รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 โลกกลมหรือพรมหลิขิต (6)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 โลกกลมหรือพรมหลิขิต (6)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2563 13:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 โลกกลมหรือพรมหลิขิต (6)
แบบอักษร

“ในเมื่อเงินไม่เยอะ แล้วทำไมคุณต้องเลือกอยู่ที่หรูๆ แพงๆ ด้วยล่ะ” หญิงสาวถามอย่างข้องใจไม่หาย ซึ่งก็ทำให้เคเลอร์ถึงกับกลอกตาคิดหาคำแก้ตัวให้วุ่น ไม่รู้แม่คุณจะสงสัยอะไรนักหนา 

“ก็ที่นี่เป็นห้องของเจ้านายเก่าผม ตอนนี้เขาย้ายไปอยู่นิวยอร์กแล้ว เขาเลยให้ผมอยู่ห้องนี้โดยจ่ายค่าเช่าไม่ถึงครึ่ง มันราคาเท่ากับเช่าคอนโดฯ ระดับกลาง หรือก็ต่ำกว่านั้น แล้วทำไมผมต้องไปอยู่ที่อื่นด้วย ในเมื่อที่นี่ออกจะหรูหรา และราคาสบายกระเป๋า” พอพูดออกไปแล้วเคเลอร์ถึงกับเป่าลมออกจากปาก เมื่อเห็นดวงหน้ารูปไข่พยักอย่างเข้าใจในสิ่งที่เขาแถ 

“เจ้านายเก่าเขาคงรักคุณมากนะคะ” 

“คงอย่างนั้นมั้ง ก็ผมอยู่ดูแลรับใช้เขามานาน พอไปอยู่นิวยอร์กก็เป็นพ่อแม่ผมล่ะที่ต้องดูแลเขาต่อ ส่วนผมอยู่ที่นี่ ก็หางานอื่นทำ” เป็นอย่างไรล่ะ เรื่องปั้นน้ำเป็นตัวเขาก็เก่งไม่แพ้เรื่องการทำธุรกิจเหมือนกันนะ ทำเอาเสียคนฟังเชื่อเป็นตุเป็นตะกันเลยทีเดียว 

“คุณไม่มีลูกเมียจริงๆ นะ ไม่ใช่ว่าพวกเขาออกไปข้างนอก” 

เคเลอร์กลอกตามองเพดาน พ่นลมออกจากปากอีกครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นลากร่างบางไปที่ห้องนอนแล้วเปิดตู้เสื้อผ้าให้ดูเป็นอันดับแรก จากนั้นก็พาเจ้าหล่อนสำรวจภายในห้องนอน และห้องน้ำให้แน่ชัดเลยว่า ไม่มีอะไรที่เป็นของใช้ของผู้หญิงสักอย่าง จากนั้นก็พาเธอกลับมานั่งที่โซฟาอีกครั้ง 

“เอาละ...คราวนี้คุณเชื่อหรือยัง” 

“ชะ…เชื่อแล้ว เอาเป็นว่า ตกลงตามนั้นแล้วกัน ฉันจะจ้างคุณจดทะเบียนสมรสในราคาสองหมื่นเหรียญ แต่ฉันขอแบ่งจ่ายสักสี่งวด ได้ไหมคะ” 

เคเลอร์ชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินค่าจ้าง ก่อนจะหรี่ตามองใบหน้านวลอย่างสงสัยว่า ทำไมเธอถึงยอมจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อจ้างผู้ชายสักคนมาจดทะเบียนสมรส ทั้งๆ ที่เธอบินกลับเมืองไทยด้วยเงินจำนวนนี้มันก็น่าจะพอทำให้เธออยู่ได้ 

‘ชักอยากรู้แล้วสิว่า เหตุผลจำเป็นที่เธอเคยพูดเอาไว้มันคืออะไร’ 

“ผมไม่มีปัญหา เรื่องเงินแล้วแต่คุณ แล้วข้อตกลงอื่นๆ ล่ะ” 

“ฉันอยากให้คุณไปคุยต่อที่ห้องของฉัน เพราะเรื่องนี้เพื่อนฉันต้องมีส่วนรับรู้ และตัดสินใจด้วย” อนามิกาไม่อยากอยู่ที่นี่นาน การอยู่ในห้องกับผู้ชายสองต่อสองมันดูไม่ดีสักเท่าไร และที่สำคัญป่านนี้อรณีอาจจะกลับมาแล้วก็ได้ 

“โอเค ถ้าอย่างนั้นผมขออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บหนึ่ง แต่ก่อนอื่นผมว่าเราควรเแนะนำตัวกันก่อนดีไหม คุณจะมาใช้นามสกุลผมอยู่แล้ว แต่เรายังไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามกันเลย ผมเคเลอร์คุณเรียกสั้นๆ ว่าเคก็ได้” 

“ฉันน้องนาง สำหรับชาวต่างชาติอย่างคุณอาจจะออกเสียงยากหน่อย เอาเป็นเรียกว่าน้องสั้นๆ ก็แล้วกันนะคะ ง่ายดี” 

เคเลอร์หัวเราะหึๆ เมื่อโดนสบประมาท เขาอยากจะเรียกชื่อ ‘น้องนาง’ ให้เธอได้ยินสักร้อยครั้งจังเลย แล้วเธอจะรู้ว่า เขาออกเสียงเรียกชื่อเธอได้ชัดมากแค่ไหน 

“ครับคุณน้อง เอาเป็นว่า ผมขอตัวไปจัดการตัวเองแป๊บหนึ่ง ถ้าคุณหิวก็ดูแลตัวเองได้เลยนะครับ อาหารกล่องแช่แข็งวันนั้นยังไม่หมดเลย หรือจะสำรวจห้องผมอีกรอบก็ตามสบายเลยครับ แต่ห้ามมาแอบดูผมอาบน้ำก็แล้วกัน” เขาขยิบตาให้แล้วลุกขึ้นเดินผิวปากเข้าห้องไปอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหัวเราะเสียงดังเมื่อได้ยินเสียงหญิงสาวตวาดแว้ดตามหลังมา 

“ตาบ้า หุ่นดีตายล่ะ ใครเขาอยากจะดู ชิ!” อนามิกาสะบัดหน้าพลางกัดริมฝีปากหันซ้ายหันขวาอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจลุกเดินสำรวจภายในห้องของเขาอีกครั้ง 

ร่างบางเดินตรงเข้าไปสำรวจห้องครัวที่มีเครื่องครัวทันสมัยครบครัน แต่ทว่ามันถูกเก็บเข้าที่เรียบร้อยไม่มีร่องรอยของการถูกใช้งาน อนามิกาละสายตาจากเครื่องครัวตรงหน้าแล้วหันไปเปิดตู้เย็น อาหารกล่องแช่แข็งถูกยัดอยู่ในนั้นสองสามกล่องทำให้หญิงสาวเผลอยิ้มออกมาเมื่อคิดถึงการเจอกันครั้งแรกระหว่างเขากับเธอ แล้วก็ต้องหน้าแดงก่ำเมื่อเผลอไปนึกถึงคำพูดห่ามๆ ของตัวเองเข้า ไม่รู้ตอนนั้นคิดอะไรอยู่ถึงได้กล้าพูดตามใจตัวเองออกไปอย่างนั้น ถ้าเกิดเขาฟังรู้เรื่องเธอได้อายตายเลย 

ความคิดเห็น