my angel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.41 ตอกย้ำหัวใจตัวเอง

ชื่อตอน : EP.41 ตอกย้ำหัวใจตัวเอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2559 14:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.41 ตอกย้ำหัวใจตัวเอง
แบบอักษร

 

 

 

 


          "หมายความว่ายังไง มึงมีอะไรที่ยังไม่ได้บอกกูไหม" หมอก้างหันไปถามดรีฟ

 

 

          "ไม่มีอะไรหรอกครับผมก็พูดประชดไปเรื่อย" เป็นต่อต้านเองที่เป็นฝ่ายตอบคำถามของหมอก้าง

 

 

          "อ้อ พี่หมอเอาดอกไม้นี่ไปด้วยนะครับ ผมให้" ต่อต้านพูดขึ้นโดยไม่คิดจะตอบคำถามของหมอก้างเลยสักนิด

 

 

          "เฮ้ย ให้พี่ทำไม เสียน้ำใจคนเยี่ยมหมด นี่ถ้าเค้ารู้คงเสียใจแย่" หมอก้างรับดอกไม้ที่ต่อต้านยื่นมาให้อย่าง งง ๆ

 

 

          "ก็ผมไม่ชอบ ถ้าพี่หมอไม่เอา ก็ฝากทิ้งด้วยนะครับ ขอบคุณครับ" ต่อต้านบอกและหลับตาลงเพื่อบอกว่าต่อต้านจะไม่พูดเรื่องนี้อีก

 

 

          "มึงก็ดู ๆ หน่อยล่ะกัน อารมณ์คงขึ้น ๆ อย่างนี้จนกว่าจะคลอดนะ ส่วนดอกไม้นี่กูเอาไปก็แล้วกัน" หมอก้างหันไปพูดกับดรีฟแทน

 

 

          "มันเป็นหน้าที่กูอยู่แล้วที่ต้องดูแลลูกกับเมีย มึงไปทำงานเถอะ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวกูให้พยาบาลไปตาม" ดรีฟบอกกับหมอก้างพลางหันไปดูต่อต้านที่ตอนนี้นอนหันหลังให้กับเขาเรียบร้อยแล้ว

 

 

          "มันรู้ได้ยังไงว่ากูอยู่ที่นี่" ต่อต้านถามดรีฟในทันทีที่หมอก้างออกไปจากห้อง แต่ต่อต้านก็ยังคงหันหลังให้ดรีฟอยู่

 

 

          "อย่าเรียกคนอื่นว่ามันสิ" ดรีฟรู้ว่าต่อต้านอารมณ์ไม่ค่อยดีเพราะกำลังป่วยอยู่เลยพูดอะไรไม่ค่อยคิด แต่ดรีฟก็ไม่อยากให้ใครมาได้ยิน ดรีฟไม่อยากให้ใครมองต่อต้านในทางที่ไม่ดี

 

 

          "มีปกป้องกันด้วย ถ้ารักกันมากขนาดนั้น น่าจะกลับไปด้วยกันซะเลยนะ" ต่อต้านพูดและเหยียดยิ้มออกมา และเป็นยิ้มที่ดรีฟไม่มีทางได้เห็น

 

 

          "มึงอย่าเข้าใจผิดดิว่ะ กูไม่ได้ปกป้องเอวา กูแค่ไม่อยากให้ใครมองมึงไม่ดี" ดรีฟอธิบายและลุกเดินมาหยุดอยู่ข้างหลังของต่อต้าน

 

 

          "ใครจะมามองกูไม่ดีในนี้มีแต่กูกับมึงแล้วก็มัน" ต่อต้านหันหน้ากลับมาหาดรีฟและเถียงออกมาอย่างเอาแต่ใจ

 

 

          "กูจะพูดยังไงมึงก็คงยังไม่พร้อมฟังกูตอนนี้ เอาเป็นว่าเราค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลัง"  ดรีฟรีบเปลี่ยนเรื่องคุยเพราะดูเหมือนยิ่งคุยก็ยิ่งทะเลาะกันดรีฟไม่อยากให้ต่อต้านไม่สบาย

 

 

          "ได้ค่อยคุยเรื่องนี้กันอีกที งั้นเปลี่ยนเรื่องคุยก็ได้ กูไม่อยากเห็นหน้ามึงอีกหลังจากกูคลอดมึงต้องไปจากชีวิตกู" ต่อต้านพูดขึ้นในที่สุด ต่อต้านเคยคิดที่จะให้โอกาสดรีฟ ให้ดรีฟมาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวแต่มาจนถึงตอนนี้ ต่อต้านชักไม่แน่ใจแล้วว่าการที่ต่อต้านจะเอาดรีฟเข้ามาอยู่ในชีวิตมันจะดีจริงหรือ การที่ให้ดรีฟเป็นพ่อของลูกและเป็นสามีที่ดี มันจะเป็นไปได้จริงหรือเปล่า

 

 

          "ไม่มีทาง มึงอยากได้อะไรก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่การที่กูต้องไปจากมึง ไม่เอาไม่อย่างนี้ มึงอย่าเป็นแบบนี้ดิว่ะ" ดรีฟพูดขึ้น อะไรก็ได้ที่ต่อต้านต้องการเขาจะหามาให้แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวที่ดรีฟจะขอ ดรีฟไม่มีวันไปจากต่อต้าน ไม่มีวันไปจากลูกเป็นอันขาด

 

 

          "แล้วมึงจะเอายังไงกูไม่ต้องการเห็นหน้ามึง ไม่ต้องการรับรู้อะไรแล้ว แค่นี้ชีวิตกูยังแย่ไม่พออีกหรือไง" ต่อต้านยังคงยืนยันในความคิดของตัวเอง เป็นแบบนี้มันดีแล้วล่ะ มันดีแล้ว

 

 

          "กูว่าตอนนี้มึงคงอารมณ์ไม่ดี นอนพักเถอะ กูจะออกไปหาอะไรมาให้มึงกิน เดี๋ยวกูมา" ดรีฟพูดและเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว

 

 

          3 วันผ่านไป

 

 

          Part "ดรีฟ"

 

 

          ระหว่างดรีฟกับต่อต้านยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากนัก ดรีฟก็ยังคงดูแลต่อต้านเหมือนเดิม ไม่ว่าต่อต้านต้องการอะไร อยากทำอะไร หรืออยากกินอะไรดรีฟจะเป็นคนจัดหามาให้ทุกอย่าง แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปจนดรีฟสัมผัสได้คือระยะห่างระหว่างเขากับต่อต้านกลับเพิ่มขึ้น ทั้งที่อยู่ใกล้กันแค่เอื้อมแต่ดรีฟกับรู้สึกว่าพยายามเท่าไหร่ก็เอื้อมมือไปไม่ถึงต่อต้านสักที ทุกอย่างเปลี่ยนไปตั้งแต่ต่อต้านได้เจอกับเอวา ตอนนี้ที่ดรีฟคิดได้คือ เอวาเป็นตัวปัญหา เขาต้องจัดการทุกอย่าง จัดการไม่ให้เอวามาวุ่นวายกับต่อต้านอีก และต้องพยายามให้ต่อต้านยอมรับเขาในฐานะสามี และพ่อของลูกให้ได้

 

 

          "เป็นไงได้ข่าวว่าเมียงอนไม่ยอมพูดด้วย" หมอก้างทักดรีฟเมื่อเจอดรีฟอยู่ตรงทางเดินระหว่างไปที่ห้องของต่อต้าน สงสัยจะไปซื้อของกินมาตุนให้เมียถือซะเต็มไม้เต็มมือขนาดนี้

 

 

          "ก็ไม่เป็นไง คงอารมณ์ไม่ดีมั้ง เดี๋ยวก็คงหาย" ดรีฟพูดขึ้นเพราะเริ่มจะชินกับอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ของต่อต้านบ้างแล้ว

 

 

          "ที่พูดอย่างนี้คงไม่ได้ปลอบใจตัวเองอยู่ใช่ไหม" หมอก้างแซวดรีฟอย่างอารมณ์ดี

 

 

          "แล้วถ้ากูไม่ปลอบใจตัวเองมึงจะปลอบใจกูรึไง" ดรีฟถามกลับเพราะถึงเป็นอย่างนั้นจริงดรีฟคงจะขนลุกมากกว่าจะดีใจ

 

 

          "สงสัยเมียงอนทำให้คิดมากจนเพียนนะมึงนะ ว่าแต่มึงมีปัญหาอะไรกับน้องกูกันแน่ว่ะบรรยากาศถึงดูมาคุแปลก ๆ" หมอก้างถามเพราะนี่คือปัญหาคาใจหมอก้างมาหลายวันแล้วแต่ก็ไม่มีโอกาสถามดรีฟสักที

 

 

          "ต่อต้านเจอเอวานะ" ดรีฟหยุดเดินและหันมาบอกหมอก้าง

 

 

          "เอวา อย่าบอกนะว่า" หมอก้างอุทานออกมาอย่างตกใจ เพราะยังจำเมียเก่าของเพื่อนอย่างเอวาได้ดี

 

 

          "เมียเก่ากู" ดรีฟพูดย้ำอีกครั้งเพื่อให้หมอก้างมั่นใจว่าได้ยินไม่ผิด

 

 

          "กูไม่คิดว่าเอวาจะกลับมา มึงคงไม่หวั่นไหวใช่ไหม" หมอก้างถามดรีฟขึ้นเมื่อหายตกใจแล้ว

 

 

          "ทำไมมึงคิดงั้น กูมีเมียลูกแล้วนะเว้ย" ดรีฟบอก

 

 

          "กูถามเพื่อความแน่ใจ เพราะมึงกับน้องกูก็ใช่ว่าจะรักกันมากมายที่มึงมาติดอยู่กับน้องกูก็เพราะลูกมันไม่เหมือนที่มึงรักเอวา แต่ถ้าคิดได้อย่างนั้นก็ดี กูหวังว่ามึงคงคิดได้ว่าอะไรคือสิ่งที่ควรทำ อะไรคือสิ่งที่ไม่ควรทำ" หมอก้างพูด

 

 

          "ตอนนี้มันไม่มีอะไรแล้ว เอวาแต่งงานไปแล้ว กูแค่ไม่เข้าใจว่าเขาจะมายุ่งวุ่นวายกับต่อต้านทำไม" ดรีฟบอก

 

 

          "แต่ถ้าเค้าเลิกกันแล้วมันก็คงมีอะไรสินะ" หมอก้างถามขึ้นเพราะเห็นสีหน้าลังเลของดรีฟ

 

 

          "บางความรู้สึก บางความคิด มันไม่อาจอธิบายเป็นคำพูดได้ แต่กูจะทำให้มึงเห็นว่ากูจะไม่มีวันทรยศต่อต้านเป็นอันขาด ไม่มีวัน" ดรีฟพูดออกมา

 

 

          "แล้วกูจะคอยดู" หมอก้างบอกเพราะไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ดรีฟต้องการตอกย้ำคือความรู้สึกของเขาหรือความรู้สึกของตัวดรีฟเองกันแน่

 

 

 

 

มาอีกตอนแล้วน๊า

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/15.gif

 

ความคิดเห็น