TheLordofDark(จ้อจี้^~^)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนจบ I'm fine......

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 26

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2563 19:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนจบ I'm fine......
แบบอักษร

ณ เวลา 17:00 

ณ ที่ค่ายทหาร ท่าน ประวัตร์ อัมรินต์ นายกรัฐมนตรี ได้ลงมากจากรถทหาร 

"สถานการณ์เป็นไงบ้าง"ท่านได้พูดกับนายทหาร ด้วยสีหน้าที่ตึงเครียดมาก 

"สถานการณ์แย่มากเลยครับ ตอนนี้เราต้องการกำลังเสริมด้วยด่วนครับท่าน" 

"นี้มันแค่อสูรนะ พวกนักเวทละ ทำอะไรกันอยู่!!!" 

"เอ่อ.........คือ.........."นายทหารเหมือนอะไรบ้างอย่างที่ปกปิด 

ตัดไปอีกฝั่ง 

ณ ถ้ำแห่งนึง  

"เปลวเพลิง!!!"ภูที่ใช่ไฟ่นออกมาจากมือ ใส่อสูรที่คล้ายกับแวมไพร์ เคลื่อนที่เร็ว ผิวม่วง ตาสีฟ้า 

"ภูระวัง!!!!!"ม่อนที่ตะโกนภูเพราะมีอสูรตัวหนึ่งวิ่งไปข้างหลัง 

"หิืม!!!!??"ภูที่พึ่งเห็นจึงจะเอาดาบไปฟันที่คอของอสูรแต่ กรงเล็งนั้นกำลังจะฟันที่หัวของภู 

ปัง!!!! ทหารนายหนึ่งยิงช่วยชีวิตภูไว้แต่............ 

"อ๊า!!!!!!!"หทารนายนั้นถูกอสูรที่อยู่ข้างหน้าเขาใช้กรงเล็บฟันที่ท้อง พร้อมกับตกไปในหลุด ที่มีอสูรนับสิบอยู่ 

"อย่านะ อย่า!!!!!!!!!!!"ทหารนายนั้นถูกกัดกินอย่างสยงสยอง 

ฝนที่สังเกตไปที่ดอกไม้ที่อยู่กลางดงของเหล่าอสูร 

"ถ้าไอจ้อมันไม่กลัวตายนะ เราคงจะไม่ต้องเหนื่อยขนาดนี้หรอก"ฝนที่บ่นขึ้นระหว่างที่สู้กับอสูร 

"หอกมืดมิด!!"ฝนที่ใช้พลังกับหอกทำให้หอกกลายเเป็นสีดำทั้งหมด และปาไปที่ฝาพนังของถ้ำ  

เมื่อหอกถึงฝาหนังถ้ำฝนก็ใช้พลังลอยตัวไปที่หอก และ พุ่งลงพื้น  

เมื่อถึงพื้น ฝนใช้หอกฟาดฟันกับเหล่าอสูร 

ณ ปัจจุบันจำนวนของทหารที่ยังคงต่อสู้อยู่นั้น 

ทหาร อสูร นักเวท 

1458 ????? 202 

ตัดไปอีกฝั่ง  

จ้อที่ มาอยู่ที่เมืองที่สภาพ เป็นเหมือนเมืองร้าง และ ใกล้กับถ้ำที่กำลังต่อสู้อยู่ 

"ฉัน................ไม่อยากตาย.........."เขาละเมอพูดพร้อมกับ หันไปดูที่ถ้ำ 

ตัดไปที่ถ้ำ 

"ดาบแห่งแสง"บีที่เอามือลูบไปที่ดาบให้เกิดแสงสว่าง และ ฟันไปที่เหล่าอสูร พร้อมกับมีคลื่นแสงที่เป็นรอยฟันจากดาบ ออกมาช่วยฟันกับอสูร 

"หื้ม!!!"บีมที่ใช้หลังของตน ดึงหินที่ตนยืนอยู่ ลอยขึ้น  

"ลักกี้ สตาร์!!!"บีมใช้พลังเสก รูปดาวสีขาวลงพื้น จึง เกิดระเบิดขึ้น ทำให้เหล่าอสูรตายไปหลายตัว แต่พื้นไม่มีการบุนอะไรทั้งสิ้นๆ 

"ดีมากบีม"ภูที่เห็นก็หันไปชื่นชมบีม 

"ขอบใจ"  

ตอนนี้การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด แล้วท่าทีว่า มันยังจะไม่จบ 

ณ เวลา 21;00 การต่อสู้รากยาวมาหลายชั่วโมง 

ภู บี บีม ฝน ม่อน ก็พยายามจะสู้ต่อไป แล้ว ทหารก็เช่นเดียวกัน  

"ฉันเริ่มไม่ไหว"ภูที่เหนื่อยล้านั้น พยายามที่จะต่อสู้  

เหล่าทหารหลายคน พยายาม จับกลุ่มกัน บ้างกลุ่ม อยู่ที่หน้าปากถ้ำเพื่อคอยยิงไม่ให้อสูรได้หลุดออกจากถ้ำ บ้างกลุ่มก็คอยช่วยเหลือ นักเวทในการต่อสู้  

"ภู!!! healbody"ม่อนที่ใช้พืชของตนให้น้ำภูดื่ม เพื่อฟื้นฟูร่างกายของผู้ดื่ม 

"ขอบใจมากม่อน" 

"ไม่เป็นไรกับสู้ต่อเถอะ ขาดจ้อไปคนนึง งานหนักขนาดเลยเนีย" 

"ยังไง ถ้าภารกิจนี้สำเร็จเราก็ต้องฆ่าจ้ออยู่ดี แม่งไม่น่ากลัวตายเลย"ภูพูดท่าทางที่อารมณ์เสีย 

ตอนนี้สงครามกำลงัต่อสู้กันอย่างดุเดือน แม้ว่า อสูรจะมีจำนวนที่เยอะ แต่ก็ไร้ความคิด แต่ทหารก็เสียไปหลายนายจากสงครามหลายครั้งที่ผ่านมา 

ตัดไปฝั่งของจ้อ 

"ทำไม........"จ้อที่ระเมอพูดและก็มีน้ำตาไหลออกมา 

ตุ้ย!!!!! จ้อไปต่อยไปที่กำแพงเป็นรอยราว 

"ทำไมไอพลังเ-ี้ยนี้!!!! ทำไมต้องไปเชื่อมไอดอกไม้เวรนั้นด้วยวะ!!!!"จ้อที่อารมณ์เสียสุดขีด เนื่องจาก ก่อนเริ่มภารกิจ มีการคุยกัน 

"ไอเวรเอย..........."จ้อที่ลงไปนอนกับพื้นแล้วร้องไห้ด้วยความเสียใจ 

กลับไปทางฝั่งของสงคราม 

ตอนนี้ฝ่ายของอสูรเริ่มที่จะได้เปรียบเพราะ ทหารหลายนายกระสุนก็เริ่มน้อยลง 

"ฐาน!!! ของกระสุนด่วน พวกเราที่จะหมดแล้ว!!!!!!"ทหารนายนึงวิทยุไปที่ฐานทัพ 

"นี้ นายารัฐมนตรีประวัตน์ อัมรินต์ เป็นผู้บัญญชาแทน พลเอก พรพิลับ สุดสีริน ตอนนี้ กำลังส่งกำลังเสริมและ เสบียง จะภายใน 2 นาที" 

"รับทราบครับท่าน!!!" 

"อืม ขอให้โชดดีฝากถึงทุกคน"แล้วท่านก็ได้วางสายลง 

"ทุกคน!!!! ต้านไว้อีก2นาที อ๊า!!!!!"นายคนนั้นถูกลิ้งของliker(ลิเกอร์ "ไอลิ้นยาว" หน้าตาเหมือนอสูรทั่วไปแต่จุดสังเกตคือที่ลิ้งจะยาวออกมาจากปาก ลิ้งสีม่วง) 

"ไฟสุริยะ"นักเวทคนหนึ่งได้ใช้พลังไฟที่คล้ายกับของภูแต่เป็นให้มันเป็นวงแหวงและฟัดฟันไปที่อสูรหลายตัว 

"เราต้องการไอพลังจันทรานั้นเดี่ยวนี้!!!!! ไม่งั้นมันก็ไม่จบ!!!"นักเวทอีกคนได้พูดขึ้น 

"ไอนั่นมันหนีไปแล้ว!!!! แล้วจะให้ฆ่ามัน มันเก่งแทบจะที่สุดแล้วนะ!!!!!"ทหารคนหนึงพูดตอบกับนักเวทคนนั้น 

"อ้า!!!!!"ภูที่ปลดร่างแท้ ทำให้ภูไร้สติและไล่ฆ่าเหล่าอสูรไปหลายพันตัว 

"เวรละ"บีที่เกือบโดนภูฟันดาบนั้นก็โดดถอยออกมา 

"เราควรทำไงดี"บีมที่เคลื่อนย้ายที่ตนยืนอยู่เข้ามาใกล้บี 

ตอนนี้กำลังเสริมได้มาถึงแล้ว พร้อมกับท่านนายก แต่ยังสงครามก็ยังดำเนินต่อไป แม้ เหล่าอสูรจะตายไปหลายหมื่นตัว แต่ก็ดูทีท่าว่ามันมีอีกเยอะ 

"ส่งนักเวท50คน ออกไปฆ่าไอเด็กนั้นสะ เพื่อไม่ให้เราต้องมาเสีบป่าว"ท่านนายกสั่งให้นายทหารที่มาด้วยกันทำตามที่ตนสั่ง 

"รับทราบครับท่าน" 

ตอนนี้จำนวนของทหารและอสูร 

ทหาร อสูร นักเวท(หายไป50เพราะส่งไปฆ่าจ้อ) 

1958 ????? 152 

ตัดไปที่อีกฝั่ง 

จ้อที่นอนราบกับพื้นอยู่นั้นได้สัมพันธ์ถึง เสียงของเวทมนต์เคลื่อนที่  

"มาแล้วสินะ"พร้อมหลับตาและใช้Eye moon สังเกตไปรอบๆที่ตัวเองอยู่ 

"50...... ทิศเหนือ 15 ทิศใต้ 10 ทิศตะวันตก 10 ทิศตะวันออก 10"แต่.......... 

ความจริง N=16 s=12 w=11 e=11 

":)"แต่จ้อก็ยังสะเยยิ้มยังมีความสุขทั้งที่ยังใช้Eye moonอยู่ 

นักเวทจากทิศเหนือ และใต้ บุกพร้อมกัน ทิศตะวันออก เตรียมยิงธนูไฟ ใส่จ้อ ทิศตะวันตก เตรียมพร้อมสนับสนุน ทิศเหนือและใต้ 

"ดาบแห่งไฟ-"นักเวทคนนึงถูกฟันที่คอขาดขณะที่กำลังใช้พลัง 

พบว่าทิศเหนือ มีไส้ศึก1คน  

"อ๊า!!!!!! " 

"ช่วยด้วย มีคนทรยศ"นักเวทจาก ทิศ ตะวันออก ตะโกนบอกให้ทุกนทราบ 

หมายความว่า มีคนที่จะต้องการปกป้องจ้ออยู๋ 

"หึหึ 5555555555+ สมแล้วเป็นแค่นักเวทระดับล่าง"จ้อที่หัวเราะด้วยความสะใจ ลุกขึ้นชักดาบของตนออกมา 

กลุ่ม Knight brethren ได้รอบกลุ่มนักเวทไว้แล้ว เพราะ แอบในตึกร้าง 

"ส่งพวกมันกลับไปที่สนานรบสะ แล้วฝากถึงท่านนายกด้วยว่า อีกเดียวมันก็จบ" 

"รับทราบค่ะ"ผู้หญิงแห่งกลุ่มKnight brethren รับทราบของสั่งของจ้อและทำตามที่สั่ง 

หลังจากนั้นจ้อก็ได้มองไปถ้ำที่เกิดสนานรบ 

"ช่วยด้วย นายต้องช่วยฉันฉัน ยังไง ถ้าฉันตาย นายก็ตายด้วยนะ ร่วมมือกันดีกว่า"เสียงในหัวจ้อได้พูดขึ้น 

"ให้ตายในนรภฉันก็ตายดีกว่าช่วยนาย ไอดอกไม้เฮงซวย" 

ตัดไปทางด้านของสงคราม 

ตอนนี้สถานการ์ณเรื่องย้ำแย่ ภู ม่อน บี ฝน บีม เริ่มที่จะเหนื่อยล้า เพราะกราใช้พลังยิ่งมากเท่าไร ก็ยิ่งทำให้ร่างกาย สาหัสมากขึ้นเท่านั้น ทหาร เริ่มที่จะถอดกำลังเพราะ กระสุน เริ่มที่จะหมด แม้ว่า กระสุนจะส่ามาใหม่ แต่ขวัญกำลังใจ ก็เริ่มน้อยลง เพราะเสียเพื่อนพ้อง และ เรียวแรงที่ค่อยๆ ลดไปที่ละนิด นักเวทในถ้ำนั้นก็เช่นเดียวกับ พวกภู 

ตอนนี้จำนวนของทหารเหลือเพียงแต่ 1212 เพราะเสียไปมากมาย 

กระสุนที่กำลังจะหมด....... 

นักเวทที่เริ่มจะยอมตายไปที่ละคน 

1212 142...... 

952 75 

602 75  

"มาช่วยแล้ว!!!"ท่านนายกมากับทหารหน่วยพิเศษ และ นักเวทขั้นสูง พร้อมกับ น้ำยาฟื้นฟู และกระสุนอีกมากมาย 

สงครามกลับมาดุเดือนอีกครั้ง 

2 ชั่วโมงต่อมา 

จ้อ กับ กลุ่มนักเวทที่ทรยศต่อคำสั่ง และ กลุ่ม Knight Brethren กำลังเดินทางไปที่ไหนสักแห่ง  

"ลาก่อนทุกคน"จ้อส่งคำพูดให้เพื่อนเขาก่อนหน้าที่เขาจะหันหลังหนี 

นักเวทที่ถูกส่งไปฆ่าจ้อแต่เหลือกลับมาแค่41 คน ตายไป4 ทรยศ 5 

"ภารกิจสำเร็จไหม"ท่านนายกถามกับนักเวทที่ถูกส่งไป 

"เขาสั่งให้พวกเรากลับมา และฝากมาบอกท่านว่า มันใกล้จบแล้ว" 

"จบ จะบ้าเหรอ!!!! ถึงฆ๋าไอดอกไม้บ้านี่ได้แต่ไอนั้นยังรอดอยู่มันก็จะเป็นประตูมิติอันใหม่อยู่ดี!!!!!!!" 

หลังจากนั้นทุกอย่างกำลังต่อสู้กันไปอย่างดุเดือน ทหาร แบ่งกลุ่มกัน 4 กลุ่ม กลุ่ม1 ไปฝากที่ปากทางเข้า เพื่อไม่ให้อสูรออกไป กลุ่ม 2 จะค่อยยิงสนับสนุน นักเวท กลุ่ม 3กับ4 อนู่นอกถ้ำ เพื่อเปลี่ยนเวลาที่กลุ่ม 1 หรือ 2 ไม่ไหว จะได้เข้าไปช่วยแล้วพาออกมาจากนั้นก็จะรับหน้าที่แทน 

นักเวท จะไปเป็นกลุ่ม และจะพยายาม เข้าฟาไปโจมตีที่ดอกไม้ แม้ว่าจะมี Guardin อยู่ก็ตาม(Guardin เป็นอสูร ร่างยักษ์ ตัวโต มีแรงมหาศาล กระสุนใดๆในโลกก็ยิงไม่เข้า นอกจาก นักเวทที่จะเป็นปิดชีพมันเอง) 

และ ที่หน้าดอกไม้จะมี The king (The king เป็นอสูรที่ใช้ดาบและพลังคริสตัสได้ ซึ่งเป็นคริสตัสจันทรา ตัวจะเหมือนอสูรทั่วไปแต่ตัวจะสูงกว่าและมีพลังสร้างบาเลียปกป้องดอกไม้อยู่ ดวงตาสีฟ้า) ที่ไม่เคยมีใครที่จะชนะมันในการต่อสู้ตัวต่อตัว 

01:00 น. 

ทุกอย่างกำลังไปด้วยดี เพราะ นักเวทหลายคนก็สามารถไป เจอกับThe kingได้แล้ว 

ภู ม่อน บี ฝน ทำการ ต่อสู้กับThe king 

บีม กับ นักเวทที่เหลือจะต่อสู้เพื่อถ่วงเวลาให้พวกภูรีบจบ  

เหล่าทหาร กลุ่ม สอง ก็ถอยล่นไปอยู่กับกลุ่ม 1 เพราะ มีตัว Reaper ที่เป็นเหมือนหนอนตัวใหญ่หน้าตาทุเรศ มีฟันแหลมคมเรียงกันในบ้าง ที่จะค่อยกัดกินสิ่งมีชีวิตหรือซากสิ่งมีชีวิตไม่ให้เหลือ พวกมัน กำลังหิวโหย และไล่กัดเหล่าทหารไปทั่ว ใครที่โดนมันกัด จะถูกพิษที่ทำให้ เป็นอมพลาด ขยันไม่ได้ และจะถูกรุนกินอย่างสยงสยอง 

"ม่อน ท่าประสาน"ภูหันไปหาม่อนเพื่อบอกว่าจะใช้ท่าประสาน 

"อืม" 

"วงแหวนสุริยะจักรวาล/wood spear of death"ภูที่ใช้พลังในการเสดวงแหวนไฟหลายวงพุ่งไปหาThe king และม่อนที่เสดหอกหลายอัน พุ่งเข้าหาThe king เช่นกัน 

แต่The king ก็ไม่ละคายเคืองใดๆเลย 

"ชิไม่ได้เหรอเนีย"ภูที่หัวเสียจากที่ใช้ท่าประสาน และทำอะไรไม่ได้เลย 

"บีพร้อมกัน /อืม"ฝน กับ บี ที่คุยกันแล้วว่าใช้ท่าประสาน 

"dark spear/ดาบแห่งแสง"ฝน ที่ใช้พลังให้หอกกลายเป็นสีดำ และ บีที่ใช้พลังดาบให้เรืองแสง 

"ม่อน เราค่อยใช้เหมือนกัน/อืม"ทั้งสองก็ใช้ด้วยเช่นกัน 

"ไฟสุริยะ/ดอกไม้ต้อนคำสาป"ม่อน เสดดอกไม้ไปรัน ตัวของTheking และภู ใช้ไฟของตนพ่นไปที่The king 

"หอกทะลุทะทวง/แสงของสวรรค์"ฝนที่พุ่งตัวเข้าThe king และ ใช้แท่งที่The king จนเกิด พลังสีดำมหาศาล เป็นรูปหอก ใส่ตัวThe king บีที่ฟันดาบ เป็นรอยแสงไปชนกับThe king ทำให้The king บาดเจ็บไประดับนึง 

แต่ the king ก็ยังไม่เป็นไร 

"หรือว่า......."บีมที่สงสัยและเหมือนคิดอะไรได้บางอย่าง 

"อะไรเหรอบีม"ม่อนที่ได้ยินสิ่งที่บีมพูดก็เกิดความสงสัยขึ้นมา  

"ยิ่งฆ่าพวกอสูรมันก็ยิ่งทำให้พวกมันมีพลังมากยิ่งขึ้น อันนี้เป็นจุดที่ฉันสังเกต ตั้งแต่เกิดอสูรบุกเมืองครั้งแรก และ หลายครั้น เรายิ่งฆ่าไปเรื่อยๆ ทำให้พวกมันอาจจะเก็บพลัง ของพวกตัวที่ตายไปเข้าที่ดอกไม้และดอกไม้ก็จะสร้างใหม่ แต่ ก่อนที่จะสร้างอสูรพวกระดับล่าง อสูรตนต่างๆก็จะได้พลังไปด้วย" 

"งั้นหมายความว่า......."ภูได้ยินสิ่งที่บีมพูดก็ช็อตไปเลย 

"ยิ่งฆ่า อสูรระดับล่างพวกมันก็ยิ่งเก็บพลังไปได้และการกินมนุษยก็อาจจะเป็นพลังด้วย เพราะ คนเรามี Cysblood(เลือดคริสตัส)ในเลือดทำให้พวกมันยิ่งเก็บพลังเข้าไปได้" 

"เวรละ" 

"อา!!/อะ!!!/โอ๊ย!!!!/อ๊า!!!"ภู ม่อน บี ฝน ที่ ถูกThe king ฟันผ่านทั้งสี่ขณะที่ทั้งสีกำลังเพลอ 

"ทุกคน!!!!"บีมที่เห็นก็ช็อตไปเลย แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้เพราะต้องถ่วงพวกอสูรไม่ให้ไปทำร้ายพวกภู 

"มันยังไม่จบหรอก....."ภูที่ลุกขึ้นพร้อมที่จะสู้ต่อ 

ม่อน บี ฝน ต่างก็ลุก เพราะถ้ายอมแพ้ ครอบครัวตัวเองก็อาจจะไม่ปลอดภัย 

แต่.............. 

"the end อ๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"The king ที่กรื้ดร้องทำให้ ทุกคนหรือ แม้แต่อสูรเองก็หยุดเ๗้บที่หูกันทั้งหมด 

หลังจากนั้น The king ก็ ใช้พลังทำให้ดาบอันใหญ่นั้น กลายเป็นสีดำ และ แวนตากจากสีเดิมที่เป็นสีฟ้าได้กลายเป็นสีแดง 

"sun of the end/tree of the world/spear of the darkness/light of the heaven"ภูเสดพลังบอลไฟลูกใหญ่ และม่อนที่ใช้พลังของตน ทำให้ร่างไม้จากบนดินลงมาในถ้ำและล็อตThe kingไม่ให้ไปไหน ฝนที่กำลังชาจ์ญพลังไปที่หอกเพื่อจะปิดชีพThe king บีที่จะใช้พลังของตนเสริมไปฝนและภู 

"เริ่มเลย"ภูเมื่อส่งสัญญานให้ทุกคน ภูก็ปาบอลไฟไปใส่Theking เกิดระเบิดรุ่นแรงที่ The king 

ฝนก็พุ่งโดยใช้หอกของตนแท่งไปที่The king เหมือนกับตอนที่ใช้ท่าประสานกับบี แต่รอบนี้มันใหญ่ขึ้นกว่ารอบที่แล้วหลังจากนั้น 

"อ๊า!!!"หมัดของThe king ได้ต่อยไปที่ฝน จนฝนกระเด็ด และ ใช้พลังที่ดาบ และก็ฟันมั่วจนเกิดคลื่นลมมหาศาลพัด ภู ออกไป ที่ใกล้ฝนๆ แต่ เป็นทั้งสองก็ปลอดภัยเพราะเป็นจุดที่อสูรไม่สามารถทำอะไรได้ 

"อ๊ะ!!!"ม่อนที่ดาบของThe king ฟัน ที่รำตัวแต่ไม่ได้ลึกและถูกแตะไปโดนบี จนทำให้ทั้งสอนสลับ 

The king กำลังเข้าไปหา บี และ ม่อน 

"บี ม่อน!!! ว้าย!!!"บีมที่ถูกอสูร ตัวนึง พลักถึงลงพื้น แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกจาก เยื้อกับอสูรไว้เพราะเธอต้องใช้พลัง เพื่อไม่ให้อสูรตัวอื่นเข้ามารุนฆ่าบีกับม่อน  

และตอนนั้นอสูรตั้นกำลังใช้กรงเล็งแท่งมาที่เธอ 

ตอนนี้ สถานการณ์เริ่มท่จะแย่ลงทุกวินาที แต่ก็....... 

ฉึก มีคนมาฟันของอสูรที่กำลังจะฆ่าบีม 

"นึกว่าจะต้องจัดงานศพเพิ่มสะแล้ว"นั้นก็คือจ้อเองที่กลับมาช่วยทุกคน 

"จ้อเหรอ..."บีมถามกับคนที่มาช่วย 

จ้อที่กลับมาพร้อมกับ knight brethren และ นักเวทที่เหลือ เข้าสู่สมภูมิสุดท้าย จุดจบแห่งเรื่องทุกอย่าง 

"ถ้าไม่ใช่ ตอนนี้เองคงไปอยู่ในหลุดแล้วละ"จ้อที่พูดกวนประสาทบีม แต่ก็ยืนมือให้บีมเพื่อให้ลุกขึ้น 

"ไม่กลัวตายแล้วเหรอ" 

"ไม่เป็นไรยังไง ไม่ว่าจะทางไหนฉันก็ตายอยู่นั้นเละ" 

หลังจากนั้นจ้อก็กระโดดขึ้นเหนือพื้น และใช้พลังอะไรสักอย่าง 

"สายเลือดแห่งจันทรา........."มีวงแหวนขึ้นตามแขนและขา และที่หน้าของจ้อก็มีรูปเสี้ยวพระจันทร์ที่กลางหน้าผาก 

แต่หลังจากนั้นตัวจ้อร่วงลงมา แต่ 

"ดวงจันทร์สีคราม!!"จ้อที่สามารถลงมาอยู่ที่พื้นและใช้ดาบฟันไปที่อสูรนับร้อยและบุกเข้าไปหาที่The king  

"จบกันที่นี้ละ" 

"moon of the end"จ้อที่จะใช้ดาบพุ่งไปฆ่าThekingและดวงตาของจ้อได้กลายเป็นสีขาวโพลง 

แต่The kingก็กำลังที่จะใช้ฟันที่จ้อเช่นกัน 

นี้คือการชี้ชะตา 

ตัวจ้อได้หายไปจากสายตาThe king แต่จ้อก็ไปอยู่ข้างหลังThe kingนั้นก็หมายความว่า Thekingแพ้แต่บาเลียก็ยังไม่หายไป 

"จบกันสักที!!!!" 

"ดวงจันทร์นิรันต์!!!"ตัวจ้อที่ใช้ดาบแท่งไปบาเลีย จนทำให้บาเลียแตกแล้วแท่งดอกไม้............ 

"อ๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"เหล่าอสูรก็กรื้ดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดทรมาทแต่ภายในเวลาไม่กี่ พวกอสูรหลายหมื่นตัวก็กลายเป็นฝุ่นพง  

จ้อที่ทรงตัวลงอยู่ที่พื้นและเฝ้ามองดูดอกไม้ปล่อยประกายแสงสีขาวที่สวยงาม ทุกๆคนที่เห็นต่างก็ตะลึ่งในสิ่งที่เห็น 

'บางที อาจจะได้เจอพบเพียงเธอ' 

'แสงจันทราที่มืดมนนี้' 

'เธอได้ยินไหม! ที่ฉันพูดมา woah yeah' 

'มีเพียงแค่เสียงสะท้องออกมา อ๊า~~!!!' 

"นายไม่กลัวตายเลยเหรอ"เสียงในหัวของจ้อได้ออกมาอีกครั้ง 

"แล้วมันมีอะไรให้ฉันแคร์ไหมละ" 

"เพื่อน ครอบครัว อนาคตของนายและคนที่นายรักไงละ ทำไมถึงคิดสั้นจัง นายโ-่ปะเนีย" 

"เพื่อนคงไม่ต้องมีฉันแล้วละ ครอบครัวคงภูมิใจเละที่ฉันยอมตายเพื่อจบ ส่วนเรื่องอนาคตไม่จำเป็นก็ได้ คนที่ฉันรักเหรอ....." 

"กับฉัน เธอคงไม่คู่ควรหรอก" 

หลังจากนั้นก็จ้อก็ได้โยนดาบลงพื้นและล้มตัวลงนอน 

'i'm feeling just fine fine fine ฉันจะต้องตะโกนออกไปเพื่อเรียกร้องถึงแม้ว่าฉันทำมันไว้เอง เมื่อตอนที่ฝันร้าย' 

'i'm feeling just fine fine fine ฉันจะต้องฟังมันอีกสักครั้งไป แม้ว่าฉันจะหกล้มไป but i'm ok' 

ทุกคนที่จ้อล้มต่างก็ตกใจและช็อกกันไป ภู ฝน ม่อน บี ที่ได้สติก็ที่จ้อกำลังลงไป 

"จ้อ!!!" 

'i'm feeling just fine fine fine ฉันจะต้องตะโกนออกไปเพื่อเรียกร้องถึงแม้ว่าฉันทำมันไว้เอง เมื่อตอนที่ฝันร้าย' 

ม่อนที่ได้สติก็รีบลุกไปตรวจที่ชีพจรของจ้อด้วยทันที 

ผลคือ.......... 

i'm feeling just fine fine fine ฉันจะต้องฟังมันอีกสักครั้งไป แม้ว่าฉันจะหกล้มไป but i'm ok i'm fine' 

หยุดเต้น.......... 

'i'm fine' 

จบ 

เนื้อเพลงที่เอามา 

I'm fine Thai ver (BTS) 

เจ้าของ GiftZy Music Offical  

ความคิดเห็น