email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่34 รถบังคับนะครับคุณพ่อ

ชื่อตอน : ตอนที่34 รถบังคับนะครับคุณพ่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.พ. 2564 05:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่34 รถบังคับนะครับคุณพ่อ
แบบอักษร

“น้องหนึ่งอยากกินอะไรครับ เลือกเลย …” ปลาวาฬพาลูกชายแวะร้านเค้กที่เห็นว่าเปิดใหม่ข้างทาง เลยจะซื้อไปฝากทุกคนที่บ้าน ที่ตอนนี้กำลังทำเหรียญโยนทานกันอยู่

“สวัสดีครับคุณลูกค้า เชิญเลือกได้ตามสบายเลยครับ พี่ปลาวาฬ!!! … “กุมภาแทบจะวิ่งออกมาจากเค้าเตอร์เลย เมื่อเห็นคนที่เขาบอกว่าจะจีบ นี่มันก็ผ่านมาเป็นเดือนกว่าแล้ว เขายังไม่เคยลืมใบหน้าที่หน้ารักนี้ได้เลย

“อ้าว สวัสดีดีครับคุณกุมภา นี่ร้านเค้กของคุณเหรอครับ … “ปลาวาฬทักขึ้นด้วยความแปลกใจ ไม่คิดว่าจะเจอกันอีก

“ครับ พี่ปลาวาฬเลือกเลยครับผมเลี้ยงเอง … “กุมภา แทบอยากกระโดดกอดร่างอวบอ้วนร่างนี้ด้วยความดีใจ เขาเคยเห็นว่าปลาวาฬเป็นคนดูแลเป็นเอกในทีวีบ้าง ตามคลิปบ้าง ยังคิดอยู่เลยว่าปลาวาฬก็เป็นแฟนคลับของเป็นเอกเหมือนกันกับน้องชายเขาแล้วปลาวาฬไปเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเป็นเอกได้ยังไง

“ไม่ได้ครับ ของซื้อของขาย ผมซื้อดีกว่าครับ … “ปลาวาฬบอกด้วยความเกรงใจ

“ไม่ต้อง … “กุมภาต้องหยุดพูดเมื่อเห็นเด็กชายมองมาที่ตัวเองเหมือนไม่พอใจแปลกๆ

“แม่ครับ พ่อเอกบอกว่า ให้เรารีบกลับนะครับ … “น้องหนึ่งพอเห็นแม่ยืนคุยกับพ่อค้านานเลยคิดว่า ไม่น่าไว้ใจแน่ๆ เลยเข้าไปกอดขาอวบของแม่ไว้ทันที

“ครับ น้องหนึ่งเลือกได้หรือยังลูก … “ปลาวาฬก้มลงไปถามลูกชายยิ้มๆ

“ลูก!!! …” กุมภาทวนคำที่คนอ้วนพูดคนเดียวเบาๆ

“น้องหนึ่งเลือกได้แล้วครับ นี่ครับๆ ของน้าเอี้ยง น้าตาล แล้วก็ของคุณย่าด้วยครับ …” ลูกชายชี้เค้กที่มีสีสันสวยงามในตู้โดยที่ไม่มองเลย แต่ตาคอยมองว่า พ่อค้าจะมาใกล้แม่ของเขาไหม เขาต้องดูแลแม่ตามที่พ่อเอกสั่งอย่างเคร่งครัด

“น้องหนึ่งจะกินรสกาแฟเหรอครับ เด็กห้ามกินนะครับ เด็กกินไม่ค่อยดีนะเชื่อแม่ … “ปลาวาฬมองลูกชายแล้วส่ายหัวเลย ที่ทำตามคำสั่งของพ่อทุกอย่างจริงๆ

“อุ๊ย!! แฮร่ๆ น้องหนึ่งจะกินเค้กชาตอบอรี่ครับ ที่สีสวยๆ อ่ะ … “น้องหนึ่งเงยหน้าขึ้นไปยิ้มประจบผู้เป็นแม่ที่ตัวเองโดนจับได้

“เอ่อคือ … “กุมภาพยายามจะแทรกถามให้ได้ แต่พอจะถามก็เห็นสายตาของเด็กที่ปลาวาฬเรียกว่าลูกมองมาด้วยความไม่พอใจทุกที

“คุณกุมภาครับ ผมเอาเค้ก รสนี้ รสนี้ ๆๆ ครับ ทั้งหมดสิบชิ้นนะครับ …” ปลาวาฬหันไปสั่งยิ้มๆ แล้วชี้บอกตามที่ตัวเองต้องการ

“ครับๆ … “กุมภา อยากจะบ้าตายเขาอยากจะจีบคนอ้วนๆ คนนี้ทำไมดูมันยากจัง เขาก็ไม่ได้ชอบคนสวย คนหล่อ คนหุ่นดีอะไรเลยนะ แต่ทำไมทุกครั้งต้องมีคนขัดขวาง แค่ลำพังตัวคนอ้วนคนเดียวเขาก็เข้าถึงยากแล้วยังจะมีคนอื่นมาขัดขวางอีก เฮ่อ!! รักแท้ต้องมีอุปสรรคจริงๆ สินะ

“ขอบคุณนะครับ … “ปลาวาฬรับของและจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว

“พี่ปลาวาฬอ่ะ ผมว่าจะเลี้ยงก็ไม่ยอม ผมจะลดให้ก็ยังไม่ยอมอีก ถ้างั้นผมขอเบอร์ได้ไหมครับ ไม่งั้นพี่ปลาวาฬก็เอาเบอร์ผมไปก็ได้ เวลาอยากกินเค้กโทรมาสั่งได้ครับเดี๋ยวผมเอาไปส่งให้ … “กุมภากุมมือตัวเองไว้ เขามองใบหน้าน่ารักของปลาวาฬอย่างมีความหวัง ว่าจะต้องได้อะไรสักอย่างบ้าง

แม่ครับรีบกลับเถอะครับ คุณลุงครับ แม่ผมมีแฟนแล้วครับ พ่อหวงมากครับ …” น้องพูดเสร็จก็จูงมือแม่ออกไปนอกร้านทันที

“ขอโทษนะครับคุณกุมภา ถ้าวันไหนผมอยากกินผมจะแวะมาซื้อเองครับ … “ปลาวาฬหันมาบอกกุมภาแล้วก็ได้แต่เดินตามลูกชายที่ดึงแขนออกไปนอกร้าน

 

“น้องหนึ่งครับ ไม่น่ารักเลยนะครับที่ทำเมื่อกี้ น้องหนึ่งต้องยกมือไหว้ลาให้เรียบร้อย ก่อนที่จะออกมาจากร้าน ไม่ใช่ดึงมือแม่ออกมาแบบนั้น มันเสียมารยาทมากเลยรู้ไหมครับ …” พอขึ้นรถมาปลาวาฬก็สอนลูกชายเสียงนิ่ง

“ขอโทษครับแม่อ้วน. …” ลูกชายทำหน้าหงอยๆ ยกมือขอโทษคนเป็นแม่ทันที

“ไม่เป็นไรครับแต่คราวหน้า อย่าทำอีกนะ มันไม่น่ารักรู้ไหมครับ …” ปลาวาฬลูบหัวลูกชายเบาๆ แล้วยิ้มให้ก่อนจะขับรถออกจากหน้าร้านไป

………

 

“พี่ปลาวาฬสวัสดีครับ … “พอลงจากรถมา ก็เจอฝันดีที่มายืนยิ้มรออยู่ที่หน้าบ้านแล้ว

“สวัสดีครับน้องฝันดีมาได้ยังไงครับ ไม่ไปเรียนเหรอ … “ปลาวาฬถามด้วยความแปลกใจที่เห็นเด็กน้อยหน้าตาสดใสมายืนยิ้มรอเขาแบบนี้

“ไปแล้วครับ อาจารย์ยกคลาส ผมเลยกลับมาบ้าน แล้วเจอพี่อรบอกว่าจะมากินส้มตำที่บ้านพี่เป็นเอกแล้วพี่ปลาวาฬจะเป็นคนตำผมเลยขอมากินด้วยครับ … “ฝันดีบอกยิ้มๆ

“หึๆ แล้วมานี้บอกคุณเจ้าคุณหรือยังครับ …”ปลาวาฬถามขึ้นยิ้มๆ

“บอกแล้วครับ พี่เจ้าบอกว่าบ่ายๆ ค่อยไปที่โรงแรมก็ได้ …”ฝันดีตอบพร้อมกับเดินเข้าไปหาน้องหนึ่ง เมื่อน้องหนึ่งยกมือไหว้เขาตามที่แม่บอก

“งั้นเข้าบ้านกัน กินเค้กกันก่อน เที่ยงๆ เราค่อยไปตำส้มตำกินกันที่สวนนะ เอกเขาให้คนมาทำหลังคากันแดดให้ด้วยล่ะ … “ปลาวาฬหันมาบอกในขณะที่เดินนำเข้าบ้าน

“เจอพี่ปลาวาฬแล้วใช่ไหมคะน้องฝันดี … “แม่ของเป็นเอกเงยหน้าขึ้นมาถามฝันดียิ้มๆ

“ครับคุณป้า เดี๋ยวผมช่วยพับนะครับ สวยจังครับ … “ฝันดีลงไปนั่งข้างๆ แม่ของเป็นเอกแล้วหยิบชิ้นงานที่ทำเสร็จแล้วขึ้นมาดู

“น้องฝันดีครับไปกินเค้กก่อนครับ แล้วค่อยมาทำ ทุกคนเลยนะครับผมซื้อมาให้ทุกคนเลยครับ … “ปลาวาฬมองหน้าทุกคนยิ้มๆ

“คุณปลาวาฬคะ เมื่อกี้คุณเป็นเอกโทรมาค่ะ ถามว่าคุณปลาวาฬมาถึงหรือยัง พอดีคุณปลาวาฬอยู่หน้าบ้านกับน้องฝันดี คุณเป็นเอกเลยบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ แล้วก็วางสายไป … “ตาลเดินมาบอกแล้วก็เดินไปเอาจานมาใส่เค้กให้ทุกคน

“ขอบคุณครับพี่ตาล … “ปลาวาฬรีบหยิบมือถือของตัวเองออกมาดูมีสายเข้าสองสายและข้อความสามข้อความของคนรักทั้งนั้น

“ปลาวาฬ” :ถึงบ้านแล้วครับ “

“อ่านแล้ว”

“เป็นเอก” :ช้า “

“อ่านแล้ว”

” ปลาวาฬ” :แวะซื้อเค้กครับ เอกเรียนเถอะ น้องฝันดีมากินข้าวเที่ยงด้วยวันนี้

“อ่านแล้ว”

” เป็นเอก” : ครับ “

” อ่านแล้ว”

ปลาวาฬมองข้อความแล้ว ได้แต่ยิ้มให้กับคนขี้หวง นี่ถ้ารู้ว่าร้านเค้กร้านนั้นเป็นของใคร คงได้อาละวาดแน่ๆ เขาคิดว่าเขาคงต้องบอก ดีกว่าให้รู้เองเดี๋ยวได้งอนหาว่าไม่รักอีก

“เค้กอร่อยจังค่ะคุณปลาวาฬซื้อร้านที่เปิดใหม่ ที่ติดถนนใหญ่ทางขวามือใช่ไหมคะ … “ตาลถามขึ้นเมื่อทั้งหมดหยุดพักมานั่งกินเค้กกัน

“ครับ พี่ตาลรู้จักด้วยเหรอครับ … “ปลาวาฬเอ่ยถามขึ้น

“ค่ะ ร้านนั้น มีคนหนึ่งที่เป็นแฟนคลับของคุณเป็นเอก เขาเคยเอามาให้ที่หน้าบ้านบ่อยๆ เมื่อก่อนนี้ แต่พอคุณเป็นเอกบอกว่าอยากได้ความเป็นส่วนตัวบ้าง เขาเลยไม่ได้เอามาให้แล้วค่ะ ร้านนี้เป็นสาขาสองของเขานะค่ะ สาขาแรกขายดีมากๆ เลยเปิดเพิ่มค่ะ… “ตาลกินไปเล่าให้ฟังไป

“พี่ตาลดูรู้เรื่องของเขาจังนะครับ … “ฝันดีเอ่ยขึ้นขำๆพร้อมกับป้อนเค้กให้น้องหนึ่งไปด้วย

“รู้สิคะ เขาบอกให้พี่ไปเอาเค้กมาให้คุณเป็นเอกกินบ่อยๆ จนสนิทกัน แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ไปเอาแล้วค่ะ คุณเป็นเอกดุค่ะ ของซื้อของขายถ้าอยากกินก็ให้ซื้อเอาค่ะ … “ตาลเกาท้ายทอยตัวเองแก้เขิน

“แม่ครับน้องหนึ่งอยากออกไปถีบจักยานเล่นที่โน่นครับ … “กินเสร็จปุบเด็กน้อยที่มีพลังเยอะก็อยากออกกำลังกายทันที

“น้องหนึ่งไปกับพี่ครับ เราไปเล่นกัน พี่ปลาวาฬพับเหรียญกับคุณป้าเถอะครับ เดี๋ยวผมดูน้องหนึ่งให้เอง … “ฝันดีเสนอตัวขึ้นทันที เพราะเขารู้สึกถูกชะตาลูกชายของเป็นเอกกับปลาวาฬ ตอนรู้เรื่องทีแรกก็ตกใจเหมือนกันที่จู่ๆ สองคนก็มีลูกกัน แต่พอได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างก็รู้สึกสงสารและอยากช่วยเลี้ยงบ้าง พอมีโอกาสเลยรีบเสนอตัวทันที

“ครับ งั้นพี่รบกวนด้วยนะ … “ปลาวาฬบอกยิ้มๆ

 

“เป็นไงบ้างวันนี้ น้องฝันดีทำไมถึงมากินข้าวที่บ้านได้ล่ะ … “พอเข้ามาในรถ เป็นเอกก็ถามขึ้น

“เห็นบอกว่าวันนี้อาจารย์ยกคลาส และได้ยินแม่บ้านว่าจะมากินส้มตำที่บ้านเลยขอมากับเขาด้วยครับ … “ปลาวาฬตอบพร้อมขับรถไปด้วย

” พ่อครับ วันนี้แม่ซื้อเค้กที่ร้านลุงสุดหล่อครับ เขาคุยกับแม่เยอะๆ ด้วย … “พอพ่อกับแม่หยุดคุยกันลูกชายสุดที่รักของเป็นเอกก็ฟ้องพ่อทันที

“อ้วนนนน ลุงสุดหล่ออะไรครับ … “คนพ่อก็หันขวับทันที จนปลาวาฬอดหัวเราะไม่ได้กับการกระทำของสองพ่อลูก

“ฮ่าๆ เอกไหนบอกว่าไว้ใจผมไง … “ปลาวาฬหันมาพูดยิ้มๆ เขาอยากให้อีกคนมีสติว่ามันไม่ได้มีอะไรเลย แต่ดูเหมือนคนขี้หวงยังไงก็เป็นคนขี้หวงอยู่ดี

“อ้วนนน บอกมาครับ … “เป็นเอกพูดเสียงนิ่ง

“เอก ขากลับบ้านเรา เอกเห็นร้านเค้กที่เปิดใหม่ป่ะ … “ปลาวาฬหันมาถามอย่างใจเย็น

“อ๋อ ร้านที่เปิดใหม่ร้านใหญ่ๆ ที่ขายกาแฟด้วยอ่ะนะ … “เป็นเอกพยักหน้ารับรู้

“วันนี้ ผมพึ่งแวะซื้อเค้กร้านนั้นครั้งแรกครับ …”

“แล้ว? …”

“เอกจำคนที่ชื่อกุมภาได้ป่ะ? …”

“กุมภา? ใคร? …”เป็นเอกคิ้วขมวดขึ้นมาทันที

“วันที่ผมพาเอกไปดูร่างของเอกตอนที่เอกยังเข้าร่างตัวเองไม่ได้ไง ที่เขาบอกว่าจะขอจีบผมอ่ะ …”

“ผมจำได้แล้ว อย่าบอกนะว่าเจอมันอีกอ่ะ … “เป็นเอกมองหน้าคนอ้วนหน้ามุ่ยทันที

“เขาเป็นเจ้าของร้านเค้กร้านนั้น …”

“หื้มมม ต่อไปห้ามอ้วนซื้อเค้กร้านนั้นอีกนะ ไม่งั้นมันกับผมมีเรื่องกันแน่ … “เป็นเอกพูดเสียงนิ่ง

“ครับไม่ไปแล้ว … “ปลาวาฬก็ไม่อยากมีปัญหาเหมือนกัน เพราะถึงยังไงคนขี้หวงก็คงเปลี่ยนตัวเองไม่ได้อยู่ดี ถ้าอยากกินคงให้พี่ตาลเป็นคนไปซื้อให้เพื่อตัดปัญหา

“ดีมากครับเมีย น้องหนึ่งครับทำดีมากครับ … “เป็นเอกบอกคนอ้วนเสร็จก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันทีเพราะคนอ้วนยอมทำตามที่เขาขอ เขาหันไปบอกลูกชายที่นั่งเบาะหลังเบาๆ พร้อมกับยกนิ้วโป้งให้ด้วย

“รถบังคับนะครับพ่อเอก  … “เด็กน้อยยิ้มดีใจที่พ่อชมแล้วแถมจะได้รถบังคับตามที่ตกลงกันไว้ด้วย

“หึๆ …” ปลาวาฬมองกระจกหลังได้แต่ส่ายหัวให้กับสองคนพ่อลูก ที่ไม่รู้ไปแอบตกลงกันตอนไหน

“แล้วเรื่องที่จะเล่นซีรี่ย์เรื่องต่อไปเอกว่าไง … “ปลาวาฬเอ่ยถามขึ้น

“ก็บอกแล้วไงจะเล่นกับอ้วนคนเดียว … “เป็นเอกหันมาตอบหน้าตาเฉย

“เอก อย่าพูดแบบนี้ อย่าเอาแต่ใจได้ไหม … “ปลาวาฬหันมาสบตากับเป็นเอกแล้วพูดเสียงนิ่งก่อนที่จะหันมองทางต่อ

“อ้วนนนน ก็ผมไม่อยากเล่นกับคนเล็ก ผมตัดสินใจแล้ว …”เป็นเอกพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงที่จริงจัง

“ตัดสินใจอะไร เอก …”ปลาวาฬถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นความจริงจังในแววตาของเป็นเอก

“ทีแรก ผมจะรอให้เรียนจบแล้วผมจะออกจากวงการไปทำงานที่บริษัทอย่างจริงจัง แต่ผมว่าผมออกเลยดีกว่า งานแสดงมันได้เงินเยอะก็จริง แต่มันก็เอาเวลาของครอบครัวไปแทบจะหมดเลย ผมอยากจะจบให้ได้ในสามปีครึ่งด้วย แล้วก็บวชตามที่แม่กับเมียต้องการไงครับ …”

“ออกจากวงการ !!! เอกแน่ใจนะ …” ปลาวาฬก็ตกใจเหมือนกันที่ได้ฟัง แต่พอคิดดูดีๆ มันก็จริง มันเอาเวลาของครอบครัว เอาความเป็นส่วนตัวไปจนหมด

“แล้วอีกอย่าง ลูกเมียกินเยอะขนาดนี้ผมก็อยากทำงานจริงจัง แล้วก็อยากให้เวลากับครอบครัวด้วย … “เป็นเอกหันมาพูดยิ้มๆ แล้วสบตากับดวงตากลมโตที่หันมายิ้มให้พอดีด้วยความเข้าใจกันดี โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรก็เข้าใจกัน

“ผมว่าก็ดีนะ แต่จริงๆ แล้ว ก็แล้วแต่เอกแล้วกันผมยังไงก็ได้ … “ปลาวาฬหันมายิ้มให้กำลังใจ

“ขอบคุณครับเมียที่เข้าใจผม …”

ความคิดเห็น