pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 15

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2559 01:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 15
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 15

 

พอเช้าคนที่ตั้งใจว่าจะนอนเร็วกลับนอนไม่หลับซะได้พอหลับตามันก็เห็นแต่ใบหน้าของเป้ในตอนนั้น มันเหมือนมีอะไรค้างคาใจ ร่างบางลุกจากเตียงเดินออกจากห้อง ยังไม่เห็นวี่แววของคนที่มักจะตื่นเช้ากว่าเขาแต่...นี่มันก็เพิ่งจะหกโมงเช้าเอง สองขาพาก้าวไปหยุดอยู่หน้าห้องนอนของเป้ มือขวายกขึ้นจะเคาะห้องแต่ก็ชะงักแล้วเลือกที่จะเปิดเข้าไปเลย

ร่างสูงนอนเหยียดอยู่บนเตียงดูสบายๆแบบว่าสบายมากเสื้อก็ไม่ใส่นอนเปลือยอกโชว์ลอนซิกแพ็กดีที่กางเกงยังใส่ผ้าห่มก็ลงไปกองอยู่ที่ปลายเตียงร่างเล็กอดไม่ได้ที่จะมองไปที่แผ่นลอนที่ท้องก่อนจะยกมือจับท้องตัวเองบ้างเขาไม่มี...

ยวบ

แรงยวบที่เตียงทำเอาคนนอนรู้ว่ามีคนมานั่งข้างๆแต่ยังไม่ลืมตาขึ้นมาที่จริงเมื่อคืนเป้เองก็นอนไม่หลับคิดแต่เรื่องที่แฟนตัวเองไปบ้านของคนที่เคยชอบมากๆเขากลัว..กลัวว่าเซียจะกลับไปชอบทั้งๆที่วันนั้นที่พวกทะเลาะกันพี่เซียก็พูดออกมาแล้วว่าชอบเขาแต่...มันก็อดหึงไม่ได้นี่หว่า

จุ๊บ

ริมฝีปากบางจรดเข้ากับริมฝีปากหยักของคนที่หลับอยู่เบาๆทว่า!

หมับ

อื้อ!”อ่อนแขนแกร่งโอบรัดเอวเล็กเป็นการล็อคไม่ให้ขยับหนีได้อีกข้างก็กดท้ายทอยเอาใว้ไม่ให้เซียดีดตัวหนีเขาริมฝีปากหยักขยับเข้าคุมเกมส่งลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากอุ่นเซียดิ้นหนีด้วยความตกใจก่อนนิ่งรับจูบของเป้

อืม...”เป้ผละริมฝีปากออกแล้วมองดวงหน้าหวานที่ขึ้นสี จมูกของทั้งสองชิดติดกันก่อนที่เซียจะเป็นฝ่ายก้มจูบอีกครั้งซึ่งนานกว่าครั้งก่อนแล้วผละออกมา

แอบเข้าห้องมาลักหลับผมนี่คืออ้อนผมป่ะเนี่ยเป้พูดยิ้มๆทว่าเซียไม่ตอบแต่ถามแทน

เมื่อคืนนายเป็นอะไรเป้นิ่งไป

ขึ้นมานอนข้างผมมาท่านี้เมื่อยแย่เลยเป้ว่าขำๆเพราะตอนนี้เซียกึ่งนอนกึ่งนอนนั่งอยู่ข้างเตียงทิ้งขาลงกับพื้นแต่โน้มตัวมาจ้องหน้ากันอยู่เซียขยับขึ้นมานอนข้างๆร่างหนาหันหน้าเข้าหากันเป้เองก็ยังกอดเอวของเซียไว้ไม่ปล่อย

นอนไม่หลับเหรอเป้ถามพลางจูบที่เปลือกตาเซียเบาๆ

เมื่อคืนนายเป็นอะไรเซียกลับมาคำถามเดิมคราวนี้น้ำเสียงจริงจังกว่า

ถ้าพูดพี่ต้องบอกว่าผมงี่เง่าไม่ก็โคตรเด็กแน่ๆเลยว่ะเป้บ่นอุบแต่พอเห็นสายตานิ่งๆที่มองมาก็ถอนหายใจแล้วกระชับอ้อมกอดพลางดึงร่างบางให้ขยับเข้ามานอนชิดกับตนมากขึ้น

ผมหึงพี่ผมไม่ชอบที่พี่ไปอยู่ใกล้ชิดกับพี่จิมเป้เว้นช่วงเซียผงกหัวขึ้นมองก่อนจะถูกกดหัวกลับไปที่เดิม

ผมก็รู้แหละว่าพี่จะไม่คิด....แต่พี่เคยชอบพี่จิมชอบมากๆไม่ใช่รึไงโอ๊ย!!”เป้ร้องลั่นเมื่อฟันคมๆกัดเข้าที่ไหล่อย่างแรงจนสะดุ้งต้องปล่อยมือที่รัดร่างเล็กเอาไว้มาลูบๆที่รอยถูกกัดเซียจ้องหน้าของร่างหนาสายตาดูโกรธๆจนเป้ต้องเอือมมือไปจับมือเซียเอาไว้แล้วลูบเบาๆ

งี่เง่า

นั่นไงกูว่าละเป้พูดคนเดียวเบาๆแต่เซียได้ยินจึงโดนตีไหล่แรงๆไปอีกหนึ่งที่

เห็นฉันเป็นคนยังไงหะ! ตอนนี้ฉันกับนายเป็นอะไรกันฉันไม่ได้คิดอะไรกับจิมแล้วและถ้าฉันจะกลับไปชอบจิมฉันต้องเลิกกับนายก่อนอยู่แล้วเป้เม้มปากไม่อยากให้มีวันนั้นเลยวะ

แต่ถ้าพี่จิมเขาคิดอ่ะเซียนิ่งไปนึกถึงตอนที่อยู่บ้านของจิมตอนนั้นจิมเหมือนกำลังจะจูบเขาเลย....ไม่จริงหรอกน่าจิมไม่ได้ชอบผู้ชาย

พี่เซียเสียงเรียกชื่อที่ดังทำให้เซียเลิกคิดแล้วหลับตาลง

อ้าว...เฮ้ยพี่

อืม...จิมไม่ได้คิดอะไรกับฉันหรอกนอนแล้วนะง่วงเซียว่าแล้วหันหลังให้ก่อนจะหลับไปเป้ยิ้มกว้างแล้วหอมแก้มคนข้างๆไปฟอดใหญ่ๆแล้วล้มตัวนอนตามนี่ยังเช้าอยู่เลยสายๆค่อยตื่นมาใหม่แล้วกันเขาเองก็ง่วงเต็มที่แล้ว

----------------------------------------------------------------

ห้องเราเหรอ....ได้ๆ.....ถึงแล้วโทรมาบอกเหมือนเดิมนะ......ก็ดีเหมือนกันยังไม่ได้กินอะไร.....โอเคเจอกันเซียพูดประโยคสุดท้ายก่อนจะวางสายไป

หมับ

แรงกอดรัดจากด้านหลังพร้อมกับเสียงหอมที่คอของเขาดังฟอดทำให้เซียยกมือขึ้นมาดันหัวของร่างสูงที่กำลังทำให้เขาจั๊กจี้เดี๋ยวนี้ชักจะเริ่มชินไม่ตกใจเหมือนเมื่อก่อนราวกับว่า....เขาจำได้ว่านี้คือสัมผัสของเป้

ใครจะมาเป้ถามที่จริงเขาก็พอจะเดาได้แต่ก็อยากรู้ถ้าเป็นเมื่อก่อนเซียอาจจะแค่มองหน้าแล้วก็เดินหนีหรือไม่ก็บอกแค่ว่าเพื่อนแต่ตอนนี้น่ารักขึ้นเยอะ

จิมสิ้นเสียงเป้ก็เบ้หน้าซึ่งแน่นอนว่าเซียมองไม่เห็น

มันมาทำไมเป้ถามอย่างไม่สบอารมณ์แต่ความเงียบก็ทำให้เขาใส่อารมณ์อ้อนเขารู้ว่าความเงียบแปลว่าเขากำลังทำผิด

เขามาทำไมครับเป้พูดใหม่ให้สุภาพกว่าเดิมเซียไม่ชอบให้พูดไม่เพราะโดยเฉพาะเวลาพูดถึงคนอื่น

ทำงานเซียตอบสั้นๆแล้วดึงแขนของเป้ออกพลางเดินไปนั่งที่โซฟา

ทำไมต้องให้มาด้วยเป้พูดพลางหยิบของโน่นนี่ที่จริงเขาควรจะไปอาบน้ำเซียมองหน้าเป้แล้วยักไหล่

หรือว่าจะให้ฉันไปบ้านของจิม

ไม่ได้เป้พูดขึ้นมาทันทีทำเอาร่างบางยกยิ้มนิดๆทว่าร่างสูงนั้นมองเห็นรีบเดินเข้ามาแล้ววางแขนคร่อมร่างโปร่งที่นั่งอยู่พลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้

ยิ้มแบบนั้นหมายความว่าไง

ชอบเซียตอบสั้นๆตรงๆแต่ทำเอาคนฟังใจเต้นโลดที่เซียชอบที่เขาหึงห่วงและหวงจนต้องกดหน้าเข้าไปจูบหนักๆแล้วผละออกมา

อย่าทำแบบนี้ดิวะพี่จะอดใจไม่ไหวเป้ทำหน้าหื่นๆจนเซียผลักร่างสูงเต็มแรงจะเป้ผละไปยืนแล้วยิ้มอยู่อย่างนั้น

ไปอาบน้ำไปเดี๋ยวจิมจะซื้อของขึ้นมากินด้วยอาบเสร็จจะได้กินด้วยกันเซียพูดแล้วหยิบหนังสือขึ้นมาเปิดอ่านไปพลางๆตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะทำงานสักนิด ก็เขาน่ะ....เขิน

เป้เข้าไปอาบน้ำได้ไม่นานเสียงโทรศัพท์ของเซียก็ดังขึ้นจิมโทรมาบอกว่าตอนนี้อยู่ที่ร้านกาแฟใต้คอนโดเซียจึงเดินออกมาจากห้องลงไปที่ร้านกาแฟที่ว่าพอเดินเข้าไปก็เห็นร่างสูงที่คุ้นเคยยืนอยูที่เคาเตอร์

ลงมาเร็วจังเราสั่งกาแฟให้เซียไว้ด้วยจิมยิ้มจนตาหยีเซียก็ยิ้มบางๆกลับไปก่อนจะยื่นมือไปช่วยจิมถือถุงอาหารที่มีอยู่เต็ม

ไม่ต้องหรอกเซียถือแก้วกาแฟให้เราก็พอจิมว่าพอดีกับที่กาแฟของพวกเขาสองคนเสร็จเซียยื่นแก้วกาแฟให้จิมได้ดูดกาแฟ

โอ๊ยฟินอ่ะแก....แฟนกันป่ะเซียชะงักเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงในร้านพูดขึ้นก่อนจะชวนให้จิมรีบออกจากร้านพอถึงห้องจิมก็วางของและจัดการกับอาหารที่ซื้อมาตามความเคยชินเซียก็ไปช่วยจิมเทอาหารด้วยพอดีกับที่เป้เดินออกมาใบหน้าหล่อบูดลงไป70% เซียหันมาเจอเป้พอดีก็รีบเดินเข้าไปหา

หิวข้าวรึยังเดี๋ยวกินข้าวด้วยกันเป้พยักหน้ารับแล้วรับจานจากเซียให้ไปตักข้าว

นี่ทอดมันแถวบ้านจิมป่ะเซียถามพลางมองของโปรดตัวเองที่จิมเพิ่งจะเทใส่จานจิมหัวเราะ

ใช่...จำได้ว่าเซียชอบของเจ้านี้เลยซื้อมาแล้วก็....ไข่ดาวไม่สุกด้วยแต่ไม่รู้ว่ามันจะเละมั้ยนะเซียยิ้มอย่างถูกใจกับของโปรดตัวเอง

เคร้ง

เป้ก้มเก็บช้อนที่ตัวเองตั้งใจทำตกแล้วเดินผ่านร่างบางไปที่โซฟาซึ่งมีโต๊ญี่ปุ่นซึ่งมากับข้าวบางส่วนวางเอาไว้

น้องชายของเพื่อนเซียดูจะไม่ค่อยชอบเรานะจิมว่าแล้วมองเป้นิ่งๆ ขณะเดียวกันเป้ก็เงยหน้าขึ้นมาเจอแล้วก็จ้องตาจิมไม่วางเช่นกัน เซียเดินไปหาเป้แล้วดึงคนหน้าบูดไปที่ระเบียงห้อง

ฟึบ

ผ้าขนหนูสีขาวถูกเซียหยิบมาแล้วแปะลงที่ผมของเป้ก่อนจะค่อยๆเช็ดเบาๆมือหนาโอบเอวเล็กเอาไว้หลวมๆแล้วมองหน้าของเซียความสบายหัวทำให้เป้ผ่อนคลาย

ทำไมไม่เช็ดผมให้แห้งผมก็มีอยู่แค่นี้เซียว่าแล้วขำเบาๆ

ทีพี่ผมยาวกว่าผมยังไม่ค่อยเช็ดเลยให้ผมเช็ดให้ตลอดเป้ว่ากลับเซียเองก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะมันก็เป็นอย่างที่เป้พูด

เลิกทำหน้าแบบนั้นเวลาอยู่กับจิมได้มั้ยบรรยากาศมันมาคุแปลกๆ

ก็ผมไม่ชอบมันอ่ะมันเคยทำให้พี่ร้องไห้ยังกะคนบ้าเป้พูดพร้อมกับดวงตาที่วาวโรจน์เมื่อนึกถึงวันนั้นที่เซียร้องไห้เพราะมันเขาก็เจ็บจี๊ดๆในหัวใจอย่างบอกไม่ถูกเซียเองก็คิดถึงตอนนั้นบางทีเขาก็อยากจะหัวเราะว่าทำไมเขาถึงได้เป็นขนาดนั้นกันเขาเป็นเพราะผู้ชายคนหนึ่งถึงขนาดนี้เลยเหรอ? มือเรียวแตะใบหน้าหล่อนิดๆแล้วยิ้มบางๆให้

จะไม่มันเป็นแบบนั้นอีกแล้วเซียพูดเป้ถอนหายใจแล้วจูบหน้าผากมนแล้วรีบถอนออกเซียถลึงตาใส่พลางมองเข้าไปในห้องกลัวว่าจิมจะออกมาเห็น...เขาก็อายเป็นเหมือนกันนะ!

แล้วจิมรู้เรื่องของเรารึยังเซียส่ายหน้าเมื่อเป้ถามเรื่องนี้ก็จิมไม่ได้ถามเขาก็ไม่รู้จะบอกทำไมอีกอย่างจิมก็คงจะไม่อยากรู้ด้วย

เซีย....เตรียมอาหารเสร็จแล้วนะจิมร้องบอกเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนยังไม่เดินเข้ามาเซียดึงแขนของร่างสูงให้เดินเข้ามาในห้องตาม

ขอโทษทีนะจิมต้องคุยกับเด็กงี่เง่านิดหน่อยเซียว่ายิ้มๆจิมเองก็หัวเราะเบาๆเรียกให้นั่งลงเซียดึงแขนของเป้แล้วกระตุกแรงๆจนเป้ต้องนั่งลงตามแรงกลิ่นหอมๆของแกงจืดปลาหมึกยัดไส้ที่เซียชอบทำให้เซียไม่สนใจบรรยากาศของเป้และจิมที่เริ่มจะมาคุๆ

นี่มีแต่ของชอบเราทั้งนั้นเลยจำเก่งเนอะเซียบอกทำลายความเงียบ

ก็มาห้องเซียทีไรเซียก็สั่งแต่แบบนี้นี่จิมว่าพลางตักทอดมันใส่ในจานข้าวของเซียเป้มองแล้วหงุดหงิดเล็กๆทำอย่างกับว่ามาที่ห้องของเซียบ่อยมากขนาดนั้นล่ะ

ชอบมากก็กินเยอะๆล่ะจะได้มีเนื้อมีหนังบ้างนอนกอดทีไรกลัวกระดูกจะหัก

แค่กๆๆๆ

จบคำเซียก็สำลักออกมาจนน้ำหูน้ำตาไหลเป้คว้ากล่องทิชชู่แล้วจับใบหน้าสวยให้หันมาหาตนก่อนจะเช็ดน้ำมูกน้ำตาที่ไหลออกมามือเรียวจับไหล่ของเอาไว้แล้วซบหน้าลงที่อกพลางไอแค่กๆออกมาชุดใหญ่

ติดคอมั้ยเนี่ยพี่เซียเป้ว่าพลางหัวเราะไปด้วยจนเซียทุบหลังไปแรงๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาค้อนก้อนโตจมูกแดงเถือกจนเป้หัวเราะร่า

เป็นอะไรมั้ยเซียจิมถามขึ้นเมื่อสักครู่เขาเห็นทุกอย่างและได้ยินทุกคำเซียชะงักแล้วมองหน้าของจิมที่ยังคงเป็นเหมือนปกติแล้วส่ายหัวก่อนจะหันกลับมามองร่างสูงแล้วไม่คุยอะไรกันอีกจนกระทั่งล้างจานที่เซียอาสาล้างจานให้เพราะจิมจัดโต๊ะกินข้าวอีกทั้งยังซื้อข้าวมาให้แล้วทำให้บริเวณโซฟาเหลือแต่เป้กับจิม

นายรู้ใช่มั้ยว่าเซียเคยชอบฉันอยู่ๆจิมก็พูดขึ้นมาเป้เหล่ตามองแล้วจ้อง

จะพูดอะไรเป้ว่าเสียงเรียบ

ก็แค่จะบอกว่าฉันทำให้เซียกลับมาชอบฉันไม่ใช่เรื่องยากเป้ถลึงตาแล้วกำหมัดแน่นที่ได้ยินจิมพูดแบบนั้น

แน่ใจเหรอว่าที่เซียทำกับนายแบบนั้นไม่ใช่เพราะอยากจะลืมฉันเป้เหลืออดเมื่อได้ยินคำยุร่างหนาพุ่งตัวเข้ากระชากคอเสื้อของจิม

พี่เซียไม่มีวันกลับไปชอบนายเป้ว่าเสียงเข้มเน้นๆจิมหัวเราะแล้วผลักร่างของเป้ออก

งั้นเหรอน่าสนุกดีนี่จิมพูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์เป้อยากจะกระโดดเข้าใส่แล้วปล่อยหมัดใส่สักตั้งถ้าไม่ติดว่ากลัวพี่เซียจะโกรธเขาอีกเป้ลุกเข้าห้องของตัวเองไปแต่งตัว วันนี้เขาต้องไปมหาลัยมีเรียนช่วงบ่าย พอออกมาจากห้องเซียก็ล้างจานเสร็จพอดี

ฟอด

เป้!”เซียร้องลั่นเพราะเป้มาหอมแก้มเขาต่อหน้าจิมเลยเป้หัวเราะแล้ววิ่งออกจากห้องก่อนที่เซียจะได้ตีเขาเซียจับแก้มตัวเองแล้วหันไปหาจิมที่นั่งหัวเราะอยู่หน้าโน้ตบุ๊ก

เซียสนิทกับเป้ดีนะถึงขั้นแตะตัวได้ขนาดนี้จิมว่าแล้วเงียบไปเซียเม้มปากคิดหรือว่าเขาควรจะบอกจิมไปว่าเขากับเป้เป็นอะไรกัน

เอ่อ...จิมคือ...เรากับเป้....กำลังคบกันอยู่เซียพูดออกไปและมองหน้าของจิมไปด้วย

จิมไม่...”

รังเกียจเหรอ? ไม่หรอกเซียเป็นเพื่อนเราจิมว่าแล้วยิ้มกว้างทำให้เซียคลายความกังวลไปได้เยอะเลยเขาก็กลัวว่าจะเสียเพื่อนดีๆอย่างจิมไป

เซียชอบเป้จริงๆหรือว่าแค่ลองคบเล่นๆเหรอจิมถามขึ้นทำให้เซียขมวดคิ้ว

ทำไมถามแบบนี้เราเป็นคนแบบนั้นเหรอ?”เซียถามกลับทำเอาจิมโบกมือรัวๆ

ไม่หรอกแค่ถามดูก็เห็นตอนแรกเซียชอบ...”

ทำงานกันเถอะเซียพูดตัดก่อนที่จิมจะพูดอะไรต่อเขาไม่อยากคิกถึงตอนนั้นอีกแล้วตอนนี้เขาเป็นคนใหม่เขาไม่สนใจเรื่องในอดีตอีกแล้ว

 

 

 

*****หายไปนานเลอออ ติดปั่นงานนิดหน่อย แล้วก็เหนื่อยด้วย งื้อๆๆ

 

ความคิดเห็น