เตรียมทะนา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ความในใจ...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2563 16:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความในใจ...
แบบอักษร

 

"พี่คริสเด็ดผักนะหวาจะโขลกน้ำพริก"

"ครับผม... สั่งได้เลยอยากให้พี่ช่วยอะไร"

"เด็ดผักอย่างเดียว​ก็พอค่ะ"

เกดถวา​ขนลุกซู่​เมื่อรู้สึกว่ามีคนมายืนซ้อนอยู่ด้านหลัง​ เอามือมาจับผมที่ยาวสยายถึงกลางหลัง​ ค่อยๆรวบเบาๆ

"เอ่อ... พี่คริส... หวา.."

เกดถวาวางมือจากสากยกขึ้นมากุมตรงหัวใจที่มันหวิด​หวิว​แปลกๆแต่รู้สึกดี​

" นิ่งๆพี่มัดผมให้​ "

คว้าหนังยางที่แกะจากถุงผักมามัดให้หลวมๆ​

"เสร็จ​แล้ว"

"ขะ.. ขอบคุณ​ค่ะ"

ก้มหน้าก้มตา​ตำน้ำพริกต่อหัวใจเต้น​โครมคราม.. รู้สึกเหมือนฉากในซีรี่ย์​ที่เคยดู​ ยิ้มหน้าแดง​ ไม่เห็นว่าคริสมองยิ้มอยู่..

เมื้อเที่ยงแกงแคไก่กับไข่เจียวใส่พริกหยวก​แสนจะลงตัว​ ผ่านไปฝรั่ง​ที่กินแกงแคไก่ครั้ง​แรกกินข้าวได้เยอะชมไม่ขาดปาก

" คราวหน้า​หวาจะทำอย่างอื่นให้ลองทานนะคะ"

"สัญญา​แล้วนะป้าจะรอจ้ะ​ ปกติถ้าหยุด​แบบนี้หนูหวาทำอะไร​ลูก"

"ถ้าหยุดก็มีไปออกกำลังกายที่ยิมค่ะ​ ก็จะไปกับพี่คริสบ้างพี่อามบ้างคะ​"

"พี่อามไหนลูก?

" พี่ที่บ้านค่ะเล่นละครด้วยกันสนิทกับพี่คริสดีค่ะนิสัยดีเป็นรุ่นพี่​ที่โรงเรียน​รู้​จักกันนานแล้วค่ะ ใจดีแอบพาไปกินไอติมบ่อยๆ​ ความลับนะคะเนี่ยพี่หนิงรู้ไม่ได้กลัวอ้วน​ แล้วคุณ​ป้าไม่ลงสวนหรือคะวันนี้"

"วันอาทิตย์​ป้าหยุดจ้ะ​ มีรดน้ำตอนเช้ากับตอนเย็น​ คุณ​ลุงขอหนึ่งวันเป็นวันที่พักจริงๆ​ นี่ที่เรียกพี่คริสเข้าไปคุยคงเรื่องงานส่วนของพี่คริสเขา"

" หวาเห็นพี่คริสทำงานเยอะเหมือนกันนะคะไหนจะถ่ายละครอีก​ "

" ไม่มีพี่น้องก็ต้องทำเอง​ เรียนรู้​งานให้ไวเหนื่อยก็ต้องทน"

" ค่ะเหนื่อย​ก็ทนเอา​ หวาเห็นเงินก็หายเหนื่อย​ค่ะ"

" เดินดูบ้านทั่วหรือ​ยังจ๊ะ? ป้าพาไปมั้ย? รอพี่คริสคงนาน"

" เอ่อ... หวาเดินดูคนเดียว​ก็ได้ค่ะไม่รบกวน​คุณ​ป้าดีกว่าค่ะ"

" ด้านข้างฝั่งขวามีสระว่ายน้ำนะจ๊ะไว้เอาชุดมานะลูกมาว่ายกับป้า"

" หวาว่ายน้ำยังไม่เป็นค่ะพี่หนิงกำลังจะให้ไปเรียนค่ะถ้าหวาว่ายเป็นแล้วจะมาว่ายด้วยนะคะ"

" งั้นก็ตามสบายนะลูกป้าขอไปดูพ่อลูกเขาหน่อย"

" ค่ะ"

เกดถวา​รู้ว่าผู้ใหญ่​โดยเฉพาะ​ตากับยายหลังจากทานเมื้อกลางวันแล้วจะชอบนอนพักแล้วลงสวน​ มาลีวรรณ​วัย​เดียว​กันกับยายเธอจึงไม่อยากรบกวน

เกดถวา​เดินไปถึงสระน้ำ​แสงแดดกระทบ​ผิวน้ำ​ จินตนาการ​เห็นคริสว่ายน้ำอยู่กลางสระตรงมาหาเธอ​ มือแตะขอบสระแล้วดันตัวเองขึ้น​ ผ​มเปียก​น้ำหยดเป็นทาง รูปร่างสุงขาวหุ่นดีซิกแพ็ค​แน่นชัดเจน​ กำลังเดินจ้องมาทางเธอ​ เก็ดถวา​หัวใจเต้นระรัว​ไม่เป็นปกติ​ รีบสะบัดหัวหันหลังกลับวิ่งหนีความคิดของตัวเอง

"คิดบ้าอะไรสงสัย​ดูซี่รี่ย์​เยอะไปแน่ๆอีมินโฮ​ พักโบกัม พักซอจุน​ คิซูฮยอน​ อีจงซอก​ เซียวจ้าน​ อี้ป๋อ​ สิถึงจะถูก! พี่คริสโผล่​มาได้ยังไง​ฝรั่ง​ขนาดนั้น!"

ลัดเลาะ​ไปจนถึงบ้านของคริส เดินอ้อมตามทางเดินไปด้านหลังบ้านเดินขึ้นบันได​ ตรงไปเปลหวายรูปจันทร์​เสี้ยว​ ตั้งแขวนอยู่ข้างระเบียง​ ลมเย็นพัดมาเกดถวา​ค่อยๆนั่งลงลูบเบาะนุ่มๆและนอนลง​ หลับสนิท​ในเวลาไม่นาน

คริสเดินตามหาเกดถวา​จนทั่วจะโทรหาก็เห็นกระเป๋า​กับมือถืออยู่ที่ห้องรับแขก​

"แอบมาหลับอยู่นี่เอง"

คริสเข้าไปใกล้มองคนหลับลึก​ แก้มใสจนอยากสัมผัส​ปากแดงธรรมชาติ​จนอดใจไม่ไหว​ ค่อยๆก้มลงไปสัมผัส​เบาๆด้วยปาก

ในขณะเดียวกัน​เกดถวา​ที่วิ่งหนีคริสจากสระน้ำถูกรวบจากด้านหลัง​ แล้วจับหันมาหาพร้อมกับเสียงกระซิบ​เบาๆข้างหู

"เกดถวา​ของพี่​"

เชยคางขึ้นแขนอีกข้างกอดเอวเอาไว้​ จ้องตาเป็นประกาย​ หลุบตาลงมองปากอิ่มแดงก้มลงจูบอ่อนหวาน

"อืมมมม​"

"พี่คริสบ้า! ยังอุตส่าห์​ตามมาในความฝันอีก"

.. คริสค่อยๆคลายจูบออกแล้วปล่อยให้เกดถวา​หลับฝันหวานต่อไป....

เกดถวา​ตื่นขึ้นมองนาฬิกา​ก็ตกใจหลับไปนานเป็นชั่วโมง​ พรวดพราด​ลุกขึ้นสะดุด​ขาตัวเองกำลังจะล้ม​ คริสมาถึงรับทันพอดี​ เกดถวา​จึงอยู่ในอ้อมกอดของคริสเต็มๆ

" ระวังหน่อยจะล้มแล้วเห็นมั้ย? "

.. หัวใจเต้นแรงอีกแล้ว! เหมือนในซีรี่ย์​เป๊ะ! ฉากที่นางเอกมักจะชอบพระเอกก็แบบนี้! แล้วพระเอกก็จะปล่อยให้นางเอกตกลงพื้นแล้วพูดเสียดแทงใจ!.. จะกอดฉันอีกนานมั้ย?..ยัยโก๊เฉิ่มเบ๊อะเอ๊ย..

"พี่คริส... อย่าเพิ่ง​ปล่อยนะ​ขาของหวายังไขว้​กันอยู่"

"ไม่ปล่อยหรอก​.. เอ้า! ค่อยๆ"

คริสรวบตัวที่ยังกอดอยู่ลอยขึ้นให้ขายืนพื้นได้

"พี่จะปล่อยล่ะนะ​คราวหน้า​ต้องระวัง​รู้หรือ​ป่าว​ นี่ถ้าพี่รับไม่ทันจะเจ็บตัวเอา"

คนพูดก็ไม่ได้ขยับตัว​ถอยก้มมองหน้าที่แหงมอง​ หน้าแดงพยักหน้า​หงึกๆเหมือนใจไม่อยู่กับตัว​..

" เป็นอะไรหน้าแดงเชียว​ "

", ปะ.. ป่าว.. ค่ะเราไปลาคุณ​พ่อคุณ​แม่พี่คริสกลับกันเถอะค่ะ"

หลบตาแล้วเดินนำ​ คริสมองตามยิ้มขำกับความเปิ่น..

..

กลับมาถึงบ้านเห็นอามนั่งหน้าง้ำกอดอก​อยู่

"พี่อาม... ขึ้นเครื่อง​4โมงไม่ใช่​เหรอ?"

เกดถวา​ดูเวลา4โมงพอดี

"ทำไมไม่รับสายพี่"

" พี่อามโทรหาหวาเหรอ? "

" พี่เป็นห่วง​กลับมาไม่เจอหวา"

" หวาไปบ้านพี่คริสมาค่ะ​ พี่เลิกกองช้าเหรอถึงตกเครื่องแล้วได้ตั๋วไปกี่โมงล่ะ"

"สองทุ่ม​ พี่มีเรื่องอยากคุยกับหวาสองคน​ ขอตัวนะครับพี่คริส​ ไปหวาไปร้านไอติมกัน"

คริสมองตามหลังอามที่จุงมือเกดถวา​ออกไป.. ช้าไปแล้วน้องชายหัวใจเกดถวา​เต้นให้ใครไม่ได้อีกแล้ว...

เกดถวา​จับเอวอามนั่งซ้อน​ท้าย​ เงียบขรึม​ปกติ​จะพูดเล่นชวนหัว​ แต่วันนี้ทำไมถึงได้แปลกไป?

" พี่อามมีเรื่องอะไรเหรอ? หวาช่วยอะไร​ได้บ้างคะหวาเป็นห่วง"

" ระหว่าง​พี่กับพี่คริสหวารักใครมากกว่ากัน?"

"ถามแปลกๆหวารู้จักพี่อามมาจะสิบปีแล้วนะ​ กับพี่คริสกี่เดือนเอง​.... หวาต้องรักพี่อามสิ....พี่ชายของหวา"

.. พี่ชาย..แต่พี่ไม่ได้​อยากเป็นพี่ชายนี่..

อามจอดจักรยาน​นิ่ง... ตัดสินใจ​พูดความในใจ

"หวา... พี่รักหวารักมานานแล้วพี่พยายาม​มองหวาเป็นน้องแต่พี่ก็ทำไม่ได้​ พี่รู้ว่าหวาก็รู้แต่เพราะปมในใจของหวา.. หวาจึงทำเป็นมองไม่เห็นใช่ไหม? พี่ดีใจมากเลยนะวันที่พี่พบหวาอีกครั้งตอนถ่ายแบบ​ พี่ก็สัญญา​กับตัวเองว่าพี่พร้อมจะเดินหน้าเริ่มไปพร้อมๆกันกับหวาพอหนิงชวนพี่ไม่ลังเล​สักนิดเพราะพี่อยากดูแลหวา อยากอยู่ใกล้ๆ ความรักของพี่ไม่ใช่ความรักแบบเด็กๆวันนี้หวาอาจจะยังมองไม่เห็นแต่พี่ก็จะยืนอยู่ข้างๆหวา​ ไม่เปลี่ยนไปไหน"

เกดถวา​นิ่งมองแผ่นหลัง​อามเธอไม่ได้ไร้เดียงสา​จนไม่รู้อะไรเป็นอะไร​ ยอมให้เพื่อนๆแซวว่าเป็นแม่ชี​ไร้ใจไร้ความรู้สึก​ แต่เพราะความไร้เดียงสา​ของแม่ที่ท้องแล้วไร้ความรับผิดชอบ​ ไม่อยากให้ตากับ​ยาย​เสียใจเพียงเพราะว่าเธอเป็​นลูกของแม่.. สู้เธอทำเป็นไม่รู้ดีกว่ามานั่งเสียใจเพราะความรัก...

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น