pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 16

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2559 01:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 16
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 16

 

เซียมองนาฬิกาเป็นรอบที่แปดจากที่จิมนับได้ทั้งที่ตอนนี้เวลาสามทุ่มไม่ได้ต่างจากเดิมที่เซียมองครั้งแรกๆเท่าไหร่หนำซ้ำยังดูหงุดหงิดเงียบๆแปลกๆทุกครั้งที่เซียหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกหาใครบางคนซึ่งเขาก็คงจะเดาได้ล่ะเซียก็จะขมวดคิ้วทุกครั้ง

เซียมีอะไรรึเปล่า

ไม่

หิวรึยัง

ไม่เซียตอบสั้นๆแล้วคลิกเมาส์ปรับภาพในหน้าจอโน้ตบุ๊กแรงๆจนได้ยินเสียงคลิกดังๆกลัวว่ามันจะพังคามือเซียเป็นอะไรรึเปล่า

โครม

นั่นไงเมาส์ลอยไปปะทะผนังห้องแล้วตกลงตามแรงโน้มถ่วงอย่างน่าเวทนาจิมหันไปมองเซียด้วยสายตาตั้งคำถามเซียยักไหล่ก่อนจะทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ไม่สนใจแล้วใช้ทัชแพดของโน้ตบุ๊กแทนดวงตากลมที่มีประกายความหงุดหงิดอยู่เต็มจ้องมองภาพงานในโน้ตบุ๊กราวกับจะทำให้มันทะลุแต่เขาไม่ได้เห็นเป็นภาพงานของเขาเลยกลับกายเป็นภาพอื่น

Delete

จิมเบิกตากว้างเมื่อเห็นเซียลบงานของตัวเองงานที่หัวหน้ามอบให้เซียทำคนเดียวและมันก็ใกล้จะเสร็จแล้ว การกระทำของเซียทำเอาจิมกลัวว่าเซียจะลามมาลบงานของพวกเขาทั้งสองคนแต่...ยังดีที่เซียไม่ทำ

เซีย...ลบเหรอ?”

อืม

เซียเป็นอะไร?

เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน

กาแฟมั้ยเซียจิมถามขึ้นพลางบิดตัวไล่ความเมื่อยขบจากการที่เขาเพ่งมองจอคอมพ์มากเกินไปเซียพยักหน้าแล้วบิดตัวตามจิมลุกไปชงกาแฟร่างเล็กหยิบโทรศัพท์โทรหาคนที่ตอนนี้คงจะร้องเพลงอยู่ที่บาร์

[ขอโทษค่ะไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้....] เซียวางสายแล้ววางโทรศัพท์เอาไว้เหมือนเดิมก่อนจะเปิดเฟสบุ๊กไล่ดูข่าวไปเรื่อยๆพอย้อนกลับขึ้นมาหน้าจอรีเฟรชขึ้นเป็นภาพหนึ่งเป็นภาพที่ถูกแท๊ก

หญิงสาวหน้าเฉี่ยวคมสวยในชุดแซกสีขาวยิ้มจนตาหยีซบไหล่ผู้ชายที่อยู่ในชุดนักศึกษาที่หันมามองกล้องนิ่งๆมีแคปชั่นที่รูปว่า

ถึงจะห่างกันไปนานแต่ความรู้สึกไม่เคยเปลี่ยนไป......ออมยังรู้สึกกับพี่เป้เหมือนเดิม

คิ้วเรียวขมวดหนักกว่าเดิมบรรยากาศรอบข้างตอนที่จิมเดินถามกาแฟยิ้มๆเข้ามามันช่างเย็บเยียบ!

กลับสู่ปัจจุบัน

จิมเสียงเรียบๆดังขึ้นซึ่งจิมไม่ได้ยินเซียพูดแบบนี้กับเขานานแล้วเพราะตั้งแต่สนิทกันเซียก็ไม่เคยพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเย็นชาแบบนั้นเลย

วะ...ว่าไง

รู้จักผับ BarP มั้ยเซียจำชื่อร้านที่แท๊กในรูปนั่นได้

อืม....อ้อ...รู้ๆจิมทำท่าคิดแล้วสุดท้ายก็บิงโกเขารู้เซียยิ้มมุมปาก

พาไปหน่อย

อีกสิบห้านาทีต่อมาเซียและจิมยืนอยู่หน้าผับที่เป้มาเล่นดนตรีประจำคนเข้าออกจากร้านเยอะมากซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นนักศึกษาเพราะอยู่ไม่ไกลจากมหาลัยเลยเสียงเพลงจากด้านในก็ดังออกมาจากด้านนอกเบาๆเซียเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับจิมที่เดินล้วงกระเป๋ามองดูรอบๆ

คิดยังไงถึงอยากมาล่ะเซียจิมถามซึ่งด้วยเสียงในร้านที่ดังเขาเลยต้องขยับเข้าไปกระซิบติดหูเลยทีเดียวและพอดีกับที่สายตาของจิมสบกับสายตาของมือกีตาร์ที่จ้องเขม็งลงมาบนเวทีจิมก็ยกยิ้มแล้วร้องอ๋อในใจเซียตอบอะไรเบาๆซึ่งจิมก็ไม่ได้ฟังเพียงแต่ยกมือขึ้นจับไหล่บางและอีกมือก็ดันเอวเล็กให้ไปหาที่นั่งที่โซนบาร์ใกล้ๆ

จิมสั่งเครื่องดื่มซึ่งตอนแรกเซียบอกว่าไม่ดื่มแต่ด้วยที่จิมคะยั้นคะยอบอกว่ามาผับทั้งทีไม่ดื่มก็เหมือนไม่มาเซียจึงพยักหน้าแล้วให้จิมสั่งเครื่องดื่มอ่อนๆให้ขณะที่เจ้าตัวมองซ้ายขวาแล้วจบลงที่เวทีเป็นที่สุดท้ายแล้วเขาก็เห็นใบหน้าครึ่งเสี้ยวของเป้นิ่งๆมองไปอีกด้านของผับไม่รู้ว่ามองอะไรเสียงอินโทรเพลงดังขึ้นแล้วเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นตามคนที่ร้องเพลงเซียจำได้ว่าชื่อเซฟเริ่มร้องท่อนแรกของเพลงออกมาเรียกเสียงกรี๊ดอีกรอบ

“...จะบอกอีกทีว่าฉันรักเธอจะบอกให้ฟังว่าฉันค้นเจอความหมายของการมีชีวิตอยู่ก็รู้จากเธอไม่ใช่ใครเป้หันมามองจุดที่เซียนั่งอยู่แล้วก็พบว่าเซียมองตนอยู่พลันรอยยิ้มของเขาก็ปรากฏขึ้น

จะบอกอีกทีถ้าไม่เชื่อกันจะบอกอีกทีว่าความสำคัญเธอนั้นเป็นที่หนึ่งเหนือผู้ใดและไม่มีใครนอกจากเธอ....”เป้มองลึกเข้าไปในดวงตาของเซียราวกับต้องการจะสื่อความในใจให้ร่างบางได้รับรู้จิมมองแล้วสะกิดเซียเพื่อบอกว่าเครื่องดื่มได้แล้วเซียหันไปพยักหน้านิดๆแล้วหันมาหาเป้ต่อ

อย่ากลัวกับคนที่เขามานินทาอย่ากลัวว่าในแววตาฉันมีใครเชื่อในรักเราเชื่อในหัวใจ ที่ฉันให้เธอได้ไหมเป้พูดแบบไม่ออกเสียงตามเนื้อเพลงและมองหน้าของแฟนตัวเองไปด้วยริมฝีปากของเซียยกขึ้นอย่างพอใจ

ใครจะพยายามแทรกกลางระหว่างเรารู้ไว้นะว่าเขาไม่มีวันเข้ามาได้จะไม่มีตรงกลางที่เหลือว่างเผื่อใครถ้าใจเรายังผูกกันใครจะพยายามยุยงให้สั่นคลอนรู้ไว้นะทุกครั้งฉันนอนหลับตาฝันเห็นแค่ภาพเรารักกันยาวนานจนถึงวันที่ฉันแต่งงานกับเธอ....”พอเพลงจบลงเสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดก็ดังเกรียวกราวเซฟและเป้ลุกจากเก้าอี้โค้งให้กับผู้ฟังก่อนจะวางไมค์วางกีตาร์เดินลงมา เพลงเมื่อสักครู่ทำเอาเขาลืมอารมณ์ที่ทำให้ตัดสินใจมาที่นี่จนหมด

พี่เซีย....มาดูไอ้เป้เล่นดนตรีเหรอฟาร์เดินเข้ามาเจอพอดีทักขึ้นเซียยิ้มบางๆตามสไตล์ฟาร์หรี่ตามองจิมที่นั่งอยู่ข้างๆซึ่งเซียก็แนะนำว่าเป็นเพื่อนฟาร์จึงชวนเซียไปที่ด้านหลังเวทีเพื่อไปหาเป้ส่วนตัวเขาก็จะไปหาแฟนตัวเองด้วยเซียตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิดมาก

ฟาร์ยกมือไหว้คนที่เดินออกมาจากห้องด้านหลังเวทีคงจะเป็นเจ้าของร้านนี่แล้วฟาร์ก็เป็นฝ่ายเดินนำเข้าไป

!!

เซียชะงักเมื่อเห็นร่างสูงที่คุ้นเคยยืนหัวเราะกอดคอหญิงสาวที่อัพรูปขึ้นเฟสบุ๊กเมื่อยี่สิบนาทีก่อนอารมณ์ที่หมดไปเพราะเพลงคุกรุ่นขึ้นอีกครั้งเป้หันมาเห็นเซียแล้วสะดุ้งชักแขนตัวเองกลับพลางคิดในใจชิบหาย!

พี่เซียเดี๋ยวๆๆๆเป้วิ่งออกมาจากห้องนั้นเมื่อเซียเดินจ้ำออกมาแบบที่ไม่คิดจะทักเซฟเป้วิ่งมาทันถึงตัวแล้วกอดร่างบางจากด้านหลัง

ทำไมมาที่นี่ล่ะเป้ถามชิดริมหูเพราะเสียงเพลงร็อคของนักดนตรีกลุ่มใหม่ดังขึ้น ทำเอาเซียจั๊กจี้แล้วเอียงหัวออกสายตาขวางๆทำเอากลุ่มผู้ชายที่มองเขาอย่างสนใจชะงักแล้วก้มหน้าก้มตากินเหล้าจิมเดินเข้ามาหาเมื่อเห็นร่างของเซียดิ้นไปมาอยู่ปลายๆแถวที่เขาเต้นกันโครมๆ แล้วก็หยุดเท้าก่อนจะเดินออกจากผับไป คงเพราะเห็นว่าคนที่รัดรัดฟัดเหวี่ยงเป็นเป้ด้วยล่ะ

เป้ดึงร่างเล็กออกมาจากผับมาที่รถของเขาดันให้เซียขึ้นรถแล้วเขาก็ขึ้นตามขับรถกลับคอนโดแล้วในรถก็เงียบ....

โคตรดีใจแฟนมาหาถึงที่ทำงานเลยเป้พูดขึ้นพลางหันมามองเซียที่นั่งกอดอกมองออกไปด้านนอกกระจก

“.....”

ผมเล่นกีตาร์เก่งป่ะล่ะเห็นมองไม่วางตาผมนี่เขินเลย

“.....”พอเห็นว่าเซียเงียบไม่ยอมพูดเขาจึงไม่พูดอะไรอีกจนกระทั่งถึงคอนโดเซียก็เดินลงจากรถสีหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์เป้เดินตามจนเข้ามาในห้องปิดประตูแล้วจับข้อมือของเซียไว้ไม่ให้หนีเข้าห้องเซียหันมาหาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งราวกับจะถามว่ามีอะไร

พอเห็นอีกฝ่ายนิ่งเป้ก็สาวเท้าเข้าไปชิดตัวมือข้างที่ว่างก็โอบเอวเล็กเอาไว้ก่อนจะโน้มใบหน้าจูบริมฝีปากเบาๆทว่าเซียไม่ยอมเปิดปาก

โทรศัพท์ผมแบตหมดแล้วเพาเวอร์แบงค์ก็หมดไปด้วยเลยไม่ได้โทรหาผมขอโทษแล้วเป้ก็จูบอีกครั้งก่อนจะผละออกมา

แล้วผู้หญิงที่พี่เห็นอ่ะเป็นแค่น้องสาวนะเป้จูบอีกครั้งแต่เซียก็ไม่ยอมเปิดปาก ท่าทางแบบนี้เขารู้แน่ชัดแล้วล่ะว่าโกรธเรื่องอะไร

งื้อ....พี่เซียเป้ทำเสียงอ้อนเต็มที่เหมือนจะน่ารักเซียหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเฟสบุ๊กเจ้ากรรมนั่นแล้วยัดใส่มือเป้ก่อนจะดันตัวออกเดินหนีเข้าห้องนอนของเขาเป้มองภาพในโทรศัพท์เป็นภาพที่ออมถ่ายก่อนที่เขาจะขึ้นไปเล่นดนตรีก็แค่บังเอิญเจอ ออมก็เลยชวนนั่งด้วยก็เท่านั้นเอง พอรู้สึกตัวอีกทีเขาก็รีบเข้าไปที่ห้องนอนของเซีย ดีที่ร่างบางไม่ได้ล็อคประตู พอเปิดเข้าไปเลยเห็นว่านอนหันหลังให้อยู่

ยวบ

แรงยวบที่เตียงทำให้เซียรู้ว่าเป้เข้ามาแล้วเซียหลับตาไม่สนใจแต่มือหนาแตะที่เอวของเขาและลูบลงไปที่บั้นท้ายเบาๆทำเอาขนลุกเป้เอนตัวนอนลงข้างๆเซียพลางยื่นหน้าไปที่หูของเซียก่อนจะจูบไหล่ที่มีเสื้อแขนยาวบางๆกั้นเอาไว้

จะบอกอีกทีถ้าไม่เชื่อกันจะบอกอีกทีว่าความสำคัญเธอนั้นเป็นที่หนึ่งเหนือผู้ใดและไม่มีใครนอกจากเธอ....”เป้ร้องเพลงสุดท้ายที่เซฟร้องวันนี้ แม้ว่าเสียงทุ้มจะร้องแบบแปลกๆ แต่เซียปฏิเสธไม่ได้ว่ามันเพราะ จนเขาเคลิ้มไปนิดหน่อยแต่ก็แค่นิดหน่อยเพราะ เซียขยับตัวหนีเป้

หึหึหึงแบบนี้ก็น่ารักดีนะพี่เซียเซียหันขวับเขาไม่ได้หึงแต่...กลับถูกล็อคใบหน้าแล้วถูกคนง้อประกบริมฝีปากลงมาลิ้นร้อนทำหน้าที่สอดแทรกเข้าชิมน้ำหวานและหยอกเย้าลิ้นเล็กๆที่พยายามดันลิ้นของเขา

อืม...”คนที่นอนครางเสียงแผ่วพลิกตัวหันมาแล้วยกสองมือโอบรอบคอร่างหนาทำเอาเป้ได้ใจรุกบทจูบทีทวีความเร่าร้อนขึ้นกว่าเดิมก่อนจะเป็นฝ่ายถอนริมฝีปากออกมานิ้วเรียวยกขึ้นเช็ดน้ำใสที่ไหลออกมาจากมุมปากของคนตัวเล็กที่หน้าขึ้นสีมือที่โอบรอบคอของเขาค่อยๆผลักดันเขาออกแต่มีหรือที่เขาจะยอมยิ่งเซียดันออกเขาก็ยิ้มกระชับอ้อมกอดที่กอดเอวเล็กเอาไว้แน่น

ออมเป็นแฟนเก่าผมเองสิ้นคำเซียก็เลิกดันอกแกร่งแล้วมองหน้าเป้ไม่สิจ้องเลยล่ะเป้เลยรีบพูดต่อ

แต่ผมไม่ได้ชอบออมแล้วนะรักพี่เซียคนเดียวเลย....”เป้ลากเสียงยาวพร้อมกับซบไหล่บาง

แล้วทำไมถึงมาที่แบบนี้วะพี่เป็นคนไม่ดื่มนี่อย่ามาที่แบบนี้โดยไม่มีผมนะเมื่อกี้เห็นคนจ้องจะกินพี่เต็มไปหมดเซียขมวดคิ้วฉับเมื่ออยู่ๆเป้ก็เปลี่ยนอารมณ์แบบที่เขาไม่ทันตั้งตัวเป้ตวัดสายตาคมกริบมองร่างบางแล้วยิ้มหื่นทำเอาเขาขนลุก

ต้องลงโทษแล้วเป้เลียริมฝีปากแล้วกดร่างเล็กจมที่นอนพลิกตัวเองขึ้นคร่อมเซียเบิกตากว้างแล้วยกมือดันอกแกร่งทันทีที่เป้เอนตัวลงมามือหนาจับข้อมือทั้งสองของเขาแล้วกดฝังจมกับเตียง

เป้....เป้....จะทำอะไรเซียถามเสียงสั่นเริ่มกลัวแปลกๆเป้ยิ้มแฉ่งก่อนจะกดจมูกฝังลงกับซอกคอขาวเซียเอียงหนีแต่กลายเป็นเปิดทางให้เป้ได้ก้มลงไปสูดดมกลิ่นหอม

อือ....เป้....”เป้เงยหน้าขึ้นมาเห็นเซียทำหน้าหวาดๆแล้วก็ถอนหายใจ

พี่เซียครับ....พี่คิดว่าผมจะอดทนได้ถึงขนาดไหนกันอย่าทำหน้าชวนแบบนั้นดิเป้พูดติดตลกก่อนจะสอดมือลงไปใต้หัวของเซียพร้อมกับดันหัวให้เซียขยับหัวขึ้นมาหาเขา

ไม่เชื่อใจผมเหรอเซียเบือนหน้าหนีแต่เป้ก็จับใบหน้าสวยให้หันมาสบตาตัวเองอีกครั้ง

ไม่เจ็บหรอกผมจะทำเบาๆเป้ว่าแล้วหัวเราะในลำคอเซียค้อนก้อนโตเข้าใส่เป้หัวเราะร่า

นะครับพี่เซีย....นะครับเป้ทำหน้าอ้อนสุดตัวเซียเองก็มองดวงตาที่เหมือนหมาอ้อนให้เจ้าของพาไปเดินเล่นนั้นแบบที่ไม่รู้เลยว่าไอ้คนเจ้าเล่ห์มันทำกำลังจะทำอะไร

อะ...อื้อ....”เซียครางเสียงแผ่วเมื่อส่วนกลางลำตัวถูกฝ่ามือหนากอบกุมพร้อมกับบีบเบาๆนิ้วเรียวขยี้ส่วนปลายนิดๆแต่ก็ทำให้เขาได้เห็นคนที่มักจะเหยียดริมฝีปากตรงกัดริมฝีปากพร้อมกับหลับตาเชิดหน้าขึ้นบอกได้คำเดียวว่าเขาไม่ยอมให้ใครมาเห็นหน้าแบบนี้ของพี่เซียหรอก


 

 

ความคิดเห็น