รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 ผู้ชายหน้าไม่อาย (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 ผู้ชายหน้าไม่อาย (2)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2563 11:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 ผู้ชายหน้าไม่อาย (2)
แบบอักษร

“มะ...ไม่มีค่ะขอบคุณ เชิญคุณตามสบายค่ะ” อนามิกาตอบเสร็จก็ก้มหน้าเดินหนีไปล็อกอื่น เลิกสนใจชายหนุ่มแปลกหน้าอย่างสิ้นเชิง หญิงสาวรีบหาซื้อของที่เหลือให้ครบ จากนั้นก็รีบกลับคอนโดฯ เพื่อช่วยเพื่อนรักทำอาหารไทยกินเป็นอาหารกลางวัน และต้องบอกเลยว่า ฝีมือพวกเธอไม่ตกเลยจริงๆ อร่อยกว่าไปกินตามร้านอาหารไทยใหญ่ๆ บางร้านเสียด้วยซ้ำ 

 

ค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยความกลัดกลุ้มใจทำให้อนามิกาไม่สามารถที่จะข่มตาให้หลับลงได้ เธอจึงตัดสินใจออกมาชื่นชมความงามในยามค่ำคืนของย่านสตริปที่แต่ละโรงแรมแข่งกันประดับไฟสวยงามละลานตา ดูกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ แต่ดูแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ทางโรงแรมเขาจ่ายค่าไฟกันเท่าไรในแต่ละเดือน คิดดูแล้วคงจะแพงน่าดูชม 

อนามิกาเดินชมโชว์ฟรีตามหน้าโรงแรมมาได้สักพักก็หยุดที่หน้าโรงแรมซีซาร์พาเลซ ซึ่งมีพระพรหมตั้งเด่นอยู่ด้านหน้า เมื่อมีความทุกข์ก็ย่อมอย่างมีสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ ดังนั้นหญิงสาวจึงรีบแวะเข้าไปกราบไหว้ขอพร หวังให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ดลบันดาลให้เธอหาทางคลายความทุกข์ได้ในเร็ววัน มือบางยกไหว้ท่วมหัวแล้วตบลงที่กระหม่อมตัวเองเบาๆ จากนั้นก็รีบเร่งฝีเท้าไปที่หน้าโรงแรมเบลาจิโอ เมื่อใกล้จะได้เวลาเริ่มโชว์น้ำพุเต้นระบำ ซึ่งเธอจำได้ดีว่าตอนที่อรณีกับคุณหมอพาเธอมาดูครั้งแรก เธอตื่นตาตื่นใจกับความสวยงามของแสงสีในยามค่ำคืนของลาสเวกัส และความสวยงามของน้ำพุเต้นระบำขนาดไหน 

ร่างบางเดินมายืนรวมกับกลุ่มนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ พร้อมกับใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายภาพนาทีแห่งความประทับใจเก็บเอาไว้ ซึ่งมากี่ครั้งๆ เธอก็ทำอย่างนี้เสมอ เพราะตั้งใจเอาไว้ว่าจะเก็บเอาไว้เป็นคอลเลคชั่นน้ำพุเต้นระบำ ซึ่งก็ไม่ต่างกับนักท่องเที่ยวอีกหลายๆ คนที่มายลโฉมความงดงามของน้ำพุที่โชว์ทุกๆ สิบห้านาที 

อนามิกายืนชื่นชมความสวยงามตระการตาตรงนั้นนานพักใหญ่จนพอใจ จึงคิดว่า สมควรกลับห้องพักได้แล้ว อีกอย่างเธอกลัวเพื่อนรักจะเป็นห่วง หญิงสาวถ่ายภาพก่อนจะหมดเวลาในการแสดงในช่วงนั้นเป็นการส่งท้าย ก่อนจะหันหลังกลับ แต่จู่ๆ ก็มีสาวสวยสุดเซ็กซี่นางหนึ่งเดินโซเซคล้ายกับคนเมาเข้ามาชนเธอเข้าพอดี 

อุ๊ย! ขอโทษค่ะเป็นไรหรือเปล่าคุณ” แม้จะรู้ว่าไม่ได้เป็นฝ่ายผิดแต่อนามิกาก็เอ่ยปากขอโทษขอโพยตามความเคยชินแล้วกระวีกระวาดเข้าไปช่วยพยุงสาวสวยแปลกหน้าที่ล้มลงไปนั่งแหมะกับพื้นอย่างหมดสภาพ แม้เธอคนนั้นจะเป็นผู้หญิงเหมือนกัน แต่ตัวสูงใหญ่กว่าเธอมากพอสมควร ดังนั้นการช่วยจึงค่อนข้างทุลักทุเล โชคดีที่ผู้ชายคนหนึ่งซึ่งคงจะเป็นคนรู้จักของผู้หญิงคนนี้ร้องเรียกพร้อมกับวิ่งเข้ามาช่วยเธอพยุงสาวขี้เมา 

“แจ๊สกี้ ผมบอกให้คุณรอทำไมไม่รอ” 

ตอนแรกอนามิกาไม่ได้คิดจะสนใจหรอกว่า ผู้ชายที่เพิ่งมาถึงหน้าตาเป็นอย่างไร แต่บังเอิญหางตาเหลือบไปเห็นแล้วรู้สึกคุ้นๆ เหมือนจะนึกออกแต่ก็นึกไม่ออก เธอจึงหรี่ตามองใบหน้าหล่อคมสันตรงหน้าอย่างพิจารณาอีกครั้งว่าเธอเคยเจอผู้ชายคนนี้ที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า ด้านหนุ่มหล่อที่โดนสาวจ้องพินิจพิจารณาแบบไม่รู้ตัวก็กำลังบ่นอย่างหัวเสียนิดๆ  

เขาบอกสาวขี้เมาที่เขาควงจากผับนามว่าแจ๊สกี้ให้รอหน้าซุปเปอร์มาเก็ตระหว่างที่เขาเข้าไปซื้อของที่จำเป็นต้องใช้คืนนี้ แต่พอออกมาหญิงสาวกลับหายไปแล้ว เขาลองเดินหาอยู่พักใหญ่ก็ไม่เจอจนถอดใจ และคิดว่าคืนแรกของการมาเยือนลาสเวกัสจะต้องนอนหนาวเปล่าเปลี่ยวเดียวดายเสียแล้ว แต่ทว่าโชคยังเข้าข้าง เพราะก่อนที่จะกลับคอนโดฯ เขาแวะมาดูน้ำพุเต้นระบำ เลยได้เห็นว่าคนที่เขาตามหาก่อนหน้านั้นกำลังถูกหญิงสาวผมดำร่างเล็กคนหนึ่งช่วยพยุงให้ลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล 

“เคเลอร์ คุณหายไปไหนมา” สาวเซ็กซีเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงยานคาง แต่สีหน้ากลับดูระริกระรี้ ก่อนจะสะบัดแขนข้างที่อนามิกาจับไว้ออก แล้วถลาโผเข้าไปบดจูบกับชายหนุ่มคนที่เพิ่งมาใหม่อย่างดูดดื่ม ไม่แม้แต่จะอายอนามิกาที่ยืนนิ่งตัวแข็งอยู่ใกล้ๆ หรือแม้แต่สายตานักท่องเที่ยวที่มีอีกเป็นร้อย 

ความคิดเห็น