ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เเฝดนรก(Y) - ง้อเมียNC+

ชื่อตอน : เเฝดนรก(Y) - ง้อเมียNC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เเฝดนรก(Y) - ง้อเมียNC+
แบบอักษร

18.45 น.

ทั้งคู่รีบกลับมาบ้านเข้ามาก็เห็นบ้านเงียบเเละมืดสนิทไม่มีเสียงของคนตัวเล็ก

เดลนอนคิดมากอยู่ในห้องมืดสนิทของตัวเอง

ก๊อกๆ

“กินอะไรรึยังครับ พี่ยุนะ”

“เดลไม่หิวครับ เดลทำอาหารไว้ให้เเล้ว”

“มากินด้วยกันสิ”

เสียงพายุยืนถามอยู่เพียงหน้าประตูโดยมีร่างสูงอย่างสายฟ้ายืนฟังอยู่ข้างๆ

“พี่สายฟ้า...อยู่มั้ยฮะ”

เดลหลีกเลี่ยงที่จะเจอหน้าเขาตอนนี้

“เอ่ออ มันเข้าห้องไปเเล้ว”

สายฟ้าขอช่วยให้พายุเรียกเดลให้เปิดประตูออกเขาจะได้เข้าไปในห้องเเล้วคุยกับน้อง

“ก็ได้ฮะ”

เดลเปิดประตูออกมาเเต่คนที่เจอกลับเป็นสายฟ้าไม่ใช่พายุ

พายุปล่อยให้ทั้งคู่ได้เคลียร์กันส่วนตัวเองก็ไปอาบน้ำที่ห้อง

“พะ พี่สาย ออกไปนะฮะ!”

เดลไล่คนใจร้ายอย่างสายฟ้าออกไปจากห้องนอนร่างน้อย

เขาไม่เห็นค่าของชีวิตคนอื่นไล่พนักงานคนนั้นออกไปเเบบไม่คิด ไม่รู้เลยว่าเงินเเต่ละบาทมันมีคุณค่า

“เดลฟังพี่ก่อนนะคับ”

“พี่พายุ!! ฮึก พี่พายุ! เดลไม่อยากคุยกับพี่สาย”

เดลพยายามร้องเรียกให้พายุมาช่วยเขาเเต่หารู้ไม่ว่าพายุเองก็อยากให้เขาได้ดีกัน

“อย่าร้องสิเดล เดี๋ยวตาบวมนะ”

“อึก คนใจร้าย”

ร่างสูงเดินเข้าใกล้เท่าไหร่เดลก็ถอยหลังหนีเท่านั้นเขาไม่ยอมสบตาร่างสูงเเม้เเต่น้อย

“เดล...เกลียดพี่เเล้วงั้นหรอ”

“พี่ใจร้ายกับคนนั้นไปไล่เขาออก อึก ใจร้าย”

“พี่เเค่หวงเรามากเกินไป ให้อภัยพี่นะ”

ร่างสูงเริ่มน้ำตาคลอเเล้วเหมือนกันที่เห็นเดลร้องไห้เพราะเขาเเบบนี้

“ฮึก พี่รู้มั้ยว่าพี่อาจจะทำลายชีวิตคนๆนึงไปเลย”

“เพราะเเค่ อึก เรื่องไร้สาระเเบบนี้”

เดลไม่ฟังคำเเก้ตัวของคนที่เอาชีวิตคนอื่นมาเล่นเเบบเขา เดลจะสอนให้เขารู้จักชีวิตมากกว่านี้

“...”

สายฟ้าไม่รู้จะพูดยังไงให้น้องให้อภัยเขาได้

เขาคิดเเค่ว่าพายุมันคงเป็นคนที่ใจเย็นเเละไม่ทำให้เดลเสียใจเหมือนที่เขาทำ

เขาเองก็จะยอมไม่ต้องให้เดลลำบากใจโดยการหนีหน้าเดลเหมือนกัน

ปัง

เสียงประตูปิดลงพร้อมกับร่างสูงที่เดินออกจากห้องไปเงียบๆ

เวลาผ่านไปสักพัก

เดลออกจากห้องเเล้วลงไปข้างล่าง

“พี่ยุ”

“ยังไม่หายโกรธมันหรอ?”

พายุเห็นพี่ชายขับรถออกไปตั้งเเต่ตอนที่ออกมาจากห้องเดลเขาไม่พูดไม่จาจู่ๆก็ออกไปเลย

“...”

“ไอ้สายออกไปไหนก็ไม่รู้ มันไม่ได้บอก”

“อื้อ พี่ทานข้าวรึยังฮะ”

“เดล”

“...”

พายุใช้น้ำเสียงที่เบาลงมา

“มันไม่ได้ไล่พนง.คนนั้นออกเเล้วนะ”

“....”

“พี่ว่า มันคงเสียใจจริงๆนะ”

เขา..ก็คิดมากเหมือนกันงั้นหรอ

“อื้อ ฮะ”

เดลฟังพายุพูดเงียบๆก่อนจะตอบไป

.

.

23.00 น.

“หาววว~ มันคงกลับดึกละมั้ง”

“เเต่ว่า..”

อย่างน้อยถ้ากลับดึกก็ควรรับโทรศัพท์กันหน่อยสิทักไปก็ไม่อ่านโทรไปก็ไม่รับ

ปกติเขาเเทบจะรายงานเดลทุกฝี่ก้าวของชีวิตว่าทำอะไรอยู่กลับกี่โมง

“เมื่อไหร่จะกลับนะ”

เดลเองก็เริ่มรู้สึกผิดที่พูดเเรงๆไล่เขาเเบบนั้น

ฟอดด

ร่างสูงหอมเเก้มเดลพลางจับเดลมานอนรอบนตักเขา

02.05 น.

เดลเผลองีบไปเเต่ก็สะดุ้งขึ้นมารอเสียงรถหรูเข้าบ้านเหมือนเดิม

ด้านสายฟ้า

“ไม่กลับบ้านหรอครับเฮีย”

ลูกน้องคนสนิทอย่างภูมิถามขึ้นเมื่อเห็นเขาเอาเเต่ดื่มเหล้าหนักเเล้วก็นั่งซึม

“อืม จะอยู่ร้านสักพัก”

“ครับ งั้นผมกลับก่อนนะเฮีย”

“อือ”

เรื่องมันหนักเข้าไปเรื่อยๆหลังจากที่สายฟ้าเองก็ตัดสินใจจะหนีหน้าเดลเขาปิดเครื่องหนีหมด

เเละไม่กลับไปบ้านจนเช้าวันต่อมา

@บ้านสายฟ้าพายุ

“ฮึก อึก พี่สาย อึก ไม่กลับมา”

ร่างน้อยยังนอนรอในห้องโถงรับเเขกรอสายฟ้ากลับมาเเต่เดลตื่นมากลับเจอเเค่พายุที่นอนรอเป็นเพื่อน

“อืออ เดล”

พายุสะลึมสะลือตื่นเเต่เช้าเพราะเเฟนตัวน้อยร้องไห้จนเขาได้ยินเสียง

“ขะ ขอโทษครับ พี่ยุนอนต่อเถอะ อึก”

“ชู่วว~ ไม่ร้องนะครับเด็กดี”

ร่างสูงกอดปลอบเดลเเละโอ๋ให้ตัวน้อยรู้สึกดีขึ้นน้องเสียใจมาทั้งคืนเพราะไอพี่ชายตัวดีของเขาเอง

ตั้งเเต่เมื่อคืนมันไม่ยอมกลับบ้านทักไปก็ไม่ตอบเเถมวันนี้มีงานถ่ายเเบบมันก็ไม่ตอบผจก.

“พี่สายจะกลับมามั้ยคับ”

“เดี๋ยวพี่ไปหามันให้ โอเคมั้ยครับ”

“เดลอยากไปด้วย ฮึก”

เขาให้เดลไปด้วยไม่ได้วันนี้มีงานใหญ่

“เดลรออยู่บ้านนะคนดี พี่ต้องไปถ่ายงานเเล้วเดี๋ยวพี่จะพาไอยุกลับมานะ โอเคนะครับ”

“ฮะ อึก”

“ไม่ร้องเเล้วนะ ตาบวมหมดเเล้วครับเด็กดี”

“คับ”

หลายชม.ต่อมา

“พี่โม สวัสดีครับ”

พายุยกมือไหว้ผู้จัดการที่นั่งอยู่ในห้องเเต่งหน้าทำผมของงานถ่ายเเบบ

“จ้ะๆเเล้วสายฟ้าล่ะลูก”

ผจก.ถามขึ้นหลังจากที่ไม่เห็นสายฟ้าเข้ามาพร้อมกับร่างสูงด้วย

“ไอสายยังไม่มาหรอคับ?”

“งานจะเริ่มเเล้วนะ ตายเเล้วๆๆ”

“เดี๋ยวผมโทรตามให้ครับ”

ผู้จัดการกับพายุต้องรีบโทรตามสายฟ้าเพราะงานนี้เป็นลูกค้ารายใหญ่เลทไม่ได้ซะด้วย

ตู้ด ตู้ดตู้ด

“ทำไมไม่รับวะ”

พายุหัวเสียที่พี่ชายตัวเองทำตัวเหมือนเด็กงานการก็ทิ้งไป บ้านก็ไม่ยอมกลับ

เเกร๊ก

“พี่โมตกใจหมดเลยน้องสายฟ้า เห้ออ~”

โมถึงกับต้องถอนหายใจโล่งอกที่ร่างสูงมาเเล้ว

“มึงไปนอนไหนมา?”

“ที่ร้าน”

ถ้ามันรู้ว่าเดลรอมันทั้งคืนมันจะไม่ทำตัวเเบบนี้ทำตัวเป็นเด็กหนีหน้าเดลทั้งๆที่มันก็รู้

ว่าที่น้องโกรธมันเพราะน้องไม่ชอบที่มันทำเเต่นี่มันกลับหนีปัญหาไป

“มาเเต่งตัวเเล้วรีบไปเข้างานกันเถอะลูก”

“ครับ”

ทั้งคู่ก็รีบไปเข้างานวันนี้มีนักข่าวมาขอสัมภาษณ์ก็เลยเสร็จงานเกือบเย็นเลยทีเดียว

@ลานจอดรถ

“เดี๋ยวไอสาย!”

สายฟ้ารีบเดินไปลานจอดรถที่เขาจอดรถไว้โดยที่ไม่ได้พูดคุยเรื่องอื่นกับพายุเลยสักนิด

เขารู้ว่าเดี๋ยวพายุต้องมาถามอะไรเเน่เขาเลยจะรีบกลับร้าน

“มีไร”

สายฟ้าตอบเสียงนิ่ง

“มึงจะไม่กลับไปหาเดลหน่อยหรอวะ?”

พายุเดินเข้ามาถามร่างสูงที่กำลังจะขึ้นรถ

“น้องไม่อยากเจอหน้ากู”

สายฟ้าหันมาตอบน้องชายเสียงเรียบ

“น้องรอมึงทั้งคืน ไม่ยอมนอน ร้องทั้งวันจนตาบวมหมดเเล้วไอสัส มึงเเม่ง!”

“น้องบอกว่าเกลียดกูมึงจะให้กูทำไงวะ”

เดลบอกว่าเกลียดเขาจะให้เขาเสนอหน้าไปให้เดลอึดอัดอีกหรอ

“ถ้าน้องเกลียดจริง น้องนั่งร้องเพราะมึงหายไปหรอกไอห่าสาย”

“...”

“เรื่องนี้มึงเป็นคนผิดนะเว้ย มึงจะหนีเเบบนี้ไม่ได้สงสารเดลหน่อยดิวะ”

“มึงดูเเลน้องดีกว่ากูอยู่เเล้ว ฝากเดลด้วย”

“ไอสาย! เห้ยเดี๋ยว”

รถคันหรูของสายฟ้าขับเเล่นออกไปจากลานจอดรถ

@บ้าน

“ตายุ ตาสาย!”

เสียงผู้หญิงวัยกลางคนดังขึ้นกลางบ้านหลังใหญ่ของลูกชายทั้งคู่ที่เธอซื้อไว้ให้

“ไม่อยู่บ้านเเล้วทำไมบ้านเปิดอยู่ล่ะเนี่ย”

นี่ก็6โมงเย็นปกติเวลานี้ลูกๆของเขายังไม่ออกไปไหน

“สายฟ้า พายุลูก!”

เดลตกใจเสียงเรียกจนสะดุ้งตื่นเดินลงมาชั้นล่างพร้อมเจลลดไข้ที่เเปะอยู่บนหน้าผาก

กับตาบวมเเดงทั้งใบหน้าจิ้มลิ้ม

“สวัสดีฮะ คุณน้ามาหาพี่สายพี่ยุหรอคับ”

“ใช่จ๊ะหนู ฉันเป็นเเม่สองคนนั้นเองจ้ะ”

“คะ คุณเเม่พี่สายพี่ยุ”

เดลตกใจตาเบิกโพลงที่อยู่ดีๆเเม่ของเเฟนเขาทั้งสองคนโผล่มาเเบบไม่ทันตั้งตัว

เเถมพวกเขาเองก็ไม่อยู่ด้วยสิ

“สองเเสบไม่อยู่หรอจ้ะลูก”

“กำลังกลับมาเเล้วคับ พี่เขาไปทำงานฮะ”

เดลตอบพลางรีบเดินไปรินน้ำให้เเม่ของพวกเขาที่การเเต่งตัวดูรวยมาก

“ขอบใจจ้ะ หนู?”

“ผมเดลฮะ ผมมาทำงานที่บ้านนี้ครับ”

“หน้าตาน่ารักเหมือนผู้หญิงเลยนะหนูเดล”

“ฮะ คุณน้าทานอะไรเพิ่มมั้ยครับ”

“ไม่จ้ะ ขอบใจนะ”

เพล้ง!

ตุ่บ!

ร่างน้อยทำเเก้วในมือตกลงพื้นเเล้วล้มลงไปเพราะเขายังไม่ได้กินอะไรลงท้องตั้งเเต่เมื่อคืน

เเล้ววันนี้ก็ป่วยซึมทั้งวันจนหมดเเรงเเล้วล้มลงไป

“ว๊ายยยย!”

เธอรีบไปพยุงตัวเดลไปนอนที่โซฟาเเล้วรีบเอาผ้ามาเช็ดเนื้อตัวให้อย่างไว

[ฮะโหลม๊า มีอะไรหรอคับ?]

สายฟ้ารับสายเเล้วเอ่ยถามเเม่ของตัวเองที่โทรมา

“สายลูก หนูเดลเขาป่วยจนวูบลูกจะกลับมารึยัง”

[ห๊ะ!! ดะ เดล ม๊ามาหรอ]

“ลูกรีบกลับมาหน่อยนะ ม๊าไม่มีรถพาน้องไปรพ.”

[คะ ครับ!]

ไม่กี่นาทีต่อมา

เสียงรถพายุก็เข้ามาจอดร่างสูงเดินเข้ามาภายในบ้านก็เห็นเเม่ตัวเองนั่งเช็คตัวให้เดลอยู่

“ม๊า! เดลเป็นอะไรคับ!”

พายุรีบวิ่งเข้ามาดูอาการคนตัวเล็กที่นอนไม่ได้สติอยู่

“เหมือนจะไข้ขึ้นนะลูก ไข้ไม่ลดเลยน้องล้มไป”

“ผมจะพาน้องไปรพ.โถ่เว้ย!น้องไม่ได้กินอะไรเเน่ๆ”

เสียงรถสายฟ้าเข้ามาจอดเเล้วร่างสูงก็รีบวิ่งเข้าบ้านมาเหมือนกัน

“เดล เดลครับ เดล”

สายฟ้าโมโหตัวเองที่เขาเป็นต้นเหตุให้น้องซึมจนป่วยเเบบนี้

“ไอเชี่ยสาย! มึงเเม่ง”

พายุสบถอย่่างเสียอารมณ์กับพี่ชายต่อหน้าเเม่ของเขาที่ยังไม่รู้เรื่องอะไร

“อะไรกันลูก ทะเลาะกันทำไม”

เพ็ญศรีดุลูกๆทั้งสองคนที่ยังมัวทะเลาะกันอยู่อีก

“เเค่กๆ อืออ”

ร่างน้อยที่กำลังถูกเช็ดตัวก็ไอเสียงเเห้งเเล้วได้สติขึ้นมาเอง

“เดล!”

ทั้งคู่พูดขึ้นพร้อมกัน

“เดลเวียนหัว อื่ออ ร้อนจัง”

เดลบ่นพึมพัมเหงื่อออกตามเนื้อตัวไปหมด

“ไหวมั้ยครับ ไปรพ.มั้ย”

พายุเป็นคนเอ่ยถามคนตัวเล็กที่นอนซมอยู่

“ไม่ไปฮะ เดลไหว”

ร่างน้อยมองไปทางสายฟ้าที่เขาเองก็มาดูเดลอยู่เหมือนกัน

“พี่สาย อึก กลับมาเเล้วหรอฮะ ฮึก”

“พี่ขอโทษ เราดีกันนะ”

“อื้อ ห้ามไปไหนเเล้วนะคับ สัญญานะ”

“ครับเดล สัญญา”

ทั้งคู่ดีกันเเล้วหลังจากที่สายฟ้าหายไป2วัันเพื่อหลบหน้าเเฟนตัวเองเพราะรู้สึกผิด

ส่วนเดลก็ให้อภัยเเละขอโทษที่ตัวเองก็พูดเเรงกับสายฟ้าเหมือนกัน

“ม๊าว่าพาน้องไปนอนบนห้องดีกว่าลูก”

“ครับม๊า”

พายุถือกาลามังขึ้นไปบนห้องเเล้วปล่อยให้สายฟ้าอุ้มตัวน้อยขึ้นตามมา

@ห้องเดล

“ดีขึ้นมั้ยครับเดล”

ทั้งคู่ดูเเลเดลอยู่ไม่ห่างตลอดหลายนาทีที่ผ่านมา โดยมีเเม่ยืนดูอยู่ด้วย

“อื้อ หึ้”

เดลพยักหน้าตอบรับ

“เดลนอนพักผ่อนไปก่อนนะเดี๋ยวพี่มา”

พายุชวนสายฟ้าออกไปคุยกับเเม่ข้างนอกเขารู้ว่าเดี๋ยวจะโดนถามชุดใหญ่เเน่ๆ

“ฮะ”

“ม๊า ยุกับสายมีอะไรจะบอกม๊า”

พายุเป็นคนเกิ่นนำขึ้นมาก่อนโดนมีสายฟ้าตามอยู่ข้างๆ

“อะไรล่ะ ไปสร้างเรื่องอะไรไว้อีก”

“เดลไม่ใช่เเค่พ่อบ้านที่นี้ครับ”

สายฟ้าเริ่มอธิบายให้เเม่ฟัง

“หมายความว่ายังไง? ที่ลูกพูด”

“คือเดลเป็นเเฟน...”

พายุกับสายฟ้าพูดพร้อมกันเเค่คำว่าเเฟนเเม่ก็ตกใจขึ้นมานิดหน่อย

“เเฟนเเกหรอตาสาย! ม๊าก็ไม่ได้ว่าเรื่องเพศหรอกนะเเต่ป๊าเเกม๊าไม่รู้”

“ครับ เเต่ก็ไม่เชิงอย่างนั้นอ่ะม๊า”

สายฟ้าปฏิเสธที่ม๊าพูดมาเป็นความจริงเเค่ครึ่งเดียวอีกครึ่งนึงคือไอยุก็เป็นเเฟนเดล

“เดลก็เป็นเเฟนยุด้วยครับ”

“เป็นเเฟนยุด้วย!! ห๊ะ!!”

“ก่อนหน้านี้เราสองคนรักน้องครับ เเล้วน้องเองก็รักพวกเรา”

“ใช่คับ ผมก็เลยตกลงกันว่าเราจะไม่ต้องมีใครเสียใจโดยการคบน้องทั้งคู่เลย”

“ลูกใช้เเฟนคนเดียวกันเนี่ยนะ!”

“คะ ครับ”

ตั้งเเต่เลี้ยงทั้งคู่มาสองคนนี้ก็มีเเฟนมีความรักเป็นปกติเเต่ครั้งนี้ใช้เเฟนคนเดียวกันเเล้วดูจะรักมากซะด้วย

“เรื่องคบเพศอะไรมันไม่เเปลกหรอกนะลูก”

“เเต่เรื่องนี้ม๊าจะทำยังไง ลูกสองคนมีเเฟนคนเดียวกันเนี่ย”

“สายรักน้องมากนะม๊า”

“ยุก็รักน้องมากเหมือนกันครับ”

ทั้งคู่พูดด้วยสีหน้าจริงจังเสียงเข้ม

“โอ้ย ม๊าจะเป็นลม ตายๆๆๆ”

“เราไม่สนใจสายตาคนอื่นหรอกนะครับม๊า”

“ยุกับสายรักน้องจริงๆคับ เเล้วถ้าป๊าหรือม๊าจะขัดเราคงไม่ยอมเหมือนกัน”

“ไว้ม๊าจะช่วยคุยกับป๊าให้เเล้วกัน”

“จริงหรอครับ ขอบคุณคับม๊าา”

“เห้อออ พวกลูกนี่นะ”

.

.

เช้าวันต่อมา

เดลหายดีเเล้วมีพายุกับสายฟ้านอนเฝ้าบนเตียงทั้งคืนจนไข้ลดเป็นปกติเเล้ว

“งื้อออ พี่ยุ พี่สาย”

ทั้งคู่นอนอยู่ข้างเดลทั้งสองฝั่ง

ฟอดด/จุ้ป

ร่างสูงทั้งสองเข้ามาจุ้บกับหอมเเก้มเนียนของเเฟนตัวน้อย

“เรียกเฮียน่ารักกว่านะ”

“เฮียสาย เฮียยุ เเบบนี้หรอฮะ”

“เเฟนใครน่ารักจังครับ”

สายฟ้าหมั่นเขี้ยวคนตัวเล็กที่ออดอ้อนพวกเขาตลอด

“เอ๊ะ อันนี้เจลอะไรหรอฮะ”

มือเล็กคว้าไปที่หัวนอนของตัวเองก็เจอหลอดเจลเเปลกๆตั้งอยู่

“ไอเชี่ยสาย มึงเอามาด้วยหรอ”

“มันติดมือมา”

เจลหล่อลื่นที่ใช้ตอน...เออนั่นเเหละไม่ต้องบรรยายเยอะเนอะ

“คืออะไรหรอครับ เจล..หล่อลื่น?”

“อะ เอ่อ ไอเชี่ยสายมึงอ่ะ”

“มะ มันเอาไว้ทำให้เข้าง่ายๆครับเดล”

เดลไม่เคยเห็นเจลเเบบนี้มาก่อนเขาดูเป็นเด็กน้อยใสซื่อมาตลอด

“พะ พี่สาย! ทะลึ่ง”

ฝนตกทำให้บรรยากาศมืดคลึ้มกำลังดี

ห้องเงียบๆทำเอาเดลก็เขินจนหน้าจิ้มลิ้มเเดงไปหมด

“เดลอยากเป็นของพวกพี่เต็มตัวรึยังล่ะ”

สายฟ้ายิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันทีพายุเองก็ไม่น้อยหน้ามือเริ่มเป็นปลาหมึก

“อ๊ะ เดลไม่รู้ งื้ออ”

“เชี่ยสายน้องจะเจ็บมั้ยวะ?”

“ก็ทำเบาๆดิ”

เพียงไม่นานนักทั้งสามคนก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า

“อ๊าา เฮียยุ เฮียสาย อย่าลูบเเบบนั้น”

เดลร้องเสียวเมื่อร่างสูงเริ่มคลอเคลียกะบเรือนร่างน้อยเเล้ว

“กูใส่ก่อน เเล้วมึงต่อ ตกลงมั้ย”

ครั้งก่อนพายุก็ให้เดลปรนเปรอก่อนสายฟ้าไปเเล้วครั้งนี้เขาต้องได้ก่อน

“เออๆ อื่มม รีบๆ”

สายฟ้าชะโลมเจมไปทั่วเเก่นกายลำโต

เเล้วค่อยๆสอดใส่มันเข้ามาที่รูช้าๆโดยยกร่างน้อยลงมาทับเอ็น

“อ่าาส์ เดล”

สวบ สวบ ตั่บ

“อ๊ะ อ๊า เฮียสาย มันจุกฮะ”

“เฮียขยับนะคนดี”

ตั่บ ตั่บ เเจ๊ะ

“ครับ งื้อ อ๊า อิ๊ เฮียสาย เฮียยุ เดลเสียว”

พายุก็ปรนเปรอเขาจูบดูดดื่มกับร่างน้อยไม่หยุดจนเปื้อนคราบน้ำลาย

“ซี๊ดดดส์ อ่าส์ๆ เเน่นชิบ”

“ไอเชี่ยสายเร็วๆดิ้”

ปั่ก ปั่ก ปั่ก

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า ลึกไปเเล้วฮะ”

จุ๊ป จ๊วป เเผล่บ

ร่างสูงอัดกระเเทกเเกนกายเข้าสุดออกสุดจนน้ำสีขาวขุ่นพุ่งทะลักเต็มรูน้อย

เขาคว้านน้ำรักออกมาพายุไม่รอช้าใส่เเก่นกายของตัวเองเข้าไปอย่างไว

“อ๊า อ๊า เฮียยุ เบาหน่อยฮะ งื้อ”

“เบาสุดเเล้วครับ อ่าส์ อื่มม”

สายฟ้สย้ายไปดูดซอกคอขาวระหงส์เเทน

ตั้บ ตั้บ ตั้บ

จังหวะรังเริ่มร้อนเเรงจนเเทบหยุดไม่อยู่

ร่างสูงทั้งสองสลับกันสอดใส่จนรูน้อยบวมเเดง

“อิ๊ อิ๊ อ๊า เฮีย~”

“อ๊า ครางเเบบนั้น เด็กดี”

“งื้อออ เฮียสาย ดูดเเรงไปเเล้วคับ”

“อ่าส์ๆๆๆ”

จ๊วบ จ๊วบ เเผล่บ

ตั่บ ตั่บ ตั่บ

เสียงผสมผสานตีกันไปลั่นห้องนอน

“อ๊าาาา อ๊า เดลจะไม่ไหวเเล้ว งื้อออ เฮีย”

“อืมส์//อ่าส์”

ทั้งสามคนไปเเตะขอบสวรรค์พร้อมกันร่่างน้อยหอบเหนื่อยจากบทรักที่ถูกเเฟนเเฝดของเขาเล่นงาน

.

.

.

มาอัพเเล้วน้า❤️

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น