ขี้เลื่อย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เลือดหยดที่ 5 : เริ่มต้นชีวิต

ชื่อตอน : เลือดหยดที่ 5 : เริ่มต้นชีวิต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 21

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2563 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เลือดหยดที่ 5 : เริ่มต้นชีวิต
แบบอักษร

วี๊วอ ๆๆๆๆ

เสียงไสเรนดันขึ้น

เราได้ยินว่ามีคนบาดเจ็บเรามาช่วยเเล้วมีใครอยู่ไหมครับ.....​เอ่อได้ยินเเล้วตอบด้วย

เเอ๊ดดดดดด

เฮื้อกคุณ​ครับ!!! คุณ!!

ผมว่าเขาตายเเล้วนะ

ก็เเหงล่ะไปเอาเปลมาเเจ้งศูนย์​ด้วย!!!!

.

.

.

"เเจ้งข่าวใหญ่ค่ะ มีการฆาตกรรม​เกิดขึ้นในคฤหาสน์​หลังนึ่ง เจ้าของเป็นผู้ถูกทำร้ายในการฆาตกรรม​ครั้งนี้ด้วยค่ะมี ศพ มากกว่า 10ที่นอนอยู่กับพื้น เเต่มี1ศพที่นั่งอยู่เก้าอี้มีการเอากล่องคลุมหัวเเล้วเอาดาบขนาดยาวเเทงจนทะลุ คาดว่าเป็นการเลียนเเบบมายากลเเทงดาบค่ะ เเละยังสันนิษฐาน​ว่าฆาตกร​น่าจะเป็นผู้มีอาการป่วยทางจิตค่ะ ขอให้ประชาชนทุกคนดูเเลบุตรหลานของท่านเเละตัวเองด้วยนะคะ "

เซเรน่านั่งดูข่าวในทีวีอย่างหดหู่ใจ

เซเรน่า : พี่คะ

เอริก : ไรหรอ

เซเรน่า : พ่อกับเเม่ของเรา ฮึ้กกกกกฮือออออๆๆๆๆ

เอริก : โอ๋โอ๋ไม่ต้องร้องนะเเม่กับพ่อน่ะดูเราอยู่อย่าร้องไห้ตอนนี้เลย เดี๋ยว​พวกท่านจะเศร้าตามนะ

เซเรน่า : ฮืออืม เเต่มันเพราะหนูเเท้ๆเพราะหนูคนเดียว!!

เอริก : อย่าน่า อย่าทำเเบบนี้สิ

เซเรน่า : เอ๊ะ

เอริก : พี่อุตสาห์.....​เอาเถอะ

เซเรน่า : พี่คะ

เอริก : อะไรอีกล่ะ

จ้อกกกกกกกก เสียงท้องของเซเรน่าร้องออกมาด้วยความหิวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เอริก : หิวหรอ

เซเรน่า : อืม (พยักหน้า)

เอริก : งั้นเราไปทานข้าวกันพี่จะทำข้าวให้น้องนั่งรอตรงนี้นะ

10นาทีผ่านไป

เอริก : เสร็จ​เเล้ว!! ข้าวผัดตระกูล​ เพิร์ลวาธ

เซเรน่า : ว้าวหอมจังค่ะพี่

เอริก : เเหงล่ะฝีมือพี่นะ

อั้มมม....

เซเรน่ากินข้าวผัดที่เอริกทำไปทันที เเล้วก็...

เซเรน่า : อุ อื้อออออออออออออ.....เเฮกๆๆๆๆๆ

เซเรน่าเหงื่อเเตกหน้าเเดงเพราะรสชาติอาหารอันอร่อยเกินคาด เเต่.....

เซเรน่า : ร้อนนนค่าา!!!!!!!!!!!!

เซเรน่าพ้นไฟใส่หน้าเอริกทันที ทันใดนั้นก็มีถังดับเพลิงเข้ามาในช่องปากของเซเรน่าไฟก็ได้ดับลง

เซเรน่า : เเฮกๆๆๆ พี่คะมันร้อนนอะ ฮือออ

เอริก : เเหม่ก็พึ่งเสร็จ​นิรีบกินไปไหน5555555

ตกดึก

นี่... พี่คะ..

เสียงบอบบางของเด็กสาวพูดขึ้นอย่างเพลียๆ

เอริก : หืม?

เซเรน่า : คุณ​พ่อกับคุณ​เเม่ ไปเเล้วจริงๆหรอคะ...

เอริก : อืม...

น้ำตาของเซเรน่าไหลลงมาอีกครั้ง

เซเรน่า : ฮึก อืออ ฮือออออออๆๆๆๆๆ

เอริก : อย่าร้องเลยน่า

เซเรน่า : เเต่พี่คะ ฮึก

เอริก : ชู่ววววววว

เซเรน่า : เอ๊ะ

เอริก : พ่อกับเเม่น่ะดูเราอยู่นะ อย่าร้องเลย

เซเรน่า :.... ฮึก....... ฮึก...... เเงๆๆๆ

เอริก : เอาเถอะๆ ร้องให้พอก่อนนะเดี๋ยว​พรุ่งนี้ต้องหาเงินเลี้ยงตัวเองเเล้ว เก็บเเรงเถอะ

วันรุ่งขึ้น

เซเรน่า : หาา!! พี่จะทำร้านอาหารหรอ!!!

เซเรน่าตกใจอย่างรุนเเรงเพราะคำพูดของเอริก

เอริก : ทำไมอะ?

เซเรน่า : อาหารของพี่อร่อยดีนะคะเเต่พี่ทำเหมือนให้ยอดมนุษย์​กินอะ ร้อนมากๆ

เอริก : ก็ไม่ยอมรอเอง

เซเรน่า : ช่างเถอะเเต่วัตถุดิบ​พวกเราล่ะคะ

เอริก : พี่เตรียมไว้เเล้ว เเต่ก็นะ

เซเรน่า : หือ?

เซเรน่าขมวดคิ้วเล็กน้อย

เอริก : ไม่กลัวพี่บ้างเลยหรอ พี่น่ะกลายเป็นปีศาจ​ไปเเล้วนะ..

เซเรน่า : ใครว่าล่ะปีศาจที่ปกป้องหนูน่ะหนูรักที่สุดเลย อีกอย่างพี่น่ะคือพี่หนูนะ

เอริก : อะ.. อืม

 

ติดตามตอนต่อไป

 

 

 

ความคิดเห็น