บุษบาหนึ่งหรัด แสบทรวง ฉายา, Magnolia, Stylo romantique

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ให้การสนับสนุนนะคะ ปากกาโรแมติคด้ามนี้จะพยายามอย่างสุดความสามารถ ที่จะนำความสุขมาเสนอแก่ผู้อ่านทุกท่านค่ะ Merci beaucoup 🙇🏼

เจ้าชายขี่ม้าขาว

ชื่อตอน : เจ้าชายขี่ม้าขาว

คำค้น : ราคีสีชมพู

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2559 08:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจ้าชายขี่ม้าขาว
แบบอักษร

3.เจ้าชายขี่ม้าขาว

 #อิมเมจ ไมค์ /ภาพจากGoogle # อิมเมจ อันนา/ขอบคุณภาพจาก Appeal

จาก เสมียนโรงงาน ดารินกลายเป็นพนักงานเสิร์ฟภัตตาคารในโรงแรมหรูย่านใจกลางกรุงเทพฯ เพราะความช่วยเหลือของราตรี  ทั้งที่ซุกหัวนอน ทั้งข้าวที่ทาน ทั้งงานที่ทำ...

เงินเดือนของพนักงานเสิร์ฟเท่ากับของเสมียนโรงงานที่เธอเคยได้ ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ค่าแรงขั้นต่ำ...  แต่ทิปต่างหากที่ทำให้ดารินหายเหนื่อย  รายได้ต่อเดือนจากทิป มันมากกว่าเงินเดือนเกือบเท่าตัว

ดารินแบ่งเงินเดือนครึ่งหนึ่งช่วยราตรี จ่ายค่าเช่า ค่าน้ำ ค่าไฟ อีกครึ่งก็โอนให้มารดาผ่านทางธนาคาร ส่วนทิปเธอแบ่งเป็นสองส่วน ครึ่งหนึ่งไว้ใช้จ่ายส่วนตัวและอีกครึ่งฝากธนาคาร

 เวลาเพียง 3 เดือน ที่อาศัยอยู่กับราตรี เธอสอนให้ดารินรู้จักแต่งหน้าแต่งตัว ดูแลตัวเอง เปลี่ยนเด็กสาวกะโปโลให้กลายร่างเป็นสาวงามที่หนุ่มๆเห็นแล้วต้องหันตามกลับมามอง... 

การที่มีหน้าตาน่ารักสวยใส เป็นคนมีน้ำใจ  ขยันขันแข็งไม่เกี่ยงงาน ทำให้ดารินเป็นที่รักของทุกคน... 

 

ทุกคืนวันเสาร์ มักจะเป็นคืนที่เหนื่อยที่สุดสำหรับอาชีพพนักงานเสิร์ฟ.. ลูกค้าส่วนใหญ่จะติดลม พนักงานเสิร์ฟที่รับผิดชอบโต๊ะนั้นๆก็ไม่สามารถกลับได้ จนกว่าลูกค้าจะออกจากร้าน

คืนวันเสาร์นี้ก็เช่นกัน...และอาจจะเพราะ ความสวยที่มักจะนำพา ความซวยมาสู่อาชีพนี้เสมอ โดยเฉพาะกับดารินที่มักจะโดนอยู่เป็นประจำ...

ลูกค้าสาวขี้หึงกลั่นแกล้งดารินสารพัด..  เพราะเคืองที่แฟนหนุ่มมองตามให้ความสนใจพนักงานเสิร์ฟสาวจนออกนอกหน้า 

“ฉันสั่งชาเย็น... เอาชาร้อนมาให้..งั้นเอาไปกินเองเลยแล้วกัน!!”

ลูกค้าสาวจอมวีนหวังสาดชาร้อนใส่หน้าดาริน แม้เธอจะแสดงความสุภาพนอบน้อมหรือพยายามขอโทษ ทั้งที่ไม่ใช่ความผิดตัวเอง ถือว่าเป็นโชคดีที่น้ำชา อยู่ในกาทำจากกระเบื้องค่อนข้างหนัก เจ้าหล่อนจึงสาดโดนแค่หน้าอก 

“กรี๊ด..!!” 

ดารินกรีดร้องเสียงดังด้วยความปวดแสบปวดร้อน ชาเขียวร้อนทั้งกา ราดรดเต็มหน้าอก กากระเบื้องตกลงพื้นแตกเสียงดัง จนลูกค้าโต๊ะข้างๆพลอยตกอกตกใจ หันมามองเป็นตาเดียว

 

ไมค์ หนุ่มลูกครึ่งอังกฤษ-ไทย วัย 34 มาดแมนแฮนซั่ม เจ้าของโรงแรมหรูแห่งนี้ ... กำลังนั่งทานอาหารกับ ‘อันนา’ แฟนสาวคนสวย ... เขาชอบมาทานมื้อค่ำที่นี่ ถือเป็นการตรวจสอบคุณภาพด้านการบริการของโรงแรมไปด้วยในตัว 

สองหนุ่มสาวพอจะรู้เห็นเหตุการณ์เพราะที่นั่งทานอาหาร อยู่ใกล้ๆ ทันเข้ามาช่วยพนักงานสาวผู้โชคร้าย... ไมค์รีบเอาน้ำดื่มในขวดราดบนหน้าอกดาริน อย่างคนมีสติไหวพริบดี...  ดารินยืนนิ่งมองชายหนุ่มรูปงามเข้ามาช่วยล้างน้ำชาร้อนและใช้ผ้ากันเปื้อนซับบริเวณที่โดนน้ำร้อนสาดให้ ด้วยความรวดเร็ว อย่างช็อคทำอะไรไม่ถูก 

เธอหน้าแดงทั้งพิษความร้อนและความเขินอายที่โดนชายหนุ่มรูปหล่อแปลกหน้าแตะเนื้อต้องตัว ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน ดารินคิดไม่ถึงว่าจะเกิดเหตุการ์นี้ขึ้นกับตัวเอง 

 

 จนกระทั่ง อันนาพาดารินไปห้องปฐมพยาบาลเบื้องต้น ส่วนไมค์เข้าไปเคลียร์เหตุการณ์กับลูกค้าสาวจอมวีน  ดารินจึงมีสติกลับคืนมา

“โชคดีนะคะ ที่พี่ไมค์อยู่ตรงนั้น และมาปฐมพยาบาลทันไม่งั้นผิวสวยๆ มีรอยแผลเป็นแย่เลย!”

อันนา บ่นกระปอดกระแปด.. ช่วยทาครีมบนเนื้อตัวให้ดาริน .. รู้สึกโมโหแทนพนักงานสาว   เธอนั่งใกล้ๆโต๊ะนั้นได้รู้เห็นเหตุการณ์บ้างพอสมควร

“ขอบคุณค่ะ คุณอันนา”

ดารินไหว้ขอบคุณอันนา... คนถูกยกมือไหว้ ร้องวี๊ดว้าย ขัดใจ

“ตายแล้ว.. ไหว้อันนาทำไม อันนาไม่อยากแก่” อันนาแกล้งทำงอนดาริน...

 รู้สึกชอบดารินที่มีกริยามารยาทงดงาม ตั้งใจทำงาน แถมสวยอย่างไม่น่าเชื่อว่าดารินเป็นเพียงพนักงานเสิร์ฟ

 

“ชื่อ ดารินใช่ไหมคะ?”

 อันนาถามเพราะดูป้ายชื่อพนักงานอันเล็กที่ติดบนอกเสื้อ

“ค่ะ คุณอันนา”

“สวยๆแบบนี้ ทำไมไม่ไปสมัครเป็นพนักงานต้อนรับหรือประชาสัมพันธ์หน้าฟร้อนท์โรงแรมคะ ?” อันนาซักไซร้ อย่างคนอยากรู้อยากเห็น

“ดาวเรียนจบแค่ ม.6 แถมพูดภาษาอังกฤษไม่เก่งค่ะ”

ดารินตอบอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว...  ยิ่งทำให้อันนาสงสารดารินมากเข้าไปอีก 

 

“เอาอย่างนี้ไหม... ดาวไปเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติมสิ อันนาจะฝากงานให้เอง”

“จะดีเหรอคะคุณอันนา...”

ดารินเกรงใจ ไม่อยากใช้เส้นสายเพราะเข้าใจคนที่เรียนมาสูงๆแต่ต้องมาตกงานเพราะพวกเด็กเส้นเด็กฝากแบบเธอ

“ดีสิ ... คนขยันตั้งใจทำงานแบบดาว ใครได้มาทำงานด้วยถือว่าโชคดีซะอีกนะ ... อย่าลืมไปเรียนเพิ่มล่ะอันนาจะแจ้งฝ่ายบุคคลไว้  แต่ดาวต้องเอาใบประกาศนียบัตรไปยื่นที่ฝ่ายบุคคลตอนเรียนจบนะ”

“ค่ะคุณอันนา ... ดาวขอบพระคุณคุณอันนาอีกครั้งนะคะ”

“โอ้ยๆๆ...พอซะที หยุดไหว้อันนาได้แล้ว... นี่ตีนกาจับเต็มหน้าอันนาแล้วมั้งเนี่ย”

อันนาทำท่าจับหางตาเหมือนซีเรียส ตามประสาสาวขี้เล่นอารมณ์ดีเสมอ ใครๆอยู่ใกล้เธอก็พลอยมีความสุข

 

“ดาวอายุเท่าไหร่เหรอ ?”

“ปีนี้ 20 พอดีค่ะ”

“อุ๊ย... เก่งจัง  อายุ 20ปี ทำงานแล้ว อันนา 24ปีเข้าไปแล้ว พึ่งเรียนจบ แต่ไม่อยากทำงานเลย... อยากเป็นแม่บ้านดูแลพี่ไมค์ มากกว่า ฮิๆ”

อันนา กระซิบกระซาบกับดาริน ...  สองสาวตลกขบขัน กับเรื่องราวน่ารักนานาสารพันที่อันนาช่างจ้อให้ดารินฟัง ... เสียงหัวเราะดังแว่วออกมาจากห้องพยายาล  เรียกความสนใจให้ชายหนุ่มที่รอด้านนอกอย่างสงสัยใคร่รู้ 

 

‘ก๊อกๆๆ..’ ไมค์ เคาะประตูตามมารยาท .. นี่ก็ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว เขาต้องพาเจ้าหญิงซินเดอเรลล่าของเขากลับไปส่งบ้านซะที

“คุณหมออันนา... ปฐมพยาบาลคนไข้เสร็จรึยังครับ”

ชายหนุ่มเอ่ยยั่วเย้าล้อเลียนแฟนสาวด้วยความรักใคร่... เขาภูมิใจที่มีแฟนสาวสวยเพอร์เฟค และ มีน้ำจิตน้ำใจงดงาม ไม่ถือตัว 

“อ้าว... พี่ไมค์มารอนานแล้วเหรอคะ... อันนากับดาวทาครีมเสร็จพอดีค่ะ”

ไมค์ มองสำรวจมาที่ดาริน ผิวขาวนวลมีรอยแดงเป็นปื้นใหญ่เกือบทั่วลำคอลามลงมาทั่วบริเวณหน้าอกภายใต้ชุดพนักงานเสิร์ฟที่ยังหลงเหลือคราบน้ำชา

“คุณพักผ่อนให้แผลหายดีก่อนสักสัปดาห์ แล้วค่อยกลับมาทำงานนะ ไม่ต้องกลัวเรื่องค่าตอบแทนช่วงที่พัก เราจะไม่หักเงินเดือนส่วนนี้ และก็.. นี่เป็นเงินสวัสดิการช่วยเหลือเรื่องค่ารักษาพยาบาล เดี๋ยวผมกับอันนาพาคุณไปส่งบ้านวันนี้ นะครับ”

ดารินรับซองสีน้ำตาลที่ไมค์ยื่นให้พร้อมไหว้ขอบคุณ หัวใจดวงน้อยเต้นแรง ไม่กล้ามองหน้าชายหนุ่มให้เต็มตา เธอได้แต่ก้มหน้าอย่างเจียมตน ... 

ความคิดเห็น