รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 โลกกลมหรือพรมหลิขิต (3)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 โลกกลมหรือพรมหลิขิต (3)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ค. 2563 05:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 โลกกลมหรือพรมหลิขิต (3)
แบบอักษร

“เอ่อ…ฉัน…ฉัน…” อนามิกานิ่งอึ้งอย่างหาคำพูดตัวเองไม่เจอ ขณะที่หัวพยายามคิดไล่ลำดับเหตุการณ์ก็เริ่มจะคล้อยตามในสิ่งที่เขาเล่ามาว่า มันก็อาจจะจริง เธอโวยวายไปเอง คืนนั้นเขายังไม่ได้ทำอะไรเธอเลย แต่ใครจะไปไว้ใจผู้ชายแปลกหน้าล่ะ หญิงสาวให้เหตุผลตัวเอง 

“ผมว่าเรานั่งคุยกันดีกว่าไหม เดินวนคุยกันแล้วโคตรเหนื่อย ผมไม่ได้กินไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ ผมรู้สึกเหมือนจะเป็นลม” ว่าเสร็จ ร่างสูงก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ด้วยท่าทีหมดแรงคล้ายคนกำลังจะเป็นลมจริงๆ ทำให้อนามิการีบโบกมือพัดให้เขา พร้อมกับเลื่อนน้ำกับแฮมเบอร์เกอร์ที่ยังคงวางอยู่บนเก้าอี้ไปให้เขาใกล้ๆ อย่างมีน้ำใจ 

“คุณกินเสียสิ ไปทำอะไรมา ทำไมไม่กินไม่นอน โอ๊ะ! อย่าบอกนะว่าคุณกับผู้หญิงสุดเซ็กซี่คนนั้นเร่าร้อนกันตั้งแต่คืนนั้นจนวันนี้” 

เคเลอร์ถึงกับสำลักน้ำอัดลมที่เพิ่งยกขึ้นดื่ม 

“จะบ้าหรือคุณ คนนะครับ ไม่ใช่หุ่นยนต์ ใครจะไปบ้าพลังขนาดนั้น นี่มันผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วนะ ถ้าผมทำจริง มิได้นอนโรงบาลหรืออย่างไรกัน” 

“ใครจะไปรู้ล่ะ ก็ดูสภาพคุณสิ” 

“ผมเพิ่งกลับมาจากคาสิโน” เคเลอร์บอกพลางหลับตาพิงหลังกับพนักเก้าอี้ 

เขาแฝงตัวเข้าไปเป็นลูกค้าในคาสิโนของตัวเองเพื่อดูลาดเลาคนที่มาเล่นสกปรกในคาสิโนของเขามาเป็นอาทิตย์แล้ว และตอนนี้เริ่มรู้บ้างแล้วว่า พวกมันใช้วิธีโกงอย่างไรบ้าง เมื่อคืนเขาเลยยอมเทหน้าตักเล่นจนสว่างคาตา และผลออกมาคือเงินสดที่เขาพกติดตัวหมดเกลี้ยงไม่เหลือสักเหรียญ นี่มันกะให้ลูกค้าของคาสิโนเขาขยาด ไม่กล้ามาเล่นที่นี่ต่อเลยล่ะสิถึงไม่ยอมให้คนอื่นเล่นได้เลย 

“มันน่ายึดของกินคืนไหมล่ะ เล่นการพนันจนหมดตัวไม่มีกระทั่งเงินจะซื้อข้าวกิน ฉันล่ะเกลียดคนประเภทคุณจริงๆ” 

อนามิกาต่อว่าอีกฝ่ายอย่างจริงจัง เมื่อเผลอไปเปรียบเทียบเขากับคนเป็นป้า ไม่ใช่เพราะการพนันหรอกหรือที่ทำให้เธอต้องระหกระเหินมาทำงานไกลถึงลาสเวกัส อยากจะกลับเมืองไทยก็กลับไม่ได้ จะอยู่ที่นี่ต่อหรือเธอก็ยังหาวิธีที่จะอยู่ไม่ได้เลย สรุปการพนันคือความเลวร้ายในชีวิตของเธอจริงๆ 

“แหม…บ่นอย่างกับแม่ แค่ช่วงนี้ผมมีปัญหานิดหน่อยเลยเข้าไปแก้เซ็ง” เขายิ้มเผล่เมื่อจัดการแฮมเบอร์เกอร์ชิ้นโตภายในเวลาไม่ถึงนาที “ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้” 

“ดูสภาพคุณแล้ว ปัญหาถ้าไม่อกหักก็ตกงาน” อนามิกาคาดเดาพลางเบ้ปาก 

“ไม่เคยอกหัก เคยแต่หักอก แต่เรื่องตกงานจะว่าอย่างนั้นก็ใช่ ช่วงนี้ผมว่างงานอยู่” เขาพูดเรื่องจริง ตลอดสองเดือนนี้ว่างงานจริงๆ นี่ ไม่ได้เรียกร้องความสงสารจากสาวนะ 

“แล้วคุณล่ะ มีเรื่องกลุ้มอะไรหรือเปล่า ผมเห็นคุณนั่งทำหน้าหนักใจอยู่ตั้งนานสองนาน ขนาดผมเดินมานั่งด้วยยังไม่รู้สึกตัวเลย” เคเลอร์ถามต่อ เมื่อเห็นหญิงสาวมองเขาอย่างใช้ความคิดเหมือนกำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง 

“คุณเป็นคนอเมริกันหรือเปล่า” อนามิกาถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยมั่นใจนัก ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมจึงเลือกถามคนที่เธอเคยคิดว่าเขาจะทำมิดีมิร้าย เพราะสงสารที่ได้ยินว่าเขากำลังตกงาน หรือเพราะเขาบอกว่าไม่คิดจะพิศวาสเธอกันแน่ไม่รู้เหมือนกัน เอาเป็นว่าหลายๆ เหตุผลรวมกัน 

“เป็นโดยกำเนิดเลยล่ะ” ชายหนุ่มตอบอย่างงงๆ พลางหรี่ตามองหญิงสาว 

“เอ่อ…เห็นว่าคุณตกงานอยู่ ถ้าฉันจะจ้างคุณทำงานระยะหนึ่งคุณจะทำไหม” 

ความคิดเห็น