email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่29 ผมงงไปหมดแล้ว

ชื่อตอน : ตอนที่29 ผมงงไปหมดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2563 05:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่29 ผมงงไปหมดแล้ว
แบบอักษร

แกร๊ก 

ปัง 

“วัดนี้แม่ไม่เคยมาเลย …” เปิดประตูลงจากรถมาแม่ของเป็นเอกก็มองไปรอบๆวัดด้วยความแปลกตา 

“อาจจะเป็นเพราะอยู่ไกลจากบ้านเราไงครับคุณแม่ …“ปกป้องออกมายืนข้างแม่แล้วเอ่ยขึ้น และทุกคนก็ทยอยลงจากรถกันหมดแล้ว 

“คุณผู้หญิงคะ ของที่เราเอามาทำบุญให้เอาไปที่ไหนดีคะ …“ตาลที่มาถึงก่อนเดินมาถามเจ้านายของตัวเอง 

“รอแป๊บครับพี่ตาล รอรถจากที่บ้านผมมาก่อน นั่นไงครับ มาแล้ว …“ปลาวาฬชี้ที่ทุกคนดูรถครอบครัวเจ็ดที่นั่งคันหรูที่กำลังจะมาจอดใกล้ๆกับที่พวกเขายืนอยู่ ปกป้องเบิกตาขึ้นด้วยความแปลกใจ แต่ชลทีหน้าซีดใจเต้นแรงมากขึ้นเมื่อเห็นคนที่ก้าวลงมาจากรถคนแรก เขาใจเต้นแรงตั้งแต่รถเลี้ยวเข้ามาที่วัดแห่งนี้แล้ว 

“เย้ๆ คุณหนูมาแล้วๆ “… 

”คุณ ท่านมาแล้ว “… 

”พวกเรา พี่ปลาวาฬมาด้วย “… 

”คุณหนู ปลาวาฬ”… 

เสียงของเด็กที่มากกว่าสิบคนวิ่งกรูมาพร้อมกับตะโกนเรียก คนที่ย่อตัวลงไปต้อนรับเด็กๆที่วิ่งเข้ามากอดเขา แค่เห็นรถคุ้นตาเด็กที่เห็นคนแรกก็ตะโกนบอกต่อๆกันไปจนเสียงดังไปทั่วบริเวณวัดด้วยความดีใจที่เห็นคนที่เหมือนพ่อแม่ของพวกเขามาเยือน 

“หมับ เป็นไงครับสบายดีกันไหม …“ปลาวาฬโดนเด็กๆรุมแย่งกันกอดจนมองแทบไม่เห็นคนโดนรุมที่นั่งคุกเข่ารอกอดเด็กๆอยู่ คนตัวอ้วนต้องลงไปนั่งพับเพียบทันที ถึงจะตั้งรับอย่างดีแล้วก็ตาม 

“เห๊ยๆ …“เป็นเอกรีบจะเข้าไปช่วยแต่เข้าไม่ถึง และมองหน้าสบตากับคนอ้วนของเขาที่สื่อมาว่าไม่เป็นไร เขาเลยต้องถอยออกไปยืนดูด้วยความไม่เข้าใจกับภาพที่เห็นอยู่เงียบๆ และทุกคนในครอบครัวเขาที่มาด้วยกันก็มีอาการไม่ต่างจากเขานัก โดยเฉพาะชลทีที่เข่าเริ่มจะอ่อนทรงตัวแทบจะไม่อยู่ เมื่อภาพเลือนๆในหัวเริ่มทำให้เขาย้อนอดีตกลับไปเห็นตอนที่เขายังเรียนมอต้นอยู่ เขาก็ไม่ต่างจากเด็กพวกนี้ และคนอ้วนตรงหน้าที่โดนรุมกอดอยู่ตอนนี้คือ 

“ฮึก ฮึก ฮือฮือ คุณหนู …“ชลทีเดินเข้าไปใกล้ๆคนตัวอ้วนจนเด็กๆหลบกันออกไป แล้วเขาก็คุกเข้าต่อหน้าปลาวาฬที่มีเด็กๆล้อมรอบอยู่ แต่ตอนนี้เด็กต้องเงียบเสียงเมื่อคนที่ตัวโตกว่าพวกเขาและอายุมากกว่าพวกเขาปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต้องเงียบกริบทันทีอย่างนึกไม่ถึง 

“พี่ชลทีอย่าทำแบบนี้ครับ เดี๋ยวผมอายุสั้น … “ปลาวาฬรีบจับมือชลทีที่กำลังจะก้มกราบเขาด้วยความรู้สึกผิด ที่ตัวเองเกือบทำร้ายคนที่ส่งเสียและเลี้ยงเขามาตั้งแต่เขาจำความได้ เขาก็เห็นเด็กคนนี้เดินตามพ่อแม่มา แล้วก็บอกกับพ่อแม่ว่า สงสารเขาอยากส่งเสียเขาเรียนด้วยเงินเดือนของตัวเองที่ได้จากพ่อแม่  

“คุณหนู ฮือๆ ผมขอโทษ ผมเลวฮือๆฮือ …“ชลทีพูดไม่ออก ยิ่งคิดย้อนกลับไปเขายิ่งร้องให้เหมือนใจจะขาด เด็กอ้วนคนหนึ่งมาช่วยเขา ที่ถูกเด็กตัวโตกว่าแกล้ง ตอนนั้นเขาเจ็ดขวบ เด็กอ้วนคนนี้พึ่งจะสี่ขวบ เขาจำได้จนวันตายเลยว่า เขาที่ตอนนั้นผอมตัวเล็กมากๆเลยสู้เด็กที่โตกว่าไม่ได้ โดนแกล้งให้ทำงานแทน แกล้งให้กินข้าวที่เหลือจากพวกคนโต แกล้งให้เฝ้าศพไม่มีญาติคนเดียว ก็มีเด็กอ้วนคนนี้ที่มาวัดกับพ่อแม่ทุกเสาร์อาทิตย์ เข้ามายืนกอดอกแล้วสั่งให้รุ่นพี่ที่ตัวโตกว่าหยุดแกล้ง และลงโทษด้วยการมาทำงานแทนเขาเพื่อชดเชยที่เคยแกล้งเขา และแปลกที่พี่ๆพวกนั้นก็ทำตามทันที ทั้งๆที่เด็กตัวอ้วนก็ยื่นอยู่คนเดียวโดยที่ไม่มีพ่อแม่มาด้วยในตอนนั้น แต่แค่ทำหน้านิ่ง สั่งให้ทำพวกที่ตัวโตกว่าก็ยอมทำตามคำสั่งได้อย่างง่ายดาย 

“พี่ชลทีไม่เป็นไรนะครับ นี่ไงครับผมพาพี่มาแก้ไขสิ่งที่พี่ทำผิดพลาดไป ยังไม่สายครับ ถ้าพี่ยังต้องการผมอยู่ …“ปลาวาฬเข้าใจในทุกอย่างที่ชลทีทำมา ชลทีหนีออกจากวัดทันทีที่เรียนจบ แล้วไม่กลับมาที่วัดแห่งนี่อีกเลย คนบางคนเกลียดที่มาของตัวเอง และอยากหนีให้พ้นกับคำว่า” เด็กวัด” และชลทีก็เป็นหนึ่งในนั้น 

“คุณพ่อคุณแม่นี่มันอะไรกันครับ …“ปกป้องเอ่ยถามทั้งคู่เบาๆด้วยความไม่เข้าใจกับภาพตรงหน้าที่ ชลทีก้มลงกราบที่เข่าของรุ่นพี่ที่กำลังนั่งพับเพียบอยู่และเด็กๆตอนนี้ถอยออกไปยืนอยู่ข้างหลังของคนที่นั่งพับเพียบกันเงียบๆแล้ว รวมทั้งทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์นี้ก็เงียบกันหมด เหมือนเป็นภาพเหตุการณ์ที่นึกไม่ถึงกัน 

“แม่ก็ไม่รู้ ถามน้องเราสิ น่าจะรู้นะ …”แม่ของเป็นเอกหันไปหาลูกชายคนเล็กแล้วสะกิดเบาๆ 

“ผมไม่รู้ ก็พึ่งเห็นพร้อมทุกคนนี้แหละครับ …“เป็นเอกส่ายหน้าแล้วปฏิเสธเบาๆ 

“ฮึก ฮึก พี่เสียใจ …“ชลทีสะอื้นไม่หยุด ยิ่งร้องภาพเหตุการณ์ทั้งหมดยิ่งวิ่งเข้ามาในความทรงจำของเขา ภาพที่เขา ตอนอายุสิบหก แอบไปอ่านหนังสือเรียนที่หลังวัด ไม่ยอมช่วยคนอื่นกวาดลานวัด ไม่ช่วยซักผ้าให้หลวงตา และที่เขาหนีไม่ยอมทำมากที่สุดคือ เดินตามหลวงตาไปบิณฑบาต ในขณะที่เด็กตัวอ้วนที่ส่งเสียเขาเรียน เดินตามหลวงตาทุกครั้งที่มาพักที่นี่ และวิ่งตามหลวงตาไปด้วยความสุขที่สื่อออกมาจากแววตากลมโตคู่นั้น แต่ทำไมเขาถึงจำดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้ หรือเป็นเพราะกิเลสมันบังตาของเขาไว้จนมองไม่เห็นความผิดชอบชั่วดี 

“เอาล่ะๆ ไหนๆมันก็ผ่านไปแล้ว เรามีโอกาสได้แก้ไขแล้ว ก็เริ่มต้นใหม่ก็แล้วกันนะ แต้ม …”พ่อของปลาวาฬเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกคนไม่หยุดร้องให้สักที และเอ่ยชื่อเดิมตอนที่ชลที ที่เคยอยู่ที่วัดมาก่อนที่จะเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดตอนที่หนีจากวัดไป 

“ครับ ผมขอโทษนายท่านและก็คุณหญิงและคุณฉลามด้วยนะครับ ที่เกือบทำร้ายคุณหนู ฮึกๆ …“ชลที่อยู่ในท่าคุกเข่ายืดตัวขึ้นแล้วไหว้ขอโทษทั้งสามคนที่ยืนออกไปทางด้านหลังของคนอ้วนที่ยังนั่งพับเพียบอยู่  

“เจี๊ยบ พาพี่เขาไปห้องพักทีนะ ที่ลุงให้คนจัดไว้ให้นะ แล้วลุงจะไปอธิบายให้ฟังทีหลัง …“พ่อของปลาวาฬหันไปบอกให้เด็กที่ตัวโตกว่าเพื่อนพาชลทีไปที่พัก 

“ครับ …”เด็กชื่อเจี๊ยบพยักหน้าให้ชลทีเดินตามไป 

“เอก …“ปลาวาฬพยักหน้าเรียกคนตัวสูงที่ยืนทำหน้างงอยู่ให้ไปช่วยตัวเองลุกขึ้นหน่อย เพราะรู้สึกว่าตัวเองจะลุกขึ้นเองไม่ไหว  

“ฮึบ อ้วนนี่มันอะไรกัน ผมงงไปหมดแล้ว …”เป็นเอกรีบวิ่งเข้าไปช่วยทันทีที่คนตัวอ้วนของเขาพยักหน้าเรียก แล้วกระซิบถามเบาๆ 

“เอาไว้กลับไปแล้วผมค่อยเล่าให้ฟังนะ ตอนนี้เอกแนะนำ ให้คุณพ่อคุณแม่รู้จักกันก่อนดีกว่าไหม …“ 

“สวัสดีครับคุณฉลาม ไม่คิดว่าจะได้เจอกันในสถานการณ์แบบนี้นะครับ …“ปกป้องทักพี่ของปลาวาฬขึ้นเมื่อมีโอกาส เขารู้จักกับฉลามนานแล้วเพราะเป็นลูกค้าของบริษัทเขามาก่อน 

“ครับสวัสดีครับ ผมก็พึ่งรู้ว่าคุณเป็นพี่ชายของเป็นเอกน้องเขยผม หึๆ … “ฉลามเอ่ยขึ้นขำๆในความบังเอิญ เพราะเขาก็ไม่ได้สนใจอะไร นอกจากเรื่องงานที่ต้องคุยกันเท่านั้น 

“รู้จักกันแล้วเหรอครับ … “ปลาวาฬถามทั้งคู่ยิ้มๆ 

“อื้อ เคยร่วมงานกันอ่ะ …”ฉลามพยักหน้าตอบน้องชายไป 

“คุณพ่อคุณแม่ครับนี่คุณพ่อคุณแม่ของอ้วนครับ และนี่คุณพ่อคุณแม่ของผมครับ …”เป็นเอกแนะนำทั้งสองครอบครัวให้รู้จักกัน  

“ยินดีที่รู้จักค่ะ …”แม่ของปลาวาฬทักทายขึ้นก่อนใครเพื่อน ด้วยรอยยิ้มที่สดใสตามแบบของเธอ 

“เช่นกันค่ะ …“แม่ของเป็นเอกก็ทักทายยิ้มๆ ในขณะที่พ่อของทั้งสองคนก็เพียงแค่พยักหน้าและยิ้มให้กันเท่านั้น 

“คือช่วยอธิบาย ให้ผมฟังหน่อยได้ไหมครับพี่ปลาวาฬ …“ปกป้องเรียกปลาวาฬว่าพี่เพราะเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย แต่เรียกฉลามว่าคุณเพราะเป็นลูกค้าที่เขาต้องให้เกียรติ 

“ยังไงดีอ่ะ ผมว่าเรายืนกันนานแล้วนะครับ ไปกราบหลวงตาก่อนแล้วเราค่อยมาคุยกันดีกว่าไหมครับ …“ปลาวาฬมองหน้าทุกคนอย่างขอความเห็น  

“อือ งั้นตามมาทางนี้เลยครับ …”พ่อของปลาวาฬพาทุกคน เดินไปกุฏิหลวงตาที่เดินออกไปไม่ไกลนัก เพราะเป็นที่มาประจำของตัวเองแทบจะทุกอาทิตย์ก็ว่าได้ ที่มาที่วัดแห่งนี้ 

“อ้วน ทำไมตอนที่เจอพี่ชลทีครั้งแรก อ้วนทำไม ถึงทำเหมือนกับไม่รู้จักหรือมีท่าทีตกใจอะไรเลยล่ะ …“เป็นเอกถามขึ้นในขณะที่เดินตามพวกผู้ใหญ่ไป  

“บางคนที่เขาอยากลบอดีต แม้กระทั้งชื่อเขายังเปลี่ยน เขาก็ไม่อยากให้ใครมาทักหรือมารู้จักเขาหรอกนะเอก …“ปลาวาฬตอบยิ้มๆ ทำให้คนที่ถามอึ้งพูดอะไรไม่ออก  

“แล้วทำไมอ้วนยังช่วยเขาอีกล่ะ ในเมื่อ …” 

“ผมช่วยเขามาตั้งแต่แรกแล้วผมก็อยากจะช่วยเขาให้ถึงที่สุด …“ปลาวาฬชิงตอบคนที่มีความสงสัยจนคิ้วขมวดเป็นปม 

“พี่ปลาวาฬ “… 

“คุณหนู”… 

เด็กๆยังคงเดินตามกันเป็นขบวน แล้วเรียกตามหลังกันมาตลอดทางเหมือนกับดีใจมากๆที่ได้เจอหลังจากที่พวกเขาไม่ได้เจอมาเกือบเดือน 

“ครับว่าไง …“ปลาวาฬหยุดเดินตามผู้ใหญ่แล้วเพราะสงสารเด็กๆที่หอบสมุดหนังสือตามหลังมา เหมือนอยากอวดอะไรเขา และทำให้ทั้งเป็นเอกและพี่ชายของทั้งสองคนก็หยุดฟังด้วย 

“ผมสอบได้ที่หนึ่งแล้วครับ “… 

”ผมสอบภาษาอังกฤษได้เต็มครับ”… 

”ผมอ่านอันนี้ไม่เข้าครับ”… 

”พวกผมรอคุณหนูตั้งนาน คุณหนูหายไปไหนมาครับ “… 

เสียงมากมายที่แข่งกันพูดทำให้ ปลาวาฬอดยิ้มไม่ได้ ที่เด็กๆตามเฉพาะปลาวาฬแล้วไม่ตามฉลามก็เพราะว่า ตั้งแต่เด็กจนโตมีแต่ปลาวาฬเท่านั้นที่มาวัด ในขณะที่ฉลามไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่จำความได้ แล้วมาต่อมหาวิทยาลัยที่ไทย และทำงานต่อจากพ่อและดูแลเรื่องส่งเสียเด็กๆที่นี่ต่อจากพ่อ แต่ไม่เคยเข้ามาคลุกคลีกับเด็กๆเหมือนปลาวาฬ เลยไม่มีความสนิทสนมเหมือนปลาวาฬ ฉลามคือคนที่พ่อหวังจะให้สืบต่อกิจการจากพ่อ แต่ปลาวาฬถูกเลี้ยงเหมือนลูกที่ไม่ต้องทำอะไรก็ได้ตามใจทุกอย่าง ไม่เคยขัดใจ แต่ปลาวาฬก็ไม่เคยเสียคนหรือใช้เงินฟุ่มเฟือยเหมือนเด็กที่ถูกตามใจอย่างคนอื่นๆ 

“เอาล่ะๆ ไหนใครสอบได้ที่หนึ่งบ้างเอามาดูสิ …“ปลาวาฬส่งสัญญาณให้เป็นเอกหยิบสมุดพกที่เด็กๆยื่นมาให้  

“พวกเรา นี่ดาราหนิ …”มีเด็กคนหนึ่งพูดขึ้น เพราะพวกเขามัวแต่ดีใจที่พี่ชายตัวอ้วนมาเลยไม่ทันสังเกตว่า มีดารายืนอยู่ด้วยอีกคน แค่คนหนึ่งพอพูดขึ้นมา ก็พากันแตกตื่นกันอีกรอบ จนคนที่มาทำบุญแถวนั้น มาดูใกล้ๆและยกมือถือถ่ายกัน แต่ไม่ใครกล้าส่งเสียงดังกรี๊ดกร๊าดเพราะอยู่ในเขตวัด ที่เสียงดังก็มีแต่เด็กๆที่อวดผลการเรียนกับพี่ตัวอ้วนของพวกเขาเท่านั้น 

“เก่งมาก …”ปกป้องรับเอามาเปิดดู แล้วก็เอ่ยชมไปอย่างทึ่งๆที่เด็กพวกนี้เรียนเก่งใช้ได้ 

“ผมอยากเป็นหมอครับ แต่เพื่อนที่เรียนด้วยกันกับผมบอกว่า ถ้าไม่เรียนกวดวิชา สอบเข้าหมอไม่ได้แน่ๆ …”เด็กที่โตกว่าเพื่อนประมาณม.ปลายเอ่ยขึ้นพร้อมกับทำหน้าเศร้า 

“ไหนต้นเอาผลการเรียนมาให้พี่ดูสิ …“ปลาวาฬเรียกชื่อของเด็กชายที่พูดเมื่อกี้นี่ขึ้น เขาจำชื่อของเด็กในวัดนี่ที่เขาดูแลได้ทุกคน  

“เก่งมาก เป็นหมอแล้วพี่ขอจองคิว ไว้ล่วงหน้าเลยนะ พี่อนุญาตให้เราเรียนกวดวิชาครับ แล้วพี่จะให้คนที่มาดูแลและเป็นตัวแทนของพี่ ทำเรื่องให้นะ …“ปลาวาฬเอ่ยอนุญาตเมื่อเห็นผลการเรียนแล้วว่าได้เป็นหมออย่างที่ตั้งใจไว้แน่นอน  

“ขอบคุณครับคุณหนู …”ต้นยกมือไหว้แล้วถอยไปให้เด็กคนอื่นได้อวดผลการเรียนของตัวเองบ้าง  

ในขณะที่เด็กๆพากันรุมอวดผลการเรียนอยู่นั้น เป็นเอกก็เริ่มเข้าใจคำว่า มีความสุขในการให้หรือ อิ่มใจขึ้นมาทันที เพราะเขาเห็นคนตัวอ้วนของเขาดูมีความสุขไปทั่วทั้งหน้าเวลายิ้ม ยิ้มที่ออกมาจากแววตากลมโตคู่นั้น มันมีประกายเวลาคุยกับเด็กๆที่คนตัวอ้วนเป็นคนดูแลด้วยตัวเอง 

“พี่ๆครัาบ …“เด็กน้อยที่สุดในกลุ่มที่เบียดพี่ๆเข้ามาไม่ได้ล้มลงไปที่พื้นแล้วเรียกเป็นเอกให้ช่วยตัวเองหน่อย 

“เห้ย !! …” 

ความคิดเห็น