email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่33 ผมหวงมาก จบป่ะ

ชื่อตอน : ตอนที่33 ผมหวงมาก จบป่ะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2563 05:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่33 ผมหวงมาก จบป่ะ
แบบอักษร

“อ้วนนนครับ วันนี้อ้วนกับน้องหนึ่งไปส่งเอกไปรับเอกที่มหาวิทยาลัยนะ นะครับ หมับ …“ พอตื่นเช้ามายังไม่ทันจะลุกจากที่นอนเลย เป็นเอกก็อ้อนคนตัวอ้วนที่กำลังจะลุกไปดูลูกชายที่นอนห้องข้างๆเพื่อจะดูว่าตื่นหรือยัง ขาแขนทั้งกอดทั้งก่ายรัดแน่นเป็นงูเหลือมเลย เมื่อวานโชคดีที่เขาไปเป็นที่ห้างสรรพสินค้าของที่บ้านของคนอ้วน ข่าวเลยโดนเก็บเรียบร้อย ไม่มีให้เห็นสักคลิปเขาเลยนอนได้อย่างสบายใจ ไม่งั้นรูปที่ทั้งลูกทั้งเมียเกาะขาเกาะแขนคงเป็นข่าวที่ต้องติดแทรนนานเป็นอาทิตย์แน่ๆ 

“เอกกกก !! จะรัดอะไรแน่นขนาดนี้ ตัวก็หนักตัวก็ใหญ่ผมหายใจไม่ออก …“ คนหายใจไม่ออกเริ่มประท้วง  

“อ้วนนน นะครับ …” 

“ผมไปอยู่แล้วไหม ทุกวันที่เอกไปเรียนผมก็ไปรับไปส่งอยู่แล้ว เอกกลัวอะไรเนี่ย !! …” ปลาวาฬมองอย่างจับผิด  

“ก็ทุกเย็นหลังเลิกเรียนผมต้องไปซ้อมเต้นกับร้องเพลง ผมกลัวอ้วนกับน้องหนึ่งจะไม่ไปด้วยอ่ะ …“ 

“เอกกก เอกกลัวอะไรเนี่ย ไปสิ คิดมากอะไร๊ ผมยังงงอยู่นะเนี่ย ?… “ 

“อ้วนงงอะไร ?…” 

“คนที่ควรจะหวงเนี่ย ควรเป็นผมไหม ?…” 

“อ้าว !!! แล้วอ้วนไม่หวงผมเหรอ … “เป็นเอกถามหน้างอทันที 

“หวงสิ เอกเป็นแฟนผมนะ แต่ผมไม่คิดมาก ผมไว้ใจเอก …” 

“ผมก็ไว้ใจอ้วนนะ แต่ผมหวงมาก จบป่ะ …” คนหวงมากลอยหน้าลอยตาพูด  

“แล้วแต่เอกเถอะ เอาที่สบายใจ …“ปลาวาฬหมดคำจะพูดกับคนหน้ามึนเหมือนกัน แต่เขาคิดว่าคนรักกันยังไงก็ต้องมีช่องว่างให้กันและกันได้เป็นตัวของตัวเองบ้าง แต่คงไม่ใช่กับคนหน้ามึนคนนี้ เพราะทุกวินาทีถ้าสิงเขาได้คงสิงไปแล้ว ตามติดทุกที่ที่เขาไป ตามพอๆกับเงาของเขาเลย 

“อ้วนนนน อ้วนครับ … “คนอ้อน อ้อนอย่างเดียวไม่พอ เอามือล้วงเข้าไปบีบพุงนุ่มนิ่มเล่นอีก  

“เอก ผมจะลุกไปดูลูกแล้ว ปล่อยก่อน … “ปลาวาฬอยากจะบิดหูคนหน้ามึนจริงๆ แล้วเขาก็ขัดใจอะไรไม่เคยได้เลยด้วยนะ มันน่าเจ็บใจตรงนี้แหละ 

“ไม่ต้องไปดู ตอนเช้าแบบนี้ ผมมอบหน้าที่ให้พี่เอี้ยงขึ้นมาดูแลน้องหนึ่งทุกวันแล้ว เพราะอ้วนไปดูแลเองไม่ได้ อ้วนต้องคอยดูแลผัว โอ้ยยยยยๆ อ้วน อ้วนเจ็บๆ !!!! บิดหูผมทำไมเนี้ย …”คนโดนบิดหน้ามุ่ยทันที  

“อะไรของเอก แล้วชอบพูดอะไรแบบนี้อยู่เรื่อย …“ปลาวาฬโวยวายเบาๆเพราะสงสารคนหน้ามุ่ย ที่ตอนนี้ลูบหูที่แดงของตัวเองป้อยๆ และสงสัยจะงอนเขาแล้วด้วย เขาก็บิดแรงจริงๆนั่นแหละ ก็ใครใช้ให้มาพูดผัวๆเมียๆกันบ่อยๆ 

“^”… 

“เอก เอกกกครับงอนเหรอ ขอโทษ ไหนดูสิเจ็บป่ะ เพี้ยงจงหาย ๆจุ๊บ ๆ…“ปลาวาฬเอาตัวอ้วนๆของตัวเองขึ้นไปเกยเป็นวาฬเกยตื้นบนตัวของคนขี้งอนที่ตอนนี้นอนหันหลังให้เขาไปแล้ว 

“เจ็บอ่ะ …” 

“ขอโทษครับ ป่ะอาบนํ้าเดี๋ยวผมอาบให้ เช้านี้ผมดูแลเอกแทนดูแลลูกก็ได้ … “คนง้อยังคงขึ้นไปเกยตื้นง้อบนไหล่หนาของคนขี้งอนแล้วก็พูดง้อ โดยที่ไม่ทันสังเกตว่าอีกคนแอบยิ้มอย่างมีเลศนัยแค่ไหน ถ้าคนง้อเห็นคงจะขนลุกซู่แน่ๆ 

“เช้านี้ที่ไหนล่ะ ต้องทุกเช้าสิ … “คนขี้งอนเอาหน้ามุดหมอนหนีเพื่อซ่อนรอยยิ้มไว้อย่างเจ้าเล่ห์ 

“หื้ม ? ผมก็ดูแลเอกอยู่แล้วนะ เอกอย่ามาเจ้าเล่ห์ … “ 

“ใช่สิ๊ !!! ผมรักอ้วนมากกว่าที่อ้วนรักผมหนิ อ้วนจะทำกับผมยังไงก็ได้ ทั้งบิดหูทั้งหยิกไปทั้งตัวยังทำมาแล้วเลย …“ เป็นเอกพยายามพูดให้เสียงนิ่งที่สุดไต้หมอนที่ตัวเองแอบซ่อนหน้าไว้  

“แล้วเอกเอาอะไรมาวัดว่าเอกรักผมมากกว่าที่ผมรักเอก …“ปลาวาฬยังคงกอดคนขี้งอนอยู่ในท่าเดิม เลยไม่เห็นว่าคนที่อยู่ไต้ล่างและเอาหน้าซุกหมอนอยู่อยากกรี๊ดแค่ไหน ได้แต่เอามือกำหมอนแน่น ปากก็กัดหมอนไว้เพื่อให้ร่างกายตัวเองดูปกติที่สุด ทั้งๆที่อยากจะกรี๊ดไปลั่นบ้านไปเลย 

“ผมจะรู้เหรอ ก็เห็นอ้วนไม่ได้กอดผม หอมผม จูบผมเหมือนที่ผมทำกับอ้วนเลยอ่ะ … “เป็นเอกพูดเสร็จก็เอาปากกัดหมอนอีกรอบเพื่อกลั่นใจรอฟังอีกคนว่าจะพูดอะไร 

“อ้าวเหรอ เอกคิดยั้งงั้นเหรอ ผมก็ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงอ่ะ ผมก็แค่รักเอกเท่าที่เมียคนหนึ่งจะรักผัวของตัวเองได้แค่นั้นเอง งั้นผมไปอาบนํ้าแล้วนะ … “ปลาวาฬใช้มือยันที่นอนไว้เพื่อจะลุก เพราะความที่อ้วนเลยลุกขึ้นยากนิดหน่อย 

“หมับ !!! ผลัก !!!! ฟอด ฟอด อื้อ อือออออ … “แค่ได้ยินคำตอบ เป็นเอกแทบจะลอยได้เลย มันไม่ได้หวาน มันไม่ได้เพราะอะไรมากมาย แต่มันได้ใจเขาไปจนหมด จากที่เขาก็ไม่เหลืออะไรอยู่แล้วตอนนี้ติดลบไปเลย แทบจะถวายชีวิตให้เลย เขาจับคนอ้วนอุ้มลงมานอนไต้ร่างแล้วฟัดจูบไปทั้วทั้งตัวด้วยความรักที่เขาไม่สามารถมอบให้ใครได้อีกแล้ว  

“เอก เอกปล่อยยยยย อะไรของเอกเนี่ย แล้วนี่หายงอนแล้วเหรอ …”ปลาวาฬถามด้วยความสงสัยว่าทำไมหายงอนเขาแล้ว  

“อ้วน อ้วนแม่งน่ารักว่ะ อย่าทำให้รักไปกว่านี้ได้ป่ะ เพราะคนที่จะลำบากน่ะ ตัวอ้วนเองนะ ฟอด ฟอด …“เป็นเอกยังคงฟัดแก้มทั้งสองข้างด้วยความรักและหมั่นเขี้ยวปนกันไปหมด จนบอกไม่ถูกกับความรู้สึกตอนนี้ว่าคืออะไรกันแน่ 

“อะไรของเอกเนี้ย ไปอาบนํ้าได้แล้วเอก เดี๋ยวไปเรียนไม่ทันสายกว่านี้รถติดมากนะ …“ ปลาวาฬรีบท้วงติงขึ้น วันนี้คนรักมีเรียนเช้าด้วย ถ้าไปไม่ทันเดี๋ยวจะถือโอกาสหาเรื่องหยุดเรียนอีก  

“ครับๆ ไปแล้ว ฟอด ฟอด …” ก่อนจะลุกไปยังไม่วายก้มลงมาฟัดแก้มอูมใสด้วยความหมั่นเขี้ยวทั้งสองข้าง 

 

“พ่อกับแม่มาแล้ว น้องหนึ่งอาบนํ้าเองครับ เก่งไหม แม่ครับมากินข้าวกัน … “พอเดินลงมา ลูกชายกก็วิ่งมาจูงมือคนเป็นแม่ให้เดินไปนั่งข้างๆตัวเองที่มีพ่อแม่และปกป้องนั่งรออยู่ก่อนแล้ว 

“ครับ น้องหนึ่งเก่งมากครับ ขอโทษทุกคนด้วยนะครับที่มาช้า … “พอดูลูกชายนั่งเรียบร้อยแล้ว ปลาวาฬก็ลงไปนั่งข้างๆลูกชายที่อีกฝั่งคือแม่ของเป็นเอกที่นั่งอยู่ ลูกชายนั่งตรงกลางระหว่างปลาวาฬกับแม่ โต๊ะกินข้าวเป็นโต๊ะยาว ที่มีพ่อนั่งที่หัวโต๊ะ รองลงมาทางขวามือคือแม่ ทางซ้ายมือของพ่อคือปกป้องแล้วต่อด้วยเป็นเอก  

“วันนี้มีซ้อมร้องซ้อมเต้นอีกเหรอลูก … “พอลงมือกินได้สักพัก พ่อก็ถามลูกชายคนเล็กขึ้น 

“ครับ มีทุกเย็น เพราะวันศุกร์ก็ถึงวันจริงแล้ว … “เป็นเอกเงยหน้าขึ้นมาตอบพ่อพร้อมกับค่อยๆละเมียดกินไปเรื่อยๆผิดกับลูกและเมียที่กินกินเป็นจริงเป็นจังมาก 

“พี่ตาลทำอะไรกันครับนั่น … “ปลาวาฬเงยหน้าขึ้นมาจากถ้วยข้าวต้มได้ ก็เห็น ตาลกับเอี้ยงถือตะกล้าที่มีลิบิ้นที่ใส่มาเต็ม และกล่องอะไรไม่รู้ ถือมากันเต็มมือ 

“กินข้าวเช้าเสร็จแม่กับเด็กๆจะทำเหรียญโยนทานกันจ้ะ ใกล้จะเข้าพรรษาแล้ว อีกแค่ไม่กี่วันเอง แม่กลัวทำไม่ทันเพราะต้องเตรียมอะไรอีกตั้งหลายอย่าง … “แม่ของเป็นเอกตอบลูกสะใภ้ยิ้มๆ 

“ขอบคุณคุณแม่มากนะครับที่รับเป็นเจ้าภาพให้พี่ชล แล้วไหนจะรับทำทั้งหมดเลย … “ปลาวาฬยกมือไหว้อย่างรู้สึกขอบคุณจริงๆ ที่แม่ของคนรักขอรับผิดชอบเรื่องการเตรียมงานบวชทั้งหมด 

“แม่ยินดีจ้ะ ชลทีก็ลูกของแม่นะ อย่าลืมสิ …”แม่ของเป็นเอกตอบกลับยิ้มๆ 

“งั้น ผมส่งเอกกลับมาผมจะมาช่วยพับนะครับ … “ปลาวาฬพูดแล้วยิ้มให้แม่ของคนรักจนตาหยี  

คุณปลาวาฬพับเป็นด้วยเหรอคะ ดีจัง สอนเอี้ยงด้วยนะคะ เอี้ยงพับยังไม่เป็นเลย แฮร่ๆ …” เอี้ยงถามด้วยความตื่นเต้นออกไป เพราะเธอไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน 

“ครับ ผมเป็นเด็กวัดนะครับ พอมีงานบวชผมก็ไปช่วยพวกป้าๆยายๆพับครับ …“ ปลาวาฬบอกเอี้ยงแล้วยิ้มด้วยความภูมิใจ 

“เด็กวัดอะไรน่ารักอย่างนี้คะคุณปลาวาฬ …“ เอี้ยงที่ชอบปลาวาฬเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งชอบเข้าไปใหญ่เมื่อรู้เรื่องทั้งหมดที่ครอบครัวของปลาวาฬได้ทำอะไรกันบ้าง 

“ยังงี้ พี่ปลาวาฬเคยตามหลวงตาไปบิณฑบาตไหมครับ …“ปกป้องถามขึ้น 

“เคยครับ แต่ที่จำได้ไม่เคยลืมเลยมีอยู่ครั้งหนึ่ง … “ปลาวาฬทำท่านึก 

“อะไรเหรอคะคุณปลาวาฬน่าสนุกนะคะ เอี้ยงก็อยากเป็นผู้ชายบ้างค่ะ …“เอี้ยงรอฟังอย่างตั้งใจ 

“ตอนนั้นผมจำไม่ได้ว่าอายุเท่าไหร่ น่าจะห้าหกขวบได้ไม่แน่ใจ ผมตามหลวงตาไปแล้วพอถึงหน้าบ้านหลังหนึ่งหมามันวิ่งไล่ จนผมกระโดดขึ้นไปกอดขาหลวงตา จนหลวงตาเดินไม่ได้ หมามันก็ไม่ยอมไล่หรือกัดใคร มันไล่ผมคนเดียว จนหลวงตาต้องอุ้มผมยกขึ้นสูงๆ มันก็ยังจะกระโดดตาม มารู้ทีหลังว่ามันไม่กัดแต่มันแค่อยากเล่นด้วย…“ 

“ฮ่าๆๆ เอี้ยงอยากเห็นภาพนั้นจังเลยค่ะ คงจะน่ารักนะคะ ตัวคงจะอ้วนๆป้อมกระปุกลุกดีนะคะ แล้วหลวงตาอุ้มคุณปลาวาฬไหวเหรอคะ … “เอี้ยงเอียงคอถามแล้วก็นึกภาพตามไปด้วย 

“โห เอี้ยงอ่ะ ผมแค่ห้าหกขวบเองเถอะ ผมไม่ได้อ้วนขนาดนั้นซะหน่อย โป้ง … “ปลาวาฬบึนปากใส่เอี้ยง แต่เอี้ยงกับมองว่ามันน่ารักซะงั้น 

“หึๆ …” เป็นเอกนึกภาพออกเลยว่ามันต้องน่ารักแน่ๆ ตอนกระโดดขึ้นกอดขาหลวงตา 

“เอก เอกอิ่มแล้วเหรอ เหลือเยอะเลยนะ มาผมกินต่อเองเสียดาย อร่อยขนาดนี้ทิ้งได้ไง… “ไม่พูดเปล่า ลุกขึ้นไปยกเอาถ้วยที่คนรักผลักออกห่างตัวไม่กินต่อแล้วแน่นอนแถมยังเก็บช้อนวางข้างๆถ้วยแล้วเรียบร้อย โดยไม่สนใจใครเอามานั่งกินต่อเฉย เลยไม่เห็นรอยยิ้มเอ็นดูจากของพ่อแม่และปกป้อง ในความที่ไม่ถือตัวของคนอ้วนเลย 

“คุณปลาวาฬคะ มีอีกนะคะในครัวเดี๋ยวเอี้ยงไปเอามาให้อีก … “เอี้ยงยิ่งเห็นยิ่งนึกเอ็นดูในความเป็นกันเองไม่ถือตัวเลยของปลาวาฬ 

“ไม่ครับ ขอบคุณครับ ผมแค่เสียดายที่เอกกินเหลือเฉยๆเอง …“คำตอบของปลาวาฬทำให้คนฝั่งตรงข้ามอยากจะลุกไปฟัดให้หายหมั่นเขี้ยวจริงๆเลย ทำไมคนอ้วนของเขาถึงได้น่ารักขนาดนี้ แต่ลูกเขาที่นั่งข้างๆก็นั่งกินไม่พูดไม่จากินแข่งกับแม่ตัวอ้วนเขาเลย 

 

“อ้วน ใกล้จะเลิกแล้วเอกจะส่งข้อความไปบอกนะครับ ถึงบ้านแล้วส่งข้อความมาบอกด้วยนะครับ อย่าให้เป็นห่วงนะครับคุณแม่ …” 

“อะไรเล่าเอก รีบไปเถอะ … “ปลาวาฬไล่กลบเกลื่อนความเขินของตัวเอง 

“หึๆ น้องหนึ่งพ่อไปนะครับ น้องหนึ่งดูแลแม่อ้วนดีๆนะครับ ให้ขับรถตรงกลับบ้านเลยห้ามแวะที่ไหนนะครับ …“ คนเป็นพ่อยังกระซิบเบาๆไม่เลิก หลังจากที่กระซิบกระซาบกับลูกชายมาตลอดทาง ไม่รู้คุยอะไรกันพ่อลูก  

“ครับพ่อเอก บายบ๊ายครับ น้องหนึ่งจะทำตามที่พ่อเอกบอกทุกอย่างครับ …” ลูกชายยกนิ้วขึ้นทำสัญญากันก่อนที่จะปิดประตูรถ  

 

“น้องหนึ่งครับ บอกแม่ได้ไหมว่าคุยอะไรกันกับพ่อเอกครับ … “ปลาวาฬถามขึ้นเมื่อขับรถออกมาจากมหาวิทยาลัยได้สักพักแล้ว 

พ่อเอกบอกว่า ห้ามให้ใครเข้ามาคุยกับแม่อ้วนครับ ถ้ามีใครเข้ามาคุยด้วย ให้บอกไปเลยว่าพ่อเอกหวงมาก ให้บอกว่าแม่อ้วนมีแฟนแล้ว … “ 

“ หื้มมมมม เอ๊กกกกกก !!!! …” 

ความคิดเห็น