ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หัวใจเทียม - ล็อคกลอนNC+

ชื่อตอน : หัวใจเทียม - ล็อคกลอนNC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หัวใจเทียม - ล็อคกลอนNC+
แบบอักษร

@โรงพยาบาล

เมื่อเช้าอิงฟ้าก็กลับบ้านไปเเล้วบอกว่าจะมาเยี่ยมตอนเที่ยงๆตอนนี้ไมล์ก็อยู่กับเพื่อนๆของเขา

“เมื่อคืนกูเห็นนะไอสัสไมล์”

ไผ่ยิ้มกริ่มรู้ทันเพื่อนรักที่เเอบใจอ่อนให้เธอมาตั้งนานเเล้วมันเเค่ไม่ยอมรับความจริง

“อะไรของมึง”

ไมล์ทำหน้าเรียบตอบกลับเพื่อนสุดกวนของเขา

“มึงรู้สึกตัวเเล้วกูเห็น เเต่ทำเนียนเเอบฟังอ่ะดิ”

“ขี้เสือก”

ไผ่โดนไมล์สวนด่าเข้าไป1ดอก

เเดนนั่งเล่นเกมอยู่เงียบๆไม่สนใจคนที่เถียงกันเป็นเด็กสองขวบ

“ทำเป็นปากเเข็ง”

“เหี้ยไร”

“เค้าห่วงมึงมากเลยนะเว้ย”

ไผ่เล่าเหตุการณ์ต่อ

“ตอนกูกับไอ้เเดนเจอมึงอิงก็นั่งกอดมึงไม่ห่างเลย”

“กูเห็นเค้าเเขนช้ำเต็มไปหมดเเต่ไม่บ่นสักเเอะ”

“ตอนมึงอยู่ICUอิงก็ร้องไม่หยุด ข้าวก็ไม่เเดก”

“มึงอ่ะถ้าชอบเค้าก็อย่าปากเเข็ง”

“ไล่เค้าเยอะๆระวังเค้าไม่อยู่ให้มึงไล่เเล้วนะเว้ย”

“ของดีอยู่ในมือก็ต้องรักษาไว้ดีๆ”

เป็นครั้งเเรกที่เพื่อนเขาพูดจาอย่างกับพระเอกคำพูดดีๆออกมาจากปากไผ่เป็นครั้งเเรก

“ทำเป็นรู้ดีไอสัส”

ถึงเขาจะเเอบคิดไปถึงประโยคที่เพื่อนรักพูดเเต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายอยู่ดี

ก๊อกๆๆ

“หวัดดีทุกคน”

อะตอมกับอิงฟ้าเดินเข้ามาเเล้วทักทายเพื่อนๆเเละคนที่นั่งกินข้าวอยู่บนเตียงผู้ป่วย

“เอ้ออิง พี่ที่ชมรมถามว่ามีคู่ใหม่รึยัง”

เเดนเอ่ยถามเรื่องซ้อมกีต้าร์ของคนตัวเล็กที่เดินเข้ามาทักทายเขา

“ยังไม่ได้หาเลยอ่ะ”

ในชมรมต้องส่งคริปอาทิตย์หน้าเเล้วเพื่อนๆคนอื่นก็ส่งกันเเล้วเหลือเธอที่ก่อนหน้านี้คู่ไมล์

เเต่ตอนนี้มือข้างซ้ายเขาเจ็บอยู่ก็เลยจับคอร์ดไม่ได้

“กูเล่นได้”

ไมล์พูดขึ้นมาทำเอาทุกคนงงไปตามๆกันปกติเขาหลีกเลี่ยงจากอิงฟ้าตลอดเเต่นี่ไม่ยอมให้เธอเปลี่ยนคู่

“ปากดีไอสัสดูมือมึงด้วย”

ไผ่ย้อนไมล์

“เเกเจ็บอยู่เราหาคู่ใหม่ก็ได้”

อิงฟ้ามองร่างสูงที่จ้องเธออย่างกับเธอทำไรผิด

“พรุ่งนี้กูออกจากรพ.ค่อยไปถ่าย”

“เอ่อ ก็ได้”

สายตาโหดขนาดนั้นยอมๆไปก่อนก็ได้วะเดี๋ยวเขาหงุดหงิดขึ้นมาอีก

“พวกเเกสองคนไปหาไรกินเป็นเพื่อนหน่อยดิ”

อะตอมขยิบตาใส่ไผ่กับเเดนเป็นนัยๆว่าปล่อยให้เค้าสองคนอยู่ด้วยกันบ้าง

“เออใช่ๆ เดี๋ยวกูมา”

ปัง!

เสียงประตูปิดก็พบกับความเงียบไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาทำเอาบรรยากาศเเอบอึดอัดหน่อยๆ

“เอาเเขนมาดูหน่อย”

“ดูทำไมหรอ?”

ร่างสูงถือเสาที่เเขวนสายน้ำเกลือมาที่โซฟาที่เธอนั่งอยู่ด้วย

เสื้อเเขนยาวที่เธอใส่มาถูกเขาถกเเขนเสื้อขึ้นให้เห็นเเขนขาวที่มีรอยช้ำม่วงๆหลายเเห่งทั้งเเขน

“ช้ำเพราะเมื่อวานหรอ”

“...”

“ตอบ”

ก็เเค่เเขนช้ำเขามารู้ได้ไงว่าเธอเเขนช้ำเมื่อวานก็ใส่เสื้อของเเดนที่เป็นเเขนยาว

“มะ ไม่ใช่สักหน่อย”

“โกหก”

ทำไมต้องทำเสียงเข้มขนาดนั้นกันด้วยเล่า!

เธอไม่อยากให้เขารู้หรอกนะว่าเธอเป็นห่วงเขามากเเค่ไหนเพราะยิ่งเป็นเเบบนั้นเขายิ่งได้ใจ

ว่าจะทำอะไรกับเธอก็ได้จะทำร้ายจิตใจเธอเท่าไหร่เธอก็ยอมได้เขาคงคิดงั้น

“ช่างเถอะ นิดหน่อยเอง”

“เธอเข้ามาช่วยฉันทำไม? นั่นก็เเฟนเธอหนิ”

“จะให้ยืนดูเเกตายหรือไง”

“ไอเหี้ยนั่นเเฟนเธอหรอ”

“เลิกกันตั้งครึ่งปีเเล้ว ขอโทษเเทนเขาด้วยนะ”

“อืม”

“เเล้วพน.จะถ่ายคริปที่ไหนหรอ”

“คอนโดฉัน”

“ห่ะ?”

“เลิกเรียนมารอที่ห้องชมรมละกัน”

“เเต่ว่า..อัดที่ ม.ก็ได้หนิ”

“กีต้าร์อยู่ห้องขี้เกียจเอามา”

เจ้าเล่ห์อยู่น้าคุณพี่ไมล์คนนี้เนี่ยยย!!

“อื้อ ก็ได้”

“มานี่หน่อยดิ”

“จะไปไหน? มะ ไมล์”

เขาพาเธอมาหยุดที่หน้าประตูห้องน้ำ

“เข้ามาดิ”

“มะ ไม่เอาจะทำอะไร”

“เมื่อคืนใครหนีไปนอนล่ะ?”

ร่างสูงเอื้อมมือไปคว้าตัวเธอเข้ามาเเล้วเอามือทั้งสองข้างดันกำเเพงไม่ให้เธอออกมา

“ไมล์อย่าเเกล้งดิหยุดเล่นได้เเล้ว”

“ขอโทษที่ทำตัวเหี้ยๆใส่”

“...?”

คนอย่างเขาเนี่ยนะขอโทษเป็นฝันไปหรือเปล่าเนี่ย!

“ยัยโง่เอ้ย”

“คำก็โง่สองคำก็โง่!”

ร่างบางเถียงฉอดๆใส่เขา

“หน้าเเดงทำไม?”

“สะ สงสัยปัดเเก้มเข้มไปหน่อยมั้ง”

มือน้อยๆจับไปที่เเก้มเเดงซ่านของตัวเอง

ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูของเธอทำเอาเขาอยากจับมา “ดูเอ็น” เอ้ย “เอ็นดู” 55555

“หึ”

“ยิ้มไรห่ะ!”

“ตลกคนบ๊องไง”

“ปล่อยฉันได้เเล้ว ไอคนทะลึ่ง”

“ไม่ปล่อย”

“อื้ออออ ”

จุ๊บ จ๊วป

ร่างสูงโน้มตัวลงมาจูบปากเธอเเล้วใช้ลิ้นร้อนเลียรอบกรอบปากช้าๆ

เพี๊ยะ!

เธอตั้งสติได้ก็ตีเข้าไปที่มือที่เขาเป็นเเผล

“โอ้ยๆ เจ็บ!”

“ก็ตีให้เจ็บน่ะสิ กวนดีนัก”

“โอ้ยยย มันปวดเเผล”

ไมล์นึกสนุกเเกล้งเธอคืนทำเป็นสำออยเจ็บไปงั้นเเหละจริงๆก็เฉยๆ

“เห้ย!เจ็บมากมั้ย ขอโทษษษ”

เธอรีบคว้ามือข้างที่ใส่เฝือกไปดู

“...”

ตึกตึก ตึกตึก ตึกตึก

จู่ๆหัวใจเขาก็เต้นเหมือนจะระเบิดออกมาได้มันไม่เคยเป็นเเบบนี้มาก่อนทำเอาเขาเเอบชะงักเล็กน้อย

“ไมล์ ไมล์! เจ็บมากหรอ”

“ห๊ะ?”

อยู่ดีๆเขาก็เหม่อเธอเลยคิดว่าเขาเจ็บมากเเล้วโมโห

“เจ็บมากหรอ ขอโทษษ”

“ไม่ จะจับอีกนานมั้ยมืออ่ะ”

“อะ อ๋อโทษๆ”

อะไรของเขาเมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย

เเล้วเขาก็ยอมผละเเขนออกเเล้วเดินกลับเข้าไปที่เตียงเงียบๆทำเอาเธองงไปตามๆกัน

.

.

วันต่อมา

@ห้องชมรม

ทุกคนก็พึ่งซ้อมกีต้าร์กันเสร็จส่วนไมล์ก็พึ่งไปคุยกับประธานชมรมเรื่องที่เขาจะซ้อมกีต้าร์ต่อ

เธอก็เลยต้องรอเขาต่อสักพักส่วนคนอื่นๆก็นั่งอยู่ที่โต๊ะประจำหน้าห้องชมรมดนตรี

“กินป๊อกกี้มั้ย?”

อิงฟ้ายื่นกล่องป๊อกกี้ไปให้เพื่อนๆในโต๊ะทั้งเเดนไผ่เเละอะตอมเพื่อนเธอ

จังหวะนั้นไผ่ดันเห็นไมล์กำลังเดินมาจากด้านหลังเธอพอดีก็เลยเเกล้งเขาเล่น

“มือเลอะอ่ะ ช่วยป้อนหน่อยดิ”

ไผ่ทำเป็นตีหน้าซื่อไม่รู้เรื่องรู้ราว

“เอ่ออ อ่ะๆอ้าปาก”

อิงฟ้าไม่ได้สนใจอะไรเธอก็รีบจะยัดๆเข้าปากเขาไป

เเต่กลับไม่ทันต้องตกใจสะดุ้งโหยงขึ้นมาเพราะมือเธอถูกคว้าไว้ก่อน

หมับ

“มึงเป็นง่อยหรอสัส?”

เสียงไมล์มาพร้อมกับสายตาดุดันเเละมือเย็นเฉียบที่จะข้อมือคนถือป๊อกกี้ไว้เเน่น

“โห่ ไอสัสไมล์ขัดจังหวะชิบหาย”

งับ งั่ม

ร่างสูงจับมือเธอเเล้วงับป๊อกกี้ในมือเธอมากินเอง

“...”

ตึกตึก ตึกตึก ตึกตึก

เขาเปลี่ยนไปเยอะมากจริงๆเหมือนกินยาอะไรผิดสำเเดงเข้าไป

อิงฟ้าใจสั่นจนใบหน้าเเดงซ่านเป็นลูกมะเขือเทศ

“อิงงง ป้อนใหม่เลยไอไมล์มันเเย่ง”

ไผ่ทำหน้าออดอ้อนเธอเพื่อกวนประสาทเพื่อนรักที่ปากเเข็งต่อไป

“เอ่ออ”

“น้าา อยากกินอ่ะ”

“ก็ได้ๆ”

อิงฟ้าหยิบป๊อกกี้เเท่งใหม่เเล้วจ่อไปที่คนร่างสูงที่นั่งทำหน้าทะเล้นอยู่

“มากูป้อนให้”

หมับ

ไมล์หยิบป๊อกกี้ที่เพื่อนเขาอยากกินนักอยากกินหนามายัดเข้าปากเขาไป

“ไอ้สัส จะเเทงเหงือกกูละ”

“เเดกเเล้วก็หุบปากไป”

ไมล์ทำหน้าดุเหมือนอยู่ๆอารมณ์เสียขึ้นมา

“เห้อ เบื่อคนปากเเข็งโว้ยยย”

เเดนเป็นคนกวนเขาต่อ

“กลับกันเหอะ”

ไมล์ทำท่าจะเดินออกจากโต๊ะเเล้วเรียกเธอ

“อื้อ กลับก่อนนะเจอกันๆ”

@บนรถ

ติ้ง ติ้ง (2ข้อความ)

P'Tharn : พี่ขอโทษนะเรื่องวันก่อน

P'Tharn : หนูเจ็บตรงไหนรึเปล่า?

Ingfah : ไม่เป็นไรค่ะ

Rrrr

“มีอะไรรึเปล่าคะ?”

อิงฟ้ารับสายเเต่รีบถามคนปลายสายอย่างไวเพราะไมล์ก็อยู่ข้างๆเธอกลัวเขาได้ยิน

[พรุ่งนี้หนูว่างมั้ยครับ]

เธอเเอบเหลือไปมองร่างสูงเห็นเขาไม่ได้สนใจอะไรเธอก็เลยคุยต่อเบาๆ

“ก็น่าจะว่างค่ะ”

[ให้พี่เลี้ยงข้าวไถ่โทษนะ]

“เอ่อ..ไม่เป็นไรค่ะ”

[พ่อพี่นัดกับคุณอาไว้พอดีหน่ะ เจอกันนะ]

“หะ หา? เดี๋ยวค่ะ”

ตู้ดด

นี่ป๊ากับพ่อพี่ธารนัดกันทานข้าวไม่ถามความสมัครใจเธอสักคำเลยหรอเนี่ย

ถึงเขาสองคนจะเป็นเพื่อนสนิทกันก็เถอะเเต่เราสองคนก็เลิกกันเเล้วนะเนี่ย!

“คุยกับไอเหี้ยนั่น..?”

ร่างสูงที่กำลังขับรถปรายตามองเธอเเล้วถามเสียงเรียบนิ่ง

“เขาชื่อพี่ธาร”

“มันโทรมาทำไม?”

“เขามาบอกเรื่องนัดกินข้าวพรุ่งนี้”

“ไปกับใคร?”

“ป๊าเราพ่อพี่ธาร เเล้วก็พี่ธาร”

“อืม”

เขาไม่ได้ถามอะไรต่อเธอก็เงียบตามๆเขาไป

@คอนโด

“เปิดทีวีดูไปก่อนดิ”

ทั้งคู่พึ่งเข้ามาในห้องเเละร่างสูงก็กำลังจัดที่ให้ถ่าย วิดีโอเเล้วก็ตั้งสายกีต้าร์

“อื้อเค”

อิงฟ้าก็เปิดทีวีเเล้วนั่งลงบนโซฟาขนาดใหญ่ที่สามารถนอนได้ทีเดียว

[อ๊ะๆๆ อ๊าส์ อ๊ายย]

ตั่บ ตั่บ สวบ

[อ๊ะ อ๊ะ อิ๊ อ๊า ง๊า]

พอเปิดทีวีขึ้นมาก็เจอกับหนังอะไรสักอย่างที่ถึงฉากอย่างว่าพอดีทำเอาเธอลนปิดไม่ทัน

หนัง...ที่คุณก็รู้ๆกันอยู่เขาเปิดporn***ค้างไว้เเล้วลืมออกจากระบบ

“เชี่ยไรเนี่ย ปิดไงงๆๆ”

อิงฟ้าเลิ่กลั่กตกใจไปหมดจะบ้าหรอนี่เธออยู่กับผช.สองต่อสองเเล้วต้องมาอึดอัดเพราะเจอนี่อีก

“เห้ย”

“มะ มันเปิดมาเอง ฉันเปล่านะ”

ติ้ด

กว่าร่างสูงจะเดินมาปิดได้ทำเอาภาพที่เธอเห็นก็ติดตาไปเเล้ว

เขามองหน้าเธอเฉยๆเเต่เธอกลับหน้าเเดงซ่านจนร้อนผ่าวไปหมด

“ฮึ่ม”

ร่างสูงกระเเอมเสียงขึ้นจริงๆเขาสบกรามเพื่อข่ม อารมณ์จนกรามเขาเเทบหักอยู่เเล้ว

“เอ่ออ..มะ มาซ้อมกีต้าร์กันเถอะ”

“อืม”

ร่างสูงพ่นลมหายใจออกมาหนักๆหนึ่งทีเเล้วนั่งลงเตรียมจะซ้อมกีต้าร์ทั้งๆที่มือใส่เฝือก

“ตั้งกล้องตรงนี้นะ”

“อืม”

เธอใช้โทรศัพท์เขาถ่ายเพราะโทรศัพท์เธอความจำเต็มก็เลยยืมเขาเเทน

“อิงฟ้า..”

“หา?..”

ร่างบางที่นั่งอยู่ใกล้ๆเงยหน้าขึ้นมาตอบเขาเสียงใส

เธอกดอัดวิดีโอเเล้วเเต่เขายังชวนเธอคุยอยู่อีก

“ไม่ไหวเเล้วว่ะ”

“อะ อะไร?”

ร่างสูงดันไหล่เธอให้นอนยาวพิงไปกับโซฟาช้าๆส่วนเขาเองก็ขึ้นมาบนร่างกายเธอ

ชุดนักศึกษาปกติกับกระโปรงพีชสั้นพอประมาณเกือบถึงเข่า

ติ้ด

เขาเอื้อมมือไปหยิบรีโมทมากดเปิดทีวีที่ค้างเว็บที่เธอเปิดเมื่อกี้เเล้วมองไป

“เธอเริ่มก่อนเอง”

“ฉันไม่ได้ตั้งใจอ่ะ คนทะลึ่ง”

“เธอต้องรับผิดชอบดิ”

“มะ ไม่เอา ไมล์หยุด”

ร่างสูงรวบเเขนทั้งสองข้างของเธอไว้เนื้อหัวก่อนอีกมือนึงจะปลดกระดุมช้าๆ

จุ๊ป

“อื่มม”

ใบหน้าหล่อเหลาสูดดมกลิ่นหอมหวานของเธอเเล้วดูดดื่มเหมือนหิวโหยมานาน

“อื้ออๆๆ เเห่กๆ”

ตุ่บ ตุบ

เสียงหมัดน้อยๆของเธอฟาดลงไปที่กลางอกเเกร่งเธอดิ้นจะออกมาถึงเธอจะชอบเขาเเต่ไม่ใช่ว่า

เขาจะได้ตัวเธอง่ายๆเเบบนี้เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันเเล้วเธอก็ยังไม่พร้อมสำหรับเรื่องเเบบนี้

“ขอได้ป่ะ”

“ไม่ได้! ไมล์ปล่อย”

“อยากได้ไอเหี้ยนั่นมากกว่ารึไง?”

“เกี่ยวอะไรกับพี่ธาร”

“คนมันเคยๆก็คงลืมยากเเหละเนอะ”

หมายความว่าไงกัน! คำพูดหมาๆเเบบนั้นฉันไม่เคยมีอะไรกับพี่ธารเราคบกันได้ไม่กี่เดือนเเล้วตอนนั้นฉันก็ยังอยู่ปี1

เพี๊ยะ!

มือเธอฟาดลงบนหน้าหล่อคมที่พึ่งพูดจาดูถูกเธอออกมาเมื่อกี้อย่างเต็มเเรงจนเขาชะงัก

“อึก อย่าพูดหมาๆใส่ฉัน”

ไม่ใช่ว่าเพราะเธอรักเขาเเล้วเขาจะทำอะไรใส่เธอก็ได้ดูถูกกันเเบบนี้มันเกินรับไหว

“อิง”

เธอรีบผลักตัวเขาออกเเล้วเดินหนีเข้าห้องน้ำไป

ปัง!

“อึก ฮึก”

เขาเเค่อยากได้ตัวของเธอก็เเค่นั้นสินะถึงได้พูดอะไรเเบบนั้นออกมา

“อิง..”

“ฮึบ อึก”

ซ่าาา ซ่าาา

เธอเปิดน้ำเสียงดังเเล้วล้างหน้าล้างตาก่อนจะยืนอยู่ในนั้นสักพัก

“เมื่อกี้กูพูดไม่ทันได้คิด”

“...”

“เธอเป็นไรมั้ย”

ถามได้! ก็ต้องเป็นดิวะ คนไรปากหมาชิบหาย

“...”

“อิงฟ้า”

เเกร๊ก

พออิงฟ้าเริ่มตั้งสติเธอก็เดินออกมาเงียบๆเเล้วกลับไปที่กีต้าร์ที่เธอนั่งซ้อม

“...”

“ร้องหรอ”

“เปล่า”

ตาเธอเเดงๆเเล้วยังมีคราบน้ำตาคลออยู่เลย

“ขอโทษ”

“อือ ช่างเหอะ”

“กูปากหมาเองอ่ะ อย่าเงียบดิ”

“รีบถ่ายคริปเถอะ เราต้องรีบกลับ”

เเล้วสุดท้ายพวกเขาก็อัดคริปกันเสร็จเธอก็รีบโทรให้พี่มารับโดยที่ไม่ได้พูดอะไรกับเขาเท่าไหร่

.

.

ติ้ง (1ข้อความ)

Mile : กูขอโทษที่ทำเเบบนั้น หายโกรธกูเหอะ

Ingfah : เราไม่ได้ง่ายเหมือนที่เเกดูถูกนะเว้ยไม่เคยเอากับพี่ธารเหมือนที่มึงพูด

Mile : กูผิดไปเเล้ว

Ingfah : เเกคงคิดว่าเราชอบเเกเเล้วทำไรเราก็ได้อ่อ

Mile : ขอโทษ ตอนนั้นกูคุมตัวเองไม่อยู่

Ingfah : อือๆ ไปนอนละ

Mile : อืมเค

วันต่อมา

@ห้องชมรม

“พี่อิงฟ้าครับ ผมขอไลน์พี่หน่อยได้มั้ยครับ”

รุ่นน้องในชมรมเดินเข้ามาขอไลน์เธอที่นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆที่มีไมล์อยู่ด้วย

“ได้สิ”

เธอเห็นว่าน้องก็เป็นรุ่นน้องที่รู้จักก็เลยจะให้ไลน์เขาไป

“อูยยยย เอาเเล้วว~”

ไผ่กับเเดนลุ้นตัวเกร็งว่าเด็กคนนี้จะโดนตีนข้างไหนของเพื่อนเขาฟาดหน้า

เพราะร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงข้ามขมวดคิ้วพันกันเป็นปมเเล้ว

“หึ ลายตีนกูนี่มา”

พูดไม่ทันขาดคำ

“เเกจะไปว่าน้องเขาทำไม”

อิงฟ้าเริ่มเห็นเขาทำท่าอารมณ์ไม่ดีทั้งๆที่เมื่อกี้ยังดีๆกันอยู่เลย

“คนของกูมึงอย่าเสือกดีกว่า”

ไม่มีใครได้ยินว่าเขาพูดอะไรกับน้องคนนั้นเพราะร่างสูงลุกขึ้นยืนเเล้วไปกระซิบข้างหูน้อง

จู่ๆน้องก็ขอโทษเเล้วรีบเดินออกไป

“น้องหนีไปเลยเนี่ย ไอ้ไมล์!”

“ชอบมันหรือไง?”

“ไม่ได้ชอบ ก็น้องมันเเค่ขอไลน์ผิดหรอห่ะ”

“ผิด ก็กูไม่ชอบ”

“...”

สตั้นไป30วิ กันทุกคนจ่ะจังหวะนี้

“มานี่หน่อยดิ”

“อือๆ”

ร่างบางเดินตามเขาออกไปคุยด้วย

เเล้วเราสองคนก็มาหยุดกันเเถวๆหน้าห้องน้ำ

“ห้ามไปให้ไลน์ใคร”

“ทำไมเล่า”

“กูอยากเก็บมึงไว้คนเดียว”

“หา?”

“เราลองมาคุยกันดูป่ะ”

“ไมล์..”

“ฉันว่าฉันคงชอบเธอมั้ง”

“...”

“นะ เรามาคุยกันดู”

“อื้อ ก็ได้”

ตอนนี้เราสองคนคงมากันครึ่งทางเเล้วผมไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงคนเเรกที่ผมคุยด้วยจะไปกันรอดมั้ย

เเต่เธอไม่เหมือนคนอื่นที่ผมเคยเจอมาเธอดีกว่าพวกนั้น

เเล้วเราก็กลับมานั่งเม้ามอยกันที่โต๊ะกับเพื่อนๆ

“โห น่าหนุกจัง”

“บันจี้จัมพ์?”

ใช่เธออยากเล่นบันจี้จัมพ์ตั้งเเต่ไหนเเต่ไรเเล้วล่ะมันเป็นความฝันที่ไม่เป็นจริงเเน่นอน

เพราะเธอเป็นโรคหัวใจอ่อนเเอหมอห้ามพวกเครื่องเล่นเเบบนี้ความเหนื่อย ห้ามหักโหม ห้ามเครียด

ไม่งั้นได้เข้าผ่าตัดรอบสองเเน่ๆเพราะตอนเด็กเธอตรวจเจอลิ้นหัวใจรั่วก็เลยต้องผ่าตัด

“อื้อ อยากเล่นมากๆเลยอ่ะ”

เกิดมาเป็นโรคเเบบนี้ก็ต้องทำใจเพราะเราจะทำอะไรเเบบคนอื่นเขาไม่ได้ปกติ

“ไปมั้ย ที่พัทยา”

อยากเล่นจัง..เเต่จะอันตรายมั้ยนะเเต่นานๆทีจะได้ไปเที่ยวเลยนะ น่าสนใจ

“พวกเเกไปมั้ยพัทยา”

อิงฟ้าถามเพื่อนๆทั้งเเดนไผ่เเละอะตอม

“อยากไปๆ”

อะตอมตอบ

“พรุ่งนี้เลยป่ะล่ะ หยุดตั้ง3วัน”

ไผ่กับเเดนก็อยากไป

“อืม ดีป่ะอิง”

“เอาสิ น่าหนุกเนอะ”

เธอไม่ได้บอกอะตอมเรื่องที่จะไปเล่นบันจี้จัมพ์เพราะขืนท่าเพื่อนเธอรู้ต้องห้ามเเน่ๆ

เเต่มันเป็นความฝันวัยเด็กของเธอเลยนะเเล้วก็อยากไปเล่นกับคนสำคัญเเบบไมล์ด้วย

วันออกเดินทาง

กว่าจะขอม๊ากับป๊าเเล้วก็พี่ชายคนโหดได้นี่ก็ยากอยู่นะเพราะเธอชอบเล่นอะไรพิเรนๆอยู่เรื่อย

ครั้งนี้ก็เหมือนกันเเหละเเต่เธอเเข็งเเรงขึ้นเยอะมากจากเมื่อก่อนหมอก็บอกว่าเกือบดีเป็นปกติเเล้ว

หายห่วงเเน่นอนฉันเชื่ออย่างนั้นนะ

เราไปรถคันเดียวกันทัั้ง5คนส่วนตอนนี้ก็ไผ่เป็นคนขับพอเขาเมื่อยเเดนก็ไปสลับบ้าง

@รีสอร์ทริมทะเล

ฉันนอนกับอะตอมส่วนเเดนไผ่ไมล์ก็นอนห้องชั้นล่างเพราะมันเป็นบ้านเหมือนหลังใหญ่2ชั้น

18.25 น.

ก๊อกๆๆ

“ไม่ได้ล็อคค”

เสียงอิงฟ้าขานรับคนที่มาเคาะประตูเธอคิดว่าเป็นอะตอมที่พึ่งลงไปทำบาร์บีคิว

“ทำไรอยู่”

“ไมล์ นึกว่าตอม”

ร่างบางกำลังหายาของเธออยู่น่ะสิตอนเอามาก็ยัดๆไว้เพราะรีบจนหาไม่เจอเนี่ย

“เมื่อกี้หาของ มีอะไรเปล่า”

“มาตามลงไปข้างล่าง”

“รอเเปปนะ จะมัดผม”

“ช่วยมั้ย หืม”

ฟอดด

เจ้าเล่ห์อีกเเล้ว! ไอคนทะลึ่ง

เเกร๊ก

เสียงกลอนประตูถูกล็อคโดยคนร่างสูงที่ยิ้มเจ้าเล่ห์มาเเต่ไกล

“ทำไมใส่เสื้อโป๊?”

“ปะ โป๊ตรงไหนล่ะเนี่ย”

นี่เธอก็เเค่ใส่เสื้อปาดไหล่ปกติไม่ได้โป๊อะไรเลยสำหรับเธอนะเนี่ย

จุ๊ป

“ตรงนี้”

ร่างสูงจุ๊บไปที่ไหล่ขาวเนียนกลิ่นครีมอาบน้ำกลิ่นอ่อนๆทั้งสองฝั่ง

“ไมล์ งื้ออจั๊กจี๋”

จุ๊ป

“ตรงนี้ก็ด้วย”

เขาจุ๊บลงบนปากเธอเบาๆอีกครั้ง

“อื้ออ”

ใบหน้าหล่อซุกไซร้ซอกคอขาวมือหนาก็อยู่ไม่นิ่งไปลูบคลำไปทั่ว

“ขอเเค่ชิมนิดเดียว..นะ”

วันก่อนเธอพึ่งโกรธที่เขาจะขืนใจเธอเเต่วันนี้เขาสัญญาเเล้วว่าจะไม่ทำถ้าเธอไม่พร้อม

“เเค่นิดเดียวนะ อิ๊”

“อื้มม”

มือหนาปลดกางเกงขาสั้นขอเธอลงเเล้วถอดเเพนตี้ไปสุดปลายเท้า

หน้าเขาจ่ออยู่ตรงกับใจกลางความเป็นสาวของเธอ

“มะ ไมล์ อย่ามองเเบบนั้นดิ”

จ๊วป เเผล่บ เเผล่บ

ลิ้นร้อนบุกรุกเข้าไปในร่องสวาทที่เริ่มมีน้ำหวานคลอออกมาเรื่อยๆ

“อ๊า อ๊า งื้อออ”

ร่างกายตอบสนองรู้สึกดีอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

จ๊วป จ๊วป จ๊วป

“อืมม”

เขาสูดปากเต็มเเรงเเล้วจับขาเธออ้าออกกว้างกว่าเดิมอีก

มือน้อยขยุ้มผมเเละท้ายทอยของเขากดเบาๆให้เข้าหาร่องเธอ

เอวคอดลอยขึ้นจนไม่ติดเตียงเธอเเอ่นให้เขาปรนเปรอไปเต็มที่

“งื้อออ ไมล์ อ๊ะ อ๊า”

เเผล่บ เเผล่บ

น้ำหวานเเตกออกมาเเล้วลิ้นร้อนๆก็เลียกลืนกินไปจนเกลี้ยง

“หวานดี อืมมม”

“มะ มันสกปรกนะ”

“สกปรกตรงไหน ชอบนะหวานดี”

“งื้อออ! ทะลึ่ง”

เขาไม่ก้าวก่ายอะไรเธอมากกว่าเดิมเพราะเราส้ญญากันไว้เเล้วเเค่เธอยอมเเค่นี้เขาก็ดีใจละ

“อย่าร้องเเบบนี้ดิ มันไม่ดี”

เเค่เธองื้อออ เเค่เนี่ยผิดอะไรเนี่ย

“ทำไมอ่า”

“มันน่ารัก เดี๋ยวอดใจไม่อยู่”

“ไอคนทะลึ่ง! พอเลยไปรอข้างล่างนะ”

“อื้ม เดี๋ยวตามลงไป”

เเล้วเขาก็เดินเข้าไปจัดการภารกิจส่วนตัวหลังจากที่ทำเธอเสร็จไปเเล้วเเต่ตัวเองกลับยังทรมาณอยู่

.

.

.

ช่วงนี้เค้เริ่มมีเวลาว่างเเล้วนะงับ! จะมาอัพรัวๆเลยน้า

ช่วงอีพีเเรกๆจะมีncเบาๆก่อนนะเค้ากลัวเเต่งเยอะเเล้วทุกคนจะเบื่อnc ของเค้า

เเต่ตอนหน้าจัดหนักเเน่นอนงับ

ความคิดเห็น