email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่24 น่ารักน่าอุ้มอ่ะ

ชื่อตอน : ตอนที่24 น่ารักน่าอุ้มอ่ะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2563 05:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่24 น่ารักน่าอุ้มอ่ะ
แบบอักษร

“เฮ่อ !!! … “ 

“ปกป้องเป็นอะไรลูก … “แม่ถามลูกชายขึ้นที่จู่ๆก็ถอนหายใจออกมาเสียงดัง 

“แม่ครับ …”ปกป้องคิ้วขมวดอย่างคนที่คิดอะไรไม่ตก 

“เป็นอะไร …” 

“แม่ไม่สงสัยน้องเหรอครับ …” 

“สงสัยอะไร ?…” 

“มันเหมือนคนละคนเลยนะแม่ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมา แม่ !! แม่สังเกตเห็นตาของพี่ปลาวาฬป่ะ ?…“ 

“ปกป้องมีอะไรหรือเปล่าลูก ทำไมวันนี้แปลกๆปกติไม่เม้าใครลับหลังนะ หึๆ…”แม่มองหน้าแล้วก็ขำลูกชายคนโต 

“แม่ !! ผมว่าตาของพี่ปลาวาฬมันดูมีอะไรอ่ะ …“ 

“ยังไง ?…” 

“ตาเขาบางครั้งมองแล้วก็สวย บางครั้งอบอุ่น แต่ถ้าเขามองนิ่งๆผมขนลุกแปลกๆอ่ะ …“ปกป้องขยับเข้าไปหาแม่ แล้วเลิ่กเลั่กมองซ้ายขวา 

“ฮ่า ฮ่า …“ 

“แม่ !! ไม่ขำดิ๊ ผมรู้สึกจริงๆหรือแม่ไม่รู้สึก …“ปกป้องหน้ามุ่ยเมื่อแม่หัวเราะขำเขา 

“ก็แม่ขำท่าทางของแกอ่ะ ไม่ต้องทำยั้งงั้นหรอกตอนนี้หนูปลาวาฬกับเป็นเอกกำลังออกไปรับ ชลที …”แม่อธิบายให้ลูกฟังยิ้มๆ 

“แล้วเรื่องตาพี่ปลาวาฬอ่ะแม่ แม่ไม่รู้สึกว่ามันแปลกๆเหรอ …“ปกป้องยังไม่ยอมปล่อยผ่าน เพราะเขาสังเกตมานานแล้ว แต่ทีแรกไม่คิดอะไร แต่พอได้ใกล้ชิดมากขึ้น มันทำให้เขาเหมือนมีอะไรที่ไม่เคลียร์และคิดไม่ตกกับตากลมโตคู่นั้น  

“ไม่นะ แม่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ อบอุ่นเขาทำอะไรมันก็ดูน่ารักไปหมด …“ 

“น่ะ !! เห็นไหม แม่กับน้องโดนพี่ปลาวาฬทำอะไรใส่ป่ะเนี่ย …”ปกป้องมองหน้าแม่อย่างสังสัย 

“ฮ่า ฮ่า นี่แกเชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอปกป้อง …“แม่มองลูกชายขำๆ 

“ก็ไม่รู้อ่ะ ดูเป็นเอกมันดิ หน้ามือเป็นหลังมือเลย …” 

“ถึงจะโดนแม่ก็ว่าดี เพราะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ดูอย่างน้องเราสิ ดูมีความสุขหล่อใสขึ้น ไม่ได้หน้าดำเหมือนคนโดนของหนิลูก แถมพากันเข้าวัดเข้าวาทำบุญ ถ้าจะโดนแบบนี้แม่ก็โอเคนะ ครอบครัวเราดูแฮปปี้ทุกคนเลย …”แม่บอกลูกชายยิ้มๆ 

“มันก็ใช่ แต่ …” 

“พอๆไม่ต้องสงสัยแล้วลูก แม่จะบอกให้นะ พี่ปลาวาฬของลูกอ่ะ ตาเขามองเห็นวิญญาณ …” 

“แม่เชื่อ ?…” 

“อ้าว !! พอแม่พูดยั้งงี้แล้วแกไม่เชื่อ แล้วแกทำไมเชื่อเรื่องโดนของอะไรนั้นล่ะ …“ 

“ผมพูดเล่น ผมก็แค่สงสัยเวลาพี่เขามองนิ่งๆแล้วมันขนลุกแปลกแค่นั้นเอง ผมก็อยากรู้ด้วยว่าแม่เป็นเหมือนผมไหม …“ 

“ไม่หนิ แม่ว่าเขาทำอะไรมันก็ดูน่ารักไปหมดแค่นั้นเอง หรือแกจะเถียง …” 

“โห๊ะ !! แม่ถ้าผมคิดอย่างแม่ เป็นเอกมันได้กระทืบผมตาย มันหวงซะขนาดนั้น ขนาดไปเรียนมันยังจะเอาไปด้วยเลย …“ปกป้องมองแม่แล้วค้อนให้นิดๆ 

“สงสัยจะมากันแล้ว เราออกไปดูกัน …” 

“ต้องออกไปรับด้วยเหรอแม่ ?…” 

“อือ หนูปลาวาฬเขาขอพวกเราแล้วนะลูก ขอให้ทำทุกอย่างเหมือนปกติ อย่าไปกดดันให้เขารู้สึกแย่เหมือนที่ผ่านมา ขอให้ทำเหมือนเขาเป็นคนในครอบครัว …“ 

“ผมจะพยายามแล้วกันครับ …” 

ปัง ]] 

เมื่อประตูรถเปิดออก สิ่งแรกที่ชลทีเห็นคือ พ่อแม่ของเป็นเอกและปกป้อง พร้อมกับคนงานในบ้านออกมายืนรอที่หน้าบ้าน เขาแทบไม่อยากลงจากรถด้วยความอายในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป 

“พี่ชลทีครับ ลงมาเถอะ …“ปลาวาฬพูดพร้อมกับยื่นมือขาวอวบอิ่มของตัวเองออกไปรอจับมือของคนที่ก้มหน้ามองพื้นตลอดเวลา  

“อ้วนอ่ะ …“เป็นเอกกระซิบเบาๆพร้อมกับสะกิด แต่ถ้าเป็นเวลาปกติเขาคงจะจับตัวคนอ้วนของเขาออกมาห่างๆไม่ให้ใครได้จับมือคนอ้วนของเขาหรอก แต่เพราะเห็นหน้าของชลทีที่สำนึกผิดและไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองหน้าใครแล้ว ก็สงสารเลยได้แค่ปล่อยให้มันผ่านชั่วโมงอันอึดอัดใจนี้ไป 

“หมับ …“ชลทีก็ต้องการกำลังใจ เขาเลยยื่นมือหนาของตัวเองไปจับมือนุ่มนิ้มที่ดูเหมือนจะมีคนมองมาที่เขาไม่วางตาเลย  

“ขอต้อนรับนะชลที มาอยู่ที่นี่ด้วยกันนะ อะไรที่มันผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเรามาเริ่มต้นกันใหม่ ครอบครัวเราพร้อมจะให้โอกาสชลที เพื่อแก้ไขสิ่งที่ผ่านมานะ …”พ่อของเป็นเอกเอ่ยขึ้น เมื่อทุกอย่างดูเงียบเหมือนทุกคนต่างก็กลั้นหายใจในชั่วโมงที่ดูอึดอัดนี้ 

“ฮึก ฮึก ผม ผม ขอโทษ …”สิ้นสุดของคำพูดของพ่อเป็นเอก ชลทีนั่งคุกเข่าแล้วค่อยๆก้มลงกราบเท้าทั้งพ่อและแม่ของเป็นเอกและกล่าวขอโทษ  

“ที่ผ่านมาก็ขอให้มันเป็นบทเรียนนะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่ คนบ้านนี้พร้อมที่จะให้โอกาส ลุกขึ้นมาเถอะ มาให้แม่กอดหน่อยสิ แม่จะรับชลเป็นลูกคนโตของแม่นะ ได้ไหม …“แม่ของเป็นเอกก้มลงไปจับไหล่หนาที่ตอนนี้สั่นไหวเพราะร้องให้เหมือนคนใจจะขาด เมื่อนึกสิ่งที่ตัวทำมาทั้งหมด แม่ของเป็นเอกก็นึกถึงคำพูดของปลาวาฬที่บอกว่า ชลทีไม่เคยได้กอดจากพ่อแม่ เกิดมาจนจำความได้ก็อยู่กับหลวงตาแล้ว และต้องอยู่รวมกับเด็กวัดเกือบยี่สิบคนได้ แย่งกันกินแย่งกันอยู่ ทำให้เธอสงสารและคิดว่าจะลองเปิดใจดูสักครั้ง  

 

“เอก เย็นนี้เอกมีงานอีเว้นท์กับน้องคนเล็กที่ ห้างxxxxxนะ …“ปลาวาฬนั่งบอกกำหนดงานให้คนที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่ที่เตียง หลังจากที่ไปส่งชลทีเข้าบ้านที่ริมทะเลสาปทางด้านหลังบ้านของเป็นเอกแล้ว ก็กลับมาพักที่ห้องส่วนตัวบนบ้าน 

“ไม่ไป …” 

”เอก !! …”ปลาวาฬเรียกเสียงนิ่งแล้วก็ส่ายหัวให้กับคนที่เอาแต่ใจ 

“ผมไม่อยากเจอหน้า ทำไมต้องออกงานอีเว้นท์คู่กันอีก ซีรี่ย์ก็จบไปแล้ว ผมไม่รับเล่นอีกแล้วนะ …“เป็นเอกนั่งหน้ามุ่ยและพูดเอาแต่ใจตัวเองออกมาด้วยความหงุดหงิด เขาไม่อยากเจอหน้าคนเล็กแล้วไหนจะผู้กำกับหน้าเงินนั่นอีก ถึงจะโดนลงโทษจากโต๋แล้วก็เถอะ เรื่องผู้กำกับที่รับเงินมาจากคนเล็ก เป็นเอกให้เป็นหน้าที่ของโต๋เป็นคนจัดการเอง เพราะเบื่อกับเรื่องนี้เต็มทน 

“ก็คนจัดคิวให้เอกเขาส่งมาแบบนี้แล้ว เดือนนี้ทั้งเดือนเอกต้องออกงานคู่กับคนเล็ก เพราะแฟนคลับเรียกร้องมา และมีต่อภาคสองด้วย …“ปลาวาฬกลืนนํ้าลายลงคอเมื่อเอ่ยขึ้นว่ามีภาคต่อไป 

“ห๊ะ !!! ใครเป็นคนบอกว่าผมจะเล่นรอบสอง …“เป็นเอกหันมามองคนตัวอ้วนที่กำลังอ่านคิวงานให้เขาฟังอย่างไม่พอใจ 

“เอกใจเย็นๆสิ …“ปลาวาฬเข้าไปลูบหลังคนที่มองตัวเองด้วยสายตาที่จะเอาเรื่องคนคิดคิวงาน 

“อ้วนนนน ผมจะเล่นก็ได้ …“เป็นเอกหันไปหาคนอ้วนที่ยืนทำหน้างงที่จู่ๆก็เปลี่ยนใจซะงั้นด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ 

“เอกจะรับเล่น เล่นกับน้องคนเล็กอีกเหรอ …”ปลาวาฬถามขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้วสงสัย และที่ในใจรู้สึกหวงนิดๆ 

“ครับ แต่ผมจะเล่นคู่กับอ้วนเท่านั้นนะ ถ้าไม่ตกลงผมก็ไม่เล่น …“เป็นเอกพูดเสร็จแล้วลุกขึ้นไปหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องนํ้าทันที ปล่อยให้คนที่จะเล่นคู่ด้วยอ้าปากค้างอย่างนึกไม่ถึง 

“บ้าแล้ว คิดได้ไงเอก …“ปลาวาฬอยากจะหัวเราะแต่ก็หัวเราะไม่ออกเมื่อคิดถึงความยุ่งยากที่จะตามมา เพราะที่เป็นเอกพูด ไม่ได้พูดเล่นแน่นอน นั่นคือการปฏิเสธการเล่นซีรี่ย์วายที่ไม่มีใครค้านได้อีก 

“อ้วนนนน ไปอาบนํ้าเลย ไม่ต้องมานอนเป็นวาฬเกยตื้นเลย อ้วนต้องไปกับผม ถ้าอ้วนไม่ไปผมก็ไม่ไป …”เป็นเอกเดินออกมาจากห้องนํ้าก็เจอกับคนอ้วนที่นอนควํ่าเล่นเกมส์อย่างสบายใจ เหมือนปลาวาฬเกยตื้นไม่ผิด  

“เอก !!! ผมกลัวแฟนคลับเอกด่า แล้วถ้าผมไปเอกก็จะอยู่แต่กับผมไม่ยอมออกไปถ่ายรูปคู่กับน้องคนเล็กอีก เหมือนคราวก่อน คราวนั้นถึงจะมีทั้งคนชอบผมและไม่ชอบก็เถอะ แต่มันก็เป็นชั่วโมงที่เอกกับน้องคนเล็กจะต้องตอบแทนแฟนคลับนะ …“คนอ้วนที่นอนควํ่าหน้าอยู่ก็หงายท้องขึ้นมาคุยด้วยความยากลำบากเพราะติดพุงขาวๆที่เสื้อเลิกขึ้นมาอย่างไม่ระวังตัว ทำให้คนใส่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวรอบสะโพกที่จะหลุดแหล่ไม่หลุดแหล่มองไปอย่างมีเลศนัย เหมือนสือที่จะลงไปขย้ำพุงที่พ้นเสื้อออกมาอย่างหมั่นเขี้ยว 

“เหรออออ อ้วนนน จุ๊บ จุ๊บ …”เป็นเอกทนไม่ไหวกับพุงขาวๆเลยกระโดดลงไปฟัด ทั้งจูบทั้งกัดจนคนโดนดิ้นไม่ออกเพราะความเหนื่อย 

“โอเคๆผมจะไปอาบนํ้าแล้ว อ่า อ่า ปล่อยยยย ยอมแล้วๆอ่า อ่า…“คนโดนฟัด พูดด้วยเสียงที่เหนื่อยหอบ แถมคนฟัดก็ยังไม่ยอมปล่อยขึ้นคร่อมเขา ไหนจะผ้าเช็ดตัวที่หลุดออกมาแบบหลวมๆพร้อมจะโป๊ทุกวินาทีนั้นอีก 

”หึๆทำไมยอมง่ายจัง ผมกะจะไม่ออกบ้านสักหน่อยวันนี้และคืนนี้ด้วย …“เป็นเอกยังแกล้งพูดเสียงกระเซ่าที่ข้างหูขาวของคนไต้ร่างให้ขนลุกไปทั้งตัวด้วย 

“เอก !! เร็ว !! เดี๋ยวสายนะ ห้างที่เราจะไปรถยิ่งติดมากอยู่ด้วย …”คนโดนแกล้งรีบโวยวายออกมา เพราะเริ่มจะมองเห็นความไม่ปลอดภัยของตัวเองจากคนหื่นที่ค่อยๆปล่อยผ้าเช็ดตัวของตัวเองออกจากตัวแล้ว 

“ครับๆเอาไว้ให้กลับมาก่อนเถอะผมไม่ปล่อยแน่ ฮ่า ๆ …“คนขี้แกล้งพูดขำๆพร้อมกับกระชับผ้าเช็ดตัวแล้วลุกขึ้นช้าๆเพราะยังอยากแกล้งวาฬเกยตื้นที่หน้าตาตื่นที่จะเห็นเขาโป๊ 

“ชอบแกล้งอ่ะ เดี๋ยวผมจะโป้งเอกนะคอยดู …”พูดเสร็จก็ลุกขึ้นแล้วเดินสะบัดตูดงอนๆของตัวเองเข้าห้องนํ้าไป 

 

“เอก พรุ่งนี้ผมส่งเอกที่มอแล้วผมจะไปหาแม่ที่บ้านผมนะ …“เมื่อเข้ามานั่งในรถที่จะไปงานอีเว้นท์แล้ว ปลาวาฬก็หันมาคุยเบาๆกับคนนั่งข้างๆ 

“ทำไมอ่ะ รอผมก่อนสิ ผมก็อยากไปด้วยอ่ะ นะ นะอ้วนนนน …” 

“เอาไว้วันหยุดแล้วเอกค่อยไปด้วยกันไง …“ปลาวาฬหันมาพูดยิ้มๆกับคนที่เริ่มหน้ามุ่ย อย่างคนที่เอาแต่ใจ 

“ก็ผมอยากไปด้วยทุกครั้งอ่ะ นะ …” 

“เอก ผมมีเรื่องจะคุยกับพ่อแม่เรื่องของเราด้วย …“ 

“ผมยิ่งต้องไปด้วยใหญ่เลย นะอ้วนนน ไม่รู้ล่ะถ้าไปไม่รอ …” 

“โอเคๆ แล้วเราค่อยคุยกัน แต่ตอนนี้จะถึงงานแล้วหายหน้าบึ่งก่อน …“ปลาวาฬบีบแก้มคนหน้ามุ่ยให้ปรับหน้าตัวเองก่อนที่ประตูรถจะเปิดออกเพราะแฟนคลับมายืนรอเต็ม ถึงจะเป็นที่จอดรถที่เขากันไว้ให้รถของดาราที่จะมาเปิดตัววันนี้โดยเฉพาะก็เถอะ แต่คนที่เป็นแฟนคลับจริงๆของเขาแทบจะรู้ทุกความเคลื่อนไหวของเป็นเอกเพราะทางบริษัทจะคอยอัปเดตตลอด เพื่อไม่ให้แฟนคลับคิดถึงและดูห่างหายจนเกินไป 

“กรี๊ด กรี๊ด ๆๆๆๆ มาแล้วๆ” 

“เป็นเอก คิดถึง “…(เสียงตะโกนที่ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร) 

”พี่ปลาวาฬมาด้วยอ่ะแก น่ารักน่าอุ้มอ่ะ “… 

”มาผิดงานหรือเปล่าแก วันนี้เขาจะมาถ่ายรูปออกงานกับแฟนตัวจริงเขานะ จะมาด้วยทำไม “… 

พอประตูออกมาเสียงแฟนคลับตะโกนแข่งกันเรียกพร้อมกับเสียงกดซัดเตอร์ ดังไปทั่วบริเวณลานจอดรถ สตาฟก็วิ่งมากันให้ทั้งคู่เข้าไปในงานได้อย่างสะดวก 

“เอก หยุดสักห้านาทีให้แฟนคลับเขาได้ถ่ายรูปเถอะ ไม่รู้ว่าพวกเขามารอนานแค่ไหนแล้ว …“ปลาวาฬดึงเสื้อทางด้านหลังของคนตัวสูงที่เดินนําหน้าไปก่อนให้หยุด เพราะสงสารคนที่มารอ  

“อือ … “เป็นเอกหยุดทันทีเหมือนกัน และโพสต์ท่าให้แฟนคลับได้กรี๊ดกัน ในขณะที่คนอ้วนของเขาถอยหลังออกไปยืนห่างๆ เพื่อให้แฟนคลับถ่ายรูปได้เต็มที่ 

”พี่ปลาวาฬ ขอรูปคู่กับพี่เป็นเอกหน่อยค่ะ “… “เด็กนักเรียนมอปลายหนึ่ง” 

”พี่ปลาวาฬ ขอถ่ายเดี่ยวด้วยค่ะ น่ารังจังเลย “… “เด็กนักเรียนมอปลายสอง” 

”พี่ปลาวาฬมาทางนี้หน่อยค่ะ “…เสียงตะโกนมาจากทางด้านหลัง 

ปลาวาฬชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างงงๆ มีคนอยากถ่ายรูปเขาด้วยเหรอ”เป็นเอกคอยแอบชำเลืองคนที่กำลังโดนรุมถ่ายรูปจากแฟนคลับของเขา เขาไม่หวง แต่ห่วงคนที่จะแอบทำร้ายคนอ้วนของเขาที่ไม่เคยระวังตัวเลย เพราะมีทั้งคนที่ชอบและไม่ขอบคนอ้วนของเขา แล้วก็กลัวคนจะมาจับแก้มขาวๆนั้นด้วย ถึงจะเป็นแฟนคลับเขาก็ไม่โอเค 

“โอ๊ย …“ปลาวาฬร้องออกมาอย่างลืมตัวเมื่อโดนใครสักคนหนึ่งในแฟนคลับดึงแขนเขาอย่างแรงจนตั้งตัวไม่ทัน เซลงไปนั่งในกลุ่มแฟนคลับที่ยืนรุมอยู่ 

“อ้วน !! …” 

ความคิดเห็น