รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 โลกกลมหรือพรมหลิขิต (5)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 โลกกลมหรือพรมหลิขิต (5)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2563 07:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 โลกกลมหรือพรมหลิขิต (5)
แบบอักษร

“ฉันไม่เชื่อหรอก” หญิงสาวเบ้ปากก่อนจะเบือนหน้าหนี 

“ถ้าอย่างนั้นเราไปดูกัน” เอ่ยจบ เคเลอร์ก็ถือสิทธิ์ลากร่างบางให้ตามไปคอนโดฯ ที่อยู่ห่างออกไปไม่มากนัก แต่ก็ใช่ว่าจะง่าย เมื่ออีกฝ่ายยื้อไม่ยอมตามไปตามแรงลาก 

“ปล่อย! ฉันไม่ไป” 

“จะเอาอย่างไรกันแน่คุณ ผมจะพาไปพิสูจน์ก็ไม่ไป พูดก็ไม่เชื่อ เล่นมาชวนทำงานพอจะทำก็ไม่ให้ทำ เสียความรู้สึกนะเนี่ย” เคเลอร์แสร้งตัดพ้อ เล่นเอาอนามิกาทำหน้าไม่ถูก 

มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ก็เธอชวนเขามาทำงานด้วยนี่นา แต่จะให้ไปห้องกับผู้ชายที่เจอกันเพียงไม่กี่ครั้งเนี่ยนะ ไม่ดีมั้ง เหมือนเขาพอจะเดาเรื่องที่เธอคิดออกจึงพูดสวนขึ้นมา 

“ผมเคยบอกแล้วอย่างไรว่า ไม่เคยคิดพิศวาสคุณหรอก เรื่องทำมิดีมิร้ายลืมไปได้เลย ตกลงจะไปหรือไม่ไปเนี่ย ผมอยากได้งานทำนะ ถึงจะไม่ใช่งานถาวรก็เถอะ” 

เธอยืนเม้มปากอย่างใช้ความคิด บวกลบคูณหารกับการเสี่ยง และผลที่จะได้ตอบกลับมา แววตาเขาก็ดูไม่มีเลศนัยอะไร น่าจะเชื่อถือได้ 

“ก็ได้ คุณเดินนำไปสิ” 

เคเลอร์ยักไหล่นิดหนึ่ง ก่อนจะเดินนำออกไปด้วยรอยยิ้มกริ่ม โดยมีร่างบางเดินตามด้วยสีหน้าที่ตรงข้ามกับคนเดินนำหน้าโดยสิ้นเชิง 

 

อนามิกากวาดตามองอย่างตื่นตะลึงตั้งแต่เดินเข้ามาภายในคอนโดฯ หรู คอนโดฯของหมอแจ๊คว่าน่าอยู่แล้ว พอมาเจอที่นี่แทบจะกลายเป็นสลัมไปเลย แล้วอย่างนี้เขาจะมาบอกว่า กำลังตกงาน ไม่มีเงิน และอยากทำงานกับคนที่แม้แต่ที่ซุกหัวนอนยังสู้เขาไม่ได้อีกหรือ 

“ตกลงคุณพักที่คอนโดฯนี้จริงๆ หรือคะ แน่ใจนะว่า ไม่ได้พาฉันเข้ามาผิดที่” เธออดที่จะถามอย่างแปลกใจไม่ได้ แต่พอห้องถูกเปิดออกด้วยคีย์การ์ดก็ทำให้อนามิกาถึงกับอ้าปากค้างว่าเขาไม่ได้มั่ว และข้างในกว้างมาก เฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นดูอย่างไรก็ของราคาแพง 

“เข้ามาสิคุณ มาดูเลยว่า ผมซ่อนลูกซ่อนเมียไว้ที่ไหน ถ้าคุณกลัวก็เปิดประตูทิ้งไว้อย่างนั้นแหละ” บอกเสร็จร่างสูงก็เดินหายเข้าไปในห้องครัวแล้วออกมาพร้อมน้ำสองแก้ว หนึ่งแก้วเขายกขึ้นดื่ม ส่วนอีกแก้วนำไปวางตรงหน้าร่างบางที่นั่งเหมือนไม่เต็มก้น เตรียมจะวิ่งหนีตลอดเวลา 

“คุณแน่ใจนะว่าตกงาน และไม่มีเงินติดตัวแม้แต่เหรียญเดียว มันต้องคนมีอันจะกินสิถึงจะสามารถอยู่คอนโดฯหรูขนาดนี้ได้” 

“ผมเพิ่งว่างงานก็แค่ช่วงนี้ครับ แต่ก่อนหน้านี้ผมก็มีงานทำปกติ ไม่ได้งอมืองอเท้าอยู่ห้องเฉยๆ ส่วนที่ผมบอกว่า ไม่มีเงินเนี่ยก็ไม่มีเฉพาะตอนก่อนหน้านั้นเท่านั้นแหละ เพราะเงินผมมันอยู่ที่ห้อง โอเค?” เขาบอกอย่างไม่คิดอะไร แต่อีกฝ่ายกลับคิด คิดมากเลยแหละ ก็ในเมื่อเขามีเงินอย่างนี้จะมารับจ้างเธอทำไม 

“ก็แล้วทำไม...” อนามิกายังไม่ทันจะพูดจบเขาก็สวนขึ้นมาทันควันอย่างรู้ว่าเธอกำลังจะพูดอะไร 

“ก็ผมบอกแล้วอย่างไรว่า ช่วงนี้ตกงาน เลยอยากทำงานกับคุณ ขืนอยู่โดยไม่มีงาน เงินที่มีก็หมดเกลี้ยงกันพอดี และห้องนี้ผมก็ไม่ได้อยู่มันฟรีๆ นะคุณ” 

ความคิดเห็น