ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หัวใจเทียม - เตียงหักNC+

ชื่อตอน : หัวใจเทียม - เตียงหักNC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หัวใจเทียม - เตียงหักNC+
แบบอักษร

22.00 น.

ตอนนี้ยัยอะตอมก็หลับไปเเล้วเรียบร้อยในห้องก็เงียบมีเเต่อิงฟ้าที่ยังเล่นโทรศัพท์อยู่

เมื่อกี้เราทำบาร์บีคิวกินกันเสร็จก็มาเข้านอน

ก๊อกๆๆ

เเอดดด

เปิดประตูไปก็เจอกับร่างสูงที่ยืนรออยู่หน้าประตูเขาคือไมล์ที่ยังไม่นอนเหมือนกัน

“ไปเดินเล่นกันมั้ย”

“ตอนนี้หรอ?”

“อืม นอนไม่หลับ”

“ไปก็ได้”

เเล้วเราสองคนก็เดินเล่นออกมาถึง7-11เเถวๆรีสอร์ท

ตอนนี้เขาเข้าไปซื้อขนมส่วนอิงฟ้าเธออกมายืนรอข้างนอกเพราะเเอร์มันเย็น

“ขอโทษนะครับ”

“คะ?”

ชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาดีคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายเธออย่างเป็นมิตร

“ไม่ใช่คนเเถวนี้หรอครับ”

“ไม่ใช่ค่ะ มาเที่ยวเฉยๆ”

“ผมนิวนะครับ”

“อิงฟ้าค่ะ”

“เเล้วนี่รอใครหรอคับ”

“รอ...เพื่..”

“ผัว”

ยังไม่ทันพูดจบก็โดนไมล์พูดเเทรกขึ้นมาก่อน

“ไมล์!”

“มีไรกับเมียกูป่ะ?”

“โทษทีครับ ผมขอตัวก่อนเเล้วกันนะ”

“ค่ะ :)”

สายตาเเบบนี้ หืมมม ดุมาเเต่ไกลเลยจ้า

“ไปคุยกับมันทำไมวะ”

“เขาเเค่มาทักเองง”

“ไม่ชอบ”

“ดุจังเลยอ่ะ”

“อืม”

“ขอโทษๆๆๆๆหึงก็บอก คิกๆ”

“ก็หึงไง หวงมากด้วยเข้าใจป่ะ”

“ง่าา เขินนะเนี่ย”

“อย่าเปลี่ยนเรื่อง”

“ขอโทษก๊าบบบบ หนูผิดไปเเล้วค่ะพี่ไมล์”

อ้อนสุดฤทธิ์เเล้วนะ

“อิง”

“ทำไมเสียงจริงจังงั้นอ่ะ ใจเย็นดิ”

เราหยุดเดินกันตรงชิงช้าใกล้ๆชายหาด

“เป็นเเฟนกับไมล์นะ”

“ห๊ะ!”

ฟะ เเฟน ได้ยินคำนี้จากเขาหรอเนี่ย

“เราพึ่งคุยกันเมื่อวานเองนะ นายมั่นใจเเล้วหรอ”

“ฉันอยากเป็นเจ้าของเธอเต็มตัว”

เขาเว้นจังหวะเเล้วมองใบหน้าเธอ

“ถึงฉันจะไม่เคยมีเเฟนมาก่อนเเต่เธอคือคนเเรกที่ฉันอยากอยู่ด้วยนะ”

“ง่าา เขินนะเว้ย”

“นะ เป็นเเฟนกับไมล์นะอิง”

“อื้อ ตกลง”

ฟอดด

“ห้ามไปมองใคร ห้ามยิ้ม ห้ามคุย ห้าม..”

“พอก่อน ฟังไม่ทันเเล้ว”

“อือออ ก็อยากเก็บเธอไว้คนเดียวอ่ะ”

“โอ้ยยย เขินตายเเล้วพอๆ”

“หึๆ”

เห็นเขายิ้มกว้างเเบบนี้ครั้งเเรกเวลาอยู่กับเธอนี่ เเหละ

@สระว่ายน้ำ

เรามานั่งกันตรงเก้าอี้ริมสระเเถวนี้ไม่มีคนผ่านไปมาเพราะเป็นพื้นที่ส่วนตัว

“ทำไมตอนนั้นเธอถึงชอบเราล่ะ”

เขาถามย้อนไปถึงเกือบๆ5เดือนก่อนที่เธอมาชอบเขาตอนขึ้นปี2พอดี

“เเกดูอบอุ่นมั้ง ตอนนั้นที่ฉันเกือบโดนรุมตบก็มีเเกโผล่มาจัดการพวกนั้นให้”

“...”

“เรากลัวมากเลยตอนนั้นอ่ะ เเต่เเกก็รีบเดินออกไปจนเราไม่ได้ขอบคุณสักคำ”

“พอไปหารู้ว่าเเกเป็นคนดังในม.ก็เลยรู้จักชื่อ”

“เรารู้นะว่าเเกเป็นคนพาเรามาส่งห้องพยาบาลวันนั้นอ่ะที่เราโทรหาเเล้วทุกคนไม่ได้รับ”

“เเกมีมุมนี้อยู่นะเเค่อยู่ลึกม๊ากกเวลาเย็นชา555”

“หึ ฉันก็จำเธอได้นะ”

“หาา?”

“เจอเธอทีไรก็มีเเต่เรื่องทุกที”

“หึ่ยย ชิ”

“ยัยบ๊องคนนึงยืนให้ยัยพวกนั้นจะตบโดยที่ไม่สู้”

“อะไรกันเล่าา”

“เธอป่วยบ่อยหรอ?”

ร่างสูงกระดกน้ำอัดลมเข้าปากเเล้วเอ่ยถาม

“ทำไมหรอ”

“ฉันเคยเห็นเธอดูเหมือนจะเป็นลมหลายครั้ง”

โรคนี้มันก็เเบบนี้เเหละ...

ฉันถึงไม่อยากบอกใครยังไงล่ะ ฉันอยากเป็นคนปกติทำทุกอย่างเหมือนที่คนอื่นทำได้

“เเค่ลืมกินข้าวเฉยๆอ่ะ ก็เลยหน้ามืด”

เเถไปก่อนเเล้วกัน

“ทีหลังต้องกินนะ ไม่กินฉันจะป้อนเอง”

“ -///- หยอดอยู่นั่นเเหละ”

“หึๆ ก็เธอเขินเเล้วน่ารักดี”

“งือออ พอเลย”

เเดงเธอร้อนผ่าวเพราะเขินคำพูดเเสนหวานที่ไม่ค่อยได้ยินจากเขาสักเท่าไหร่

“จูบหน่อยได้มั้ย”

จุ๊ป จ๊วป

ครั้งนี้คนตัวเล็กเป็นคนรุกก่อนเธอใช้ลิ้นอุ่นๆส่งเข้าโพรงปากของร่างสูงอย่าละมุน

“อื่มม”

“งื้ออ ปากช้ำหมดเเล้ว”

“อยากช้ำไปทั้งตัวมั้ยล่ะ”

“ก็..อยากอยู่มั้ง”

“หึ ยัยตัวเเสบ”

ที่เธอพูดอย่างนั้นเพราะเธอพร้อมที่จะให้เขาเข้ามาในตัวเธอเป็นคนเเรก

“มันเจ็บมั้ย”

“ก็น่าจะเจ็บ เเต่ฉันจะทำเบาๆ”

“จะ จริงนะ”

บนเก้าอี้นอนยาวมีฟูกคลุมทำให้มันนุ่มนิ่มพอตัวเเละบรรยากาศก็กำลังดีทำเอาเคลิ้มได้ง่ายๆ

“เธอพร้อมเเล้วใช่มั้ย”

“อื้อ พะ พร้อม”

ใบหน้าจิ้มลิ้มต้องเเอบหลบสายตาเขาด้วยความเขินอายที่เธอกำลังจะนอนเปลือยกายต่อหน้าร่างสูง

“สดเลยนะ”

“จะไม่ใส่ถุงหรอ..”

“อยากเอาสด ขอสดได้มั้ยครับ”

“งื้ออ ก็ได้”

ไมล์พูดเพราะจนคนตัวเล็กอ่อนไหวระทวยไปทั้งร่างเเล้วก็ยอมให้เขาไม่ใส่ถุง

“เดี๋ยวเเตกนอก”

“อื้ออ”

มือหนาถกกางเกงขาสั้นลงเเล้วถอดเเพนตี้ตัวจิ๋วออกตามมาด้วย

ร่างกายทั้งสองเปลือยเปล่าในชั่วพริบตาขาเรียวสวยของเธอถูกจับเอาพาดบ่าเขา

นิ้วเรียวยาวส่งเข้าไปในร่อยน้อยให้เธอปรับสภาพก่อนที่จะเจอของใหญ่ลำโตเข้าไปจริงๆ

“อ๊ะ เสียว”

สวบ สวบ

ร่างสูงกระตุกนิ้วถี่ขึ้นเเละเเหย่เข้าไปเพิ่มอีกนิ้วจนร่องน้อยเริ่มตอดนิ้วเรียวถี่ๆ

ท่อนเอ็นลำโตผงาดโด่เด่อยู่ให้เธอเห็นได้ชัดทำเอาร่างน้อยกลืนน้ำลายอึกใหญ่

ด้วยความตกใจที่ไม่เคยเห็นมันมาก่อนเเล้วยังสงสัยว่าจะใา่เข้าไปได้จริงหรือเปล่า

“อย่าเกร็งนะ”

“อื้ออ เบาๆนะ”

“ครับ”

หัวชมพูระเรื่อของท่อนเอ็นเริ่มเข้ามาจ่อทางรักก่อนที่เอวสอบจะกดส่วนหัวลงมาช้าๆ

“อ๊าาา งื้ออ เจ็บ”

“เจ็บหรอ ฉันช่วยนะ”

เค้าสอดลิ้นอุ่นๆเข้ามาปลอบประโรมในโพรงปากน้อยดูดความหวายจากลิ้นเรียว

เพื่อดึงดูดความสนใจให้เธอลืมความเจ็บนั้นไปเเล้วเปลี่ยนเป็นความเสียวเเทน

สวบ สวบบบ

ท่อนเอ็นถูกอัดเข้ามาช้าๆร่องน้อยคับเเน่นทำเอาเขาเเทบทรมาณ

“อ๊ะ อ๊า ไมล์”

“หายเจ็บมั้ย”

“อื้อออ เสียวเเล้ว อิ๊”

ตั่บ สวบ เเจ๊ะๆ

เอวสอบกระเเทกทีเดียวให้มันสุดมิดลำจนส่วนหัวเเทบจะลึกไปถึงปากมดลูก

“อ่าส์ ซี๊ดดดส์”

ปั่บ ปั่บ ปั่บ

เอวหนาซอยถี่เป็นจังหวะทำให้เกิดเสียงเนื้อกระ เเทกกันดังขึ้นมา

เต้าอวบใหญ่กระเพิ่มตามเเรงกระเเทกปากร่างสูงครอบยอดปทุมถันเเล้วดูดดึงจนเเข็งเป็นไต

“อ๊า อ๊างงง อิ๊”

“ร้องครางชื่อผัวหน่อยสิ”

“งื้อออ มะ ไม่เอา”

ขอกันตรงๆเเบบนี้ก็เขินเเย่สิ

เขานึกจะเเกล้งให้เธอครางออกมาให้ได้ก็เลยชะลอจังหวะเอวช้าลงทำเอาร่างบางต้องการเขามากขึ้น

“อย่าหยุด อ๊าา มันทรมาณ งื้ออ”

ร่างน้อยอ้อนวอนขอให้เขาทำต่อเพราะเธอเกิดอารมณ์ครอบงำจนต้องการเขามากๆ

“ครางชื่อเค้าก่อน”

เอวสอบเริ่มควงเเกนกายวนไปมาจนมันเสียดสีกับติ่งเสียวในตัวเธอ

“อ๊าาา อิงเสียว กระเเทกเข้ามานะ”

“ต้องครางชื่อเค้านะ”

“อื้ออ เเรงๆอ๊าา”

ปั่ก ปั่ก สวบบ

เเกนกายถาโถมกระเเทกมันลงมาอย่างเเรงอีกครั้งเเล้วซอยเข้าออกสุดเเรง

ทำเอาเธอเสียวจนต้องจิกเล็บลงไปเเผ่นหลังเขา

“อ๊ะ อ๊ะ มะ ไมล์~ อิงเสียว”

“อ่าส์ อูยย ดีมากครับ”

ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั้บ

เขาเปลี่ยนท่าทั้งๆที่เเกนกายยังสอดเเทรกอยู่ในตัวเธอร่างสูงยกเธอขึ้นมาอุ้มเตงไว้ที่เอว

“อิ๊ อ๊างงง ไมล์ มันลึกจังอุ้ยย”

“ลึกๆชอบมั้ย อืมส์”

“ชะ ชอบ ชอบค่ะอ๊าาา”

“ซี๊ดดส์ โคตรเเน่นเลยเธอ”

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา”

เต้าอวบใหญ่เเนบชิดเสียดสีกับอกเเกร่งไปมาเธอไม่อยู่เฉยๆเเต่สร้างรอยรักไว้ที่อกเเกร่งของเขาด้วย

จ๊วปป เเผล่บๆ

“งื้ออ เหมือนมีอะไรจะออกมา อ๊าาา”

“จะเสร็จเเล้วหรอ หืมม”

“อื้ออ อ๊ะ อ๊าา อิ๊”

ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ

เขากดเธอลงที่เก้าอี้นอนอีกครั้งเเล้วกระเเทกท่อนเอ็นเข้าไปจนลึกสุดความยาวของมัน

“อยากเเตกในอ่ะ อืมมส์”

เขาเองก็เสียวจนอยากจะปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวเธอเต็มทนเเต่กลัวเธอจะไม่พอใจ

“เเตกเลย อ๊าาา เเตกในตัวอิงนะ”

“จริงนะครับ อ่าส์ๆๆ”

จ๊วป จ๊วป ผั่บๆ

ทั้งคู่นัวเนียกันไม่หยุดจนตัวเธอเเทบจะเปื้อนล้ำลายเขาไปทั้งตัวเเล้ว

“อื้ออ อ๊าา จะไม่ไหวเเล้ว”

“พร้อมกันนะ”

“อ๊า อ๊างงง อ๊ายยย ไมล์”

“อิง อ่าส์ ซี๊ดดดส์ เสียวหัวมากอ่ะ”

ตั่บ ตั้บ ตั้บ

“อ๊ายยยยย/อ่าส์”

น้ำสีขุ่นถูกฉีดเข้าไปจนล้นออกมาผสมกับสีเลือดจางๆเพราะนี่เป็นครั้งเเรกของเธอ

“เจ็บมั้ย”

“มะ ไม่ งื้ออ”

“อีกรอบนะ”

“อ๊ะ ว๊ายย”

เธอถูกเขาอุ้มลงสระเเล้วไปทำรักกันต่อในสระน้ำ

ร่างกายร้อนรุ่มเปียกชุ่มไปหมดคืนนั้นเธอเเทบจะหนาวตายเพราะเขากินไม่อิ่มสักที

น้ำในสระกระเพิ่มอยู่อย่างนั้นจนเกือบตี5เขาก็รีบอุ้มเธอไปอาบน้ำเเล้วไปส่งก่อนที่เพื่อนเธอจะตื่น

.

.

เช้า

“ยัยอิงง”

อะตอมเเต่งตัวจะเสร็จเเล้วเเต่เธอก็ยังนอนงัวเงียอยู่เพราะเธอเองก็พึ่งได้นอนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้

“8โมงเเล้วนะ เดี๋ยวก็กินยาตอนเช้าไม่ทันหรอก”

เธอต้องกินข้าวเเล้วรีบกินยาให้ตรงเวลาทุกวัน

“อื้ออออ~ ลงไปก่อนเลย”

“มึงเป็นไรรึเปล่า”

“อ๊ะ ปะ เปล่า”

เเค่ขยับตัวเล็กน้อยก็เจ็บเเปลบเข้าที่ช่องทางรักที่เขาทำรักกับเธอหลายยกจนมันบวมเเดงไปหมด

“เป็นไรมั้ยมึง ยัยอิง”

“เดี๋ยวตามลงไป”

พวกเรานัดจะไปกินข้าวเช้ากันที่ห้องอาหารที่อยู่ใกล้ๆห้องพัก

“เคๆก็ได้”

อะตอมออกไปจากห้องเพราะเธอบอกว่าจะขอนอนต่อก่อน

@ด้านล่าง

เเดนกับไผ่เดินไปจองโต๊ะเหลือเเต่ไมล์ที่ยังอยู่ชั้นล่างหน้ารีสอร์ท

“อิงอ่ะ?”

“มันบอกว่าเดี๋ยวตามมาอ่ะ สงสัยง่วง”

“อ๋อ งั้นเธอไปก่อนเลย”

“เคๆ”

ร่างสูงเป็นห่วงอิงฟ้าที่เมื่อคืนเธอก็ทำรักในสระน้ำกับเขาทั้งคืนจนอาจจะป่วยก็ได้

หรือไม่ก็คงเจ็บไอ้ตรงนั้นก็เลยลุกไม่ไหวหรือไม่ก็..โอ้ยยยพอๆจะคิดอะไรเยอะเเยะ

เเกร๊ก

ห้องมืดสนิทเพราะร่างบางปิดม่านเอาไว้เเต่ยังคงมีเเสงเล็ดลอดออกมา

ไมล์เปิดเข้าไปก็เจอร่างบางที่ห่อตัวอยู่ในผ้าห่มผืนหนา

“อิง..”

“Zzz”

เธอเพลียจนหลับไม่รู้เรื่องเพราะเธอก็พึ่งจะได้นอนเหมือนกัน

“ไหวมั้ย เป็นไรรึเปล่า?”

มือหนาอังไปที่หน้าผากร่างบางก่อนจะเเปะฝ่ามือไปทั่วใบหน้าเเละลำคอของเธอ

“ตัวอุ่นๆนะ ไปกินไรหน่อยมั้ย”

“อื้ออ~ ไมล์หรอ”

“อื้ม เจ็บตรงไหนรึเปล่า”

“เจ็บ..มากเลย”

“ปวดหัวมั้ย รู้สึกมีไข้รึเปล่า”

เขาดูเป็นห่วงเธอมากๆ

“นิดหน่อยอ่ะ มึนๆเพราะนอนน้อย”

“กินข้าวต้มมั้ย เดี๋ยวไปเอามาให้”

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราไปกินด้วย”

“งั้นไปอาบน้ำนะ ไหวมั้ย”

“หวะ ไหว”

เธอลองทำท่าจะลุกขึ้นเเต่มันเเสบเหมือนมีอะไรฉีกขาดในตัวเธออย่างนั้นเเหละ

“อ้ะ เจ็บอ่ะ”

“ขอโทษนะ เราผิดเองที่ทำเธอเเรงไป”

“ไมล์อ่อนโยนจะตายย”

“หึ ขี้อ้อน มาเค้าอุ้ม”

“คะ เค้า..?”

สรรพนามที่ไม่เคยคิดว่าจะหลุดออกมาจากปากคนปากร้ายอย่างไมล์

“เค้าาา ไม่ชอบหรอ”

“ชอบสิ! น่ารักมากด้วย”

“อ้อนอีกเเล้วนะ”

“คิกๆ”

“มาเค้าอุ้มไปส่ง”

“อื้ออ”

เเละเเล้วเขาก็อุ้มเธอไปส่งในห้องน้ำก่อนจะกลับมานั่งรอร่างบางไปอาบน้ำ

เวลาต่อมา

สรุปวันนี้ฉันคิดไปคิดมาก็เลยไม่อยากเสี่ยงไปเล่นบันจี้จัมพ์จริงๆก็ไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วง

ก็เลยจะไปเล่นน้ำที่บ่อดินที่เป็นที่เที่ยวนิยมของนักท่องเที่ยวกับทุกคนเเทน

มันเป็นเหมือนบ่อใหญ่ๆคล้ายๆเเกรนเเคนยอนของเชียงใหม่ที่มีที่สูงๆไว้ให้กระโดดน้ำเล่น

เเต่บางจุดก็สูงเอาเรื่องอยู่เหมือนกันออละนั่น..ก็ทำให้เธออยากจะท้าทาย

@ทะเล

อะตอมกับไผ่ออกไปซื้อของกินสักพักเเล้วขณะที่เเดนไมล์อิงฟ้ากำลังเดินไปที่เล่นน้ำ

 

 

ประมาณรูปนี้น้า

(พัทยาไม่เเน่ใจว่ามีมั้ยเเต่ที่เชียงใหม่มีนะงับ)

เค้าเเต่งขึ้นมาเองก็เลยไม่รู้ว่ามีจริงหรือเปล่าฮะ!

เเต่อยากให้เห็นภาพไปด้วยยย

“โดนป้ะ ไอ้ไมล์”

“มาดิ”

ไมล์กับเเดนตกลงกันว่าเดี๋ยวจะกระโดดลงไปเล่นน้ำกันข้างล่าง

“สูงเนอะ น่าหนุกจัง”

เธอยังใส่นาฬิกาไว้ตลอดเพราะจะได้เช็คอาการตัว เองด้วยเเละมันก็กันน้ำ

“ไหวนะ”

ไมล์ตกลงกันต้ั้งเเต่ตอนออกมาเเล้วว่าเธอจะเล่นด้วยเพราะยกเลิกบันจี้จัมพ์ไปเเล้ว

“อย่าท้านะ นี่อิงฟ้าเลยนะเห้ยย”

“หึๆ”

“เดี๋ยวไอ้ไมล์โดดก่อนโชว์เลย”

เเดนทำเป็นยิ้มเเต่จริงๆก็เเอบเสียวอยู่นะเพราะมันก็สูงจริงง ทำเอาขาสั่นเลย

“มึงกระจอกจังวะเเดน”

“เอออๆกูก่อนไอสัส”

เเดนไม่ยอมเสียหน้าให้เพื่อนรักของตัวเองก็เลยทำท่าจะไปโดดคนเเรก

ตู้มม

เสียงน้ำกระทบกับร่างสูงที่พึ่งโดดลงไปเข้าโบกมือว่าลงมาได้เลย

“ไปพร้อมกันนะ”

“อื้อ อิงรักไมล์นะ”

“หืมม นึกไงมาบอกตอนนี้”

ก็..ไม่รู้สิเเค่กลัวว่าเธอเกิดอะไรผิดพลาดหัวใจเธอจะช็อครึเปล่าเเต่คงไม่หรอกเธอรู้สึกว่าเธอดีขึ้นเยอะเเล้ว

“เปล่า เเค่อยากบอกอ่ะ”

“ไมล์ก็รักอิงนะ รักมากด้วย”

“อื้อ ชอบเวลาเเกบอกรักจัง”

“งั้นจะบอกทุกเวลาเลยนะ”

“ง่าาา โดดเถอะ”

ติ้ด ติ้ด ติ้ด ติ้ด

เพราะเธอตื่นเต้นเครื่องจับความถี่หัวใจเลยส่งเสียงขึ้นมาเเต่ไม่ดัง

ตู้มมม

มือทั้งคู่หลุดออกจากกันเเดนก็เข้ามาเเกล้งไมล์พอดีเขาก็พึ่งโผล่ขึ้นมาจากน้ำ

โดยที่ไม่รู้ว่าเธอช็อคไปตั้งเเต่กระโดดจากจุดที่สูงสุดเมื่อกี้เเล้ว

“สัสเเดน เจอกู”

เเดนเตะขาในน้ำเเกล้งใส่ไมล์

“อิงอ่ะ”

ไมล์หันซ้ายกันขวาเเต่ก็ไม่เห็นวี่เเววของร่างบาง

“ไมล์!! อิงไปไหนอ่ะ”

อะตอมตะโกนถามเธอพึ่งมาถึงเเต่ไม่เจออิงฟ้าเธอคงไม่ได้กระโดดลงไปหรอก

เพราะมีหวังช็อคเเน่เพราะเธอเป็นโรคหัวใจเธอเองก็รู้ดีว่าห้ามเล่นอะไรเเบบนี้

“เมื่อกี้โดดลงมากับกู!”

“ห๊ะ!!! มันจะโดดลงไปได้ยังไง!!”

อะตอมเเทบเข่าทรุดเธอยังไม่เห็นเพื่อนรักในน้ำเลยอีกอย่างอิงฟ้าเธอเล่นเเบบนี้ไม่ได้นะ

“ทำไมวะ?”

ไผ่รีบวิ่งเข้ามาหาอะตอมที่ตะโกนคุยกับไมล์อยู่

เพราะเธอยู่จุดด้านบนที่พวกเขากระโดดเล่นกันเมื่อกี้

“มันเป็นโรคหัวใจ!!! มันอาจจะช็อค!!”

“อะ อะไรกันวะ...”

ไมล์ตกใจคำว่าช็อคของเธอเเต่ก็รีบดำไปมาหาเเฟนสาวของตัวเอง

ไผ่กับอะตอมรีบโทรหารถพยาบาลฉุกเฉินอย่างไวทั้งเเดนทั้งไมล์เเละคนที่อยู่เเถวนั้นก็ช่วยหาเธอด้วย

ทำไมมืดเเบบนี้..เราเเข็งเเรงเเล้วนะ

ความคิดในหัวเธอล่องลอยไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหนเพราะมันมืดไปหมดร่างกายก็ขยับไม่ได้

ภาพตัด

@บนรถเเอมบูเเลนซ์

คุณหมอเเละพยายามช่วยกันทำให้เธอฟื้นขึ้นมาเพราะเธอมีอาการช็อคหัวใจเต้นอ่อนๆจนชีพจรเกือบจะหยุด

“อิง...อย่าเป็นอะไรนะ อิง!”

ไมล์เป็นคนขึ้นรถมากับเธอส่วนคนอื่นๆขับรถตามไปที่โรงพยาบาลที่พัทยา

เเล้วรีบโทรบอกป๊าม๊าของอิงฟ้า

@โรงพยาบาล

“ฮึก อิง อึก มึงห้ามเป็นไรนะเว้ย”

อะตอมน้ำตาไหลเปรอะเปื้อนไปหมด

ก็มีไผ่กับเเดนที่ตกใจพอๆกัน

ส่วนไมล์ไม่ยอมอยู่นิ่งเค้าลนจนมือไม้สั่นเดินไปมาหน้าห้องฉุกเฉิน

เธอถูกนำตัวเข้าห้องฉุกเฉินอย่างไวหมอกับพยาบาลวุ่นวายกันไปหมด

“ทำไมอิงไม่บอกกูวะ!”

“อึก มันไม่ค่อยชอบบอกใคร”

“โถ่เว้ย!”

เขาหัวเสียเเละเอาเเต่โทษตัวเองที่ไม่รู้เร็วกว่านี้

เวลาผ่านไป

ยังไม่มีหมอออกมาสักคนตอนนี้ทุกคนได้เเต่นั่งรอให้เธอออกมา

“หนูอะตอม หมอออกมาหรือยังลูก อึก”

ม๊าของอิงฟ้าเดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างไวที่มาถึงพัทยา

ยังมีป๊าเเละพี่ชายของเธอมาด้วย

“ยังเลยค่ะม๊า”

“ไปทำอีท่าไหนถึงเป็นเเบบนี้ล่ะ ห่ะลูก”

“คือว่า..”

อะตอมกำลังจะอธิบายให้ม๊าของเพื่อนเธอฟังเเต่ถูกไมล์พูดขึ้นมาก่อน

“อิงไปกระโดดน้ำกับผมครับ เเล้วเธอก็หมดสติไปในน้ำเลยครับ ผม..ขอโทษ”

“ทำไมไม่ฟังกันบ้างนะลูกคนนี้ อึก ตาเหนือ”

“ครับม๊า”

พี่ดาวเหนือพี่ชายอิงยืนจดจ่ออย่างตั้งใจรอหมอออกมา

“น้องจะไม่เป็นไรใช่มั้ยลูก ฮึก”

“น้องจะต้องปลอดภัยเเน่นอนครับม๊า”

“ใจเย็นๆนะคุณ เดี๋ยวเป็นลมไปอีก”

คนเป็นพ่อเองก็กลุ้มพอๆกัน

19.00 น.

นี่ก็ปลอดภัยเเค่ต้องรอให้เธอฟื้นขึ้นมาก่อนตอนนี้เธอก็ถูกใส่เครื่องช่วยหายใจเอาไว้

สายระโยงระยางอยู่ตามตัวเธอเต็มไปหมดทั้งสายน้ำเกลือสายออกซิเจนเครื่องกระตุ้นให้หัวใจเต้นปกติ

ก็ถูกติดไว้ตามตัวเธอเเบะยังมีออกซิเจนที่ต้องครอบใส่เป็นหน้ากากปิดปากกับจมูกเอาไว้อีก

“Zzz”

ร่างบางนิ่งไม่มีการโต้ตอบอะไรทั้งสิ้นหมอบอกว่าเธอต้องใช้เวลากว่าจะฟื้น

เเละอีก1วันจะต้องส่งตัวกลับให้หมอประจำตัวที่โรงพยาบาลในกรุงเทพไปรักษาต่อ

ว่าต้องผ่าตัดลิ้นหัวใจอีกครั้งหรือเปล่า

“อิง...รีบๆฟื้นสิ”

“ลูกเป็นอะไรกับอิงหรอจ้ะ?”

ม๊าถามร่างสูงที่นั่งเฝ้าเธอไม่ห่างสายตาตั้งเเต่เย็น

ม๊าให้ทุกคนเเยกย้ายกันไปพักผ่อนเเต่ไมล์ขออยู่ต่อ

“ผมเป็นเเฟนอิงครับ”

“ขอบใจนะลูก ที่ช่วยอิงทัน”

“ผมขอโทษนะคับ ที่ไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน”

“อิงไม่ชอบบอกใครหน่ะ เด็กคนนี้ฟังซะที่ไหนล่ะ”

“ครับ”

มีเเค่สาววัยกลางคนกับไมล์ที่อยู่ในห้องตอนนี้

หัวใจเขาโหวงๆราวกับตกหล่นหายไปที่ไหนก็ไม่รู้เอาเเต่นั่งเฝ้าเธอเงียบๆรอให้ร่างบางตื่นมา

.

.

.

ทุกคนจ๋า! เค้ามีอะไรจะมาถามด้วยเเหละ

คือเรื่องนี้จะเหลืออีก1ตอนใช่ป่าวเเล้วเรื่องหน้าอ่ะ

เค้าอยากลองเเต่ง เเนวY ดูบ้างเค้าไม่เคยเเต่งเลย

เเล้วก็พึ่งมาติ่งชายชายด้วยก็เลยอยากลองเเต่ง

มีใครอยากอ่านมั้ยงับ หรือว่าไม่อยากอ่าน

เม้นกันมาหน่อยนะเค้าจะรออ่านนะคะ

เม้นโหวตกันมาหน่อยนะ!

ว่าอยากอ่านเเนวYสักเรื่องมั้ย?🥺

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น