รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 ผู้ชายหน้าไม่อาย (5)

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 ผู้ชายหน้าไม่อาย (5)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2563 10:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 ผู้ชายหน้าไม่อาย (5)
แบบอักษร

“ขอโทษทีซาร่า ฉันว่าจะโทร.บอกเธอหลายครั้งแล้ว แต่ฉันก็ลืม เพราะงานฉันยุ่งมาก เธอก็เห็น” เอลีเนอร์พูดพลางผายมือไปที่โต๊ะทำงาน 

ตั้งแต่เช้าเธอยังไม่ได้ลุกออกจากเก้าอี้ตัวนี้เลย ทุกครั้งที่ได้มาทำงานแทนพี่ชายในช่วงพักร้อน เธอมักจะแอบชื่นชม และทึ่งในความสามารถของพี่ชายอยู่ทุกครั้งไป เพราะเธอได้มารับรู้และสัมผัสว่า งานส่วนนี้มันเป็นงานที่หนัก และเหนื่อยมาก แม้จะมีมือดีอย่างลูคัสมาคอยช่วยเหลือแทบจะทุกเรื่อง เธอก็ยังรู้สึกว่ามันยังเหนื่อยและยุ่งอยู่ดี แล้วพี่ชายของเธอที่อยู่กับมันทุกวี่วันจะเหนื่อยขนาดไหน ดังนั้นเธอจึงไม่คิดจะตำหนิ เมื่อพี่ชายหนีงานไปพักผ่อนยาวปีละสองเดือน กลับรู้สึกว่ามันน้อยไปด้วยซ้ำถ้าเทียบกับภาระหน้าที่ที่พี่ชายของเธอต้องแบกรับเอาไว้ 

“ฉันไม่ชอบเลย พักร้อนยาวทีไร ฉันโทร.ติดต่อเขาไม่เคยได้ แล้วนี่เธอรู้ไหมว่า เขาไปพักร้อนที่ไหน เผื่อฉันได้ไปถ่ายแบบนอกสถานที่จะได้แวะไปหา” 

“ที่...” 

“เมืองไทย รู้สึกจะเป็นที่ภูเก็ตอะไรนี่แหละ” เสียงทุ้มจากชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทแบรนด์เนมราคาแพงแทรกขึ้นก่อนที่เอลีเนอร์จะเอ่ยจบ 

“มันไม่ใช่...” เอลีเนอร์พยายามจะแย้ง แต่ก็ถูกมือใหญ่ตะปบปากเอาไว้พร้อมกับกระซิบสั่งแกมขู่ให้เธอไปทำงานที่ค้างต่อได้แล้ว 

“ตกลงว่าเคเลอร์อยู่ที่ไหนกันแน่” ซาร่ามองตามหลังเพื่อนที่เดินกลับไปทำงานที่โต๊ะแล้วหันมามองหน้าเพื่อนสนิทอดีตคนรักที่เธอไม่ยอมให้เป็นอดีตอย่างต้องการคำตอบ 

“ก็อยู่ที่ภูเก็ตอย่างที่ผมบอก แต่มันอยู่ส่วนไหนของภูเก็ต ผมเองไม่รู้เหมือนกัน เพราะมันไม่ได้บอกไว้” 

“คุณไม่รู้หรือไม่บอกกันแน่” ซาร่าถามพลางเบ้ปากอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อนักว่า ลูคัสที่เป็นเพื่อนสนิทของเคเลอร์จะไม่รู้ว่าชายหนุ่มพักอยู่ที่ไหน แต่จะง้างปากคนอย่างลูคัสให้พูดในสิ่งที่ไม่อยากพูดคงเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นเธอเลยเบนเข็มไปที่เอลีเนอร์ “แล้วเธอรู้ไหมเอลีน” 

“ไม่รู้หรอก พี่เคไม่ได้บอกเอาไว้ เขาคงต้องการความเป็นส่วนตัวเลยไม่ได้บอกใคร” เอลีเนอร์ตอบพลางเหลือบมองเพื่อนของพี่ชายเป็นระยะๆ เพราะเขาขู่เธออยู่เสมอว่า หากเขาเตือนอะไรแล้วเธอไม่ฟัง เขาจะ ‘ปิดปากด้วยปาก’ เธอเป็นสาวเวอร์จิ้นนะ ทำไมจะไม่กลัว 

“แล้วฉันจะหาเขาเจอได้อย่างไร มือถือก็ติดต่อไม่ได้” ซาร่าสบถออกมาอย่างหัวเสีย 

“เรื่องนั้นคงไม่มีใครช่วยคุณได้หรอก เพราะเราก็ไม่สามารถติดต่อเขาได้เหมือนกัน” ลูคัสยักไหล่ก่อนจะเดินเข้าไปหยิบแฟ้มงานบนโต๊ะทำงานที่เอลีเนอร์นั่งอยู่มาเปิดดูอย่างไม่คิดจะสนใจนางแบบสาวอีกต่อไป 

“ถ้าอย่างนั้นฉันกลับล่ะ จะเตรียมตัวบินไปเมืองไทย” เอ่ยจบ ซาร่าก็ลุกจากโซฟาพร้อมกับหยิบแว่นกันแดดสีชาขึ้นมาสวม เอลีเนอร์รู้ทั้งรู้ว่าเพื่อนโดนหลอก แต่ก็น้ำท่วมปากพูดไม่ได้ รีบถลาเข้าไปเกลี้ยกล่อมเพื่อนรักไม่ให้ตกหลุมพรางผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างลูคัส 

“เธอจะไปจริงๆ หรือซาร่า ฉันว่าเธออย่าไปเลยนะ เธอไม่รู้ทั้งที่พักและติดต่อพี่เคไม่ได้ ไปถึงที่โน่น เธอจะทำอย่างไร อีกแค่เดือนกว่าๆ พี่เคเขาก็จะกลับมาทำงานเหมือนเดิมแล้ว” 

“ไม่ต้องห่วง ถ้าเคเลอร์เขาไปพักผ่อนที่นั่นจริงๆ ฉันตามหาเขาเจอแน่ๆ ไปล่ะ เดี๋ยวถ้าไปถึงเมืองไทยเมื่อไรจะโทร.หานะ” 

เอลีเนอร์มองตามร่างสูงโปร่งของเพื่อนจนกระทั่งอีกฝ่ายเดินลับตาไปพร้อมกับประตูห้องถูกปิดลง และเมื่อได้อยู่ตามลำพัง เอลีเนอร์ก็หันมาแว้ดใส่เพื่อนพี่ชายอย่างไม่พอใจทันที 

“ทำไมคุณต้องหลอกให้ซาร่าไปไกลถึงเมืองไทย แล้วทำไมต้องห้ามไม่ให้ฉันบอกว่าพี่เคอยู่ที่ลาสเวกัส” 

“แล้วทำไมต้องบอก เธอน่าจะรู้ดีนะว่าไอ้เคมันต้องการความสงบสุขตลอดการพักร้อนยาว แล้วถ้ายัยซาร่าโผล่ไปมันจะเกิดอะไรขึ้น ที่จริงเธอควรเลิกล้มความตั้งใจที่จะจับคู่แม่นางแบบนั่นกับไอ้เคเสียที เพราะมันไม่ชอบ” 

“คุณรู้ได้อย่างไรว่าพี่เคไม่ชอบ” 

“แล้วทำไมมันต้องชอบ” ลูคัสถามต่ออย่างท้าทาย จะมีใครรู้ใจคนอย่างเคเลอร์ดีไปมากกว่าเขาที่เป็นเพื่อนสนิทกินนอนด้วยกันมาตั้งแต่สมัยเรียนเกรดเจ็ดในโรงเรียนประจำ 

“ทำไมจะไม่ชอบ ที่สำคัญคุณอย่าลืมสิว่าสองคนนี้เขาเคยคบกันเป็นแฟนมาก่อน” 

“ก็แค่เคย และคุณก็อย่าลืมนะว่า สองคนนั้นเลิกกันไปแล้ว ทุกวันนี้มีแต่เพื่อนคุณเท่านั้นแหละที่ยังตามเกาะแกะไอ้เคไม่เลิก ไม่รู้อะไรนักหนา” ลูคัสบ่นอย่างรู้สึกรำคาญแทน 

“ก็ซาร่ายังรักพี่เคอยู่นี่ คนเคยรักกันแล้วอยากกลับมาคืนดีกันมันผิดตรงไหนไม่ทราบ” เอลีเนอร์ถามด้วยน้ำเสียงกระแทกแดกดันกลับไปบ้าง 

“ก็ไม่ผิดถ้าไอ้เคมันเล่นด้วย แต่นี่มันไม่เล่นด้วย แถมตั้งแต่เลิกกันเพื่อนคุณก็ยังแอบอ้างเป็นแฟนมันตลอด ไม่รู้ว่าจะเรียกหน้า…โอ๊ะ! เอาละ...ผมว่าเราเลิกคุยเรื่องไร้สาระกันได้แล้ว งานในแฟ้มนี่ผมจะช่วยอ่านให้เอง ถ้าอันไหนที่ต้องผ่านการตัดสินใจหรืออนุมัติจากคุณโดยตรง ผมจะเอามาให้อีกทีแล้วกัน” เอ่ยตัดบทเสร็จร่างสูงก็หอบแฟ้มงานบนโต๊ะกลับห้องตัวเองไปเกินกว่าครึ่ง ทำให้เอลีเนอร์ที่จะอ้าปากจะต่อปากต่อคำกับเขาหุบปากฉับลงทันที อย่างน้อยเขาก็คอยช่วยงานเธอตลอด ครั้งนี้ยกให้อีกครั้งก็แล้วกัน 

ความคิดเห็น