เตรียมทะนา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สร้างระยะห่าง....

ชื่อตอน : สร้างระยะห่าง....

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2563 12:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สร้างระยะห่าง....
แบบอักษร

...

เกดถวา​นอนคิดทั้งคืน​ ทั้งเรื่องของคริสที่โกหก​เธอและเรื่องของอาม​ที่ตีกันให้วุ่นวายใจ​ทั้งคืน​ ในที่สุดก็เอาความคิดเดิม​ คือ.. ถอย.. สร้างระยะห่างให้กับคริสและตัวเอง...

เกดถวา​มาเรียนพร้อมอาม​ พยายาม​ทำตัวให้เป็นปกติ​ เพราะเผลอปล่อยหัวใจให้เต้นแรงไปชั่วขณะ​เมื่อคืนที่ผ่านมา​.. ..

"หวามื้อเที่ยง​กินข้าวด้วยกันนะ"

"เอาสิ"

เกดถวา​ไม่คิดว่าจะมีคนจำได้​ มีเพื่อนๆถามเรื่องละครเมื่อคืนอย่างต่อเนื่อง​ เริ่มรู้สึกว่าความเป็นส่วนเริ่มมีน้อยลงเมื่อมานั่งกินข้าวกับอาม​ มีคนมองและขอถ่ายรูป​กว่าข้าวจะหมดจาน​ ก็ใกล้เวลา​เข้าเรียนแล้ว

"เป็น​ไงรู้สึกว่าดังหรือยัง​หวา"

" มันแปลกๆทำตัว​ไม่​ถูก"

"ถ้าละครได้ผลตอบรับทีดีขึ้นเรื่อยๆจะยิ่งกว่า​นี้​อีก​นะ​ เตรียมมีแฟนคลับ​ได้เลย"

"ฟังดูน่าตื่นเต้นนะพี่อาม"

"เย็นนี้กลับด้วยกันนะ"

"แล้วไม่ต้องไปกองถ่ายเหรอ?"

"ไปสิแต่อยากไปส่งหวาก่อน"

หัวใจคนมันจะเปลี่ยนไปตามสถานการณ์.. จริงหรือ? เขาจะทำให้ดีที่สุด​ ไม่ว่าผลลัพธ์​จะออกมาแบบไหน​

" ก็ได้กลับด้วยกัน​ก็ได้"

...

แยกจากอามครู่เดียวก่อนเข้าคลาสสำคัญ​ มือถือก็ดังขึ้น

 

" ฮัลโหล.. พี่คริส"

" วันนี้มีเรียนใช่ไหม?เลิกเรียน​พี่ไปรับนะ"

" หวานัดพี่อามไว้แล้วค่ะ​ เท่านี้นะคะต้องเข้าเรียน​แล้ว"

เกดถวา​เก็บมือถือ​แล้วเข้าคลาสสำคัญเก็บเรื่องยุ่งว้าวุ่นใจพักไว้ก่อน​ โดยไม่รู้ว่าปลายสายรู้สึกถึงความผิดปกติ​

ละครออกอากาศ​ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง​ ยอดวิวคนดูเป็นล้าน​ คนดูจิ้นน้องหวากับภานุ​ ยิ่งมีภาพทั้งคู่​ไปมหาวิทยาลัย​ด้วยกัน​ และกินข้าวด้วยกัน​ ยิ่งเพิ่มความฟินให้คนได้ลุ้นโดยไม่รู้ตัว​

คริสดูแล้วก็รู้สึกถึงความหงุดหงิด​ หึงหวงเป็นครั้งแรก​ เขาคือตัวจริง! เพียงแค่เปิดตัวละครให้ตัวละครทั้งสองรักกัน​ ใฝ่ฝัน​สร้างอนาคต​ร่วมกัน​ รักที่ไม่มีสิ่งไดหรือใครเข้ามาแทรกกลางได้​ ก็เท่านั้น,! แต่เขาคือตัวจริง! ดูเวลาแล้วใกล้เวลาเลิกเรียน​ คว้ากุญแจ​รถได้รีบออกจากบริษัท​ทันทีทั้งๆที่ยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน

เกดถวา​นั่งรถมากับอามยังไม่ออกจากมหาวิทยาลัย​ก็เปิดข้อความอ่าน

". หวาพี่กำลังถึงมหาวิทยาลัย​หวานะรอพี่ที่คณะ​นะไปกินข้าวกัน"

ส่งข้อความกลับไปในทันที​ ในเมื่อถอยก็ต้องใจแข็ง...

"พี่หนิงเหรอ?"

"พี่คริสหน่ะ ไม่มีอะไร​ ชวนไปกินข้าวเย็นนี้​ แต่หวานัดกับคุณ​ปู่คุณ​ย่าแล้วว่าจะแกงแคไก่กัน​ จะตักมาเผื่อนะ"

"งั้นพี่ไปส่งที่บ้านคุณ​ย่านะ"

"ดีเลยขี้เกียจ​นั่งแทกซี่​ เสียดายตังค์​"

อามยิ้มอย่างน้อยก็ได้เข้าไปสวัสดี​ผู้ใหญ่​

...

"เป็นอะไร คริสลูก? กลับแต่หัววันดูอารมณ์​ไม่ค่อยดีนี่? "

มาลีวรรณ​เห็น​ลูกชายวันนี้เข้ามาแล้วนอนลงบนโซฟา​ ซึ่งปกติ​แค่เข้ามากอดทักทายแล้วก็ไปบ้านของตัวเอง

" ป่าวครับแค่เซ็ง​ๆ"

" เออ... แม่ซื้อน้ำหอมมาฝากหนูหวาด้วยนะยังอยู่ในกระเป๋า​แหน่ะ​"

"วันนี้ก็ว่าจะชวนมากินข้าวที่บ้านครับ​ แต่หวาไม่ว่าง"

" เราก็เลยหงุดหงิด​สิ"

"ป่าวครับ​ แค่ปกติหวาจะไม่เคยปฎิเส​ธ​ชวนก็มาได้ตลอด​ แต่วันนี้เห็นคนอื่นสำคัญ กว่า"

"แสดงว่า​ที่ผ่านมาเราเห็นหนูหวาเป็นของตายละสิ​ แม่เคยบอกแล้วนะหนูหวาแม่ขอ อย่าได้ทำอะไรแม่เสียดายเด็กดีๆหายากในสมัยนี้​ ถ้าจะคบต้องจริงใจไม่ใช่เล่นๆเหมือนคนอื่นๆ​ "

" รู้แล้วครับ​ แม่คริสเอาน้ำหอมไปนะพรุ่งนี้​จะเอาไปให้"

" เปิดดูในกระเป๋า​ใบเล็กนั่น"

คริสเด้งตัวลุกขึ้นไปเปิดกระเป๋า​เดินทาง​ทันที

..

ในมหาวิทยาลัย​เกดถวา​กับคริสนั่งคุยกับเพื่อนๆเรื่องงานคลาสของอาจารย์​ที่อามไม่ได้เข้าเรียน

" ขอบใจนะเพื่อน"

" ไม่เป็นไร​ จะได้จบพร้อมกัน​ แล้วน้องหวาละเรียนทันหรือเปล่า? "

" ทันค่ะหวารับงานแค่เสาร์​อาทิตย์​ค่ะ​ ถ้าวันไหนมาเรียนไม่ได้จริงๆก็ได้เพื่อน​ๆช่วย​เหมือนกัน​ค่ะ"

"หวาวันนี้กลับคนเดียวได้นะ​ พี่ต้องเข้ากองช่วงบ่าย​เดี๋ยว​พี่ต้องไปแล้ว"

"ไปเถอะหวากลับได้​ วันนี้หวามีเรียนบ่ายอีกวิชาเดียวก็กลับแล้วสบาย​มาก"

อามไปกองถ่ายแล้วสักพักเกดถวา​กับเพื่อนๆก็แยกย้ายไปเรียน จนลงมาเห็นคริสอยู่ใต้ตึกคณะ​เลยเดินเข้าไปหา

" สวัสดี​ค่ะ​พี่คริส"

" พี่มารับแวะกินอะไรกันก่อนไหม? "

" ก็ได้ค่ะ​ เริ่มหิวแล้วสิ"

" แม่พี่กลับจากฝรั่งเศส​เอาน้ำหอมมาฝากอยู่ในรถแหนะ"

" คุณ​ป้าใจดีจัง"

เดินไปยังไม่ถึงรถเสียงมือถือ​ของคริสก็ดังขึ้น​ ไม่อยากรับเลยกดวาง​ และแค่อึดใจ​ก็ดังขึ้นอีก

"รับเถอะค่ะพี่คริสอาจมีธุระจำเป็น​นะคะ"

เกดถวา​เหลือบไปเห็นชื่อที่โชว์​อยู่หน้ามือถือ​เป็นภาษาอังกฤษ​ว่า.. ต้องตา..

" ฮัลโหล! "

" คริส! มาหาต้องหน่อยนะรถต้องเกิดอุบัติเหตุ"

"อยู่​ที่ไหนส่งโลเกชั่น​มา"

คริสหันมาหาเกดถวา​ที่ยิ้มให้อยู่ก่อนแล้ว

"ไปเถอะค่ะ​ หวากลับเองได้​ "

" ต้องตารถเขาเกิดอุบัติเหตุ​ เสร็จ​แล้วพี่จะไปหาที่บ้านนะแล้วเราไปกินข้าวเย็นกัน"

"พี่คริสไปเถอะค่ะ"

" พี่ไปนะ"

" ค่ะ"

เกดถวา​มองรถของคริสจนลับตา​ ถอนหายใจ​เซ็ง​ๆ​ รอรถรับส่งฟรีในมหาวิทยาลัย​อย่างโดดเดี่ยว​

คริสขับรถมาถึงที่หมายเห็นรถเก๋งสีแดงสดจอดอยู่ข้างทาง​ ต้องตายืนอยู่ข้างรถ​ จอดรถเดินไปหาไม่มีแม้คู่กรณี​

" ต้อง! นี่มันอะไรกัน? ไหนว่ามีอุบัติเหตุ?"

" ก็นี่ไง​ต้องหักหลบรถคันอื่นเลยโดนใส่ฟุต​บาท​ รถเป็นรอยถลอกตั้งเยอะ"

"ต้อง! คุณ​ต้องเรียกประกันไม่ใช่ผม!"

"ก็ต้องตกใจนี่​ ตอนนั้นคิดถึงแต่คริส"

นี่เขาปล่อยให้เกดถวา​กลับบ้านเองแล้วมาหัวเสียกับเรื่อง​บ้าๆนี่! จัดการโทรหาประกันให้และมาส่งต้องตาที่คอนโด​

"คริสขึ้นห้องก่อนนะ"

" ไม่เราคุยกันเข้าใจแล้วนะผมมีธุระ​ต้องทำเสียเวลามามากแล้ว"

" คริส! คุณ​มีคนใหม่แล้วใช่ไหม? "

" คุณ​ก็รู้นี่ตลอดเวลา​ที่ผมมีคุณผมก็มีคนอื่นๆทำไมถึงถามแบบนี้? และคุณ​ก็มีคนอื่นอีกหลายคนผมก็ไม่เคยก้าวก่าย​เรื่องส่วนตัวของคุณนะต้องตา​ ล้ำเส้นมากความเป็นเพื่อนผมก็จะไม่มีให้คุณ​ ขึ้นห้องเถอะผมมีงานต้องทำ"

" คริสคุณ​ใจร้ายมาก"

ต้องตาปิดประตู​รถมองรถเก๋งคันหรู​อย่างเคียดแค้น....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น