pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 11

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2559 23:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 11
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 11

 

เป้เอาแก้วน้ำไปเก็บพอหันกลับมาก็พบว่าเซียหลับไปแล้วร่างสูงค่อยๆช้อนร่างบางขึ้นแนบอก คนตัวเล็กขยับในอ้อมกอดนิดๆไอความร้อนจากเซียทำให้เป้ไม่สบายใจ เขาพาคนป่วยเข้ามาในห้องของตัวเองแล้วค่อยๆวางลงบนเตียง

นอนนี่นะพี่เซียห้องพี่โคตรรกเลยเป้ว่าขำๆแล้วออกจากห้องไปก่อนจะกลับมาพร้อมกับกะละมังใส่น้ำเป้นั่งลงข้างๆร่างบางบิดน้ำออกจากผ้าขนหนูผืนเล็กๆพอหมาดแล้วซับๆเบาๆที่ใบหน้าสวย

ฮื่อ...”เซียส่งเสียงแล้วกระพริบตา

ทำอะไรเสียงแผ่วๆถามขึ้นเป้ลูบผมนิ่มแล้วโน้มตัวไปจูบหน้าผากมน

เช็ดตัวครับพี่เซียตัวร้อน

หนาว

ไข้ขึ้นหนักกว่าเดิมล่ะสิผมบอกแล้วไงว่าอย่ากินไอติมดื้อ...”เป้กัดจมูกโด่งเบาๆเซียส่งเสียงฮึดฮัดออกมาเมื่อขยับตัวหนีไม่ได้แรงไม่มี

ทะ...ทำอะไรเซียรีบพูดแล้วจับมือหนาที่กำลังเลิกเสื้อของเขาขึ้น

เช็ดตัวไงเป้บอกแล้วยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าสวยแดงๆเพราะพิษไข้มองเขาย่างระแวงเป้หัวเราะในลำคอแล้วจับมือของเซียออกก่อนจะดึงเสื้อยืดแขนยาวของเซียออก ผิวกายขาวปรากฏให้เห็นตรงหน้า นานจนเซียดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเพราะหนาวร้อนๆชอบกลสายตาของเด็กนี่มันหื่นขึ้นชัดๆ

เฮ้ยพี่ยังไม่ได้เช็ดตัวเลยเป้ร้องประท้วงและดึงผ้าห่มออก

หนาวเป้หัวเราะในลำคอแล้วนำผ้าเช็ดตัวบิดหมาดซับลงบนแผ่นอกบางเบาๆเซียขยับตัวลุกขึ้นนั่งเบาๆรู้สึกแปลกๆยิ่งเป้มองหน้าเขาเหมือนอยากจะกินแบบนั้น

เดี๋ยวเช็ดเองเสียงเบาๆบอกพร้อมกับมือเล็กที่เอื้อมมาจับหมับเข้าที่มือหนาซึ่งกำลังค่อยๆลูบไปตามร่องไหปลาร้าทว่ามืออีกข้างของเป้จับออกพร้อมทั้งขยับตัวเข้ามาหาเขาใกล้อีกนิดคนไม่สบายแทบจะอยากหายกลับเป็นปกติทันทีเอนหลังติดหัวเตียงจนแทบจะสิงเข้าไปเป้ค่อยๆลูบผ้าไปตามไหล่บางลงมาที่แขนเบาๆเหมือนกลัวว่าผิวขาวๆนั้นจะช้ำแดง

ฮึ่ม...”เสียงครางเบาๆเมื่อผ้าลากผ่านไปตามแผ่นอกเจ้าตัวเม้มปากดวงตาฉ่ำน้ำด้วยพิษไข้เสียงหายใจเข้าออกดังขึ้นเหมือนเวลาเหนื่อยหรือร้อนมากๆ

อ่ะ....ฮือ...เป้เซียหายใจแรงขึ้นและเริ่มถี่อารมณ์บางอย่างถูกปลุกออกมาอย่างง่ายดายเมื่อถูกลูบไล้ไปทั่วตัวมือบางที่ถูกกุมเอาไว้ตั้งแต่ต้นออกแรงกระตุกให้คนที่เช็ดตัวให้ตนรู้ตัวทว่าเป้ก็ยังไม่เลิกเช็ดตัวให้แล้วยังเหมือนยิ่งแกล้งด้วยการลูบซ้ำๆอยู่ที่ยอดอกและหน้าท้อง

เป้...พอ...”ดวงตาฉ่ำน้ำช้อนขึ้นมองร่างสูงเป้ชะงักค้างพุ่งเข้าจู่โจมริมฝีปากบางน่ารักทำไมเจ้าหญิงของเขาน่ารักแบบนี้วะ

อื้อ....อื้มเซียพยายามส่งเสียงร้องประท้วงออกมาแม้ว่ามันจะเบามากก็ตามลิ้นหนาตวัดเข้าเกี่ยวพันลิ้นร้อนดูดดุนแรงๆไอความร้อนแผ่เข้ามากระจายไปตามโพรงปากแต่ร้อนไม่เท่าความต้องการของร่างหนาหรอกเพราะอารมณ์ของเขามันมาตั้งแต่ครางแรกแล้วล่ะเขาอยากจูบอยากกอดอยากสอด อยากทำทุกอย่างกับร่างกายนี้ มือหนาที่ยังคงถือผ้าชุบน้ำลูบวนเบาๆที่ยอดอกสีชมพู

ฮื้อ....”ความเสียวซ่านทำให้เซียต้องแอ่นตัวขึ้นคนป่วยหายใจเข้าลึกๆทันทีที่ริมฝีปากผละออกจากการแต่ก็ต้องส่งเสียงไม่พอใจออกไปอีกเมื่อริมฝีปากหยักประกบจูบลงมาอีกครั้งและรุนแรงกว่าเดิมเสียงจูบดังระงมไปทั้งห้องนอนเป้ผละจากริมฝีปากมาที่ลำคอระวังอย่างมากที่จะไม่ทำให้เกิดรอยเพราะพี่เซียคงไม่ปลื้มแน่ ขณะที่ริมฝีปากทำหน้าที่ของมันมือหนาก็ดึงกางเกงผ้าขายาวของเซียให้ร่นลงเผยให้เก็นแกนกายสีสวยเหมือนไม่เคยถูกแตะต้องจากใครอื่น

อ่าห์....”มือหนาจับมันเบาๆมันก็พองและตั้งชันขึ้นอย่างรวดเร็ว

เป้...ฮ้าห์....อ่าห์...มัน...ฮือ....”เซียครางไม่ได้ศัพท์เพียงแค่เป้ไล้มือไปตามความยาวแล้วเกาเบาๆที่โคนไอร้อนที่แผ่กระจายอย่างต่อเนื่องทำให้ทั้งสองยิ่งร้อนจนเหงื่อผุดเต็มตัว

พี่เคยช่วยตัวเองบ้างมั้ยวะเป้ว่าเบาๆแล้วจูบวนแถวกกหู

หืม...พี่เซีย?”เป้ขบเม้มติ่งหูนิ่มแล้วเลื่อนมาจูบที่กรามเบาๆ

นะ...นานๆทีเซียตอบเสียงอ้อมแอ้มเสียงซ่านเป็นที่สุดเขาไม่เคยได้รับสัมผัสแบบนี้ทำให้รู้สึกตื่นกลัวอยู่สักหน่อยแต่ความอบอุ่นของคนตรงหน้าทำให้เขายอมที่จะก้าวข้าวผ่านความกลัว

อ่าห์....ซี๊ด...”ทันทีที่เป้รูดรั้งช้าๆเซียก็ส่งเสียงครางต่ำในลำคอเรียวขายกกว้างจิกที่ที่นอน

อย่าทำหน้าแบบนั้นได้มั้ยพี่เซียเป้กัดฟันพูดไอ้ตัวไม่น้อยของเขามันพองออกมาจนกางเกงของเขาแทบจะปริออกแล้วเป้ชักมือเร็วขึ้นเสียงครางกระเส่ายิ่งถี่ตามแขนเล็กเกี่ยวของขอเขาแล้วใช้แรงอันน้อยนิดรั้งให้ก้มเข้าไปหาเป้ขยับตามแรงเบาๆแล้วจูบริมฝีปากช้ำอีกครั้งและร้อนแรงกว่าเดิมรวมทั้งความเร็วของมือก็เพิ่มขึ้นด้วยความเสียวซ่านทำให้คนตัวเล็กบิดตัวอีกทั้งยังขยับสะโพกตามน้ำตาใสๆไหลซึมออกมาจากดวงตาคู่สวย

ฮื้อ....อืม.....”

อ่ะ....อ่าห์....อ๊าห์....”น้ำรักขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาจากช่องทางของมันเปรอะเปื้อนหน้าท้องของเซียและเปื้อนเป้นิดหน่อยเพราะเป้นั่งอยู่ข้างๆเซียหอบหายใจถี่เป้เองก็เหมือนกันแต่ความคับแน่นอึดอัดช่วงล่างนั้นมีอยู่มากร่างสูงลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งออกจากห้องไปห้องน้ำร่างหนารูดซิปกางเกงลงแล้วดึงไอ้ตัวไม่น้อยของตนออกมามันพร้อมเต็มที่แล้วแต่เขารู้ว่าเซียยังไม่พร้อม

อะ...อะ....ซี๊ด....พี่เซีย

พออกมาจากห้องน้ำก็พบว่าเซียหลับไปแล้วเขาจึงเช็ดตัวให้เซียทำความสะอาดอะไรเสร็จก็ดันมารู้สึกอีกเลยต้องไปเคลียร์ตัวเองอีกครั้งก่อนจะกลับล้มตัวนอนข้างๆแล้วจูบเบาๆที่หน้าผากมน

พี่เซีย....พี่โคตรทำให้ผมหลงเหอะ

 

เช้าวันต่อมา

เป้ลุกจากเตียงทั้งๆที่ยังอยากจะนอนกอดร่างเล็กๆนี่อยู่ตัวของเซียร้อนน้อยลงแล้วแต่ยังอุ่นๆอยู่ร่างสูงแอบหอมแก้มแล้วลุกไปหยิบเสื้อผ้าไปอาบน้ำสงสัยจะติดหวัดจากพี่เซียซะแล้วเพราะเขารู้สึกปวดหัวหน่อยๆแล้วล่ะต้องกินยาดักเอาไว้ก่อน

กริ๊ก!

เสียงบางอย่างทำให้เป้ชะงักแล้วปิดน้ำฝักบัวเมื่อกี้เสียงเหมือนมีคนเปิดห้องเข้ามาเลยหรือว่าเขาจะหูฝาดเป้หยิบผ้าขนหนูมาคาดเอวแล้วค่อยๆเดินออกไปที่ประตูเป้แง้มประตูออกไปนิดๆแล้วเขาก็เห็นร่างสูงเพรียวของหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนหันหลังให้เขาและทำท่าจะเปิดประตูห้องนอนของเซียเป้รีบออกมาจากห้องน้ำทันที

นี่คุณเป็นใคร!”เป้ถามเสียงดังจนร่างบางนั้นสะดุ้งหันมาก่อนที่เจ้าหล่อนจะร้องเสียงหลง

กรี๊ด!!!!”ชิบหายแล้วเป้ก้มมองไปช่วงล่างที่ล่อนจ้อนรีบก้มไปเก็บผ้าขนหนูมาพันอาไว้ดังเดิมตอนที่เดินออกมาจากห้องน้ำคงรีบไปหน่อยมันก็เลยหลุดหญิงสาวปริศนาในห้องค่อยๆลดมือลงจากใบหน้าที่แดงก่ำแล้วตวัดนิ้วชี้ใส่คนสภาพกึ่งเปลือย

แกเป็นใครห๊า!!”เสียงแหลมตวาดลั่นทำให้คนนอนป่วยตื่นขึ้นเสียงเอะอะจากด้านนอกให้ทำเซียลุกขึ้นจากเตียงตอนแรกเขาได้ยินเสียงกรี๊ดก็รู้เลยว่าเป็นเสียงของพี่สาวแต่กลัวว่ามันจะเป็นความฝันเพราะพี่สาวของเขาไม่น่าจะกลับมาจากแคนาดาเร็วขนาดนี้แต่พอเสียงตวาดเท่านั้นแหละรู้เลยว่านี่มันเรื่องจริงไม่ใช่ความฝัน

แกอย่าเข้ามานะไอ้โรคจิต! ออกไปจากห้องน้องชายของฉัน!!”เวรละพี่สาวของพี่เซีย

อะไรวะพี่ผมไม่ได้...”เป้พยายามจะอธิบายแต่สาวเจ้าคว้าอะไรได้ก็ปาใส่เขาจนต้องยกมือยกขาป้องทำเอาผ้าขนหนูจะหลุดลงไปอีกรอบ

กรี๊ด! แกหยุดอยู่ตรงนั้นเลยเป้ถอนหายใจแล้วหยุดพลางยกมือขึ้นยอมแพ้แล้วสายตาเขาก็เหลือบไปเห็นร่างเล็กของคนป่วยที่ค่อยๆพยุงตัวเองออกมาจากห้องของเขา

พี่เซีย!”เป้รีบวิ่งเข้าไปจะประคองแต่คนที่อยู่ใกล้กว่าไปถึงตัวก่อนแล้วถีบเขาออกมาไม่ยอมให้อยู่ใกล้เซีย

พี่ทรายเซียระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นพี่สาวที่รักคนตัวเล็กกอดพี่สาวแน่นเป้ที่ยังจุกอยู่มองภาพตรงหน้าฉับพลันสายตาของพี่สาวของเซียก็สบกับเขาสาวเจ้าถลึงตาใส่

แกไปแต่งตัวได้แล้วมองอยู่ได้พี่น้องเขาจะกอดกันไปไกลๆไอ้โรคจิต!”เอิ่ม...เขากลายเป็นไอ้โรคจิตไปแล้ว(?) ทรายพาน้องชายสุดรักของเธอมานั่งที่โซฟาพร้อมกับอังมือที่หน้าผากมนแล้วลูบหัวน้องชายเบาๆ

เป้เดินเข้าห้องตัวเองมาแต่งตัวดีๆตามที่พี่ทรายบอกพอเดินออกไปข้างนอกก็เห็นว่าเซียซบไหล่ของหญิงสาวอ้อนๆคิ้วหนาขมวดนิดๆถึงในใจมันจะรู้ว่าเป็นพี่น้องกันแต่ว่า...เขาก็อยากให้พี่เซียทำท่าอ้อนๆแบบนั้นกับเขาบ้างนี่หว่า

ทำไมถึงได้ไม่สบายล่ะเราเสียงเป็นห่วงของพี่สาวถามขึ้นพร้อมกับลูบหัวน้องชายเบาๆ

ไม่รู้สิคงเพราะอากาศแปรปรวนล่ะมั้งพี่ทรายเหอะนึกว่าจะกลับมาเดือนหน้า

อะไรกันฉันก็คิดถึงน้องฉันสิ

ไม่ใช่ว่าจะกลับมาต่อพาสปอร์ตเหรอ

ชิรู้ดีทรายบีบจมูกน้องชายอย่างหมั่นเขี้ยวพอดีกับที่เป้เดินออกมาจากห้องเห็นพอดี

มองอะไรยะเป้เบนสายตามามองเซีย

พี่เซียหิวรึยังครับ

นี่! แกนี่มัน...”ทรายฉุนกึกเพราะโดนเมินแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่นฮึดฮัด

อืมเซียตอบเป้เสียงแผ่วไม่กล้าสบตา

งั้นผมทำข้าวต้มให้กินนะเอาเป็นข้าวต้มปลาแล้วกันเป้ว่ายิ้มๆแล้วมองไปทางพี่ทราย

พี่จะกินด้วยป่ะ

ไม่ย่ะหล่อนตอบแล้วเชิดหน้าเป้ยักไหล่พร้อมกับกลอกตาไปมาแล้วลุกไปทำข้าวต้มให้เซีย

ไอ้เด็กโรคจิตนั่นเป็นใครเดี๋ยวนี้แกพาผู้ชายเข้าห้องแล้วรึไงเซียหน้าร้อนวูบพลันนึกถึงเมื่อคืนที่เขา...เขาจำได้นะว่าเกิดอะไรขึ้นสัมผัสต่างๆเขายังจำได้ดี

เป็นอะไรรึเปล่าเซียหน้าแดงๆ

เอ่อ...ปละเปล่าพี่ทรายเมื่อกี้พี่ทรายถามอะไรเซียนะเซียเอามือจับหน้าตัวเองแล้วทำตาโตกลัวว่าพี่สาวจะจับได้

ฉันถามว่าไอ้โรคจิตนั่นเป็นใครทำไมต้องมาอยู่ห้องแก

เป็นน้องชายของปองน่ะครับเขาหาหอใกล้มอไม่ได้เลยมาอยู่กับเซีย

อ๋อหึโรคจิตชะมัดมันไม่ได้ทำอะไรแกใช่มั้ยแกรู้อะไรมะว่าพอฉันเข้ามาฉันเจอไอ้เด็กบ้านี่ยืนแก้ผ้าโทงๆทุเรศชะมัดทรายว่าด้วยเสียงขุ่นๆพร้อมกับเบ้ปากทำหน้าทำตา

อ้าวพี่ก็อยู่ๆพี่ก็เข้ามาอ่ะผมก็นึกว่าขโมยเป้ว่าขณะเดินออกมาจากครัวหลังจากต้มข้าวเอาไว้

ฉันก็มาเซอร์ไพรส์น้องฉันทุกปีแหละย่ะอีกอย่างคอนโดระดับนี้จะปล่อยให้ขโมยเข้ามาง่ายๆได้ยังไงเป้ทำเป็นหูทวนลมแล้วนั่งลงข้างๆเซียพร้อมกับยกมือแตะหน้าเบาๆ

เพี๊ยะ!

อย่ามาแตะน้องชายฉันทรายปัดมือของเป้ออกแรงๆเป้ยิ้มมุมปากแล้วดึงร่างบางมากอดพร้อมกับยักคิ้วกวนๆ

มากกว่าแตะผมยังทำมาแล้วเลยทรายกัดฟันกรอดแล้วดึงเซียกลับมาหาตนแต่เป้ยังดึงเอาไว้

เป้...”เซียปราม เป้ทำหน้ายู่แล้วปล่อยแขนเรียว

แกพูดแบบนั้นหมายความว่าไง

แล้วแต่พี่สาวจะคิดเลยครับหึหึ

เอ่อ....เซียปวดหัวแล้วพอเห็นวาสงครามกำลังจะเกิดเซียก็รีบแบนความสนใจเขารู้ว่าพี่ทรายเวลาโกรธน่ากลัวแค่ไหนซึ่งมั่นใจได้ว่าเป้คงไม่อยากเห็นนักหรอกเป้ลุกไปดูข้าวที่ต้มเอาไว้ส่วนพี่ทรายก็หันมาทำหน้าหงุดหงิดใส่

ไอ้เด็กนั่นมันพูดแบบนั้นหมายความว่ายังไงเซีย

เอ่อ...เป้ก็พูดไปเรื่อยนั่นแหละพี่ทรายอย่าใส่ใจเลยดูก็รู้ว่าอยากจะยั่วโมโหพี่น่ะเซียยิ้มแล้วออกอาการอ้อนพี่สาวเต็มที่จนทรายระบายยิ้มออกมา

วันเกิดคุณพ่อจะกลับบ้านรึเปล่า?”คำถามของทรายทำเอาเซียนิ่งไปดวงตาวูบนิดๆแล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิม

พี่ทรายจะอยู่กี่วันครับเซียเปลี่ยนเรื่องทรายรู้เธอเองก็ไม่ควรจะถามเรื่องนั้นออกมาเพราะเซียไม่ค่อยถูกกับพ่อเท่าไหร่นัก

อาทิตย์เดียวแหละรีบกลับไปนู้นด้วยที่บริษัทเปลี่ยนประธานใหม่น่าเบื่อชะมัดทรายพูดติดตลกให้บรรยากาศลดความตึงเครียดลงไป

Rrrrrrrrrrrrrrr

“Shit!”ทรายสบถหยาบออกมาเมื่อเห็นเบอร์ที่โชว์บนเครื่องตัวเองซึ่งไม่ใช่เบอร์ในประเทศนี้แน่

ตายยากนะยะเซียพี่ไปคุยโทรศัพท์แป๊ปหล่อนพูดแล้วลุกขึ้นไปที่ระเบียงห้องเป้ยกชาวข้าวต้มออกมาวางที่โต๊ะเซียผลุบตาลงมองชามข้าวแล้วนั่งนิ่งๆจนร่างสูงนั่งลงข้างตนและเหมือนจะจงใจเบียดเซียขยับหนีไปอีกทางเป้ก็ขยับตามจนครั้งที่สามแขนแกร่งโอบเอวของเขาเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน

เป้ดวงตาดุๆตวัดมาเตือนซึ่งมันไม่ทำให้เป้กลัวสักนิด

มาผมป้อนเป้ว่าแล้วตักข้าวขึ้นมาเป่า

ฉันกินเองได้

ดื้ออีกแล้วก็ดื้อไม่ใช่รึไงเมื่อคืนถึงไข้ขึ้นหนักกว่าเดิมเป้ย้ำคำว่าเมื่อคืนพร้อมกับทำสายตากรุ่มกริ่มเซียหน้าแดงแล้วตีอกคนข้างตัวดังอั่กเป้จุกอย่างแรงแต่ยังไม่เลิกทำหน้าแบบนั้น

วิธีรักษาของผมก็ได้ผล... หึหึเซียยกมือขึ้นปิดปากเป้แรงๆร่างสูงหัวเราะในลำคอก่อนจะแกล้งแลบลิ้นเลียมือจนเซียต้องดึงมือกลับและอ้าปากรับข้าวที่เป้ป้อนโดยดีที่เป้พูด...ก็เรื่องจริงแหละเพราะเซียเองก็รู้สึกดีขึ้นจริงๆ

ฟอด~

เซียสะดุ้งแล้วหันมาถลึงตาใส่เป้ก่อนจะมองไปที่ระเบียงเห็นเงาของพี่สาวยังยืนอยู่เป้ยิ้มกว้างพลางหัวเราะ

ปล่อยได้แล้วเป้ฉันอิ่มแล้วเซียพูดพร้อมกับดันตัวเองออก

หอมอีกที

ไม่เซียยื่นคำขาดแล้วเริ่มจะตีๆทุบๆจนเป้เจ็บตัวหนักเลยปล่อยแล้วไปหยิบยามาให้กินก่อนจะพยุงเข้าห้องนอนเพราะเซียเริ่มจะง่วง

ฉันจะนอนที่ห้อง

ไม่ได้ครับห้องพี่เซียโคตรรกนอนห้องผมเหอะโล่งกว่าเยอะเลยเซียนิ่งแล้วเดินตามแรงของคนตัวสูง

นี่! ออกมาจากน้องฉันเลยพี่ทรายพูดขึ้นแล้วรีบเดินเข้ามาดึงน้องชายจากเป้

น้องชายฉันฉันดูแลเองได้หล่อนพูดแล้วโอบไหล่บางพอๆกับตัวเองเดินเข้าห้องนอนของเป้ไปเป้หัวเราะในความหวงน้องชายของพี่ทรายแล้วนั่งลงที่โซฟาเปิดทีวีดูแก้เบื่อพลันนึกถึงเรื่องมือคืนริมฝีปากยกยิ้มกว้างหญิงสาวร่างเพรียวเดินออกมาจากห้องนอนแล้วปรายตามองเป้

ฉันจะออกไปซื้อของข้างนอกนายห้ามเข้าห้องของเซียเด็ดขาดถ้าฉันรู้นายหาที่อยู่ใหม่ได้เลยท่าทางองครักษ์ของเจ้าหญิงของเขาคนนี้ไม่ได้ให้ผ่านง่ายๆแน่

 

 

ความคิดเห็น