pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 17

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2559 01:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 17
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 17

 

อะ...อื้อ....”เซียครางเสียงแผ่วเมื่อส่วนกลางลำตัวถูกฝ่ามือหนากอบกุมพร้อมกับบีบเบาๆนิ้วเรียวขยี้ส่วนปลายนิดๆแต่ก็ทำให้เขาได้เห็นคนที่มักจะเหยียดริมฝีปากตรงกัดริมฝีปากพร้อมกับหลับตาเชิดหน้าขึ้นบอกได้คำเดียวว่าเขาไม่ยอมให้ใครมาเห็นหน้าแบบนี้ของพี่เซียหรอก

ฉับพลันแค่สัมผัสเพียงเท่านั้นมันก็พองตัวขึ้นแข็งขืนอย่างที่ทำให้เป้ได้ใจยิ่งลูบยิ่งเกาเซียกัดปากอย่างเสียวๆหัวใจเต้นแรงอย่างไม่น่าให้อภัยความรู้สึกบางอย่างที่แล่นเข้าใส่ยิ่งทำให้เขากลัวเขาก็คนเหมือนกันใช่ว่าเขาไม่อยากแต่....เขาเป็นผู้ชายเป้ก็เป็นผู้ชายความสัมพันธ์แบบนี้มันยั่งยืนมากนักเหรอ? ถ้าหากเป้ไม่ชอบถ้าหากเป้หรือเขา...เปลี่ยนใจมันจะเจ็บแค่ไหนกัน

อย่าไปยอมมันง่ายล่ะมันจะเบื่อแกเอาคำพูดของพี่สาวทำให้หลายๆครั้งเซียเลือกที่จะหลบหนีแม้ว่าตัวเองจะต้องการเขาก็แค่....กลัวถ้าหากเขายอมจริงๆคนที่เคยพูดให้ฟังเสมอว่ารักนักหนาจะยังรักคำเดิมเหรอ? บางสิ่งก็ต้องการเพียงแค่เพราะยังไม่เคยได้รู้หากแต่รู้แล้วจะยังเป็นเหมือนเดิมงั้นเหรอ?

อ๊ะ...”เซียร้องอย่างตกใจเมื่อเป้กัดจมูกเขาเบาๆ

พี่เหม่ออะไรเนี่ยขัดอารมณ์ว่ะเป้พูดติดตลกแล้วหัวเราะเบาๆเซียขมวดคิ้วฉับก่อนจะเม้มปากเหมือนต้องการจะพูดอะไรแต่ไม่เอ่ยออกมา เป้รูดสิ่งที่มือกุมอยู่ช้าๆ เซียสะดุ้งแล้วกัดฟัน มือเรียวจับปกเสื้อของเป้แล้วกำแน่นทำให้เป้ต้องโน้มตัวลงใกล้ร่างเล็ก

นาย....คิดดีแล้วเหรอเรื่องของเราอยู่ๆเซียก็พูดเสียงแผ่วทำเอาเป้ไปไม่ถูกแต่จิตใจเขาอ่อนยวบรู้สึกว่าน้ำเสียงเรียบๆนั่นแฝงไปด้วยความกังวลเป้ขยับตัวแล้วลูบผมนิ่มละมือที่จับอะไรๆอยู่มายันที่นอนไว้เพื่อมองหน้าของเซียให้ชัดๆ

ผมไม่รู้หรอกว่าอนาคตจะเป็นไง...แต่ปัจจุบันผมรักพี่...ผมจะทำปัจจุบันให้ดีที่สุดไม่ว่าอนาคตจะเป็นไงก็ช่างผมรักพี่ทุกๆวันก็พอแล้วและผมไม่เปลี่ยนใจที่เดินมาทางนี้จบคำร่างหนาก็ทาบริมฝีปากลงบนริมฝีปากบางนั่นเซียเปิดปากให้อย่างเต็มใจสองมือยกขึ้นโอบรอบคอเสียงจูบดังทั้งห้องมือหนาล้วงเข้ามาในเสื้อตัวบางลูบไล้ปัดป่ายไปทั่วร่างเนียนก่อนจะดึงเสื้อของเซียออกซึ่งเซียก็ให้ความร่วมมืออย่างดี

อ่าห์....”เซียแอ่นตัวขึ้นรับสัมผัสชื้นๆของลิ้นที่กดลงที่ยอดอกเขาก่อนจะเลียวนจนแข็งชันอีกข้างก็ถูกนิ้วเรียวสะกิดเขี่ยๆเซียบิดตัวสองมือจิกลงบนไหล่หนาระบายความเสียวซ่าน

อ๊ะ...เป้...ฮื้อ....เป้...พอเป้ดูดยอดอกสีสวยก่อนจะจูบซับลงมาเรื่อยๆจนถึงท้องแบนเซียสะบัดหน้าไปมาหอบหายใจกระสั่นขาเรียวเหยียดเกร็งเมื่อลิ้นร้อนลากมาถึงร่องบุ๋มสะดือ

ฮื้อ....”เป้สอดลิ้นเข้าร่องบุ๋มแล้วตวัดแรงๆสองมือก็ดึงกางเกงยีนส์ของคนตัวเล็กออกจะใส่รัดไปไหนดึงยาก

พี่เซียยกตัวหน่อยเป้ว่าซึ่งเซียก็ทำ ตอนนี้แทบจะเรียกได้ว่าล่อนจ้อน เป้แทบจะกระชากออกแรงๆถ้าไม่ติดที่ว่ากลัวเซียจะเจ็บกางเกงห่าอะไรรัดชิบ!

พรุ่งนี้ผมทิ้งกางเกงตัวนี้แน่นอนเป้ว่าเสียงหงุดหงิดก่อนจะมองด้วยสายตาหื่นๆแน่สิตอนนี้เซียนอนแบบที่เหลือแค่ชั้นในตัวเดียวตรงหน้าเขาเซียกัดริมฝีปากแล้วยกมือปิดหน้าทำเอาเป้หัวเราะในลำคอ

อือ...”เซียครางริมฝีปากหยักจูบลงที่ต้นขาด้านในใกล้...เอ่อ...นั่นแหละเป้จูบซับพลางขยับใกล้เข้าไปก่อนจะเกี่ยวชั้นในปราการสุดท้ายดึงออกทำให้เซียอยู่ไม่สุขขยับไปมาเป้ถอดเสื้อและกางเกงตัวเองออกอย่างรีบร้อนเขาจะทนไม่ไหวอยู่แล้วเฮ้ย! ที่เซียทำเขาแทบบ้าพอกายเปลือยเปล่า

เป้ขยับตัวไปทาบกับเซียอีกครั้งผิวเปลือยแนบชิดกับผิวเปลือยอุณหภูมิที่ร้อนอยู่แล้วยิ่งร้อนกว่าเดิมเป้กอดเซียจากด้านหลัง เซียเม้มปากเมื่อรู้สึกถึงของแข็งที่ดุนดันบั้นท้ายของเขาอยู่

จุ๊บ....จุ๊บ

เป้จูบไหล่ลาดเสียงดังทั้งสูดดมและขบดูดมือหนาก็เลื้อยไล้ไปทั่วแผงออกแบนเซียจับมือของเป้เอาไว้ไม่ให้ลูบกายเขามันก็เสียวเหมือนกันนะ

อืม...เป้....เดี๋ยวเป็นรอยฮ้า...”เซียพูดเสียงสั่นพร่าแล้วครางอีกรอบเมื่อนิ้วเรียวบีบขยี้ยอดอกนิ่มอีกรอบใบหน้าสวยเชิดขึ้นหลับตาพริ้มกัดริมฝีปากเป้เลื่อนมือลงมาลูบวนที่บั้นท้ายกลมลูบผ่านร่องแยกไต่ลึกลงไปเรื่อยๆ

อ๊ะ!....อื้อ!”เซียร้องเมื่อนิ้วเรียวสอดลึกเข้าไปที่ช่องด้านหลัง

อื้อ! เป้...เจ็บ...”เซียร้องบอกยกมือขึ้นมาปิดหน้าเป้ดึงนิ้วออกเขาลืมไปว่ามันต้องใช้ตัวช่วยเพราะผู้ชายไม่เหมือนผู้หญิงเขากวาดมองไปทั่วห้องก็พบขวดโลชั่นของพี่ทรายที่คงจะลืมไว้เป็นใจจริงๆเป้เดินไปคว้าขวดนั้นมาบีบใส่มือเซียยังคงซุกหน้าลงกับแขนตัวเองเป้ดึงแขนเซียออกแล้วหอมแก้มสีซีด

ผมจะพยายามไม่ให้เจ็บนะบอกทำไม! มันทำให้เขากลัวเซียคิดในใจแต่ยังไม่ได้คิดอะไรมากความอึดอัดก็บังเกิดขึ้นอีกเป้สอดนิ้วเข้าไปในทางเดิมครั้งนี้มีตัวช่วยเลยทำให้เขาได้ง่ายกว่าครั้งที่แล้วพอเข้าไปสักพักก็ขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ

ชี๊ด...รัดนิ้วผมใหญ่เลยเป้ว่าแล้วเลียซับเหงื่อที่ไหล่เนียน

ฮื้อ....อืม....เป้มัน....”เป้เพิ่มนิ้วเป็นสองแล้วขยับเร็วขึ้นด้วยเซียขยำผ้าปูที่นอนระบายความเสียว

อืม....พี่เซียผมเข้าเลยนะทนไม่ไหวแล้วเป้บอกก่อนจะถอนนิ้วออกมาเซียถอนหายใจรู้สึกโล่งที่ความอึดอัดหายไป

อ๊า!”ไม่ทันที่จะได้หายใจหายคอสะดวกนานเซียก็ต้องหวีดออกมาอีกเมื่อเป้ดันกายหนาเข้ามาทางช่องรักเซียจิกนิ้วลงที่นอนหอบหายใจถี่น้ำตาไหลออกจากทางหางตาแบบที่ไม่ต้องบีบ แรงเสียดสีทำให้มันร้อนและแสบ เป้คว้าสะโพกของเซีนเอาไว้ยามที่กดตัวเข้ามา

เจ็บ...ฮึก....เป้ฉันเจ็บ....อะ...เอาออกไปอื้อ!”เป้กัดปากแล้วดันเข้าไปอีกนี่เขาเข้าได้แค่ครึ่งเดียวแต่พอได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆใจเขาก็อ่อนยวบ

ทนหน่อยนะพี่เซีย...อย่าเกร็งเป้ว่าพลางดันเข้าไปอีกเป้รู้สึกว่าท่านี้ยากแน่มือหนาประคองเอวเล็กขึ้นมาทำเอาเซียส่งเสียฮือๆเพราะสิ่งที่เชื่อมกันมันขยับมากสะโพกเล็กถูกยกขึ้นเป้หยิบหมอนมารองใต้ท้องของเซียเหมือนที่เขาเคยศึกษามาขาเรียวสั่นแบบที่เป้ก็รู้สึกได้ เป้ดันตัวเข้าไปได้สุดแล้ว

ดีครับ....ดีมาก...ซี๊ด...”

อ๊ะห์....อื้อห์....”เป้เริ่มขยับเพราะชักจะทนไม่ไหวภายในมันทั้งอุ่นทั้งรัดตอดรัดจนเขาอาจจะแตกซะเดี๋ยวนั้นเลย

เสียว...ฮื้อ...เป้มันเสียว....อ๊าห์...”เซียครางเสียงหวานขณะที่เริ่มจะปรับตัวได้และความเจ็บแสบแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านนิ้วเรียวจิกที่นอนเป็นที่ระบายเป้เร่งจังหวะร่างบางโยกคลอนไปตามแรงกระแทก

อะ..อะ...อื้อ....อ่าห์เป้เอื้อมมือไปรูดรั้งแกนกายของเซียทำให้คนเสียวยิ่งเสียวกว่าเก่า

อ๊ะ...อะ...อะ...เร็วไป....อึก....เป้เร็วไปแล้ว....อาห์

ซี๊ด...พี่เซียใกล้แล้วว่ะ

อื้ม....อืม....อือ....มะ...เหมือนกันอ่าห์เป้กระแทกแรงและถี่เซียกัดปากซี๊ดก่อนจะกระตุก

พรวด

น้ำรักขาวขุ่นพ่นฉีดออกเปรอะเปื้อนที่นอนและหมอนที่รองอยู่เซียหอบหายใจแฮ่กขณะที่เป้เองก็ใกล้ถึงฝั่งเต็มทีร่างหนากระตุกและกระแทกอีกเป็นครั้งสุดท้ายจนเซียจุกความอุ่นวาบที่ช่องท้องทำให้เซียรู้ว่าเป้เองก็สมใจแล้วเหมือนกันร่างหนาทิ้งตัวลงทาบทับเซียสองมือกอดเอวเล็กเอาไว้แน่นจูบไหล่เนียนซ้ำๆไปมาอย่างหวงแหน

พี่เซียเป็นของผม...เป็นของผมแล้วนะเป้กระซิบแล้วจูบที่ซอกคอของเขาอีกหลายรอบเซียส่งเสียอือๆในคอก่อนจะหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อนเขา...ไม่ไหวแล้วจริงๆไม่คิดว่ามันจะเหนื่อยขนาดนี้

 

วันต่อมา

เปลือกตาบางค่อยๆเปิดขึ้นความหนักอึ้งทำให้ไม่อยากจะลุกเลยและพอขยับตัวเท่านั้นแหละ

โอย...อือ...”ปวดตัวชิบ! เซียเลิกที่จะขยับเมื่อมันเจ็บแล้วจะฝืนทำไมแต่ยังไงเขาก็จะลืมตาอยู่ดีพอลืมตาภาพแรกที่เห็นคือครึ่งหน้าหล่อของคนที่ทำให้เขาปวดไปทั้งตัว! ฉ่า....หน้าแดงไปแล้วครับเป้ขยับตัวทำเอาเซียรีบหลับตาแต่ก็...ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเป้ยังคงหลับเหมือนเดิม

หมับ

เป้ขยับตัวพลิกมาทางร่างบางก่อนจะวาดแขนโอบไหล่พลางดึงเข้าหาตัวแบบที่คนถูกกอดหน้าเหยเพราะความเจ็บและแสดงแรงเอฟเฟ็คด้วยการขืนตัวมันเจ็บจนน้ำตาซึมดวงตาคมลืมตาขึ้นก่อนจะชะงักเมื่อเห็นเจ้าหญิงของตนทำหน้าแบบนั้นเจ้าตัวจูบเบาๆที่เปลือกตาทั้งสองข้างพลางลูบหัวสอดแขนเข้าใต้หัวของเซียแล้วลูบหลังเบาๆ

เจ็บเหรอพี่เซียเป้ถามเสียงอ่อนเซียพยักหน้าเป็นการตอบตอนนี้เป้บอกได้เลยว่าคราบคนติดนิ่งติดเงียบหายไปสิ้นกลายเป็นเด็กชายเซียที่น่ารักน่าทะนุถนอมและขี้อ้อนและเขาไม่ยอมให้ใครมาเห็นโมเม้นนี้อีกแน่

ผมขอโทษนะนอนต่ออีกหน่อยมั้ยเป้ถามเพราะเมื่อคืนหลังเซียหลับไปเขาก็เปลี่ยนผ้าปูที่นอนเปลี่ยนเสื้อผ้าและชำระร่างกายให้ร่างบางนี่เรียบร้อยแล้วถึงได้พามานอนบนเตียงดีๆเซียส่ายหน้าเบาๆก่อนจะอ้าปากพูด

วันนี้จิมมาเสียงที่มักจะเรียบนิ่งกลายเป็นแหบสั่นเซียไอแค่กๆแล้วซุกตัวเข้าหาร่างหนา

เดี๋ยวผมโทรบอกเองว่าวันนี้พี่พักเป้ว่าพลางผละจากร่างบางเดินไปหาโทรศัพท์ที่เซียวางไว้ที่ไหนสักแห่งในห้องแล้วเขาก็เจอเขารู้รหัสเข้าโทรศัพท์ของเซีย....0000.....มันเป็นเลขง่ายๆตามสไตล์คนที่ไม่ชอบทำอะไรให้มันยุ่งยากแบบเซียพอถามว่าตั้งไว้ทำไมก็ได้คำตอบกลับว่าเบื่อถึงจะไม่รู้ว่ามันเกี่ยวกันยังไงแต่ตอนนี้เขาชักจะหงุดหงิดเพราะเบอร์ของศัตรูหัวใจหมายเลขหนึ่งอย่างจิมเป็นเบอร์ที่โทรเข้าออกมากที่สุดรองจากเขาเลย

[...ว่าไงเซียกำลังจะออกจากบ้านเลย]

ไม่ต้องมา

[เป้เหรอ]

อืม...วันนี้ไม่ต้องมาบางทีเขาอาจจะติดโรคไม่ชอบพูดยาวแบบเซียก็ได้

[ทำไม? ขอคุยกับเซียหน่อย]

ไม่แค่นี้นะเป้วางสายแล้วปิดเครื่องไปเลยพอเดินกลับเข้าห้องก็เห็นร่างบางนั่งทำหน้ายู่อยู่บนเตียงคิ้วสวยได้รูปขมวดเมื่อเห็นร่างสูงเดินเข้ามาเซียดึงคอเสื้อยืดที่เป้ใส่ให้เมื่อคืนลงแล้วมองเป้เขม็งรอยสีกุหลาบนี่เหมาะกับผิวพี่แกดีเนอะ

มันเป็นรอยน้ำเสียงแหบเจือด้วยความหงุดหงิดทำให้เป้ยิ้มแล้วรีบถลาเข้าไปกอดเอวเล็กพลางหอมแก้มดังฟอด

เดี๋ยวก็หายไม่หลายวันหรอกเซียเงียบแต่ก็ปล่อยให้เป้กอดเอาไว้เฉยๆ

พี่เซียโคตรน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักเหี้ยๆเลยและแน่นอนว่าคนที่ไม่ชอบคำหยาบๆลงฝ่ามือเต็มแรงจะเป้ต้องผละกอดออกมาลูบแขนตัวเอง

เจ็บนะเว้ยพี่เซียเอาวะจะถือว่าเมียตีแปลว่าเมียรักเซียถลึงตาใส่คนเจ้าเล่ห์ที่เดินออกจากห้องพร้อมกับเสียงหัวเราะดังๆให้ตายสิเขาหลงเด็กบ้าๆแบบนี้ได้ยังไงกัน!

----------------------------------------------------------------

อาหารเช้าเสร็จแล้วครับ.....”เป้ลากเสียงยาวพลางเดินเข้าห้องโดยที่ร่างบางยังคงนั่งอยู่ในท่าเดิม

อ้าวยังไม่อาบน้ำเหรอครับเป้ถามพลางนั่งลงข้างๆเซียส่ายหน้าที่ขวดคิ้วนิดๆเป้ร้องอ๋อเสียงยาวก่อนจะหันมาคว้าคนตัวเล็กอุ้มขึ้นมาแทบอกเซียร้องลั่นพลางคว้าคอของร่างสูงเอาไว้เป็นที่ยึดโดยอัตโนมัติใบหน้าหวานบิดพร้อมกับกัดฟันแน่นอีกนิดนึงน้ำตาจะซึมละเป้เดินออกจากห้องนอนไปที่ห้องน้ำด้านนอก

เป้....เจ็บเซียพูดเสียงแผ่วและกอดคอร่างสูงแรงขึ้น เป้จึงค่อยๆวางร่างบางลงบนขอบอ่างอาบน้ำ

ผมอาบน้ำให้มั้ยเป้ถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงเหมือนที่แววตาของเขามีเลยสักนิด!

ไม่...ไม่ต้องเซียแทบจะรีบตอบออกมาเป้ยิ้มๆแล้วเดินมาที่หน้ากระจกบีบยาสีฟันไว้บนแปรงให้ก่อนจะนำมายื่นให้กับเซีย

งั้น....ผมรอกินข้าวนะยังไงๆก็เรียกแล้วกันเป้พูดจบก็เดินออกจากห้องน้ำไปโดยที่ไม่ลืมปิดประตูให้เซียถอนหายใจก่อนจะค่อยๆชำระร่างกายหลายครั้งที่มันเจ็บแรงจนต้องครางเสียงแผ่ว....เป็นแบบนี้แล้วครั้งต่อไปเขาคงไม่อยากมีแล้วล่ะ!

 

พออาบน้ำกินข้าวเสร็จเป้ก็หายามาให้กินเพราะไลน์ไปถามไอ้ฟาร์มาแล้วมันก็บอกว่าให้หายาแก้อักเสบเอาไว้เพราะครั้งแรกมันก็จะเจ็บ

เป้ : มึงๆกูมีเรื่องถาม

ฟาร์ : ว่ามาเพื่อน

เป้ : เวลาที่มึงได้ไอ้เซฟครั้งแรกมันเป็นยังไงวะ

ฟาร์ : ??? มาอยากรู้เรื่องอะไรของเมียกู

เป้ : เมียมึงก็เพื่อนกูน่ะสาสสสอย่าเล่นนี่กูซี(เรียส)นะ

ฟาร์ : ก็สนุกดี

เป้ : ไม่ใช่เรื่องนั้นคือ...มันเจ็บมากมั้ย

ฟาร์ : อ๋อ...ตอนเสร็จแล้วอ่ะนะก็เจ็บมั้งเห็นมันร้องไห้จะเป็นจะตายอ้อแล้วก็หายาพวกแก้ปวดแก้อักเสบมาไว้ด้วย

เป้ : อ๋อๆเคๆขอบใจมากมึง

ฟาร์ : มึงโดนเสียบหรือว่าเสียบเขาวะ

เป้ : คิดว่าไงล่ะมึง 555

ฟาร์ : เออ...ถนอมเขาหน่อยถ้าทำเขาเจ็บมากมึงจะไม่ได้เขาอีกพี่แกยิ่งดุๆ 555

เป้ : มึงรู้เหรอวะ

ฟาร์ : คิดว่าไงล่ะ

สามวันผ่านไปแม่งเหมือนจะจริงแบบที่ไอ้ฟาร์มันบอกว่ะเพราะพี่เซียไม่ยอมให้เขาเอาเข้าเลยได้แต่ช่วยบอกแค่ว่าเจ็บๆตอนนี้ก็เหมือนกันร่างบางกำลังนอนอ่านหนังสือสบายๆแบบว่างานเสร็จและผ่านเรียบร้อยชิวไปส่วนเป้ก็เพิ่งกลับมาจากมหาลัยพอเข้าห้องมาถึงก็โยนกระเป๋าลงพื้นแล้วโดดขึ้นโซฟาเหมือนทุกครั้ง

พี่เซีย....”เป้ลากเสียงเรียกหลังจากที่ปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกเพราะอากาศร้อนบรรลัยเลย

อืมเซียตอบรับสั้นๆและไม่มองหน้า

วันนี้ทำกันเถอะ

โป๊ก!

จบคำของเป้หนังสือเล่มหนาที่เซียอ่านก็ลอยลิ่วปะทะใบหน้าหล่อเหลาเซียมองดว้ยสายตาดุๆแต่หน้าแดงแปร๊ด

พูดอะไรไม่อายเลยรึไงเซียว่าเสียงดุเป้คลานเข้ามาหาร่างเล็กจนกลายเป็นนอนคร่อมเซียอยู่แล้วใช้จมูกถูไถจมูกโด่งสวยของเซียไปมาอ้อนๆ

ก็...ไอ้เรย์บอกว่าต้องทำบ่อยๆพี่จะได้ชินแล้วก็ไม่เจ็บไงเป้ว่าเสียงอ้อนพลางส่งมือเข้าไปลูบหลังของเซียเบาๆ

นี่เพื่อนนายรู้?”

ก็ไม่รู้จะปิดทำไมใช่เป้บอกว่าเขากับพี่เซียคบกันกับเดอะแก๊งค์ไปเมื่อวานซึ่งคนที่ดูตกใจสุดก็คือบัสแล้วยังแยกเขี้ยวใส่แล้วงอนเขาไปด้วยเลยงงเลยแต่ไอ้ฟาร์กับไอ้เรย์นี่เหมือนจะรู้อยู่ก่อนแล้ว

ทำเถอะนะ...นะๆๆเป้อ้อนสุดตัวด้วยการไล่จูบคางแหลม

ยังกลางวันอยู่เลยเซียพูดเสียงอ้อมแอ้มเอ้อ....เข้าทางไอ้เป้มันล่ะ

งั้นคืนนี้เนอะพี่พูดแล้วนา...”เซียถอนหายใจแล้วพยักหน้าก่อนจะถูกไอ้คนขี้อ้อนจูบยกใหญ่

วันนี้กินข้าวข้างนอกเนอะผมขี้เกียจทำว่ะและแน่นอนว่าเซียก็ตอบอะไรไม่ได้นอกจากพยักหน้าเป้พาเซียมากินเอ็มเคที่ห้างใกล้ๆก็ไม่รู้ว่าพิศวาสเอ็มเคอะไรนักหนาแต่พอมากินที่นี่เซียจะกินได้เยอะทุกทีซึ่งตอนนี้เซียก็น้ำหนักขึ้นมาสองกิโลแล้ว

ไปไหนต่อมั้ยพี่เป้ถามหลังจากที่กินอิ่มจนแทบจะเดินไปไหนต่อไม่ไหว

ไปซื้อของให้เด็กๆไม่ได้ไปหาตั้งสองอาทิตย์ใบหน้าเซียตอนที่พูดถึงเด็กๆนั้นเหมือนเจ้าตัวจะมีความสุขมากนึกถึงเวลาที่เห็นรอยยิ้มของเด็กๆเหล่านั้นเด็กที่ไม่มีโอกาสเหมือนเด็กทั่วๆไปเป้และเซียเดินไปที่ร้านขายเกี่ยวกับเครื่องเขียนเซียจะเลือกของที่ใช้ในการวาดรูประบายสีและเขียนหนังสือ

แน่นอนว่าคนที่ถือของทั้งหมดนั้นคือ...เป้ผู้โชคดี

ไปที่รถก่อนก็ได้นะจะไปเข้าห้องน้ำเซียบอกกับร่างสูง

ผมไปด้วย

เอาของไปเก็บที่รถเลยจะห่างจากฉันไม่ได้รึไงเซียว่าทำให้เป้ต้องเดินคอตกเอาของไปเก็บจริงๆเซียยักไหล่เดินเข้าห้องน้ำไปซึ่งจำได้ว่าเคยถูกคนที่เอาของไปเก็บบอกไว้ว่า

ถ้าจะเข้าห้องน้ำไปเข้าที่เป็นห้องอย่ามายืนเข้าใจมั้ยของๆพี่ให้ผมเห็นคนเดียวก็พอ

ฉ่า....ไม่น่านึกถึงประโยคหลังด้วยเลยเซียคิดแล้วเดินเข้าห้องน้ำด้านในทำธุระตัวเองแล้วออกมาจากห้องรู้สึกเหมือนว่าบรรยากาศมันแปลกๆไปนะพอเซียเดินออกมาถึงอ่างล้างมือแปลกที่ไม่มีใครอยู่เลยสักคนแล้วเซียก็พบว่าทำไม

ชายในชุดสีดำมืดๆสวมแว่นกันแดกที่เหมือนกับว่ากลัวแสงไฟจะเผาจนตาบอดเดินออกมจากห้องน้ำสองห้องที่เหลือเซียเหลือบมองนิ่งๆแล้ววิ่งปรี่ออกไปทางประตู

!!

มีอีกคนยืนขวางทางเอาไว้

หมับ

แขนขวาถูกจับเอาไว้โดยอีกคนก่อนที่แขนซ้ายจะถูกจับตามเซียดิ้นและแตะเท้าไปมา

อย่าดิ้นเลยครับคุณหนูไปกับพวกเราเถอะ

ไม่! ปล่อย!”เซียพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว

อย่าให้พวกผมใช้กำลังเลยครับอีกคนบอกแต่มีหรือเซียจะฟังเซียตะโกนก้องจนมีคนหยุดหันมามองก่อนจะรีบวิ่งหนีไปเพราะเห็นบุรุษชุดดำสามคน

แปะ

ผ้าขนหนูโปะลงที่จมูกโด่งเซียกลั้นหายใจแต่สุดท้ายเขาก็ต้องโกยหาอากาศเพื่อไม่ให้ตัวเองตายและภาพตรงหน้าก็มัว...มัว...และดับไป

 

 

 

ความคิดเห็น