pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 4

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2559 02:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 4
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 4

 

รุทเดินกลับขึ้นห้องเห็นกายนั่งกดโทรศัพท์เล่นเกม ร่างโปร่งเหลือบตามองเขานิดก่อนจะถามแบบที่ไม่มองร่างสูง

“นั่นเด็กมึงเหรอ? น่ารักดีนะ”รุทอมยิ้มเมื่อรู้สึกว่าน้ำเสียงแฝงความรู้สึกไม่พอใจมาด้วย ขณะที่กายเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาจะต้องมาพูดอะไรแบบนี้ รุทเดินเข้ามาก่อนจะนั่งลงบนเตียงแล้วโอบเอวของกายเข้ามากอดแรงๆ

“เฮ้ย!ๆๆๆ โอ๊ย กูเจ็บสัส มากอดกูทำไมเนี่ย”กายร้องลั่นเพราะเจ็บตรง....ตรงนั้นแหละ ตูดน่ะ!

“หึหึ ผมกอดไม่ได้เหรอวะ ทีเมื่อคืน...”รุทยังพูดไม่จบกายก็ยกมือขึ้นมาปิดปาก

จุ๊บ

“ควย”กายสบถด่าเมื่อรุทมันจุ๊บมือเขาซะเสียงดัง

“อยากได้ดิถามหา”รุทไม่เลิกกวนบาทากายถลึงตาใส่ก่อนจะถ่องศอกใส่แรงๆ

“แล้วไหนอ่ะของกินกูอ่ะ หิวแล้วเนี่ย”กายแกล้งทำเป็นโมโหหิวรุทหัวเราะก่อนจะลุกเดินลงไปข้างล่างอีกรอบ รุทเดินลงมาทำอาหารง่ายๆพวกข้าวผัดให้ แล้วก็รู้สึกเหมือนมีใครมายืนมองพอหันไปก็พบกายยืนอยู่หน้าประตู

“ลงมาทำไมจะเสร็จแล้วเนี่ย”รุทว่ากายเดินเข้ามายืนข้างๆหยิบจานหยิบอะไรให้แล้วถือข้าวไปกินที่โต๊ะม้าหินหลังบ้าน

“รุท”อยู่ๆกายก็พูดขึ้นท่าทางดูเหม่อๆแปลกๆ เขี่ยข้าวไปมา

“หืม?”

“เรื่องเมื่อคืนอ่ะ มึงไม่ต้องคิดมากนะ”กายเงยหน้ามองร่างหนาด้วยแววตาจริงจัง

“กูไม่ซีเรียสอะไร”กายบอกเพราะกลัวว่ารุทมันจะรู้สึกไม่ดี อีกอย่างก็ไม่ใช่แค่มันที่ผิด เขาเองก็ยอมเหมือนกัน ดีที่เขาเป็นผู้ชายไม่ท้อง ไม่อย่างนั้นคงได้จบเห่กันแน่ เรื่องเมื่อคืนมันก็แค่คนเมาหาเรื่องสนุกแค่นั้นแหละ แต่...เขาก็ไม่ได้เมานี่หว่า แค่รู้สึกดีและ....อยากลอง พอลองแล้วความรู้สึกบางครั้งเขาก็อยากจะรู้สึกอีก

“แต่ผมซีเรียส”ครั้งนี้รุทเป็นฝ่ายจริงจังบ้าง

“คบกับผมนะ”

“พรวด แค่กๆๆ”เม็ดข้าวลอยด้วยความเร็วปะทะเข้ากับใบหน้าหล่อหลายเม็ดก่อนที่กายจะไอค่อกแค่กตัวงอ เม็ดข้าวไหลออกจมูก น้ำหูน้ำตาไหล รุทปัดหน้าตัวเองเสร็จแล้วก็รีบเข้าไปหาร่างเล็กหาน้ำให้ดื่มเพราะกายเหมือนจะมีเม็ดข้าวติดคอ

“แค่กๆๆ มึง แค่ก...พูดเหี้ยอะไรออกมา แค่กๆ”กายทั้งพูดทั้งไอจนรุทต้องประคอง

“พี่อ่ะเอาให้หายก่อนค่อยพูดมั้ย”รุทพูดไปหัวเราะไปจนกายตีท้องไปแรงๆจนรุทจุก ไม่นานกายก็หายแต่จมูกและตายังคงแดงจนรุทอดขำไม่ได้

“มึงแม่งเลว”

“อ้าว...อะไรอ่า”

“มึงนั่นแหละ พูดส้นตีนอะไร”กายยังไม่เลิกคาดโทษที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้

“ก็พูดตามความรู้สึก”รุทบอกก่อนจะหลบมือหลบตีนของกายอีกรอบ

“โว๊...ไร้สาระวะ กูอิ่มละเดี๋ยวขึ้นไปรอบนห้องแดกเสร็จจะได้ติวหนังสือต่อ”กายพูดโวยวายแล้วรีบวิ่งขึ้นห้องทิ้งจานให้รุทล้างซึ่งแน่นอนว่ารุทเต็มใจล้างอยู่แล้ว เขารู้กายน่ะชอบสัมผัสของเขาเมื่อคืน สิ่งที่หวังไว้เป็นจริงได้ง่ายๆแล้วล่ะ

----------------------------------------------------------------

“ซ้ายๆๆๆ ไอ้รุทซ้ายเว้ย เออๆส่งบอลมาๆ”กายตะโกนด้วยความมันสะใจ สองมือกดจอยเกมรัวๆมีการเอียงตัวประกอบเหมือนมันจะสามารถควบคุมเกมได้อย่างนั้น รุทเองก็หัวเราะร่า เขานั่งซ้อนอยู่ด้านหลังของกาย

“เย้! ชนะแล้วโว้ย”กายร้องลั่นเมื่อเกมฟุตบอลที่หน้าจอขึ้นตัวสีแดงว่า winner ร่างบางเอนตัวไปด้านหลังพิงร่างสูงพร้อมกับยืดแขนขึ้นไล่ความเมื่อยขบแล้วลดมือลงไปทางด้านหลังกอดคอของรุทเอาไว้อย่างลืมตัว

หลังจากกายวิ่งหน้าแดงหนีที่ขึ้นมาบนห้องก็รอรุทมาเพื่อติวหนังสือแต่ผ่านไปได้แค่หน้าเดียวเท่านั้นสุดท้ายก็สภาพอย่างที่ได้เห็นนี่ล่ะ

“อื้ม....กูว่าเกมแบบเก่าแม่งก็สนุกกว่าเกมโทรศัพท์หรือคอมจริงๆว่ะ”กายว่าก่อนจะเริ่มรู้สึกบางอย่างที่เอว พอมองลงไปก็เห็นแขนแกร่งโอบรอบเอวเขาเอาไว้อยู่ร่างบางรีบผละออกมาก่อนจะขยับไปนั่งอีกทาง

“มึงแม่งชวนกูเล่มแต่เกมว่ะ จะรู้เรื่องสักอย่างมั้ยวันนี้ ติวๆๆ มาๆถึงไหนนะ มึงอ่ะปิดเกมไปเลยแล้วก็มาตั้งใจฟังกูสอนด้วย”กายทำท่าขึงขังจนรุทหัวเราะออกมาก่อนจะเก็บกวาดของเข้าที่เดิมแล้วนั่งลงข้างๆร่างบางพร้อมกับสมุดหนึ่งเล่ม

“มาพี่ผมพร้อมละ”รุทว่าพลางขยับตัวเล็กน้อย กายหันมามองแล้วรีบหันกลับ

“อ่า...มึงดูโจทย์ข้อนี้นะ แล้วก็เอาสิ่งที่เขาโจทย์ให้มา.....”กายอธิบายโจทย์ไปแบบที่ไม่รู้เลยว่าลูกศิษย์ที่รักค่อยๆขยับตัวเข้ามาใกล้ ขยับมานั่งซ้อนด้านหลังใบหน้าหล่อยื่นเข้าไปข้างๆ

“มึงละ....ลอง”กายหันมาหารุทที่จำได้ว่านั่งห่างตัวเองไปหนึ่งไม้บรรทัดแล้วไหงตอนนี้แทบจะรวมร่างกันล่ะวะ! ยัง...ยังจะมีหน้ามายิ้มตาหยีอีก พอเห็นคุณครูทำหน้าเหมือนจะกินหัวเขาเลยหัวเราะแห้งๆ

“ก็แค่อยากอยู่ใกล้ๆ”

“ใกล้เกินไปแล้วมั้ยสัส!”กายยกแขนจะศอกถีบแรงๆแต่รุทรู้ทันและเร็วกว่าจับข้อมือทั้งสองเอาไว้แล้วยังดันร่างเล็กให้ล้มไปนอนกับพื้น

“อ่ะฮ้า....ช้าไปป่าวพี่”รุทพูดพร้อมกับยักคิ้วให้คนที่นอนอยู่ กายกัดฟันกรอดไม่ใช่ว่าแค้นไม่ใช่ว่าโกรธ

“อะ...ไอ้เหี้ย! ปล่อยกูเลยกู...กูเจ็บตูดอยู่นะเว้ย!”รุทหัวเราะลั่นก่อนจะยันตัวขึ้นพร้อมกับดึงข้อมือของกายให้ลุกนั่งด้วย กายเม้มปากส่งสายตาดุๆทว่าหัวใจกลับเต้นเสียงดังตุบๆ จนน่ากลัว

“มองหน้า? อยากโดนของจริง”รุทแกล้งทำเป็นเลียริมฝีปากก่อนจะค่อยๆเข้ามาใกล้ ทว่ากายยกเท้าขึ้นแนบใบหน้าหล่ออย่างรวดเร็วแบบที่ไม่ต้องคิดพร้อมกับยันออกเบาๆ จริงๆก็อยากจะยันแรงๆแต่ถ้ามันโมโหขึ้นมาเขาจะทำยังไง?!

“โหยส้นตีนพี่แม่งโคตรเหม็นเลย”รุทปัดเท้าของกายออกก่อนจะเลิกเสื้อขึ้นเช็ดหน้า เผยให้เห็นผิวหน้าท้องขาวที่ดูมีกล้ามเนื้อที่เรียกว่าซิกแพค แม้จะยังมีไม่มากแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันโคตรเท่เลย กายมองแผ่นท้องของรุทแล้วกลืนน้ำลายจนกระทั้งรุทเช็ดหน้าเสร็จเห็นใบหน้าที่เหมือนถูกสตาฟของกายมองที่ท้องตัวเองก็หัวเราะในลำคอ กายสะดุ้งก่อนจะรีบหันหน้าหนี

“มึงทำโจทย์ไปเลย กวนตีนบ่อยไปละนะ”กายพูดพลางเชิดหน้าสองมือก็คลำหาโทรศัพท์ตามพื้น รุทยิ้มก่อนจะยื่นสิ่งที่กายคลำหาให้

“หาอันนี้เปล่า”กายมองหน้าหล่อทิ้งยิ้มละลายใจมาให้ก่อนจะตีหน้าขึงดึงโทรศัพท์ตัวเองมาจากมือหนาแล้วกดเล่นมั่วๆในใจก็คิด

มันหล่อขึ้นเหรอวะ?

เวรเอ้ย เดี๋ยวนี้มองผู้ชายว่าหล่อแล้วเหรอวะกู

ซิกแพคแม่ง...

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

“เล่นโทรศัพท์กลับหัวเหรอวะพี่?”รุทสะกิดพร้อมกับถามพลางกลั้นหัวเราะ กายสะดุ้งรีบมองในมือตัวเองเฮ้ย! กลับหัว กายรีบกลับคืนก่อนจะพูดแบบไม่มองหน้ารุท

“มันเป็นเทรนด์ มึงอ่ะไม่เข้าใจ”

----------------------------------------------------------------

“กายวันนี้อ่ะพวกกูจะเลี้ยงส่งมึง”เฟรมพูดขึ้น

“ไหนๆมึงก็จะอยู่เป็นวันสุดท้ายละ พวกกูเลี้ยงเหล้า”โน๊ตบอกเสริม

“มาให้กูกอดดิ๊”เกลพูดพลางถลาเข้าใส่ทว่ากลายเป็นรุทเองที่ถูกกอดเพราะเบี่ยงตัวไปขวางเรียกเสียงหัวเราะเพื่อนๆและเสียงโห่แซว วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่กายจะอยู่บ้านหลังนี้ในการเป็นติวเตอร์(รึเปล่า)ให้กับรุท พวกเพื่อนของเก่งพี่ชายของรุทเลยซื้อเหล้าซื้อของมากินกันกลางห้องนั่งเล่นของบ้านเพราะวันนี้พิเศษ แม่ไม่อยู่

“พวกมึงแม่งทำเหมือนพรุ่งนี้กูจะตาย เดี๋ยวกูก็มาหาได้ป่ะ”กายว่าก่อนจะตบหัวเกลที่พยายามจะซุกหาเขา

“งั้นก็ไม่ต้องแดก”เก่งพูดออกมาบ้างกายจึงหันไปค้อนใส่ ยังไงเขาก็ไม่ชอบได้เวรนี่อยู่ดีนั่นแหละ เหอะไอ้เก่งปากหมา ไอ้รุทกวนตีน สมละที่เป็นพี่น้องกัน

“แดก!”กายพูดกระแทกก่อนจะนั่งลงโซฟาตัวใหญ่และถูกรุทดันให้นั่งชิดกับที่วางแขนก่อนที่ร่างสูงจะนั่งลงข้างๆ แล้วทุกคนก็เริ่มสังสรรค์กันเต็มที่ปิดไฟเปิดแค่ดวงไฟสลัวส้มๆ และเปิดเพลงร้องกันสนุกสนาน

“แหม่แก้วมึงนี่น้ำแข็งละลายหมดจนเต็มแก้วแต่ไอ้กายแม่งเติมใหม่สามสี่รอบละ คนไม่ดื่มอย่างมึงจะมานั่งทำไมเนี่ย”เฟรมถามรุทก่อนจะยื่นแก้วให้กับกาย

“นั่นดิมึงอ่ะเกะกะว่ะ”กายว่าเสริมขณะรับแก้วมาดื่มต่อ

“มาคุมเมียจบมั้ย”รุทตอบแล้วยกแก้วตัวเองที่ 60% คือน้ำจากน้ำแข็งที่ละลาย 30%คือโซฟาและอีก 10% คือเหล้ายี่ห้อหรูขึ้นจิบ แบบว่าจิบจริงๆเพราะเหมือนของเหลวในแก้วจะไม่พร่องสักเท่าไหร่

“ฮิ้ววววว คำตอบโดนใจกูว่ะ”เกลโห่ร้องแซวแล้วแท็กมือกับรุท ขณะที่กายทำเป็นไม่ได้ยินแล้วกระดกเหล้าเข้าปากแบบไม่สนใจ จนกระทั่ง

แค่กๆๆ

กายสำลักก้อนใหญ่รุทรีบแย่งแก้วในมือก่อนจะดันหัวของกายเข้ามาหาอกตัวเองกายเองก็คว้าไหล่หนาเอาไว้อย่างลืมตัว แสบโพรงจมูกอย่างมากเพราแอลกอฮอล์และโซดาทำพิษ

“อือ....แค่กๆ”กายร้องเบาๆเพราะแสบ

“สั่งขี้มูกออกมามาเอาให้มันออกมาให้หมด”รุทบอกพลางตบหลังเบาๆ

พรืด....

เปียกเลยครับ กายสั่งขี้มูกอย่างแรงจนหูอื้อก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาจมูกแดงๆและน้ำตาที่ไหลออกมาสายเล็กๆทำให้ใบหน้าดุๆดูน่ารักไปเลย

พรึบ

รุทถอดเสื้อออกแล้วขยับเข้าหากายทว่ากายขยับออกพลางมองตระหนกๆว่าจะทำอะไร รุทดึงกายเข้ามาใกล้ก่อนจะเอาเสื้อที่ถอดในส่วนที่ไม่เปียกเช็ดน้ำตาและน้ำมูกที่ไหลออกมา กายดิ้นและดันรุทออกเพราะรู้สกถึงสายตาที่จับจ้องมา

“พอแล้วๆกูไม่ได้เป็นอะไรแล้ว”กายดันไหล่ของรุทออกจนได้ทำให้สายตาไปประทะกับแผ่นท้องที่มีมัดกล้ามของรุทพลันใบหน้าก็เห่อร้อนขึ้นมาแปลกๆ บางทีเขาก็คิดว่าตัวเองเมา เขาอยากคิดว่าตัวเองเมาเลยล่ะ

“เอ๊ะๆๆๆ หน้าแดงเพราะเขินหรือว่าเพราะเหล้าวะ ฮิ้ววววว”นั่นไงหมามันเยอะ แล้วได้รุทยังจะมาหัวเราะหึๆอีก กายชูนิ้วกลางให้หมาๆทั้งหลายรวมทั้งรุทด้วย แล้วดื่มต่อ ร่างหนาโยนเสื้อของตัวเองทิ้งแบบไม่สนใจแล้วเอนตัวพิงพนักโซฟาพลางยื่นแขนมาทางที่กายนั่งก่อนจะเนียนวางมือลงบนไหล่

“เฮ้ยๆๆๆร้องเพลงๆ วู้พวกมึงแม่ง”กายว่าพลางดึงไมค์มาจากมือของเก่งที่นั่งพื้นอยู่กับโน้ต ก่อนจะยื่นให้รุท รุททำหน้าเหลอก่อนจะรับมาแบบงงๆ

“เหยด....รุทจะร้องเพลงเหรอมึง เอาเพลงนี้ๆๆเหมาะกับอารมณ์ฮ่าๆๆๆ”โน้ตพูดขึ้นก่อนจะกดเลือกเพลง เสียงอินโทรค่อยๆดังขึ้น

รู้ไหมว่าเราเจอกันครั้งแรกตอนไหน...ความทรงจำเกิดขึ้นเมื่อไหร่เมื่อไหร่ที่ทำให้เราสองคนเริ่มหวั่นไหว...”เสียงทุ้มนุ่มดังผ่านลำโพงทว่าคนอยู่ใกล้ได้ยินเสียงจริงชัดเจนและเพราะกว่าเสียงที่กระจายออกมาตั้งเยอะ

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

และในตอนนี้ ในเวลานี้ ล่วงเลยมานานเป็นปีให้ดวงดาวนั้นเป็นเหมือนพยานรัก...”รุทหันมาหาร่างบางข้างตัวปรากฏว่ากายเองก็มองเขาอยู่เหมือนกัน

“ขอ.....สานยา ว่าจะร้าก แค่คูณ....”หมดกันความโรแมนติก กายหลุดหัวเราะในขณะที่รุทเองก็เลิกร้องเพลงแล้วหัวเราะเบาๆ ปล่อยให้พวกมันหอนไปเถอะส่วนเขาทั้งสองคนตอนนี้ก็ไม่ได้อยากจะสนใจบรรยากาศสักเท่าไหร่ ใบหน้าของรุทโน้มเข้าหากายช้าๆ

 

 

 

ความคิดเห็น