L.ice cream
facebook-icon

👉🏻ไรท์อาจเปลี่ยนหมวดนิยาย กดเรื่องนี้เป็นนิยายโปรดไว้นะคะ จะได้ติดตามค้นหาง่ายๆ จุ๊บๆ คำเตือน : นิยายเรื่องนี้จะทำให้คุณหยุดอ่านไม่ได้ ! >> ลองอ่านสักตอนสองตอน รับรองจะติดใจ 💓

ตอนที่ 1 เสียใจ ต้องเสียตัว nc เบาๆ

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 เสียใจ ต้องเสียตัว nc เบาๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 502k

ความคิดเห็น : 48

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2562 18:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 700
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 เสียใจ ต้องเสียตัว nc เบาๆ
แบบอักษร

"อย่าใจร้อนซิคะ เดี๋ยวซันนี่ทำให้ อื้มมม จ๊วบบ ชอบไหมคะ" ซันนี่ผลักอัครเดชลงนั่งปลายเตียง ส่วนตัวเธอย่อลงนั่งตรงหว่างขาของชายหนุ่ม มือเธอเริ่มปลดกระดุมอย่างรู้งาน คล่อยๆถอดเสื้อออกจากร่างชายหนุ่ม ตามด้วยเลื่อนมือลงไปลูบคลำแท่งชายที่ขยายแข็งผ่านกางเกงตามลำความยาวของมันไปมา จากนั้นก็ปลดหัวเข็มขัดตามด้วยรูดซิบออก เพื่อชักลำกายแกร่งออกมาลูบเล่นอย่างมันมือ แล้วก้มลงไปทั้งเลียทั้งดูดให้กับชายหนุ่ม

"อาร์ คุณนี่รู้ใจผมจริงๆ ซันนี่ ซี๊ดดด" ชายหนุ่มระบายความเสียวซ่ายด้วยการเอื้อมไปบีบเฟ้นอกตูมๆ ที่มันคับเสื้อจนกระดุมแทบจะปริแตกตรงหน้าเขาทั้งสองเต้า

"คิคิ แน่นอนสิคะ ไม่งั้นเดชคงไม่ติดใจซันนี่ ถึงกับยอมเลิกกะยัยป้าแว่นนั่นหรอก ใช่มั้ยคะ?"

"เอ่อ ผม...ผม..." เมื่ออัครเดชเริ่มพูดติดขัดเหมือนมีอะไรปิดบังอยู่ เธอจึงหยุดการสร้างความเสียวให้เค้าแล้วลุกขึ้นยืนเพื่อเค้นความจริง

"หมายความว่ายังไงคะ เดชยังไม่ได้บอกเลิกมันหรอคะ งั้นเดชก็ไม่ต้องมายุ่งกับซันนี่อีก !" เมื่อซันนี่เตรียมจะก้าวเดินออกจากห้อง อัครเดชก็ดึงตัวเธอลงมานั่งหันหลังให้เค้าบนตักแล้วกอดไว้ทันที

"ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้นนะซันนี่ ตอนนี้ผมยุ่งๆ ที่บริษัทกำลังจะเปลี่ยนท่านประธานใหม่ ผมต้องใช้เธอ ถ้าแผนของผมสำเร็จ ผมจะบอกเลิกเธอ แล้วให้จะคุณได้ตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายการตลาดเลยนะ หืมมม สนใจมั้ย ที่รัก" ชายหนุ่มพยายามหาเหตุผลมาปลอบให้เธอเย็นลง  มือล้วงเข้าไปในกระโปรงของเธอเพื่อสร้างความเสียวซ่านและความพร้อมให้กับเธอ

"อ๊ะ อาาา เดชไม่โกหกซันนี่ใช่มั้ยคะ จะให้ซันนี่เป็นหัวหน้าการตลาดจริงๆนะคะ" ซันนี่ถามย้ำขณะที่มือก็ช่วยชักลำความเป็นชายขึ้นลงให้เค้าไปด้วย

"จริงสิ ที่รัก ซี๊ดดด ตอนนี้ขอให้ผมก่อนนะ จะไม่ไหวแล้ว ไม่อยากแตกคามือคุณนะ"

เมื่อได้ยินดังนั้นซันนี่จึงดึงกางเกงของเค้าออก  ตามด้วยดึงกางเกงในของเธอลง  แต่กลับชักกระโปรงขึ้นไปไว้เหนือเอว  แล้วค่อยนั่งทับลงมาบนตักชายหนุ่ม จับแท่งชายให้เข้าลึกไปในร่องสาวของเธอช้าๆ อย่างยั่วยวนชายหนุ่ม

"อ่าาาาา ที่รัก เอาทั้งชุดทำงานเลยหรอ ได้อารมณ์ชะมัด ซี๊ดด เสียวโว้ยย"

"ซันนี่ เด็ดมากใช่มั้ยคะ อ๊าาา  เดชก็ร้อนแรงจัง อ๊ะๆๆ " ซันนี่ร้องครางเมื่ออัครเดชรอให้เธอกระแทกลงมาไม่ไหว  เค้าจึงกดเอวเธอไว้แล้วเป็นฝ่ายกระแทกขึ้นไปเอง

"โอ้วววว ซันนี่ โอ้วว"

ปัง !!

"เห้ย !" เสียงของอัครเดชเปลี่ยนเป็นตกใจ เมื่ออยู่ๆประตูห้องของเค้าก็ถูกเปิดออก แต่ยิ่งตกใจมากขึ้นเมื่อเห็นคนที่อยู่ตรงหน้าประตู  ลมหนาว !  แฟนสาวของเค้าที่กำลังพูดถึงกันเมื่อกี้ ก็เธอแทบจะไม่ยอมมาห้องเค้าเลยนี่นา อยู่ดีๆทำไมวันนี้ถึงมาเอง

"กรี๊ดด แกเข้ามาได้ยังไงย่ะ ออกไปเลยไป๊! "

"เหอะๆ เข้ามาได้ไงหรอ? คนเป็นแฟนมันก็ต้องมีกุญแจห้องอยู่แล้ว ไม่เหมือนคนเป็นชู้หรอกที่ต้องรอให้เค้าพามาถึงจะเข้ามาได้น่ะ"

"แก ! แกว่าใคเป็นชู้ห้ะ แกต่างหากที่กำลังจะโดนทิ้งน่ะ ฮิฮิ น่าสงสารจัง"

"เอ่อ หนาว คือผม... ก็ผมคอยขอคุณแล้ว แต่คุณไม่ให้สักที ผมเป็นผู้ชาย ก็ต้องมาหาจากที่อื่นบ้างน่ะ เราเลิ..." อัครเดชพยายามผลักสาเหตุไปให้หญิงสาว แต่ลมหนาวก็ชิงพูดขึ้นมาก่อนที่เค้าจะเป็นฝ่ายบอกเลิกเธอ

"โฮ๊ะๆๆ นี่ คงมัวแต่มา กก กันอยู่สินะ ช่างไม่รู้อะไรเลย ฉันมาที่นี่ก็แค่จะเอากุญแจมาคืนนาย แล้วก็มา 'บอกเลิก' น่ะ เพราะตอนนี้ฉันเองก็เจอผู้ชายใหม่เหมือนกัน ทั้งหล่อกว่า รวยกว่า แล้วก็... 'ถึงใจ' กว่านายเยอะ"

"ไม่จริงหรอกหนาว ผมคบคุณมา 5 ปี ยังได้แค่จูบ ไม่มีทางที่คุณจะให้ตัวไอ้หมอนั่น" อัครเดชกำลังจะเดินเข้ากระชากแขนลมหนาว แต่กลับถูกซันนี่ดึงตัวไว้

"ช่างมันสิคะเดช  โถๆๆ งานมโนก็มาเนาะ เฉยๆ ใส่แว่นป้าๆ แบบเธอน่ะ ผู้ชายที่ไหนเค้าจะอยากได้"

"แหมๆๆ ไม่มโนหรอกจ้ะ งานนี้น่ะมาตัวเป็นๆ ดุ้นๆเลยล่ะ อุ๊ย ลืมตัว งั้นเอาไว้จะควงมาอวดนะจ๊ะ อย่า อิจ ล่ะซันนี่" ว่าจบหญิงสาวก็ปากุญแจใส่หน้าอัครเดชแล้วเดินหนีออกมาทันที

ลมหนาว :

"ฮัลโหล ไอ้ภา! แกอยู่ไหน คืนนี้ฉันอยากเมาๆๆๆ เมาให้เสียตัว เอ้ย เมาให้ตายไปข้างเลย! " ฉันกดโทรศัพท์โทรหายัย ภาวิตา เพื่อนสาวสุดแซบแล้วก็สนิทเพียงคนเดียวของฉัน  จะไม่แซบได้ไงก็ยัยนี่น่ะเป็นนางแบบที่ HOT ที่สุดในไทยตอนนี้เลย

[เฮ้ยๆๆ ใจเย็นๆ ตอนนี้ฉันอยู่ญี่ปุ่น มีงานเดินแบบอะ คืนนี้คงไปดื่มด้วยไม่ได้วะแก]

"แกทิ้งฉันอีกคนแล้วอ่ะ ฮือๆๆ" ฉันแกล้งบีบเสียงร้องไห้เรียกร้องความสนใจเผื่อยัยภาจะใจอ่อนบินกลับมาไทย

[ทิ้งมะเหงกแกสิ ไม่ต้องมาแกล้งร้องไห้  ฉันอยู่ทางนี้ก็ช่วยแกได้  มีไรว่ามา"

"ไอ้บ้าเดชมันแอบมีชู้เว้ย ฉันเห็นมากะตาว่ามันมีไรกัน  แล้วชู้มันนะก็ยัยซันนี่เด็กในแผนกการตลาดของมันอะ  ฉันถึงว่าทำไมยัยนี่ชอบทำตาจิกๆใส่ฉัน"

[ว้าวววว ข่าว HOT จริงๆ แต่หมาๆแบบนั้นแกจับได้ก่อนจะเสียตัวให้มันก็ดีแล้วนิ  ไม่ต้องไปเสียดายหรอกแก]

"ไอ้เสียดายอะไม่เท่าไหร่หรอก  แต่แค้นใจนี่สิ  โดนยัยซันนี่ดูถูกสารพัด เชยบ้างล่ะ ป้าบ้างล่ะ  เดชมันถึงไปติดใจยัยนั่น  ฉันนี่ควันออกหู  ตอกกลับไปเลยว่าฉันก็เจอผู้ชายคนใหม่เหมือนกัน หล่อ รวย ถึงใจกว่า ฉันละเครียด"

[แซบ ! แกนี่สมกะเป็นเพื่อนฉันจิงๆ อย่ายอมมันเว้ย  มีใหม่แล้วแกจะเครียดไมวะ"

"มีใหม่กะผีสิ  วันๆใส่แต่แว่น ใส่แต่ชุดทำงาน  ผู้ชายเพอร์เฟคแบบนั้นใครจะมาสนฉันล่ะแก โอ๊ย! ฉันอยากเมาจิงๆนะวันนี้อะ"

[เอางี้ๆ ถ้าแกอยากเมาจริงฉันจะแนะนำผับดีๆให้]

"ผับบ้านแกมีที่ดีๆด้วยหรอวะ"

[ไอ้นี่ ผับที่ว่าเนี้ยแกได้มันส์อย่างปลอดภัยแน่นอน  เพราะมีหุ้นส่วนเป็นตำรวจเลยปลอดภัยเรื่องยาๆหน่อย]

"เออ ผับนี้ก็ได้วะ"

[จัดไปแก นี่แล้วก็ชุดแกอะ  ไปถอยมาใหม่เลยที่ร้านประจำฉันอะ เดี๋ยวโทรสั่งไว้ให้  เพราะแขกที่นั่นอะผู้ดีทั้งนั้น เผื่อแกจะถอยผู้ชายได้บ้าง อิอิ]

"เครๆ ขอบใจมากเพื่อนร๊ากก รักแกนะ จุ๊บๆ"

[ฉันก็รักแกเหมือนกัน เอาไว้กลับไทยเมื่อไหร่ฉันจะไปหานะ จุ๊บๆ]

เมื่อกดวางสายจากยัยภา  ฉันก็ไปร้านประจำยัยภาทันที  สภาพฉันน่ะ  ที่ร้านเค้าคงต้องใช้เวลาเลือกชุดแล้วก็แต่งตัวให้ครึ่งวันเลยมั้งกว่าจะสวย  แต่งเสร็จก็คงดึกๆแล้วไปผับเลยละกัน  ฉันอยากไปดูลีลาแม่สาวๆจริงๆ  ว่าทำไงให้ผู้ชายมันโงหัวไม่ขึ้นน่ะ  แล้วนายจะเสียดายฉัน  อัครเดช!

23.30 น.

ตอนนี้ฉันอยู่หน้าผับ  ทำใจได้สักพักก็เริ่มเดินเข้าไปในผับ  ทั้งหนุ่มๆทั้งการ์ดต่างเหลียวมองฉันเป็นตาเดียว หึหึ  ให้มันได้อย่างนี้สิ  ต้องขอบใจร้านประจำยัยภาเลย ฝีมือดีจริงๆ  ฉันอยู่ในชุดเดรสสีดำเข้ารูป  ตรงกระโปรงสั้นมากแล้วยังจะผ่าแหวกด้านข้างขึ้นมาถึงโคนขา  ตรงเอวทั้งสองข้างเป็นผ้าลูกไม้ทำให้เอวขาวๆคอดๆของฉันยิ่งดูเซ็กซี่  ส่วนข้างบนเป็นเกาะอกที่ดันหน้าอกของฉันขั้นให้เห็นเป็นร่องให้พอลุ้นว่ามันจะหลุดไหม  หึหึ ฉันน่ะถึงปกติจะเป็นสาวแว่น ไม่ได้สวยสะดุดตาใคร  แต่เรื่องหุ่นฉันดูแลตัวเองมาตลอด  จะภูมิใจก็วันนี้ละว้าาา

เมื่อเข้ามาถึงในผับฉันเริ่มมองหาที่นั่งที่เหมาะแก่การมองสาวๆวาดลวดลายลีลาเพื่อเก็บข้อมูล  เจอที่นั่งแล้วฉันก็สั่งเครื่องดื่มมาพอจะเป็นพิธี  นั่งจิบๆไปสักพักฉันก็เริ่มมึนๆแล้วล่ะ  ฉันไม่ได้คอแข็งเหมือนยัยภานี่นา  พอดนตรีมันส์ๆเริ่มมา  สาวๆก็ขึ้นเวทีไปเต้นยั่วยวนผู้ชายข้างล่าง  วาดลวยลายของตัวเองออกมาเต็มที่  เหอๆๆ แม่พวกนี้เธอช่างกล้าและเซ็กซี่จริงๆ เอ๊ะ นั่นมันยัยซันนี่นิ  ความซวยวันนี้ของฉันวันนี้ยังไม่หมดใช่มั้ยถึงเจอยัยนั่น  ฉันมองตามยัยนั่นที่เดินลงเวทีโดยผู้ชายทั้งแซวทั้งลูบไปตลอดทางที่ยัยนั่นเดิน แหมสนองผู้ชายเก่งจริงๆ  จนยัยนั่นมาหยุดอยู่โต๊ะนึงที่ค่อนข้างดูเป็นส่วนตัว  มีผู้หญิงนั่งอยู่คนนึง  และผู้ชายอีกสองคน ซึ่งไม่ใช่อัครเดช  ยัยนี่ร้ายจริงๆ  ตอนกลางวันเอาอยู่กับอีกคน  ตกดึกก็มาอ่อยอีกคน

ฉันลุกขึ้นทันทีเมื่อคิดแผนการบางอย่างออก  แล้วเธอจะกรี๊ดแตกยัยซันนี่เมื่อฉันแย่งเหยื่อของเธอ  ฉันเดินเข้าไปหาโต๊ะนั้นทันทีพร้อมกับแก้วในมือ

เมื่อถึงโต๊ะฉันแกล้งเซให้เหล้าในมือหกไปโดนยัยซันนี่  ยัยนั่นลุกขึ้นกรี๊ดทันทีตามสันดาน  แล้วก็ล้มลงนั่งตรงตักเหยื่อยัยซันนี่ทันที

"อุ๊ย ! ขอโทษค่ะ พอดีฉันเมาไปหน่อย" อ๊ายยย ผู้ชายอะไรเนี่ย  หล่อชะมัด  ขาว จมูกโด่ง คิ้วเข้ม  ยิ่งริมฝีปากแล้วสายตาร้ายๆนั่นที่มองเหมือนเค้ารู้ทันแผนของฉัน  อ๊าย ฉันสู้สายตานี้ไม่ได้อะ  เลยแกล้มเมาก้มหน้าซุกไปกับซอกคอเค้าซะเลย

"เป็นไรมากมั้ยครับ  อ่า  พอดีคุณนั่งทับ...เจ้านั่นของผม อืมม" นายหล่อร้ายนั่นบอกฉันพร้อมกับมือที่เอื้อมมาดึงเอวของฉันกดให้ก้นของฉันแนบชิดไปเจ้านั่นของเค้าพร้อมกับครางออกมาอย่างชัดเจน

"ทับอะไรคะ  ฉันไม่เห็นรู้สึก  ตรงไหนหรอคะ  ตรงนี้รึป่าว"  ฉันยิ่งส่ายวนสะโพกเพื่อเน้นให้ถูกจุดเจ้านั่นของเค้า  แล้วก็รับรู้ได้ว่ามันเริ่มจะขยายแข็งขึ้น  นาทีนี้ฉันไม่อายหรอก  ทั้งเมาบวกกับอยากเอาคืนยัยซันนี่น่ะ  มากกว่านี้ฉันก็ทำได้ !

"กรี๊ดด ยัยลมหนาว  แกลุกออกไปเลยนะ" ยัยนั่นพยายามดึงแขนให้ฉันลุกออกไป  แต่ฉันกลับกอดคอเค้าไว้แล้วแกล้งเมาซุกหน้ากับคอนายหล่อร้ายต่อ

"เอาน่าซันนี่ เธอเมาน่ะ  ส่วนคุณไปล้างตัวไป" สะใจคร๊าาา  นายหล่อร้ายนี่ไล่ยัยซันนี่ล่ะ แล้ว

"แต่ว่านังลมหนาวมันแกล้งอ่อยคุณ...เอ่อ ซันนี่ไปห้องน้ำก็ได้ค่ะ" ยัยนั่นเถียงยังไม่ทันจบโทรศัพท์ก็ดังขึ้น  คงเป็นอีตาเดชโทรตามละมั้ง  งานนี้คงเคลียกันยาว  งั้นทางนี้ฉันทำหน้าที่อ่อยต่อให้เองนะจ๊ะ  เหยื่อของเธอไม่หลุดมือฉันแน่


หึหึ  ยัยลมหนาวเอ๋ย  ไม่รู้อะไรซะแล้วว่าใครกันแน่ที่เป็นเหยื่อน่ะ  พระเอกของไรท์ไม่ยอมกลับบ้านมือปล่าวแน่

(ตอนหน้ามี nc ของพระนางนะคะ  อิอิ)

ความคิดเห็น