star_ss

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

★.:*ซ่าดีนัก....กูรักมึงก็ได้ว่ะ!*:.★★彡 ตอนพิเศษส่งท้าย 3 (เท็น+ฟรอนท์) พี่หวง

ชื่อตอน : ★.:*ซ่าดีนัก....กูรักมึงก็ได้ว่ะ!*:.★★彡 ตอนพิเศษส่งท้าย 3 (เท็น+ฟรอนท์) พี่หวง

คำค้น : ตอนพิเศษส่งท้าย 3 (เท็น+ฟรอนท์) พี่หวง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2559 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
★.:*ซ่าดีนัก....กูรักมึงก็ได้ว่ะ!*:.★★彡 ตอนพิเศษส่งท้าย 3 (เท็น+ฟรอนท์) พี่หวง
แบบอักษร

❥Update on 01/03/2016


.:***มหาลัยวุ่นรัก...เดอะ ซีรี่ย์***:.

 เรื่อง

 .:*ซ่าดีนัก....กูรักมึงก็ได้ว่ะ!*:.★★

 ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

 

ตอนพิเศษส่งท้าย 3 (เท็น+ฟรอนท์) พี่หวง
 
 
พาร์ท เท็น




วันนี้ผมนั่งทำงานยุ่งทั้งวันเลยครับ เฮ้ออ... ถึงจะยุ่งยังไงก็ยังคิดถึงไอ้เด็กดื้อของผมอยู่ดี ฟรอนท์กลับไปค้างที่บ้านตั้งแต่เมื่อวานผมล่ะเซ็ง เหอะ! ก็เพราะมีพี่ชายตัวดีขี้หวงที่คอยถามถึงเด็กของผมอยู่ไม่ขาดปาก ขนาดตัวเองก็ไม่ค่อยจะว่างยังจะมีเวลามานั่งหวงโทรตามน้องชายอยู่ได้ เซ็งวุ้ย!!





"เป็นอะไรเจ้าเท็น พ่อเห็นนั่งทำงานหน้าหยิกมาตั้งแต่เช้า" พ่อผมเดินเข้ามาในห้องทำงานของผมครับ


"เฮ้อออ... ไม่มีอะไรหรอกครับพ่อ ผมแค่เซ็งๆ นะครับ"


"จะเซ็งอะไรขนาดนั้น แล้วเซ็งเรื่องอะไรล่ะ บอกพ่อได้ไหม?"


"....."
ผมไม่ได้ตอบพ่อผมแต่ผมแสดงทุกอย่างออกมาทางสีหน้าของผมตอนนี้ครับ



"ฮ่าๆๆ พ่อว่างานนี้คงไม่ใช่แค่เซ็งอย่างเดียวม้าง... คิดถึงน้องล่ะซิ ใช่ไหม?" พ่อผมถามอย่างรู้ทัน


"ครับ ฟรอนท์ไปนอนค้างที่บ้านตั้งแต่เมื่อวานแล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาหาผมเลยครับ เฮ้ออ... ผมคิดถึงจะแย่อยู่แล้ว" ผมนั่งถอนหายใจเฮื้อกใหญ่


"อ้าว!! แสดงว่าเมื่อคืนแกนอนอยู่ที่คอนโดคนเดียวล่ะซิ"


"เฮ้ออ... ใช่ครับ"


"ฮ่าๆๆ พ่อก็นึกว่าเป็นอะไรซะอีก ไอ้เราก็นึกว่าลูกชายตัวเองทำงานจนเครียดแต่ป่าวเล๊ยย... ที่แท้ก็คิดถึงแฟนตัวเองซะง้าน เฮ้ออ..." คราวนี้ตาพ่อผมถอนหายใจบ้างครับ


"ว่าแต่พ่อมีอะไรกับผมรึป่าวครับ?"


"ไม่มีอะไรหรอก พอดีพ่อจะไปตีกอล์ฟกับพ่อเจ้าฟรอนท์สักหน่อยเลยจะแวะเข้ามาบอกเท็นว่าพ่อจะกลับบ้านเลยจะไม่เข้ามาออฟฟิตแล้ว"


"อ่อ... ได้ครับพ่อ เดี๋ยวทางนี้ผมดูแลเอง พ่อไปพักผ่อนเถอะครับ"


"เอ้าๆ ตั้งใจทำงานให้เสร็จเร็วๆ แล้วก็ไปรับน้องกลับมาซะ หึหึ"


"ครับ งั้นเดี๋ยวผมรีบทำงานก่อนนะครับพ่อ"


"โอเคๆ งั้นพ่อฝากดูงานแทนสักวันแล้วกันนะ เดี๋ยวพ่อออกไปยืดเส้นยืดสายซะหน่อย"


"ครับพ่อ ขอให้สนุกนะครับ"


"ขอบใจมากไอ้ลูกชาย"


"ครับ สวัสดีครับพ่อ" ผมยกมือไหว้พ่อก่อนที่พ่อจะเดินอารมณ์ดีออกไปข้างนอกตามที่พ่อผมบอก





หลังจากพ่อผมออกไปได้ไม่นานผมก็รีบทำงานและเคลียร์งานทุกอย่างให้เรียบร้อย วันนี้ผมจะไปรับเด็กดื้อของผมกลับบ้านครับ นอนคนเดียวมันเหงาไม่มีใครให้กอดเลยสักคน ระหว่างที่ผมกำลังตั้งใจทำงานของตัวเองให้เสร็จโทรศัพท์ผมก็สั่นเพราะมีสายโทรเข้ามาครับ ผมนั่งยิ้มให้กับชื่อที่ขึ้นโชว์บนหน้าจอมือถือของผมแล้วรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายทันที





"สวัสดีครับ" ผมรับโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงสดชื่นที่สุด


("พี่เท็น.... พี่เท็นทำอะไรอยู่คร๊าบ?")


"หึหึ พี่ก็กำลังทำงานอยู่นะซิ แล้วฟรอนท์ล่ะ ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ครับ? หืออ..."


("ฟรอนท์กำลังจะไปว่างน้ำกับพี่ฟรอสต์นะพี่เท็น") ผมขมวดคิ้วแน่นทันที ว่ายน้ำงั้นเหรอ หึ!!


"ฟรอนท์จะไปว่ายน้ำทำไม เดี๋ยวตัวก็ดำหรอก อยากว่ายก็กลับมาว่ายที่คอนโดเราซิ เดี๋ยวพี่ว่ายเป็นเพื่อน"


("โหห... บ้านฟรอนท์มีสระว่ายน้ำในร่มเหอะ ตัวไม่ดำหรอก")


"โหห... ทำไมต้องว่ายน้ำตอนนี้ด้วยล่ะ รอพี่เลิกงานก่อนได้ป่าวแล้วพี่จะรีบขับรถไปหาเลย"


("โหห... เดี๋ยวพี่ฟรอสต์ก็งอนฟรอนท์อีก หาว่าฟรอนท์ไม่คิดถึงครอบครัวมัวแต่หลงแฟนจนลืมพี่ลืมเชื้อ โอ๊ยย... ฟรอนท์อยากจะบ้าตาย!")


"พี่ชายเราเป็นอะไรมากป่ะ คนเป็นแฟนกันเขาก็ต้องอยู่ด้วยกันดิ ไม่รู้แหละ!! รอพี่ด้วยเดี๋ยวพี่จะรีบขับรถไปหาเดี๋ยวนี้เลย"
("พี่เท็นจะมาจริงๆ เหรอ?")


"อ้าว!! ทำไมฟรอนท์ถามพี่อย่างนี้ล่ะครับ พี่ต้องไปรับฟรอนท์กลับบ้านเราไง" ผมขมวดคิ้วแน่นเมื่อได้ยินคำถามนี้ ฟรอนท์พูดกับผมอย่างนี้หมายความว่ายังไง คืออะไร?


("เอ่อ... เอ่อคือว่าฟรอนท์....")


"คืออะไรครับ? ฟรอนท์อย่างบอกนะครับว่าจะไม่กลับบ้านเราวันนี้!"




ฟรอนท์! เร็วๆ ซิพี่รออยู่เนี้ยะ!! ผมได้ยินเสียงพี่ชายตัวดีของฟรอนท์ตะโกนเรียกฟรอนท์เสียงดังลั่น หึ่ม!! กูจะทำยังไงกับพี่เมียกูดีวะเนี้ยะ!! อร๊ากกกก....




("พี่เท็นๆ เดี๋ยวฟรอนท์ต้องรีบไปว่ายน้ำก่อนนะ พี่ฟรอสต์เรียกแล้วอ่ะ")


"ฟรอนท์ๆ ฟรอนท์อย่าเพิ่งวางครับพี่ยังพูดกับฟรอนท์ไม่จบเลยนะ!"


("จุ๊บๆ นะพี่เท็น ฟรอนท์รักพี่เท็นนะครับ บายครับ")


ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด....




แล้วไอ้เด็กดื้อของผมก็วางสายไป





"อร๊ากกก... ทำไมพี่ฟรอสต์ต้องทำอย่างนี้กับกูด้วย!! กูจะฟ้องพี่ฟรานซ์!!" ผมได้แต่แหกปากลั่นห้องด้วยความไม่เข้าใจในการกระทำของพี่ชายคนกลางของบ้านนี้เป็นที่สุด





หลังจากที่ฟรอนท์วางสายไปผมก็นั่งทำงานอย่างเคร่งเครียด บ้างก็เงยหน้าขึ้นมามองนาฬิการอเวลาเลิกงาน ถึงผมจะเป็นลูกชายเจ้าของบริษัทผมก็ไม่ได้มีสิทธิพิเศษมากกว่าคนอื่นหรอกครับ ผมต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับพนักงานด้วยซ้ำไป ฮื้ออ.... แต่ตอนนี้ผมโคตรอยากให้ถึงเวลาเลิกงานเป็นที่สุด ผมจะได้บึ่งรถไปหาไอ้เด็กดื้อของผม คิดถึงครับ






เวลา 17.00 น.





ผมคว้ากุญแจรถ โทรศัพท์มือถือและกระเป๋าตังค์ด้วยความเร่งรีบ เดินผ่านพนักงานที่ยกมือไหว้แล้วตอบกลับไปด้วยการยกมือไหว้ตอบและรอยยิ้มหล่อๆ ของผมที่ทำให้สาวๆ บางคนถึงกลับใจละลาย แต่ผมไม่มีเวลามานั่งเป็นห่วงเรื่องอื่นแล้วครับ ตอนนี้ผมต้องรีบขับรถไปหาฟรอนท์ก่อนอันดับแรก รอก่อนนะที่รักพี่กำลังจะไปหาครับ





ผมขับรถด้วยความชำนาญ ทางลัดทุกทางที่ผมใช้เพื่อหลีกเลี่ยงการจราจรอันวุ่นวายที่เป็นอุปสรรค์ในการใช้รถบนท้องถนนในกรุงเทพฯ ผมใช้เวลาเกือบสี่สิบนาทีก็สามารถเลี้ยวรถเข้ามาจอดในบ้านหลังสวยของฟรอนท์ได้สำเร็จ ผมลงจากรถแล้วเดินดิ่งเข้าไปในบ้านทันที อ่อ! ลืมไปว่าฟรอนท์บอกว่าจะไปว่ายน้ำ พอผมคิดขึ้นได้ก็รีบตรงไปยังสระว่ายน้ำที่อยู่หลังบ้านเดินไปยังทางเชื่อมที่เป็นเส้นทางนำไปสู่สระว่ายน้ำแบบอินดอร์ที่เพิ่งทำขึ้นใหม่เมื่อปลายปีที่แล้ว อันนี้รู้สึกว่าพี่ฟรานซ์จะเป็นต้นความคิดให้ทำใหม่ครับ หึหึ ผมก็ไม่รู้เหตุผลที่แน่ชัดเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องทำใหม่ เรื่องนี้ผมแนะนำว่าต้องถามอิงค์เพื่อนฟรอนท์ครับ กร๊ากก...






"พี่เท็นนน...." เสียงสดใสของฟรอนท์ทำให้ผมยิ้มกว้างทันทีเมื่อได้ยินเสียงๆ นี้


"มานี่เล๊ยย...."


"อร๊ากกก... พี่ฟรอสต์!!"


"เฮ้ยยย... พี่!!" ผมรีบเดินไปที่ข้างสระว่ายน้ำทันที พี่ฟรอสต์แกล้งคว้าคอฟรอนท์เอาไว้ อร๊ากก... กูอยากกระโดดลงไปจริงๆ เล๊ยยย...


"พี่เท็นช่วยด้วย!!"


"หึหึ ช่วยงั้นเหรอ!"




ฟอดดดด.... ฟอดดด.....




"เฮ้ย!! พี่!!" ผมวางกระเป๋าตังค์ โทรศัพท์มือถือและกุญแจรถวางไว้ที่เก้าอี้ข้างสระก่อนจะคลายเนคไทแล้วถอดออกด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดที่เห็นพี่ฟรอสต์กอดรัดแฟนผมแบบจัดหนักขนาดนั้น พี่ก็พี่ดิ!! ผมไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้แฟนผมทั้งนั้นแหละ!!


"ฮ่าๆๆ พี่ฟรอสต์อย่าแกล้งฟรอนท์"


"ฟรอนท์ว่ายน้ำมาหาพี่เร็ว!"


"ฮ่าๆๆ ฟรอนท์ไปไม่ได้! พี่เท็นช่วยด้วย!!"


"หือออ... ขอความช่วยเหลืองั้นเหรอ!!"


"อร๊ากกก... พี่ฟรอสต์!!"


"ฟรอนท์!!"




ตู้มมมม!!!!





"พี่เท็น!!" ฟรอนท์ตะโกนเรียกชื่อผมเสียงดังลั่น


"ฮ่าๆๆ สนุกว่ะ!!"


"ฟรอนท์มานี่!" ผมดึงฟรอนท์ออกจากอ้อมกอดของพี่ฟรอสต์ทันทีที่ว่ายมาถึงตัวฟรอนท์ กอดฟรอนท์ไว้แน่นไม่ยอมให้พี่ชายตัวดีแกล้งเด็กที่น่ารักของผมคนนี้แน่ๆ


"พี่เท็นลงมาทำไมเนี้ยะ เปียกหมดเลย"


ผมไม่ตอบฟรอนท์ครับ แต่ผมมองค้อนพี่ฟรอสต์อย่างเอาเป็นเอาตาย



"หึหึ ว่ายกันต่อไปแล้วกันนะ พี่จะขึ้นไปอาบน้ำล่ะ"


"พี่ฟรอสต์ขี้แกล้ง!!" ฟรอนท์ดุพี่ชายตัวเองไม่จริงจังนัก


"ฮ่าๆๆ สะใจ!" แล้วพี่ชายตัวดีของฟรอนท์ก็ขึ้นจากสระแล้วเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีก่อนจะคว้าเอาชุดคุมมาสวมใส่


"พี่เท็นอย่าไปสนใจพี่ฟรอสต์เลย รายนั้นนะขี้แกล้งเป็นประจำแหละ เนอะ!" ฟรอนท์พยายามปลอบใจผมโดยมีมือเล็กๆ ลูบที่หน้าผมเบาๆ แล้วยิ้มอย่างคนอารมณ์ดี


"อืม... พี่ไม่ได้คิดอะไรหรอก"


"เฮ้ย!!"


"พี่ฟรอสต์เรียกใครเฮ้ยอ่ะ ที่นี่ไม่มีใครชื่อเฮ้ยซะหน่อย!!"


"เรียกแฟนเรานั่นแหละ!! เดี๋ยวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วมากินข้าวด้วยล่ะ ไม่ต้องมามองหน้าพี่เลยฟรอนท์ พี่หมายถึงเราทั้งสองคนนั่นแหละ"


"คร๊าบ... เดี๋ยวฟรอนท์กับพี่เท็นจะตามไปนะคร๊าบ"


"หึหึ..." พี่ฟรอสต์ไดัแต่ขำในลำคอแล้วก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน ตอนนี้ก็เลยเหรอเพียงผมสองคนที่กอดกันอยู่ในสระว่ายน้ำอ่ะครับ


"พี่เท็นลงมาทำไมอ่ะ หนาวไหม?" ฟรอนท์พูดขึ้นก่อนจะเสยผมที่เปียกน้ำของผมให้เป็นทรงไม่ให้ปิดหน้าอันหล่อเหลาของผมครับ




ฟอดดด.... ฟอดดด....



ผมหอมแก้มฟรอนท์ฟอดใหญ่ด้วยความมันเขี้ยว หึ!! ขอลบลอยพี่ฟรอสต์หน่อยเหอะ! กล้ามากที่มาหอมแก้มแฟนผม



"ไม่หนาวครับ" ผมตอบแล้วยิ้มตาหวานเชื่อม


"ฟรอนท์ว่าพี่เท็นขึ้นจากน้ำก่อนดีกว่า ดูดิใส่ชุดทำงานกระโดดลงน้ำได้ยังไง คึคึ"


"อย่ามาขำพี่นะ ทำพี่หึงขนาดนี้แล้วยังจะมาขำพี่อีก เดี๋ยวเหอะๆ เดี๋ยวจะโดนมิใช่น้อย"


"ง่ะ!! หึงฟรอน์ทำไมอ่ะ?"


"หึงดิ หวงด้วย!! ถึงพี่ฟรอสต์จะเป็นพี่ชายฟรอนท์ก็เหอะพี่ก็หวงของพี่ ห้ามแตะ!!"


"ฮ่าๆๆ พี่เท็นหึงฟรอนท์กับพี่ฟรอสต์เนี้ยะนะ?!!".


"ใช่!!" ผมตอบเสียงดังฟังชัด แฟนทั้งคนจะไม่ให้หึงให้หวงได้ไงล่ะครับ มากอดมาหอมแฟนผมซะขนาดนี้ผมหวงเว้ย!!


"ไหนๆ มาให้พี่ดูดิพี่ฟรอสต์หอมแฟนพี่ตรงไหนบ้าง"



ฟอดดด... ฟอดดด...



ได้ทีผมก็รีบทำการสำรวจความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการกระทำของพี่ฟรอสต์ทันที อย่างนี้ต้องลบลอยออกให้หมด หึหึ



"ฮ่าๆๆ พี่เท็นฟรอนท์จั๊กจี้นะ อย่าแกล้งฟรอนท์ดิ"


"ฟรอนท์อย่าดิ้นดิ มาให้พี่หอมให้หายคิดถึงหน่อยเร็ว หึหึ"


"อร๊ากกก... พี่เท็นเดี๋ยวคนอื่นมาเห็นนะ!!"



ฟอดดดด....



"ไม่เป็นไรหรอกน่า... พี่ไม่ถือครับ หึหึ"


"ฮ่าๆๆ พี่เท็นหยุดก่อนฟรอนท์เหนื่อยแล้วนะ" อย่าว่าแต่ฟรอนท์เหนื่อยเลยครับ เล่นมวยปล่ำกันในน้ำนี่มันเหนื่อยใช่เล่นนะเนี้ยะ กร๊ากกก...


"พี่เท็น!!"


"คร๊าบบบบ...."


"ฟรอนท์ว่าเราขึ้นจากน้ำก่อนดีกว่าเนอะ นะๆ เราไปอาบน้ำกันดีกว่าเดี๋ยวพี่เท็นจะไม่สบายน้า...."


"เอางั้นเหรอ?" ผมยิ้มกริ่มทันที หึหึ เด็กดื้อของผมคงยังไม่รู้ตัวว่าอันตรายกำลังจะมายืนซินะ


"อืม ฟรอนท์ว่ายน้ำจนตัวเปื่อยแล้วเนี้ยะ"


"คร๊าบบบ... งั้นเราไปอาบน้ำกัน เดี๋ยวแฟนที่น่ารักของพี่จะไม่สบายซะก่อน แล้วเด็กดื้อที่อยู่แถวนี้จะงอแงไม่ยอมกินยาอีก หึหึ"


"หื้ออ... พี่เท็นหรอกด่าฟรอนท์เหรอ!!"


"ป๊าวว... ใครหรอกด่า ไม่มี้...." ผมทำเสียงสูงหน้าตาทะเล้นใส่ฟรอนท์อย่างท้าทาย


"โอเค๊!! งั้นก็ตามนั้นแล้วกัน!"



พรึ่บ!!!



"เฮ้ย!! ฟรอนท์จะไปไหนอ่ะ?" ฟรอนท์ผละตัวออกจากตัวผมแล้วว่ายน้ำหนีผมทันที


"ไปตามทางของฟรอนท์ดิ!!"


"เดี๋ยวฟรอนท์รอพี่ก่อนนนน...." งานนี้จะเหลือเหรอครับ เด็กผมงอนผมก็ต้องง้ออยู่แล้ว ไม่ไหวครับคืนนี้ผมไม่อยากนอนคนเดียว


"ฟรอนท์คร๊าบบบ.... รอพี่ด้วยยยยย...." ผมว่ายน้ำอย่างทุลักทุเลตามฟรอนท์ขึ้นจากสระแล้ววิ่งตามสุดฝีเท้าเพื่อให้ถึงตัวไอ้เด็กดื้อของผม



หมับ!!



ฟอดดดด....



"จะรีบไปไหนล่ะ รอพี่ด้วยซิฟรอนท์" ผมวิ่งเข้ามาสวมกอดฟรอนท์จากด้านหลังแล้วหอมเข้าที่แก้มฟอดใหญ่ งานนี้ต้องอ้อนกันซะหน่อยครับ เดี๋ยวฟรอนท์งอนผมหนักกว่าเดิมล่ะแย่เลย


"กอดฟรอนท์ทำไมเนี้ยะ! ฟรอนท์โกรธพี่เท็นอยู่นะ"


"โอ๋ๆ หายโกรธนะครับ พี่แค่แกล้งเล่นนิดหน่อยเอง"


"เหอะ!! ขี้แกล้งตลอดอ่ะ"


"นะๆ หายโกรธพี่นะครับ ตอนนี้พี่หนาวมากด้วยอ่ะ"


"พี่เท็นหนาวเหรอ? จะไม่สบายรึป่าวเนี้ยะลงไปทั้งชุดทำงานแบบนั้น อ่ะนี่เอาผ้าฟรอนท์ไปห่มไว้ก่อนครับ" ฟรอนท์รีบเอาผ้าที่คลุมตัวเองอยู่มาห่มให้ผมทันที น่ารักอ่ะ แฟนใครฟร่ะ!!



ฟอดดดด....




"ขอบคุณมากครับ แฟนพี่น่ารักจัง"


"ชิส์!! ฟรอนท์น่ารักตลอดแหละ อย่ามาทำพูดดีหน่อยเลย"


"อ่ะๆ งอนอีกล่ะ ดีกันนะๆ พี่ขอโทษนะคร๊าบ..." ฟรอนท์ทำท่ากรอกตาไปมาก่อนจะยิ้มกว้างอย่างน่ารัก


"ฟรอนท์ล้อเล่น! ฮ่าๆๆ ใครจะโกรธพี่เท็นลงล่ะครับ โอ๋ๆๆ อย่าคิดมากน้า..." ฟรอนท์กอดผมแล้วพยายามโยกตัวผมไปมาตามแรงกอดของฟรอนท์ครับ



"หื้ออ... หลอกพี่เหรอ หื้อออ... อย่างนี้ต้องเอาคืน"




ฟอดดด.... ฟอดดดด....





"ฮ่าๆๆ พี่เท็นเดี๋ยวพี่ฟรอสต์มาเห็นนะ!!"


"ก็ช่างดิ พี่จะหอมแฟนพี่ไม่เห็นจะผิดอะไรเลย"


"อ่ะคร๊าบบบ... ไม่ผิดคร๊าบบบ...." ฟรอนท์พูดล้อเลียนผมอีกล่ะ


"ผิด!!!" เสียงนี้อีกแล้ว!!


"พี่ฟรอสต์!! มาเงียบๆ ทำไมเนี้ยะ ตกใจหมดเลย"


"จะยืนกอดกันอีกนานไหม?!! ไปกินข้าวได้แล้วฟรอนท์"


"โหหห... ดุตลอดอ่ะ พี่เท็นครับ เราไปอาบน้ำแล้วค่อยไปกินข้าวกันเนอะ"


"อืม... พี่ก็อยากอาบน้ำเหมือนกัน ป่ะครับ" แล้วผมก็เดินเอาผ้าคลุมตัวผมและฟรอนท์ไว้ด้วยกันก่อนจะเดินผ่านพี่ชายสุดหวงของฟรอนท์ไปอย่างหน้าชื่นตาบาน ฮ่าๆๆ แฟนผมเข้าข้างผมคร๊าบบ... น่ารัก จุ๊บๆ เลิฟเลย!!





เฮ้อออ... ผมจะบ้าตายกับพี่ชายสุดหวงคนนี้จริงๆ แต่คืนนี้ผมต้องเอาฟรอนท์กลับไปกับผมให้ได้คอยดู!! เด็กของผมต้องกลับไปกับผมซิครับ ใช่ไหม?





เรื่องราวความรักผมก็เป็นอย่างนี้แหละครับ มีทั้งสุขทั้งทุกข์ปะปนกันไป มีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่กับคนที่ผมรัก มีความทุกข์ทุกครั้งที่เราต้องห่างกัน แต่ต่อจากนี้ไปที่ใดมีผมที่นั่นก็ต้องมีฟรอนท์อยู่ด้วยกันอย่างนี้ตลอดไปครับ เด็กดื้อของผม...
รักฟรอนท์นะครับ จุ๊บบ...





****END****




ติดค้างตอนสุดท้ายตอนนี้ไว้นานในที่สุดก็มีโอกาสได้มาอัพสักที
เดี๋ยวจะมีรีไรท์อีกครั้งสำหรับเรื่องนี้นะคะ ส่วนเรื่องรวมเล่มจะแจ้งให้ทราบอีกทีเนอะ
ขอบคุณที่ติดตามและให้กำลังใจกันจนจบตอนสุดท้ายค่ะ เลิฟๆๆ
 
 
 
 
 
 
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น