pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 19

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 04 มี.ค. 2559 01:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 19
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 19

 

ก๊อกๆๆ

เป้ผงกหัวขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงเคาะประตูห้องร่างสูงรีบลุกไปเปิดประตูต้องเป็นพี่เซียต้องใช่ๆแน่ๆเมื่อกี้พี่เซียบอกว่ากำลังกลับแล้วภาพตรงหน้าก็เหมือนฝันเมื่อเขาเปิดประตูออกไปเจอเซียจริงๆแขนแกร่งทั้งสองดึงร่างเล็กไปกอดแน่นเซียนิ่งไปนิดเมื่อรู้สึกถึงความเป็นห่วงที่ฉายชัดในอ้อมกอดแน่นๆนี้แขนเรียวยกขึ้นตบหลังของเป้เบาๆ

เข้าห้องได้รึยังฉันเมื่อยเซียพูดขำๆเป้จึงผละออกแต่จับมือของเซียเอาไว้แน่นปิดประตูเป้ดันให้เซียนั่งลงบนโซฟาก่อนจะโน้มตัวคร่อม

รู้มั้ยว่าผมเป็นห่วงขนาดไหนเป้ว่าก่อนจะกดริมฝีปากลงใส่ริมฝีปากเรียวบางที่อ้ารับสัมผัสลิ้นร้อนเกี่ยวพันลิ้นของเซียอย่างแรงและเร่าร้อน

อืม....เป้หยุดก่อนเป้ถอนหายใจแบบเสียดายนิดๆแล้วผละออกมาแค่หน่อยนึงหน่อยนึงจริงๆ

เมื่อกลางวันพูดอะไรไว้...มันจะได้ชินไงพี่เซียจะได้ไม่เจ็บเป้ทำหน้าจริงจังแต่เซียกลอกตาไปมายังจะจำได้อีกแน่ะร่างบางลุกขึ้นเดินไปเทน้ำมาดื่มก่อนจะเดินเข้าห้องเป้ทำหน้าเหลอหลาอะไรของพี่เซียวะร่างสูงลุกเดินเข้าไปในห้องนอนของเซียเห็นเจ้าของห้องถือเสื้อผ้าและผ้าขนหนูจะออกมาอีกรอบ

พี่เซียเป้ซุกหน้าเข้ากับไหล่ของเซียอ้อนๆเซียหัวเราะออกมาเบาๆแล้วขยี้หัวทุยของแฟนก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ

เหนียวตัวขออาบน้ำก่อนแล้วกันเซียพูดตอนอยู่ในห้องน้ำเป้ถอนหายใจแล้วระบายยิ้มไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วเขาดีใจแค่ไหนตอนเห็นพี่เซียยืนอยู่หน้าห้อง เป้นั่งรอไปพลางกดโทรศัพท์เล่นคุยกับเพื่อนบ้าง จนกระทั่งเซียเดินกลับเข้าไปในห้องนอนแล้วก็....ไม่ออกมาเลย

เป้เดินไปที่ประตูห้องหมุดลูกบิดและ....เฮ้ย! ล็อค

ก๊อกๆๆๆ

พี่เซีย.....ล็อคห้องทำไมค้าบ....”เซียที่นอนอยู่ในห้องหัวเราะแล้วซุกหน้าลงกับหมอนเขาจำได้นะว่าเมื่อตอนกลางวันสัญญาอะไรไว้กับเป้แต่...เรื่องอะไรล่ะเจ็บจะตายนอนอยู่แบบนี้รอให้หมดวันจะได้มีข้ออ้างทว่า...เซียไม่รู้ว่าไอ้เป้มันมีวิชามารแค่ใช้ลวดเหล็กสักสองเส้นการจะเข้าห้องก็ไม่ยาก

คลิ๊ก

ประตูเปิดออกพร้อมกับเป้ที่เดินเข้ามาเซียนอนตะแคงอยู่บนเตียงใบหน้าสวยซุกอยู่กับหมอนกำลังจะหลับสนิท

ฟอด~

เป้หอมซอกคอเขาดังฟอดจนเซียสะดุ้งตื่นร่างบางพลิกตัวนอนหงายแล้วยกมือดันไหล่กว้าง

เข้ามาได้ไงเซียถามเสียงเรียงคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเขาว่าเขาล็อคห้องแล้วนะ

ผมเก่งหึหึเป้พูดน่าหมั่นไส้พลางยักคิ้วก่อนจะฉกจูบริมฝีปากบาง เซียดันอกแกร่งแต่สุดท้ายก็ยอมให้จูบโดยดี

อึก...อืม....”เซียครางรับและยกแขนข้างหนึ่งกอดคอของเป้ให้ขยับมาใกล้รับสัมผัสของเขาให้แน่นแน่นขึ้นต้อนกันไปมาจนเซียรู้สึกอากาศหายใจค่อยๆหมดไปจึงผละริมฝีปากออกมารับอากาศเป้จึงเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นคอขาวๆแทนเสียงดูดจ๊วบจ๊าบทำเอารู้สึกหวิวๆและหน้าแดงด้วยความอาย

เป้เซียคิดไปเองรึเปล่าว่าเสียงของเขามันกระเส่าแปลกๆ

ครับเป้ตอบแต่ปากยังคงจูบซับขึ้นมาที่คางและไปกัดหูเขาเบาๆมือหนาก็เลิกเสื้อของคนตรงหน้าขึ้นก่อนจะลูบแผ่นท้องไล้ลงมาที่ท้องน้อย

อ๊ะ...อือ...ไม่เข้าได้มั้ย...อืม....นะเซียหายใจแรงแค่โดนเป้ปั่นแค่นี้อารมณ์เขาก็ขึ้นแล้วรึไงเป้หัวเราะแล้วอุ้มเซียขึ้นแนบอกเดินเข้าห้องตัวเองวางร่างบางลงเบาๆแล้วถอดเสื้อตัวเองก่อนจะลงมาคร่อมคนตัวเล็ก

เกิดอะไรขึ้นพี่เซียเป้ถามเพื่อเลี่ยงคำตอบแล้วอ้าปากครอบยอดอกผ่านเสื้อสีเข้มที่เซียใส่อยู่ลิ้นหนากดก่อนจะกัดแล้วดึงขึ้นเบาๆ

อึ๊.....เดี๋ยว....เดี๋ยวค่อยเล่าฉันอ๊ะ....ถามนายก่อนฮื้อ...”เมื่อคำตอบไม่โดนใจเป้จึงดึงเสื้อของเซียออกแล้วครอบครองยอดอกสีหวานแบบที่ไร้สิ่งกั้นใดๆ

ไม่เอาพี่ตอบก่อนสิเป้เร่งเร้าแต่....คนมันเสียวจะให้พูดยังไง!

อื้อ....”เป้ดึงกางเกงที่ถอดง่ายกว่าครั้งที่แล้วออกก่อนจะลากลิ้นไปที่แผ่นท้องแล้วคาบขอบชั้นในก่อนจะดึงลงเผยให้เห็นส่วนอ่อนไหวที่แข็งชันชูขึ้นมาเซียกัดปากขณะที่เป้มองแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ใบหน้าสวยแดงแปร๊ดในเมื่อไฟในห้องสว่างโร่แบบนั้นแล้วเขายังมานอนอ้าขาให้เป้มันมองเขาด้วยสายตาจะกินแบบนี้ขาเรียวหุบเข้าหากันทว่าเป้แยกออกแล้วหัวเราะในลำคอ

จุ๊บ

เป้จูบที่ขาด้านในแล้วดูดเบาๆขยับเลื่อนขึ้นหาส่วนอ่อนไหวที่มีน้ำซึมอยู่ปลายยอด

อ๊ะ....อ่าห์....เป้....ฮื้อ....อาห์....”เซียจิกผ้าปูที่นอนเมื่อโพรงปากอุ่นกำลังกลืนกายของเขาเข้าไปเป้ห่อปากแล้วดูดส่วนยอดที่สั่นระริกก่อนจะลากลิ้นไปตามความยาวแล้วเลียไปทั่วร่างบางสั่นและบิดตัวเร่าเซียเกร็งตัวในชีวิตนี้เขาไม่คิดว่าจะมีใครมาทำแบบนี้ให้เขาไม่คิดเลย

ซี๊ด....อา....”เซียครางแล้วจิกที่นอนแรงขึ้นเขากำลังจะถึง

เป้....ฮึ....อะ....หยุด....พอแล้ว....อือ....อ๊า...”เซียร้องออกมาครั้งสุดท้ายพร้อมกับปล่อยของเหลวออกมาเข้าปากเป้เป้กลืนอย่างไม่นึกแล้วเกียจแล้วยันกายขึ้นนอนทาบเซียหอบหายใจแล้วมองใบหน้าหล่อที่มีน้ำรับเลอะอยู่มุมปากแขนเรียวโอบรอบคอของเป้แล้วยืดหน้าไปจูบ

ผมเข้าได้มั้ยเป้ถามหลังจากที่เซียผละริมฝีปากออกมาเซียส่ายหน้าไปมา เป้ยิ้มแล้วเอื้อมมือไปรื้อหาของในลิ้นชัก ได้ของมาสองอย่าง เซียเบิกตากว้างเมื่อเห็นของในมือของเป้ ถุงยางและเจลหล่อลื่น ไปซื้อมาตอนไหน!

ไม่ๆๆอ๊ะ....ไม่เอาถามว่าเป้มันสนใจคำปฏิเสธมั้ย?

พี่จะได้ไม่เหนอะตัวเนอะตอบเลยว่าไม่ เป้ใส่ถุงยางแล้วบีบเจลใส่ช่องรัก ความเย็นทำให้เซียชักเท้าขยับหนี แต่เป้ดึงเอาไว้ เป้โน้มตัวขึ้นไปจูบเซีย ก่อนจะสอดนิ้วกลางเข้าไปในช่องแคบๆ

อ๊ะ....ไม่....เจ็บเซียส่งเสียงและขมิบตอดรับนิ้วเรียวที่สอดเข้าไปเป้ครางแล้วกดนิ้วย้ำเซียบิดตัวแล้วเชิดหน้าขึ้นส่งเสียงครางเสียวเป้รั้งเอวเล็กเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหนแล้วเขาก็ขยับนิ้วให้เซียชินก่อนจะเพิ่มนิ้วเข้ามาเป็นสาม

อ๊ะ...อ๊า....เป้...อะ...ไม่....มัน....ฮื้อ...ไม่เอานะ...ไม่เอา...มันเจ็บ...เจ็บเซียพูดอะไรที่ไม่ได้ศัพท์แล้วดึงเป้เข้าไปจูบอีกรอบเป้ดึงนิ้วออกและสอดส่วนที่แข็งขึนพร้อมเต็มที่เข้าไปแทนความคับใหญ่แสนอึดอัดทำให้ใบหน้าหวานเหยเกและเริ่มต่อต้านเพราะมันเจ็บกว่านิ้วเป้ล็อคเอวของเซียเอาไว้แน่นเพราะคิดไว้อยู่แล้วว่าเซียจะต้องดันหนี

พี่เซีย....อยู่เฉยๆก่อน....เดี๋ยวผมทำแรงเป้ว่าเสียงหอบเขาเองก็ต่อสู่กับความต้องการของตัวเองอยู่เหมือนกัน ก็แหม่ ร่างขาวๆ บิดไปมา ร้องไห้ด้วย กัดปาก ร้องว่าไม่ๆๆ เจ็บๆ โอ๊ย...ตายแล้ว ไอ้เป้ใจจะขาด

เจ็บ....อ๊ะห์....อย่า....พอ....ไม่เอาแล้ว....อือ...”เซียสะบัดหน้าไปมาเป้กอดร่างบางเอาไว้แน่นเซียเองก็กอดเขาเหมือนกันดวงตากลมช้อนตามองทำเอาใจอ่อนยวบ มือข้างหนึ่งก็คอยกอดร่างเล็กเอาไว้อีกข้างก็ช่วยปรนเปรอเจ้าหญิงของเขาเหมือนกัน

เอาออก....นะ....อ๊ะเป้....อื้อเป้กระทั้นกายเข้าไปเห็นหน้าแบบนั้นใครจะอดใจไหววะปากแดงๆตาเยิ้มสั่นๆเหี้ยเอ้ย!

โอ๊ย....พี่เซียเป้ร้องลั่นเมื่อเซียกัดไหล่เขาอย่างแรงขณะที่เป้เร่งจังหวะเซียร้องทั้งที่กัดอยู่อย่างนั่นร่างบางไหวไปตามแรงของเป้น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความเจ็บแต่ความเจ็บนั้นก็ถูกความเสียวซ่านมาแทนที่จนเซียต้องขูดข่วนของหลังเป้เป็นที่ระบายบางทีเขาก็คิดนะว่าพี่เซียแม่งซาดิสม์อยู่นิดๆ

ซี๊ด....อ่าห์....ใกล้แล้วที่เซียเป้ว่าแล้วเร่งตัวให้เร็วก่อนจะปล่อยออกมาใส่ในถุงยางทว่าเซียเองก็ปล่อยออกมาอีกรอบเต็มท้องเขาเลย

ฮ้า....ฮ้า....”เซียหอบหายใจทางปากปล่อยน้ำหนักใส่เป้ที่ค่อยๆดึงตัวเองออกมาดึงถุงยางออกแล้วหยิบทิชชู่เช็ดน้ำที่เลอะให้

เห็นมั้ยพี่เซียไม่เจ็บเป้หัวเราะเมื่อเห็นสายตาที่เซียตวัดมาคาดโทษเป้ก้มไปจูบขมับของเซียแล้วล้มตัวนอนกอดเอวเล็กจมูกโด่งไล้ไหล่ลาดไปมาจนเซียจั๊กจี้ขยับหนีก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นๆ

เจ็บ

----------------------------------------------------------------

เซียตื่นมาช้ากว่าเป้ที่ไปมหาวิทยาลัยแล้วไม่นานรู้สึกเจ็บเสียดที่ก้นบ้างแต่ก็น้อยกว่าครั้งแรกทำกิจวัตรเหมือนเดิมน่าเบื่อเขาเลยตัดสินใจออกจากห้องเดินมาเรื่อยเปื่อยเลยนั่งรถเมล์ออกมาไม่บ่อยนักที่เซียจะนั่งรถเมล์ส่วนเขามักจะพารถมอเตอร์ไซด์คู่ใจไปด้วยเพราะมันเดินทางสะดวก

เซียตั้งใจว่าจะไปนั่งเล่นนั่งทำงานที่สวนสาธารณะอาจจะได้เจอเด็กๆด้วยทว่านั่งรถเมล์เลยป้ายแล้วอีกสองป้ายคือมหาวิทยาลัยที่เป้เรียนเขาก็เลยตัดสินใจลงเข้าไปเซอร์ไพรส์ซะหน่อยคงไม่เป็นไรทว่า....มหาวิทยาลัยก็ไม่ใช่เล็กๆเขาเองก็ลืมคิดไปเซียเดินเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยท่ามกลางสายตาของนักศึกษาที่เดินผ่านไปมาอาจจะเป็นเพราะสีผมที่เด่นของเขาด้วยล่ะจะว่าไปผมก็ยาวและเบื่อสีแล้วด้วยเขาอยากทำผมใหม่

เซียเดินไปเรื่อยๆไม่รู้หรอกว่าเป้อยู่ไหนถ้าเจอคนที่รู้จักก็ดีแต่ถ้าอีกห้านาทีเดินไปเรื่อยๆไม่เจอเขาจะกลับล่ะ

พี่เซียเสียงเรียกอย่างสดใสทำให้เซียหันไปทางต้นเสียงเขาจำเสียงนี้ได้และก็จริงๆเมื่อบัสวิ่งเข้ามาหาพร้อมกับถุงขนมและน้ำในมือ

มาหาเป้เหรอครับบัสถามแล้วยิ้มให้เซียยิ้มตอบ

ก็ไม่ได้ตั้งใจมาหรอกแค่เบื่อๆ

ผมพาไปนะพวกเป้กำลังเล่นบาสกันอยู่เลิกคลาสแล้วล่ะครับแต่ว่ายังไม่ยอมกลับบ้านกันบัสพูดไปเรื่อยๆขณะเดินกลับเซียก็เดินฟังเงียบๆ

 

ตุบ

ลูกบาสตกกระทบพื้นหลังจากถูกโยนลงใส่ห่วงบาสโดยร่างสูงที่เดินไปแปะมือกับเพื่อนรุ่นน้องที่เล่นด้วยหอบแฮกๆเป้เดินหัวเราะไปตบไหล่รุทก่อนที่เรย์จะหยิบบาสมาโยนให้เป้อีกครั้งเกมเริ่มใหม่อีกครั้งขณะนั้นเองร่างสูงโปร่งที่สามารถสะกดสายตาหลายคู่ที่เขาเดินผ่านให้หันมองกำลังเดินตรงมายังสนามบาสพร้อมกับหนุ่มตัวเล็กที่ถือถุงน้ำและขนมหลายห่อ

เป้รับลูกบาสแล้วเลี้ยงลูกหลบซ้ายขวาทว่าสายตาเห็นร่างบางผมยาวประบ่าสีน้ำตาลส้มเด่นชัดเป้หยุดแล้วส่งลูกให้กับฟาร์ก่อนจะวิ่งออกจากสนามตรงมาที่เซียเป้ดึงกระเป๋าสะพายของเซียมาถือเอง

ทำไมมานี่อ่ะเป้ถามขณะเดินข้างกัน

เบื่อเซียตอบเท่านั้น เป้เองก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ จนกระทั่งเดินไปถึงสนามบาส

แหม่....พอปริ้นเซสมาทีนี่ทิ้งพวกกูเลยกายว่าก่อนจะยกมือไหว้เซียกันทั้งกลุ่ม

พี่เซียสวัสดีครับเซียพยักหน้าเมื่อกี้เขาได้ยินอะไรปริ้นๆนะแต่ก็ช่างเถอะ เด็กหนุ่มกว่าสิบคนรุมร่างเล็กของบัสเพื่อหาขนมแน่นอนว่าเรย์เลี้ยงเป้นั่งลงข้างๆเซีย

ไม่เจ็บแล้วเหรอเป้ถามแล้วยิ้มเซียถ่องศอกใส่ไม่แรงนักแล้วหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน

อ๋อ...ที่หอบของมาหนักโคตรนี่คือจะเอาไปให้เด็กๆเหรอเป้ถามเพราะกระเป๋าที่เซียถือมามีหนังสือและสมุดวาดเขียนดินสอสีอยู่เยอะพอสมควรเซียยักคิ้วรับก่อนจะสบตาของเป้

นายว่าผมฉันยาวเกินไปมั้ยมันดูเหมือน.....ผู้หญิงเซียถามปกติเขาไม่เคยถามใครเรื่องตัวเองแค่ทำอะไรแล้วตัวเองพอใจเขาก็จะทำแต่ครั้งนี้กลับถามความเห็นของเป้เป้มองใบหน้าหวานสวยราวผู้หญิงจนคนถูกมองรู้สึกเขินๆจนยกมือไปปิดตาของเป้

ฮ่าๆๆก็น่ารักดีนี่พี่เซียเป้จับมือของเซียมาจูบเบาๆแล้วบอกแต่คำตอบทำให้เซียนิ่วหน้าพร้อมกับชักมือกลับเพราะสายตาที่ล้อเลียนของเพื่อนๆเป้ที่มองมาได้ยินแบบนี้อยากจะตัดซะตอนนี้เลยน่ารักงั้นเหรอ?

เป้! เล่นป่ะวะเซฟตะโกนถามขึ้นก่อนจะตามมาด้วยคนอื่นๆ

โลกนี้ยังมีพวกกูอยู่นะเว้ยฟาร์ว่าขำๆ

มดจะแดกกูไปทั้งตัวอยู่ละเรย์

อิจฉานะเว้ยกาย

อิจฉามากก็หันไปอ้อนไอ้รุทไปเป้ตะโกนกลับก่อนจะเดินมาในสนามกายโวยวายไม่จริงจังแล้วก็เริ่มเกมกันต่อบัสเดินเข้ามาหาเซียพร้อมกับให้สอนวาดรูปเพราะเห็นเป้บอกว่าเซียวาดรูปสวยมากผ่านไปสักพักทั้งหมดก็เลิกเล่นมานั่งๆนอนๆข้างสนามที่มีเก้าอี้อยู่บัสวิ่งไปหาเรย์แล้วเป้มานั่งข้างๆแทนทีก่อนจะเอนหัวซบไหล่บางเซียเปิดกระเป๋าของเป้หาผ้าขนหนูแล้วหยิบมาโปะหัวของเป้

เดี๋ยวผมไปล้างหน้าแป๊ปนึงเป้ว่าก่อนจะลุกออกไปคนอื่นๆก็ทยอยกลับบ้านหรือไปเที่ยวต่อสักพักเป้ก็กลับมาพร้อมกับผู้ชายหน้าตาน่ารักตัวเล็กพอๆกับบัสเป้เดินมารื้อๆของในกระเป๋าตัวเองแล้วส่งสมุดเล่มนึงให้กับคนนั้น

อ้อพี่เซียนี่เกรทน้องรหัสผมเองเกรทนี่พี่เซียแฟนพี่เซียเห็นว่าเกรทชะงักไปนิดก่อนจะระบายยิ้มออกมาแล้วค้อมหัวเซียก็พยักหน้า

ตั้งใจเรียนล่ะ

รู้แล้วน่าเกรทตอบเสียงกวนๆเป้ยกมือไปขยี้หัวของเกรทแล้วดันหลังให้เกรทเดินไปก่อนจะหันมาหาเซียแล้วพบว่าเซียมองตนอยู่ก่อนแล้ว

ไปหาเด็กๆกันเถอะเป้ว่าแล้วยิ้มกว้างก่อนจะจับมือของเซียลุกขึ้นยืนแล้วเดินนำโดยที่มือของทั้งสองยังคงจับกันเอาไว้ไม่แคร์สายตาใครที่มองมาเรย์กับบัสที่เดินตามหลังอดแซวไม่ได้

ไม่ค่อยจะแสดงความเป็นเจ้าของเลยนะมึงเนี่ยเรย์ว่าหลังจากสะกิดเพื่อน

แน่นอนกูหวงเป้ว่ายิ้มๆแล้วโบกมือแยกกับเรย์เพราะเรย์ต้องไปเอารถที่จอดไว้ข้างตึกคณะเซียเขินกับคำพูดของเป้เมื่อสักครู่ใบหน้าสวยแดงขึ้นจนต้องก้มหน้า

แน่นอนกูหวง

กูหวง

หวง

พี่เป้!”เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งเรียกขึ้นขณะที่เป้กับเซียกำลังจะเดินออกนอกมหาวิทยาลัยแล้วเป้หันมาเลิกคิ้วให้กับนักศึกษาปีหนึ่งที่วิ่งถือกล่องบางอย่างมาทางเขา

โหหาตั้งนานกว่าจะเจอเอ้านี่พี่หญิงสาวพูดทำหน้าเหนื่อยๆแล้วยื่นกล่องที่ถือให้เป้เซียขมวดคิ้วมองกล่องมันเป็นกล่องขนม

แฟน.....คลับพี่ให้เอามาให้หญิงสาวพูดคำว่าคลับเว้นหลังคำว่าแฟนยาวเป้หัวเราะแล้วรับกล่องมาถือ

ออมน่ะเหรอหญิงสาวพยักหน้ายิ้มๆแล้วโบกมือลาเดินหนีออกไปเซียมองกล่องพลางนึกถึงชื่อออม

เฮ้ยพี่รถมาๆวิ่งๆเป้ร้องแล้วจับมือของเซียพาวิ่งขึ้นรถเมล์ที่กำลังจะจอดป้ายหน้ามหาวิทยาลัยเป้พาเซียขึ้นมาบนรถได้ก็เล่นเอาเหนื่อยแล้วรถก็เต็มร้อนก็ร้อนเซียขมวดคิ้วมุ่นอย่างหงุดหงิดเขาไม่ชอบอากาศแบบนี้เลยเป้ดันร่างบางให้เข้าไปชิดในตามที่กระเป๋าตะโกนบอก

เอี๊ยด!

รถเมล์เบรกอย่างแรงเพื่อหลบหมาที่วิ่งตัดหน้าทุกคนแทบจะล้มคว่ำคะม่ำป้าคนหนึ่งยืนอยู่แถวหน้าล้มไปแล้วและมีคนช่วยพยุงอยู่เซียเอนจะล้มแต่เป้โอบเอวเล็กพร้อมกับดึงไว้ไม่ให้ล้มทำให้เซียเอนกลับเข้าหาเป้อย่างแรงจนหน้าผากชนเข้ากับจมูกของเป้

โอ๊ยเป้ร้องออกมาเบาๆเซียเงยหน้าขึ้นพร้อมกับดันตัวเองแล้วยกมือไปลูบจมูกโด่งที่แดงเถือกแล้วอมยิ้มขำเป้ย่นจมูกใส่แล้วกดกริ่งลงก่อนจะดึงเซียลงมาจากรถเป้จับจมูกตัวเองนิดๆเซียเหลือบมองไม่พูดอะไรแล้วทั้งสองก็เดินเข้าไปในสวนสาธารณะ

พี่เป้มาแล้วเย้!”เสียงของเด็กชายคนหนึ่งดังขึ้น

พี่เซียก็มาด้วย!”เด็กหญิงอีกคนพูดตามก่อนที่เด็กๆทั้งสี่จะวิ่งเขามาหา

สวัสดีครับ/ค่ะพี่เป้สวัสดีครับ/ค่ะพี่เซียทั้งเป้และเซียรับไหว้เด็กๆเป้ยกมือขึ้นแปะมือกับเด็กผู้ชายส่วนเด็กหญิงเพียงคนเดียวก็ยิ้มกว้างเห็นฟันหลอ

เย้....วันนี้มาขนมมาฝากเป้ลากเสียงยาวแล้วเปิดกล่องขนมที่ได้มากจากรุ่นน้องที่มอก่อนออกมาเด็กๆร้อยหู้วอย่างตื่นตาเป้วางกล่องแล้วให้เด็กๆนั่งเรียงแถวให้เป็นวงกลมวางกล่องขนมตรงกลาง

กินเล้ยเป้ว่าเด็กชายคนหนึ่งกำลังยื่นมือลงไปหยิบแต่ถูกเพื่อนอีกคนตีมือ

ให้ผู้หญิงก่อนสิหนึ่งนนเด็กชายตัวเล็กที่สุดในกลุ่มตีมือเด็กชายที่ตัวใหญ่ที่สุดในกลุ่มหนึ่งชักมือกลับแล้วหันมองแก้วก่อนจะยิ้ม

เชิญครับคุณผู้หญิง

ขอบคุณจ้ะเซียมองภาพตรงหน้าแล้วยิ้มออกมาเด็กพวกนี้ถึงจะไม่ได้รวยล้นฟ้าแต่มีความสุขเต็มไปด้วยรอยยิ้มขณะที่เด็กบางคนถึงจะอยู่ในครอบครัวที่ร่ำรวยมากแค่ไหนบางครั้งก็ไม่เคยได้มีความสุขแบบที่วัยเด็กควรจะได้

หมับ

เป้ที่มองเซียอยู่นานจับมือของเซียเอาไว้แล้วบีบเบาๆก่อนจะหันมาหาเด็กๆที่กำลังเอร็ดอร่อย

กินไปก่อนนะเด็กๆเดี๋ยวพี่กับพี่เซียมาแล้วก็อย่าทิ้งขยะมั่วซั่วด้วยเป้บอกก่อนจะดึงเซียลุกขึ้นพาเดินออกจากตรงนี้เซียก็เดินตามเงียบๆไม่พูดอะไรจนเป้พามานั่งที่ม้านั่งหินอ่อนใกล้สระน้ำ

พี่ไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกนะพี่มีผมเรื่องอะไรที่พอจะบอกแล้วสบายใจก็บอกผมได้เสมอนะเป้พูดพลางบีบมือที่จับเอาไว้ไม่ปล่อยเซียเอนหัวซบไหล่หนาแล้วนิ่งค้าง

ฉันอยากมีความสุขเหมือนเด็กๆบ้างเซียพูดเสียงเรียบ

พี่เป้!”เสียงของแก้วร้องดังขึ้นก่อนจะวิ่งเข้ามาหาทั้งคู่เด็กน้อยเหนื่อยหอบและร้องไห้เป้และเซียลุกจากเก้าอี้ม้าหินทันที

เป็นอะไรแก้วเป้ถามรู้สึกใจไม่ดีเมื่อเห็นเด็กน้อยเป็นแบบนี้ เซียเข้าไปกอดเด็กหญิงแล้วลูบหัวเบาๆ

นนถูกทำร้ายค่ะฮึก....พี่เป้พี่เซียช่วยนนด้วยฮือ...”ทั้งเป้และเซียเดินไปทางที่เด็กๆอยู่กันทันที

ปล่อยผมนะ! ฮือ...”เสียงของนนร้องลั่นเมื่อถูกหญิงสาวสูงโปร่งในชุดแซกราคาหลายหมื่นกระชากแขนจนแดงเถือกเซียมองใบหน้าหวานที่แต่งหน้าจัดแล้วขมวดคิ้วหน้าของเธอดูคุ้นอย่างบอกไม่ถูก

คุณทำอะไรน่ะนั่นเด็กนะปล่อยเขาเป้ว่าเสียงต่ำไม่อยากจะตะคอกผู้หญิงหญิงสาวมองเหยียดไล่จากเท้าถึงหัวก่อนจะสะบัดมือจนเด็กน้อยล้มคว่าเซียเบิกตากว้างแล้วเข้าไปประคองนนขึ้นมานนร้องไห้และกอดเอวของเซียแน่น หนึ่งกับอิ่มก็หลบอยู่หลังเป้

ลูกของนายเหรอหึหัดสั่งสอนลูกตัวเองบ้างนะว่าอย่ามาวิ่งเล่นมั่วซั่วรู้มั้ยว่าเด็กบ้านี่วิ่งมาชนทำชุดราคาหลายหมื่นของฉันเลอะขนม!”หญิงสาวพูดแสดงอารมณ์โมโหชัดเจน

ผม...ขะ...ขอโทษครับนนพูดขอโทษออกมาหญิงสาวตวัดสายตามองค้อน

คำขอโทษจากลูกยาจกฉันไม่รับหรอกกองไว้ตรงนั้นแหละหญิงสาวจีบปากจีบคอพูดอย่างน่าหมั่นไส้เป้ขบกรามแน่นแล้วอยู่ๆผู้ชายขุดสูทก็เดินเข้ามาแล้วกระซิบหญิงสาวหล่อนพยักหน้าแล้วสะบัดผมเดินออกไป เป้ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าลูบหัวของนน

เจ็บมากมั้ยเป้ถามด้วยเสียงที่อ่อนโยน

ไม่แล้วครับนนตอบ

ไปนั่งกันเถอะพี่มีอะไรจะให้พวกเราด้วยนะเซียพูดขึ้นหลังจากเงียบมานานพอพาเด็กๆไปนั่งเซียก็ให้สมุดวาดภาพและดินสอพร้อมกับสีคนละชุดทว่าเหตุการณ์เมื่อครู่ไม่ได้ทำให้บรรยากาศมันดีขึ้น

เก็บเอาไว้วาดรูปเล่นนะครับการวาดรูปเป็นการระบายอารมณ์อย่างหนึ่งรู้มั้ยบาเรื่องถ้าเราไม่อยากจะพูดออกมาก็วาดรูปเดี๋ยวก็จะดีขึ้นเซียพูดยาวจนเป้มองแล้วอมยิ้ม

โอเคเด็กๆพวกพี่ต้องไปแล้วกลับบ้านกันนะครับแล้วก็ดูแลของที่พี่เซียให้อย่างดีด้วย

ขอบคุณครับ/ค่ะแล้วเด็กๆก็แยกย้ายกลับบ้านเหลือแต่เป้และเซียที่นั่งอยู่ที่เดิมเป้จับมือของเซียแล้วฉุดให้ยืนขึ้น

จะกลับหรือว่าจะไปไหนต่อมั้ยพี่เป้ถามเพราะตอนนี้มันเพิ่งจะสี่โมงเย็นเซียนิ่งคิดไปสักพักก็บอกว่าอยากจะไปห้างใกล้ๆเพราะหิวแล้วแต่ไม่ได้บอกไปหรอกว่าตั้งใจจะไปทำอย่างอื่นด้วยพอกินอาหารเย็นกันจมอิ่มเซียก็เดินดูของไปทั่วชั้นจนกระทั้งมาหยุดอยู่ที่ร้านทำผมเซียเดินเข้าไปเป้เดินตามงงๆ

พี่จะตัดผมเหรอเป้ถามเซียพยักหน้า

ไว้ยาวเหอะเป้บอกเขาไม่อยากให้เซียตัดผมเขาอยากรู้ว่าถ้าเซียไว้ผมยาวมากๆจะเป็นยังไง

รำคาญเซียพูดขึ้นไม่รู้ว่ารำคาญเพราะผมยาวหรือว่ารำคาญเขาแต่เป้คอตกไปแล้ว

งั้นผมไปรอข้างนอกนะเสร็จแล้วก็โทรเรียกเป้ว่าแล้วเดินออกไปเลยเซียจะรั้งไว้ก็ไม่ทันร่างบางหันมาหาพนักงานแล้วบอกทรงที่อยากได้

สองชั่วโมงต่อมา

เป้นั่งหมุนแก้วกาแฟเล่นขณะที่รอแฟนตัวเองทำผมเป้ถอนหายใจไม่รู้กี่รอบนั่งมานานละดีที่พนักงานไม่ได้ว่าอะไรเพราะคนไม่ได้เยอะมานักพอมีโต๊ะว่างอยู่ก่อนที่จะมานั่งเขาก็เดินเล่นจนแทบจะเรียกได้ว่ารอบห้างใครมาถามทางนี่ตอบได้โช๊ะๆเลย

เป้เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นด้านหลังเสียงพี่เซียเป้หันมาหาก่อนจะนิ่งค้างไป

แม่งเอ้ยน่ารักชิบหายเลย

เจ้าหญิงของกู!

เป้มองค้างจนเซียเริ่มจะเขินคนที่เดินผ่านไปมาก็มองมาที่เขาด้วยเซียก้มหน้านิดๆพลางยกมือเกาคอแก้เก้อ

มันดู...แย่มากเลยเหรอเซียถามเป้เป้เหมือนจะดุ้งตื่นจากภวังค์ลุกจากเก้าอี้คว้ามือของเซียแล้วดึงให้เดินไปด้วยกัน

กลับห้องเลยพี่เซียเป้ว่าแล้วรีบเดินจนเซียจะเดินตามไม่ทันร่างบางขืนตัวแต่ก็เดินไปตามเป้อยู่ดีเซียคิดว่าเป้อาจจะไม่ชอบที่เขาตัดผมก็ได้แต่คำพูดที่หลุดออกมาจากปากคนนำทำให้เซียหน้าแดงกว่าเดิม

น่าฟัดชิบ

 

#

การเปลี่ยนแปลงของพี่เซีย อิอิ

 

 

****แต่ละตอนมันสั้นยาวไม่เท่ากันแล้วแต่อารมณ์คนเขียน ฮาาาา

ความคิดเห็น