล... คุณชายโลเวล หรือคุณชายสี่อัครชัย ลูกชายคนที่ห้าของตระกูลพิชิตไชยศรี ผู้เป็นฝาแฝดคนน้องของคุณชายสี่ฟีนิกซ์ อัครเดช โดยปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเตรียมวัยเด็กสเตฟฟามีเลียเช่นเดียวกัน เด็กหนุ่มมีใบหน้าอ่อนเยาว์ทว่าฉายแววออกความคมเข้มดุดันไม่ต่างจากแฝดผู้พี่เลยเว้นเพียงแต่กระแสอารมณ์และความดื้อรั้นเอาแต่ใจที่มีมากกว่า รูปร่างสูงใหญ่แข็งแกร่งสืบยีนเด่นจากผู้เป็นบิดาอย่างชัดเจนรวมทั้งความสามารถของเขาเองก็ส่อแววเค้าไปทางผู้เป็นบิดาด้วยเช่นกัน 

คุณชายสี่และคุณชายห้าฝาแฝดแห่งพิชิตไชยศรีนั้นถือเป็นพี่น้องฝาแฝดที่มีใบหน้าเหมือนกันมากราวกับจับพิมพ์วางเลยทีเดียว ผู้คนภายนอกน้อยคนนักที่แยกแยะใบหน้าของพวกเขาทั้งสองคนออกหรือแม้แต่กระทั่งคนรู้จักใกล้ชิดด้วยก็ตาม 

  

ความเงียบงันอันแสนอึดอัดนี่มันคืออะไรใช่เวลาที่พี่ชายสามน้องชายคนเล็กเจอหน้ากันหรือ? 

  

วันนี้พ่อบ้านใหญ่ราเชนไม่อยู่จึงเหลือเพียงพ่อบ้านประจำตัวคุณชายทั้งสองที่ต่างมองหน้ามองตาเลิ่กลั่กกันไปหมด อยากจะขัดบรรยากาศเช่นนี้กล่าวอะไรออกไปแต่ว่านั่นก็คุณชายสามอังศุมาลินคนนั้นของบ้าน นี่ก็คุณชายคนเล็กอัครชัยของบ้าน จึงมิรู้จะกล่าวอันใดจริงๆได้แต่โอดครวญในใจ... เฮ้อ พี่น้องคุณชายบ้านอื่นไม่เห็นจะยากแบบนี้เลย! 

  

โลเวลนั่งเหยียดหลังตั้งตรงเอนพิงพนักเก้าอี้นั่งเล่นเล็กน้อย ใบหน้าอ่อนเยาว์เฉยชา คิ้วเรียวเข้มขมวดแน่น ริมฝีปากหยักเม้มแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววดุดันกวาดมองผ่านรอบเพียงครู่ก่อนหันออกอีกทาง ปล่อยให้บรรยากาศความเงียบอึดอัดนี้ดำเนินต่อไป... 

  

ออมเล็ตมุมปากกระตุกเมื่อเห็นท่าทางนั้นของน้องชายคนเล็ก คนอย่างคุณชายสามอังศุมาลินเองก็ไม่ใช่คนที่จะยอมลงเอ่ยทักใครก่อนอยู่แล้ว ซึ่งนายออมเล็ตที่กำลังคีพลุคคุณชายสามอังศุมาลินอยู่นั้นก็ไม่มีทางหลุดคาแรคเตอร์ให้โป๊ะแตกหรอก ร่างเล็กเดินผ่านไปห้องครัวทันทีไร้ซึ่งการทักทายของพี่น้อง 

น้องหมาป่าขอโทษทีพอดีพี่กำลังคีพลุคอยู่... 

  

เรือนร่างเล็กบอบบางของคุณชายสามเดินผ่านไปอย่างเงียบเชียบ ส่วนเรือนร่างสูงคุณชายเล็กของบ้านก็ไม่เหลียวหลังแลมองพี่ชายที่แสนอ่อนแอคนนั้นเลยสักนิด ใครๆต่างก็ทราบว่าคุณชายคนเล็กไม่ชอบใจท่านพี่สามของบ้านมาก และวันนี้ที่บ้านก็เหลือเพียงคุณชายสามกับคุณชายเล็ก ช่างน่าอัดอึดโดยแท้ 

 ใบหน้าเฉยชาดุดัน... ดวงตาคมกริบสีทองหลุบมองลงต่ำ มือหนากำกางเกงนักเรียนแน่นแอบถอนหายใจในใจ 

  

  

ออมเล็ตเหลือบหางตามองโลเวลแวบหนึ่ง พอมาถึงเขายืนนิ่งพิงกรอบประตูห้องครัวพลางยกไลท์เบรนขึ้นมากดเข้าหน้าแพลตฟอร์มจีเอสมาร์เกตออนไลน์ ตอนนี้ยังไม่พบหม้อหุงข้าวซูเปอร์ออมโนวาวางขายคงจะอีกสองสามวันกระมัง 

นิ้วเรียวกดจิ้มช่องการค้นหาสินค้า เดิมทีวันนี้เขามีวัตถุดิบสำหรับทำอาหารพอแล้วแต่เพราะเขาอยากเปลี่ยนเมนูกะทันหันจึงกดสั่งใหม่พร้อมทั้งกดส่งสินค้าแบบด่วนด้วย ต้องทำเวลาสักหน่อยเดี๋ยวจะสายเอาได้ 

  

ร่างเล็กสั่งวัตถุดิบเรียบร้อยจากนั้นเริ่มหยิบจับอุปกรณ์ภายในห้องครัวอย่างชำนาญ ไม่คล้ายคนกำลังอารมณ์ขุ่นมัว? 

  

ใบหน้าหวานล้ำยังคงตายด้านไร้ความรู้สึกเช่นเดิม หากถามว่าอารมณ์ของคุณชายสามอังศุมาลินขุ่นมัวจริงหรือไม่นั้นใครจะกล้าคาดเดากัน...  

  

พวกเขาเหล่าพ่อบ้านพอจะทราบว่าความสัมพันธ์ความรู้สึกระหว่างคุณชายคนเล็กกับคุณชายสามนั้นเปราะบางที่สุดค่อนข้างแตกต่างจากท่านอื่นๆ แล้ววันนี้คุณชายเล็กดันอยู่ที่บ้านได้ยังไงไม่รู้แต่ที่รู้คือบรรยากาศชวนน่าอึดอัดจริงๆ 

  

“สินค้าจากจีเอสมาร์เกตมาส่งแล้วครับ” คิโด้ออกไปรับพัสดุสินค้ากลับมาพร้อมกับกล่องใบใหญ่ตามหลังด้วยหุ่นยนต์ช่วยถือของหลายอย่าง ออมเล็ตพยักหน้าให้พ่อบ้านนำวัตถุดิบที่สั่งมาแยกและทำความสะอาด 

  

“วันนี้คุณชายจะทำอาหารประกอบเมนูอะไรเหรอครับ” ลิลลี่มองวัตถุดิบคล้ายจะเห็นว่ามีอาหารประกอบร้อนๆน่ารับประทานอยู่ตรงหน้ารางๆพลางรู้สึกตื่นเต้นว่าคุณชายสามอังศุมาลินจะทำอะไรทานมื้อเช้านี้ 

  

แน่นอนหากว่าใครก็ตามที่ได้ทานอาหารประกอบฝีมือคุณชายสามแล้วละก็หลังจากนั้นคุณจะสามารถกลับไปทานอาหารสังเคราะห์ได้อย่างไร?... ลิลลี่แสนดีใจเพราะโชคดีจริงๆที่ฌอนทอดไข่เจียวอร่อยพอใช้ได้ คิโด้ก็มีฝีมือทำแซนด์วิชอร่อยด้วย 

  

“นั่นสิครับ มีผักกะหล่ำปลี หมูบด มีกระดูกหมูน่าจะเป็นอาหารประกอบประเภทแกงมีน้ำซุปร้อนๆให้ซดใช่ไหมครับ” ฌอนเอ่ยถามด้วยคน เขาค่อนข้างสนใจในด้านการทำอาหารประกอบมาก ในบางครั้งคิดสงสัยบ้างว่าคุณชายสามอังศุมาลินรู้สูตรและวิธีการทำอาหารได้อย่างไรแต่ทว่าทราบดีว่านั่นไม่ใช่เรื่องที่เขาควรถาม 

เขามองคุณชายสามอังศุมาลินซึ่งแตกต่างจากที่เคยได้ยินมาก่อนหน้านี้มาก คุณชายสามแห่งพิชิตไชยศรีไม่ง่ายเลย ไม่ได้อ่อนแออย่างนั้น... 

  

บรรยากาศเงียบเหงาก่อนหน้านี้คล้ายจะดีขึ้นหน่อยเมื่อได้พูดถึงอาหารน่าอร่อย ออมเล็ตซึ่งกำลังง่วนกับการเช็กวัตถุดิบเรียบร้อยแล้วจึงตอบอย่างภูมิใจนำเสนอด้วยใบหน้าตายด้านไร้ความรู้สึกนั้น  “วันนี้จะทำแกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้หมูสับ” 

  

“แกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้หมูสับคล้ายแบบเดียวกับแกงจืดมะระยัดไส้หมูสับหรือเปล่าครับ” 

  

“อือ เมนูนี้ดีเด็กๆก็ชอบทาน” รวมถึงเขาด้วย เมนูแกงจืดหรือต้มจืดเนี่ยเป็นของโปรดอีกอย่างของออมเล็ตเลย อยากทานมาหลายวันแล้ววันนี้ก็ถือโอกาสเลยละกัน และไม่ต้องถามถึงคราวที่แล้วนะเพราะแกงจืดมะระยัดไส้นั้นเขาไม่ได้แตะเลยสักนิด 

  

แต่ว่าไอ้ที่ว่าเด็กๆชอบทานนี่เด็กๆไหน? ตอนนี้เด็กๆในบ้านก็มีคุณชายเล็กโลเวลคนเดียว เหล่าคุณพ่อบ้านมองหน้ากันพลางส่ายหน้า... ไม่รู้สิว่าคุณชายสามทำให้คุณชายคนเล็กทานหรือเปล่า 

  

เริ่มแรกประเดิมด้วยการหุงข้าวหอมอร่อยกับหม้อหุงข้าวใหม่ล่าสุดเพิ่งแกะกล่องกันเลย หุงง่ายมากแค่ตวงข้าวกับเติมน้ำให้พอดีกดสตาร์ทเป็นอันเรียบร้อยแล้วแค่รอเวลาสุก สำหรับออมเล็ตไม่ต้องห่วงเลยว่าจะหุงข้าวไม่พอทานหลายคนเพราะท่านพี่รองนั้นเอาหม้อหุงข้าวซูเปอร์ออมโนวานี้มาถึงเจ็ดหม้อ! 

ใช่ พี่ชายรองคนนั้นเอาหม้อหุงข้าวซูเปอร์ออมโนวากลับบ้านมาถึง 7 หม้อ 7 สีจริงๆ อะไรมันจะขนาดนั้นอ่ะพี่เสือโว้ย 

  

ท่านพี่รองคงจะชอบและภูมิใจกับหม้อหุงข้าวนี้มาก... เขาได้แต่แอบส่ายหน้าอย่างน่าเอือมระอาเบาๆล่ะนะ ก็ไม่อยากคิดหรอกนะว่าท่านพี่ไทเกอร์ดอกเตอร์แห่งสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีผู้ดุดันน่าเกรงขามคนนั้นอาจจะเป็นบราค่อนก็ได้ เอ่อ ไม่น่าใช่หรอกมั้ง? 

  

ออมเล็ตสะดุ้งกับความคิดนั้นของตนก่อนจะกลับมาอยู่กับปัจจุบันดีกว่า วันนี้เขาเลือกทำแกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้ โดยจับหมูสับนุ่มๆปรุงรสแน่นๆกับแครอทมาเคล้ากับเครื่องแล้วยัดไส้ในลูกกะหล่ำปลีเล็กเน้นๆมาพร้อมกับกับน้ำซุปหวานหอมกรุ่น แค่คิดก็น่าทานจนท้องจะร้องแล้ว... เริ่ม! 

  

แกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้หมูสับ— เตรียมวัตถุดิบโดยมีหมูสับ กะหล่ำปลี(เลือกหัวเล็กเนื้อแน่น) กระดูกหมู กระเทียม พริกไทย เมล็ดผักชีบดละเอียด แครอท หอมหัวใหญ่ ผักชี รากผักชี และเครื่องปรุงรสต่างๆ 

ออมเล็ตเริ่มทำน้ำซุปง่ายๆ นำกระดูกหมูไปล้างแล้วต้มทิ้ง 1 ครั้งก่อน แล้วนำกระดูกหมูที่ต้มครั้งแรกมาใส่หม้อเติมน้ำต้มต่ออีก เคี่ยวน้ำซุปด้วยไฟอ่อน จากนั้นใส่หอมหัวใหญ่ แครอท รากผักชี พริกไทย เมล็ดผักชีบด ปรุงรสซีอิ๊วขาว เกลือนิดหน่อย ช้อนตักฟองออก เคี่ยวน้ำซุปให้หวานกลมกล่อม 

ระหว่างนั้นนำกะหล่ำปลีที่ล้างน้ำสะอาดแล้วใช้มีดเจาะตรงกลางตรงขั้วแล้วคว้านนำเนื้อในกะหล่ำปลีออกให้เป็นวงกลม คว้านลึกแต่ไม่ถึงกับบางจนถึงผิดด้านนอก อันนี้ไว้สำหรับยัดไส้เนื้อหมูสับ 

ต่อมาทำการหมักหมูสับด้วยเครื่องเทศอันได้แก่กระเทียม พริกไทย รากผักชี และเมล็ดผักชีบด ใส่แครอท แป้งสาลี แป้งข้าวโพดแล้วนวดเข้าด้วยกัน ขณะใส่แป้งสาลีกับแป้งข้าวโพดนั้นเขาค่อยๆโรยใส่ทีละช้อนเพื่อให้เนื้อหมูเหนียวจนจับตัวกันได้ดี จากนั้นนำเนื้อหมูสับที่หมักยัดเข้าไปในกะหล่ำปลี ใช้ช้อนกดให้เน้นๆแน่นๆ 

เมื่อน้ำซุปเดือดได้ที่ใส่ผักชี ใส่แครอทเพิ่ม ใส่กะหล่ำปลีที่คว้านออกมา แล้วค่อยใส่กะหล่ำปลียัดไส้ลงต้มจนหมูสุกทั่ว จึงค่อยตักใส่ถ้วยโรยหน้าด้วยผักชีพร้อมทานได้ 

  

ยัง ยังต้องให้กล่าวถึงกลิ่นหอมนี้อีกเหรอ... 

  

กลิ่นหอมน้ำซุปกระดูกหมูกลมกล่อมตลบอบอวลตั้งแต่ช่วงเคี่ยวน้ำซุปแล้ว กลิ่นหอมฉุยแบบฉบับตำรับแกงจืดก็หอมมากด้วย รูปลักษณ์หน้าตาของแกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้หมูสับก็ยิ่งไม่กล่าวให้ยาวคือน่าอร่อยน่ารับประทานมาก น้ำซุปสีใสร้อนๆเข้มข้นหวานกลมกล่อมน่ายกซด กะหล่ำปลียัดไส้หมูสับต้มสุกอัดแน่นด้วยไส้หมูสับนุ่มกับแครอทน่ากิน ผนวกกับกลิ่นรากผักชีและพริกไทยอ่อนๆ กลิ่นจากเมล็ดผักชีลดละเอียดที่ละลายเข้ากับน้ำซุปยิ่งเพิ่มความหอมเรียกน้ำย่อยพาให้กระเพาะปลดปล่อยน้ำกรดบ่งบอกว่า กระเพาะกำลังต้องการสิ่งนี้! 

  

ในที่สุดพี่ไข่เจียวก็ได้กินแกงจืดซะที แต่ไม่เพียงเท่านั้นนอกจากทานกับข้าวหอมอร่อยหุงสุกร้อนๆก่อนยกเสิร์ฟเขายังเพิ่มอีกเมนูหนึ่งที่ขาดไม่ได้ซึ่งก็คือ ไข่เจียวนุ่มฟู นั่นเอง! 

  

  

ณ ห้องรับประทานอาหารมีเพียงนายท่านของบ้านสองท่านเท่านั้นคือคุณชายสามอังศุมาลินกับคุณชายเล็กอัครชัย ซึ่งในระหว่างรับประทานอาหารไม่มีใครเอ่ยอันใดแค่ตั้งใจทานอาหารในจานของตัวเองเท่านั้น บรรยากาศแสนเปราะบางระหว่างพี่สามน้องเล็กบ้านนี้ก็ไม่ได้ชวนน่าอึดอัดมากขนาดนั้นอย่างที่ใครหลายคนคาดคิด ช่วงทานอาหารกับน้องชายคนเล็กโลเวลก็ไม่ได้มีรีแอคชั่นความอร่อยมากมายอะไรเพียงแต่ใบหน้าดุดันของเด็กชายฉายประกายแดงระเรื่อดูเด็กน่ารักขึ้นเป็นพิเศษเท่านั้นเอง(เท่านั้นเองเอ๊งง) 

ทว่าเมื่อพวกเขารับประทานอาหารเสร็จ... 

  

“ขอบคุณครับ... ท่านพี่” 

  

ออมเล็ตทำหน้าเบลอๆเหมือนหูฝาดหรือเปล่า เขากะพริบตาปริบๆเงยมองน้องชายตัวโตพลางพยักหน้าหงึกหงักหลายที  “ฝากให้ฟีนิกซ์กับจิงโจ้ทานด้วยนะ” 

  

โลเวลมีสีหน้าเรียบนิ่งยื่นมือไปรับกล่องอาหารสองกล่องพร้อมออกไปโรงเรียนอย่างเฉยๆเงียบๆ ออมเล็ตมองตามหลังน้องชายตัวโต... ใบหน้าฉายแววความหล่อเหลาแต่เด็ก เรือนร่างสูงใหญ่ดูแข็งแกร่ง เรียวขายาวใส่อะไรก็ดูดี แผ่นหลัง ไหล่และบ่ากว้างน่าซบ กล้ามเนื้อทุกส่วนเข้าสัดส่วน เด็กดีจริงๆเด็กงานดีจริงๆ เอ้ย เด็กสมัยนี้เนี่ยโตเร็วจริงๆ พอย้อนกลับมาดูร่างตัวเล็กๆขาวๆแสนบอบบางของตนเองแล้วก็ เฮ้อ 

อือจริงสิ เขายังมีเรื่องสงสัยอยู่ว่าโลเวลกลับบ้านตอนไหน กลับมาเมื่อคืนนี้เหรอ? แล้วกลับมาได้ยังไงไม่ใช่ว่าโรงเรียนเตรียมวัยเด็กห้ามออกนอกยามวิกาลไม่ใช่เหรอ? ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย... 

  

  

  

เมื่อหลุดพ้นจากสายตาของพี่ชาย โลเวลมองกล่องอาหารสองกล่องในมือด้วยสายตาว่างเปล่า ริมฝีปากหยักเม้มแน่น ดวงตาหลุบลงต่ำ ใบหน้าแดงระเรื่ออ่อนๆทั้งใบหูแดงก่ำน้อยๆได้ยินเสียงท้องร้องโครกครากเบาๆพอรู้สึกตัว อาหารที่ทานก่อนหน้านี้ยังไม่เพียงพอต่อกระเพาะอาหารของเด็กชายวัยกำลังเติบโต พอขาก้าวขึ้นรถ... เขานั่งลงมือแกะกล่องแล้วหยิบช้อนขึ้น อืม อร่อย 

 

 

--------------------------------- 

ภาพประกอบ... แกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้หมูสับ 

อาหารมื้อนี้ของออมเล็ตมีแกงจืดกะหล่ำปลียัดไส้หมูสับกับไข่เจียวนุ่มฟูพร้อมข้าวสวยร้อนๆ 

Talk 

 ฮื่อออ เอ็นดูมาก ก.ล้านตัววว ไอ้ต้าวหมาน้อยยย หน้าแดงๆหูแดงๆของโลเวลกับความเด็กงานดีย์นี้มันทำให้ฉันดีไม่ได้เลย!  

 

โลเวลก็คือเด็กกำลังโตอ่ะเนอะ อย่าล้อน้องงง เอ็นดูววว น้อนกินข้าวยังไม่อิ่มค้าบแต่น้อนไม่กล้าขอพี่อังศ์เติม ขอแกะข้าวกล่องของเพิ่นๆกินหน่อยนึงนะ (จะเหลือหรือ555)  

พี่อังศ์ทำแกงจืดเด็กๆชอบเนี่ยแอบเอาใจเด็กๆป่ะคะ เนี่ยเอาใจน้องงง แล้วคือพ่อเอ๊ยพ่ออ นี่จะไม่คุยเลยหรือออ ซึนๆมึนๆทั้งคู่ ส่วนโลเวลกลับบ้านมาได้ยังไงพี่อังศ์อาจจะไม่รู้แต่ไรท์คิดว่านักอ่านน่าจะรู้นะ นั่นแหละค่ะผู้ที่หนีออกจากหอพักรร. เราเจอตัวแล้ว! /ขอฟ้องค่ะครูขาาา/ 

ส่วนความท่านพี่รองอ่ะเนอะ 7 หม้อ 7 สี โอ้ยนึกว่าช่อง 7 บ้านเรา ความบราค่อนที่มองจากต่างดาวยังรู้เลยแต่มีคนเดียวแหละไม่รู้คือยัยน้อนอังศ์คนเดียว (555) 

วันนี้ไรท์เอาเจ้าหมาป่ามาเสิร์ฟแล้ว ฮื่อออ น้อนนน เจ้าตัวน่ารักเจ้าตัวน้อนซึน เป็นกำลังใจให้น้องค่อยๆ กลับตัวกลับใจนะ (555)  

ปล.เจ้าตัวเงาตะคุ่มๆ เจ้าหมอนนุ่มนิ่มแอบมานอนกับลูกฉันงี้ได้ไง คราวหน้าโดนแน่ฉันจะตีเธอ! /เกียมไม้หน้าสามรอ/... ยังมีคราวหน้าอีกเหรอ? (555) 

 

Talk2 : ขอบคุณสำหรับการติดตามและสนับสนุนของนักอ่านทุกท่านนะคะ ไว้พบกันใหม่ตอนหน้าน้า บายบ๊าย ♡♡ 

แด่ภาพนี้ : เอ๋ใครน่าหนีออกจากหอพัก เอ๋ใครน่ากินข้าวไม่อิ่ม เอ๋ใครน่าซึนๆเขินๆ เอ๋ใครน่า~~ 

 

แถมแปะท้าย... กอดหมอนนุ่มนิ่มในความคิดของเรา VS ในความเป็นจริง ไม่รู้อ่ะว่าไร มืดมากตัดภาพไปที่โคมไฟ คร่อก ฟี้zzz 

 

บายบ๊ายยย~~ 

ความคิดเห็น