email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่34 รถบังคับนะครับคุณพ่อ

ชื่อตอน : ตอนที่34 รถบังคับนะครับคุณพ่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2563 05:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่34 รถบังคับนะครับคุณพ่อ
แบบอักษร

“น้องหนึ่งอยากกินอะไรครับ เลือกเลย …” ปลาวาฬพาลูกชายแวะร้านเค้กที่เห็นว่าเปิดใหม่ข้างทาง เลยจะซื้อไปฝากทุกคนที่บ้าน ที่ตอนนี้กำลังทำเหรียญโยนทานกันอยู่  

“สวัสดีครับคุณลูกค้า เชิญเลือกได้ตามสบายเลยครับ พี่ปลาวาฬ !!! … “กุมภาแทบจะวิ่งออกมาจากเค้าเตอร์เลย เมื่อเห็นคนที่เขาบอกว่าจะจีบ นี้มันก็ผ่านมาเป็นเดือนกว่าแล้ว เขายังไม่เคยลืมใบหน้าที่หน้ารักนั้นเลย 

“อ้าว สวัสดีดีครับคุณกุมภา นี่ร้านเค้กของคุณเหรอครับ … “ปลาวาฬทักขึ้นด้วยความแปลกใจ ไม่คิดว่าจะเจอกันอีก 

“ครับ พี่ปลาวาฬเลือกเลยครับผมเลี้ยงเอง …“ กุมภา แทบอยากกระโดดกอดร่างอวบอ้วนร่างนี้ด้วยความดีใจ เขาเคยเห็นว่าปลาวาฬเป็นคนดูแลเป็นเอกในทีวีบ้าง ตามคลิปบ้าง ยังคิดอยู่เลยว่าปลาวาฬก็เป็นแฟนคลับของเป็นเอกเหมือนกันกับน้องชายเขาแล้วปลาวาฬไปเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเป็นเอกได้ยังไง 

“ไม่ได้ครับ ของซื้อของขาย ผมซื้อดีกว่าครับ … “ปลาวาฬบอกด้วยความเกรงใจ 

“ไม่ต้อง … “กุมภาต้องหยุดพูดเมื่อเห็นเด็กชายมองมาที่ตัวเองเหมือนไม่พอใจแปลกๆ 

“แม่ครับ พ่อเอกบอกว่า ให้เรารีบกลับนะครับ … “ลูกชายพอเห็นแม่ยืนคุยกับพ่อค้านานเลยคิดว่า ไม่น่าไว้ใจแน่ๆเลยเข้าไปกอดขาอวบของแม่ไว้ทันที 

“ครับ น้องหนึ่งเลือกได้หรือยังลูก … “ปลาวาฬก้มลงไปถามลูกชายยิ้มๆ 

“ลูก !!! …”กุมภาทวนคำคนเดียวเบาๆ 

“น้องหนึ่งเลือกได้แล้วครับ นี่ครับๆ ของน้าเอี้ยง น้าตาล แล้วก็ของคุณย่าด้วยครับ …” ลูกชายชี้เค้กที่มีสีสันสวยงามในตู้โดยที่ไม่มองเลย แต่ตาคอยมองว่า พ่อค้าจะมาใกล้แม่ของเขาไหม เขาต้องดูแลแม่ตามที่พ่อเอกสั่งอย่างเคร่งครัด  

“น้องหนึ่งจะกินรสกาแฟเหรอครับ เด็กห้ามกินนะครับ เด็กกินไม่ค่อยดีนะเชื่อแม่ … “ปลาวาฬมองลูกชายแล้วส่ายหัวเลย ที่ทำตามคำสั่งของพ่อทุกอย่างจริงๆ 

“อุ๊ย !! แฮร่ๆ น้องหนึ่งจะกินเค้กชาตอบอรี่ครับ ที่สีสวยๆอ่ะ … “เงยหน้าขึ้นไปยิ้มประจบผู้เป็นแม่ที่ตัวเองโดนจับได้ 

“เอ่อคือ … “กุมภาพยายามจะแทรกถามให้ได้ แต่พอจะถามก็เห็นสายตาของเด็กที่ปลาวาฬเรียกว่าลูกมองมาด้วยความไม่พอใจทุกที 

“คุณกุมภาครับ ผมเอาเค้ก รสนี้ รสนี้ ๆๆครับ ทั้งหมดสิบชิ้นนะครับ …” ปลาวาฬหันไปสั่งยิ้มๆ แล้วชี้บอกตามที่ตัวเองต้องการ  

“ครับๆ … “กุมภา อยากจะบ้าตายเขาอยากจะจีบคนอ้วนๆคนนี้ทำไมดูมันยากจัง เขาก็ไม่ได้ชอบคนสวย คนหุ่นดีอะไรเลยนะ แต่ทำไมทุกครั้งต้องมีคนขัดขวาง แค่ลำพังตัวคนอ้วนคนเดียวเขาก็เข้าถึงยากแล้วยังจะมีคนอื่นมาขัดขวางอีก เฮ่อ !! รักแท้ต้องมีอุปสรรคจริงๆสินะ  

“ขอบคุณนะครับ … “ปลาวาฬรับของและจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว 

“พี่ปลาวาฬอ่ะ ผมว่าจะเลี้ยงก็ไม่ยอม ผมจะลดให้ก็ยังไม่ยอมอีก ถ้างั้นผมขอเบอร์ได้ไหมครับ ไม่งั้นพี่ปลาวาฬก็เอาเบอร์ผมไปก็ได้ เวลาอยากกินเค้กโทรมาสั่งได้ครับเดี๋ยวผมเอาไปส่งให้ … “กุมภากุมมือตัวเองไว้มองใบหน้าน่ารักของปลาวาฬอย่างมีความหวัง ว่าจะต้องได้อะไรสักอย่างบ้าง 

แม่ครับรีบกลับเถอะครับ คุณลุงครับ แม่ผมมีแฟนแล้วครับ พ่อหวงมากครับ …”พูดเสร็จก็จูงมือแม่ออกไปนอกร้านทันที  

“ขอโทษนะครับคุณกุมภา ถ้าวันไหนผมอยากกินผมจะแวะมาซื้อเองครับ …“ปลาวาฬได้แต่เดินตามลูกชายที่ดึงแขนออกไปนอกร้าน 

 

“น้องหนึ่งครับ ไม่น่ารักเลยนะครับที่ทำเมื่อกี้ น้องหนึ่งต้องยกมือไหว้ลาให้เรียบร้อย ก่อนที่จะออกมาจากร้าน ไม่ใช่ดึงมือแม่ออกมาแบบนั้น มันเสียมารยาทมากเลยรู้ไหมครับ …”พอขึ้นรถมาปลาวาฬก็สอนลูกชายเสียงนิ่ง  

“ขอโทษครับแม่อ้วน. …” ลูกชายทำหน้าหงอยๆยกมือขอโทษคนเป็นแม่ทันที 

“ไม่เป็นไรครับแต่คราวหน้า อย่าทำอีกนะ มันไม่น่ารักรู้ไหมครับ …” ปลาวาฬลูบหัวลูกชายเบาๆแล้วยิ้มให้ก่อนจะขับรถออกจากหน้าร้านไป 

……… 

 

“พี่ปลาวาฬสวัสดีครับ … “พอลงจากรถมา ก็เจอฝันดีที่มายืนยิ้มรอที่หน้าบ้านแล้ว 

“สวัสดีครับน้องฝันดีมาได้ไงครับ ไม่ไปเรียนเหรอ … “ปลาวาฬถามด้วยความแปลกใจที่เห็นเด็กน้อยหน้าตาสดใสมายืนยิ้มรอเขาแบบนี้ 

“ไปแล้วครับ อาจารย์ยกคลาส ผมเลยกลับมาบ้าน แล้วเจอพี่อรบอกว่าจะมากินส้มตำที่บ้านพี่เป็นเอกแล้วพี่ปลาวาฬจะเป็นคนตำผมเลยขอมากินด้วยครับ …“ฝันดีบอกยิ้มๆ 

“แล้วมานี้บอกคุณเจ้าคุณหรือยังครับ …“ 

“บอกแล้วครับ พี่เจ้าบอกว่าบ่ายๆค่อยไปที่โรงแรมก็ได้ …“ 

“งั้นเข้าบ้านกัน กินเค้กกันก่อน เที่ยงๆเราค่อยไปทำกินกันที่สวนนะ เอกเขาให้คนมาทำหลังคากันแดดให้ด้วยล่ะ …“ปลาวาฬหันมาบอกในขณะที่เดินนำเข้าบ้าน 

“เจอพี่เขาแล้วใช่ไหมคะน้องฝันดี … “แม่ของเป็นเอกเงยหน้าถามยิ้มๆ 

“ครับคุณป้า เดี๋ยวผมช่วยพับนะครับ สวยจังครับ …“ ฝันดีลงไปนั่งข้างๆแม่ของเป็นเอกแล้วหยิบชิ้นงานที่ทำเสร็จแล้วขึ้นมาดู 

“น้องฝันดีครับไปกินเค้กก่อนครับ แล้วค่อยมาทำ ทุกคนเลยนะครับผมซื้อมาให้ทุกคนเลยครับ … “ปลาวาฬมองหน้าทุกคนยิ้มๆ 

“คุณปลาวาฬคะ เมื่อกี้คุณเป็นเอกโทรมาค่ะ ถามว่าคุณปลาวาฬมาถึงหรือยัง พอดีคุณปลาวาฬอยู่หน้าบ้านกับน้องฝันดี คุณเป็นเอกเลยบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ แล้วก็วางสายไป … “ตาลเดินมาบอกแล้วก็เดินไปเอาจานมาใส่เค้กให้ทุกคน 

“ขอบคุณครับพี่ตาล …“ปลาวาฬรีบหยิบมือถือของตัวเองออกมาดูมีสายเข้าสองสายและข้อความสามข้อความของคนรักทั้งนั้น  

“ปลาวาฬ” :ถึงบ้านแล้วครับ “  

“อ่านแล้ว” 

“เป็นเอก” :ช้า “ 

“อ่านแล้ว” 

”ปลาวาฬ” :แวะซื้อเค้กครับ เอกเรียนเถอะ น้องฝันดีมากินข้าวเที่ยงด้วยวันนี้  

“อ่านแล้ว” 

”เป็นเอก”: ครับ “ 

”อ่านแล้ว” 

ปลาวาฬมองข้อความแล้ว ได้แต่ยิ้มให้กับคนขี้หวง นี้ถ้ารู้ว่าร้านเค้กนั้นเป็นของใคร คงได้อาละวาดแน่ๆ เขาคิดว่าเขาคงต้องบอก ดีกว่าให้รู้เองเดี๋ยวได้งอนหาว่าไม่รักอีก  

“เค้กอร่อยจังค่ะคุณปลาวาฬซื้อร้านที่เปิดใหม่ ที่ติดถนนใหญ่ทางขวามือใช่ไหมคะ …“ ตาลถามขึ้นเมื่อทั้งหมดหยุดพักมานั่งกินเค้กกัน 

“ครับ พี่ตาลรู้จักด้วยเหรอครับ … “ปลาวาฬเอ่ยถามขึ้น 

“ค่ะ ร้านนั้น มีคนหนึ่งที่เป็นแฟนคลับของคุณเป็นเอก เขาเคยเอามาให้ที่หน้าบ้านบ่อยๆเมื่อก่อนนี้ แต่พอคุณเป็นเอกบอกว่าอยากได้ความเป็นส่วนตัวบ้าง เขาเลยไม่ได้เอามาให้แล้วค่ะ ร้านนี้เป็นสาขาสองของเขานะค่ะ สาขาแรกขายดีมากๆ เลยเปิดเพิ่มค่ะ… “ตาลกินไปเล่าให้ฟังไป 

“พี่ตาลดูรู้เรื่องของเขาจังนะครับ …“ฝันดีเอ่ยขึ้นขำๆ 

“รู้สิคะ เขาบอกให้พี่ไปเอาเค้กมาให้คุณเป็นเอกกินบ่อยๆจนสนิทกัน แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ไปเอาแล้วค่ะ คุณเป็นเอกดุค่ะ ของซื้อของขายถ้าอยากกินก็ให้ซื้อเอาค่ะ …“ตาลเกาท้ายทอยตัวเองแก้เขิน 

“ แม่ครับน้องหนึ่งอยากออกไปถีบจักยานเล่นที่โน่นครับ …“ กินเสร็จปุบเด็กน้อยที่มีพลังเยอะก็อยากออกกำลังกายทันที  

“น้องหนึ่งไปกับพี่ครับ เราไปเล่นกัน พี่ปลาวาฬพับเหรียญกับคุณป้าเถอะครับ เดี๋ยวผมดูน้องหนึ่งให้เอง …“ฝันดีเสนอตัวขึ้นทันที เพราะเขารู้สึกถูกชะตาลูกชายของเป็นเอกกับปลาวาฬ ตอนรู้เรื่องทีแรกก็ตกใจเหมือนกันที่จู่ๆสองคนก็มีลูกกัน แต่พอได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างก็รู้สึกสงสารและอยากช่วยเลี้ยงบ้าง พอมีโอกาสเลยรีบเสนอตัวทันที 

“ครับ งั้นพี่รบกวนด้วยนะ … “ปลาวาฬบอกยิ้มๆ 

 

“เป็นไงบ้างวันนี้ น้องฝันดีทำไมถึงมากินข้าวที่บ้านได้ล่ะ … “พอเข้ามาในรถ เป็นเอกก็ถามขึ้น 

“เห็นบอกว่าวันนี้อาจารย์ยกคลาส และได้ยินแม่บ้านว่าจะมากินส้มตำที่บ้านเลยขอมากับเขาด้วยครับ … “ปลาวาฬตอบพร้อมขับรถไปด้วย  

”พ่อครับ วันนี้แม่ซื้อเค้กที่ร้านลุงสุดหล่อครับ เขาคุยกับแม่เยอะๆด้วย … “พอพ่อกับแม่หยุดคุยกันลูกชายสุดที่รักของเป็นเอกก็ฟ้องพ่อทันที  

“อ้วนนนน ลุงสุดหล่ออะไรครับ …“คนพ่อก็หันควับทันที จนปลาวาฬอดหัวเราะไม่ได้กับการกระทำของสองพ่อลูก 

“ฮ่าๆเอกไหนบอกว่าไว้ใจผมไง …“ปลาวาฬหันมาพูดหน้ายิ้มๆเพราะเขาอยากให้อีกคนมีสติว่ามันไม่ได้มีอะไรเลย แต่ดูเหมือนคนขี้หวงยังไงก็เป็นคนขี้หวงอยู่ดี  

“อ้วนนน บอกมาครับ … “เป็นเอกพูดเสียงนิ่ง  

“เอก ขากลับบ้านเรา เอกเห็นร้านเค้กที่เปิดใหม่ป่ะ … “ปลาวาฬหันมาถามอย่างใจเย็น 

“อ๋อ ร้านที่เปิดใหม่ร้านใหญ่ๆที่ขายกาแฟด้วยอ่ะนะ … “เป็นเอกพยักหน้ารับรู้ 

“วันนี้ ผมพึ่งแวะซื้อเค้กร้านนั้นครั้งแรกครับ …“ 

“แล้ว ?…” 

“เอกจำคนที่ชื่อกุมภาได้ป่ะ ?…” 

“กุมภา ? ใคร ?…” 

“วันที่ผมพาเอกไปดูร่างของเอกตอนที่เอกยังเข้าร่างตัวเองไม่ได้ไง ที่เขาบอกว่าจะขอจีบผมอ่ะ …” 

“ผมจำได้แล้ว อย่าบอกนะว่าเจอมันอีกอ่ะ … “เป็นเอกมองหน้าคนอ้วนหน้ามุ่ยทันที 

“เขาเป็นเจ้าของร้านเค้กร้านนั้น …“ 

“หื้มมม ต่อไปห้ามอ้วนซื้อเค้กร้านนั้นอีกนะ ไม่งัั้นมันกับผมมีเรื่องกันแน่ …“ เป็นเอกพูดเสียงนิ่ง 

“ครับไม่ไปแล้ว … “ปลาวาฬก็ไม่อยากมีปัญหาเหมือนกัน เพราะถึงยังไงคนขี้หวงก็คงเปลี่ยนตัวเองไม่ได้อยู่ดี ถ้าอยากกินคงให้พี่ตาลเป็นคนไปซื้ิอให้เพื่อตัดปัญหา 

“ดีมากครับเมีย น้องหนึ่งครับทำดีมากครับ … “บอกคนอ้วนเสร็จก็อารมณ์ดีขึ้นมา หันไปบอกลูกที่นั่งเบาะหลังเบาๆพร้อมกับยกนิ้วโป้งให้ด้วย 

“รถบังคับนะครับคุณพ่อ … “เด็กน้อยยิ้มดีใจที่พ่อชมแล้วแถมจะได้รถบังคับตามที่ตกลงกันไว้ด้วย 

“หึๆ …”ปลาวาฬมองกระจกหลังได้แต่ส่ายหัวให้กับสองคนพ่อลูก ที่ไม่รู้ไปแอบตกลงกันตอนไหน 

“แล้วเรื่องที่จะเล่นซีรี่ย์เรื่องต่อไปเอกว่าไง …“ปลาวาฬเอ่ยถามขึ้น 

“ก็บอกแล้วไงจะเล่นกับอ้วนคนเดียว … “เป็นเอกหันมาตอบหน้าตาเฉย 

“เอก อย่าพูดแบบนี้ อย่าเอาแต่ใจได้ไหม … “ปลาวาฬหันมาพูดเสียงนิ่งแล้วหันมองทางต่อ 

“อ้วนนนน ก็ผมไม่อยากเล่นกับคนเล็ก ผมตัดสินใจแล้ว …” 

“ตัดสินใจอะไร เอก …” 

“ทีแรก ผมจะรอให้เรียนจบแล้วผมจะออกจากวงการไปทำงานที่บริษัทจริงจัง แต่ผมว่าผมออกเลยดีกว่า งานแสดงมันได้เงินเยอะก็จริง แต่มันเอาเวลาของครอบครัวไปแทบจะหมดเลย แล้วผมก็จะจบสามปีครึ่งด้วย แล้วก็บวชตามที่แม่กับเมียต้องการไงครับ …“ 

“ออกจากวงการ !!! เอกแน่ใจนะ …” ปลาวาฬก็ตกใจเหมือนกันที่ได้ฟัง แต่พอคิดดูดีๆมันก็จริง มันเอาเวลาของครอบครัว เอาความเป็นส่วนตัวไปจนหมด  

“แล้วอีกอย่าง ลูกเมียกินเยอะขนาดนี้ผมก็อยากทำงานจริงจัง แล้วก็อยากให้เวลากับครอบครัวด้วย …“เป็นเอกหันมาพูดยิ้มๆแล้วสบตากับดวงตากลมโตที่หันมายิ้มให้พอดีด้วยความเข้าใจกันดี โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรก็เข้าใจกัน 

“ผมว่าก็ดีนะ แต่จริงๆแล้ว ก็แล้วแต่เอกแล้วกันผมยังไงก็ได้ …“ ปลาวาฬหันมายิ้มให้กำลังใจ 

“ขอบคุณครับเมียที่เข้าใจผม …” 

ความคิดเห็น