pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง! ตอนพิเศษ วันวาเลนไทน์

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง! ตอนพิเศษ วันวาเลนไทน์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2559 23:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง! ตอนพิเศษ วันวาเลนไทน์
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง! ตอนพิเศษ วันวาเลนไทน์

 

“พี่เซียครับ...แฮปปี้วาเลนไทน์นะครับ”เซียเงยหน้าขึ้นตามเสียงก่อนจะผงะไปนิดๆเมื่อดอกกุหลาบแดงช่อใหญ่ถูกจ่อมาที่หน้าด้วยมือของเด็กฝึกงานในบริษัท เซียยิ้มมุมปากให้แล้วรับมาถือ

“ขอบคุณนะ”เซียพูดตามมารยาทแล้วเดินออกไปจากเครื่องชงกาแฟ พอถึงห้องเซียก็วางช่อดอกไม้ไว้รวมกับอีกห้าหกช่อที่เขาได้วันนี้ไม่รวมกับของขวัญกล่องเล็กๆอีก วันนี้ทั้งวันมีรุ่นพี่รุ่นน้องเอากุหลาบและของขวัญมาให้ตลอดจนเขาไม่อยากจะออกจากห้อง

Rrrrrrrrrrrrrrrr

เซียเหลือบตามองโทรศัพท์ที่ส่งเสียงแล้วกดรับสายพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่กว้างกว่าปกติ

“ว่าไง”

[เลิกยังวะพี่] เสียงขุ่นๆพูดทันที เซียหัวเราะในลำคอเบาๆที่รับรู้อารมณ์ ที่จริงก็ตั้งแต่เช้าแล้วที่เจ้าเด็กบ้านั่นมาทำท่ากระเง้ากระงอดขอให้เขาไม่มาทำงาน เพราะวันนี้วันเสาร์และเป็นวันวาเลนไทน์ด้วย แต่ว่าบริษัทของเซียไม่ได้หยุด

“ยัง”เซียตอบแล้วเอนตัวพิงพนักเก้าอี้

[โหยพี่นานแล้วนะ]

“เพิ่งจะบ่ายสาม”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเซียส่งเสียงบอกให้เข้ามาก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้กับโต๊ะแล้วพี่เก๋ก็เดินเข้ามาพร้อมกับกล่องของขวัญเล็กๆอีกสองกล่อง

“มีคนฝากของขวัญวันวาเลนไทน์มาให้ค่ะ แหม่ฮอตจริงะคะช่วงนี้กุหลาบช่อเบ้อเร่อตั้งครึ่งโหล พี่ล่ะอิจฉา”พี่เก๋บอกแล้ววางของขวัญไว้บนโต๊ะทำงานของเซีย ซึ่งคนฮอตก็ยิ้มให้บางๆ

“อันนี้ของพี่นะคะ มีความสุขมากๆนะคะ”พี่เก๋วางช็อกโกแลตกล่องใหญ่ให้แล้วก็ทำท่าส่งจูบก่อนจะเดินออกไป เซียหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพบว่ายังไม่วางเลยเอาแนบหู

“อืม”

[พี่กลับมาเลย!]

“อะไรของนายเนี่ย”

[แม่งเอ้ย! นี่มีคนมาจีบพี่เหรอวะได้ยินนะเว้ย เอาดอกกุลงกุหลาบมาให้อะไรวะ]

“ไร้สาระน่า”

[จะกลับไม่กลับ]

“ยังไม่ถึงเวลา”เป้ไม่ตอบอะไรจนเซียแปลกใจแล้วสายก็ตัดไป เซียวางโทรศัพท์ไว้แล้วเอาของขวัญออกก่อนจะทำงานของตัวเอง เขาเพิ่งจะได้ส่งปกนิตยสารเกี่ยวกับวันแห่งความรักไปเมื่อสองสามวันก็ต้องออกแบบงานอีเว้นอีกและมีงานต่อเนื่องมาเรื่อยๆ

ผัวะ!

ประตูห้องถูกกระชากเปิดอย่างแรงจนเซียต้องเงยหน้าไปมองก่อนจะชะงักเมื่อเห็นร่างสูงที่คุ้นเคยยืนทำหน้าเหมือนกินผึ้งมา พี่เก๋ที่ยืนอยู่ด้วยนอกยิ้มแห้งๆให้กับเซียแล้วเดินไป ทุกกคนในบริษัทรู้จักเป้เพราะเคยมาแล้วแต่ไม่รู้ถึงความสัมพันธ์ เป้ปิดประตูพร้อมกับล็อคไปเลย ร่างบางลุกขึ้นยืนมองร่างหนาที่ก้าวจ้ำๆเข้ามา

“มาทะ....อื้อ”เซียยังไม่ทันจะได้ถามก็ถูกไอ้เด็กบ้าตรงหน้าดึงตัวเขาไปแล้วจูบลงมาแรงๆ เป้บดจูบแล้วแทรกลิ้นร้อนเข้ามาขณะที่เซียพยายามดันไหล่หนาออก นี่มันห้องทำงานของเขานะ

“อื้ม....อือ....”เซียส่งเสียงอื้ออึงไม่รู้เรื่องออกมาก่อนจะยอมสยบให้กับคนตรงหน้าลิ้นร้อนเกี่ยวพันกันลิ้นเล็กหลังจากที่สู้กันมานาน มือหนาก็รั้งตัวของเซียมาแนบชิดตัวเองมากขึ้น เสียงจูบดังขึ้นเบาๆจนกระทั่งหนำใจ คนจูบเลยถอนริมฝีปากออกมา เซียรั้งเสื้อของเป้ที่ตนกำไว้แน่นเป็นที่ยึดแล้วโกยอากาศเข้าปอด เป้กระชับอ้อมกอดแล้วจูบจมูกโด่งเบาๆ

“ผมมารับกลับ”เป้พูดกระซิบเสียงอ่อนข้างหู เซียมองค้อนนิดๆเพราะเขายังไม่อาจจะกลับเท่าไหร่อยากจะเขียงโครงร่างให้เสร็จซึ่งมันก็อีกแค่นิดเดียว

“ไม่กลับผมปล้ำพี่กลางออฟฟิศแน่”เป้ไม่พูดเปล่าแต่ลูบบั้นท้ายกลมเป็นเชิงขู่ เซียถอนหายใจ

“ขอเขียนโครงร่างงานให้เสร็จได้มั้ยล่ะ อีกนิดเดียวเอง”เป้ทำท่าคิดแล้วพยักหน้าก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ที่เซียนั่งทำงานพร้อมกับดึงเอวเล็กให้นั่งทับตักเขา

“นี่...ฉันทำงานไม่ถนัด”เซียทำเสียงดุแต่เป้ก็ทำลอยหน้าลอยตากอดเอวเอาไว้ไม่ยอมปล่อย เซียจึงต้องจำใช้ใช้เก้าอี้จำเป็นที่ไม่อยากได้ ซึ่งเป้ก็ได้โอกาสแทะโลมอีกนิดหน่อยด้วย

“อือ....เป้”เซียส่งเสียงดุเมื่อมือซนๆมันเลื้อยมาลูบหน้าท้องแบนแล้วเลื้อยขึ้นสูงจนเริ่มเสียว เคยได้ยินมั้ยยิ่งสูงยิ่งเสียว(เรอะ?)

“อะไรครับ”

“มือ! เล่นอยู่ได้งานจะเสร็จมั้ย!”เซียพูดอย่างหัวเสียทั้งๆที่ใบหน้ายังคงจ้องงานอยู่

“โอเคๆไม่กวนแล้ว”เป้ว่าอย่างยอมแพ้พร้อมกับถอนมืออกมาทั้งหมดแต่ก็ยังคงกอดเอวเล็กๆเอาไว้อยู่ จนกระทั่งเซียเขียนเสร็จหมดแล้วเก็บงานบนโต๊ะ เป้ก็ช่วยจัดการกับพวกดอกไม้ที่เซียวางๆไว้รวมกันบนโต๊ะ

“พี่เซีย....ฮอตมากป่ะวะ ดอกไม้นี่เยอะไปมั้ยเนี่ย”เป้ว่าแล้วหยิบช่อกุหลาบช่อหนึ่งมาพลิกซ้ายขวา แล้วเจอการ์ดเล็กๆห้องอยู่

“รอยยิ้มของคุณ ทำให้ผมไม่สามารถละสายตาไปได้เลย.....เหี้ยเอ้ยใครวะ เสี่ยวชิบหาย”เป้พูดอย่างหงุดหงิดแล้ววางช่อดอกไม้นั้นลงไปแรงๆ เซียเอี้ยวตัวมามองร่างสูงแล้วขำเบาๆก่อนจะหันกลับไปเก็บของต่อ

“ไม่ต้องยิ้มแล้วนะ เดี๋ยวนี้ยิ้มบ่อยเกินไปแล้ว ทำตัวให้เหมือนตอนเจอผมหน่อยดิ แม่งมีแต่คนจีบอะไรวะเนี่ย...”เป้บ่นไปเรื่อยจนกระทั้งเซียเก็บของเสร็จพอหันกลับมาก็ต้องส่งเสียงหัวเราะออกมาอีกเพราะพวกช่อดอกไม้ถูกมัดติดกันเป็นพรวนด้วยเชือกฟางสีเขียวที่มีในห้องส่วนพวกกล่องของขวัญเป้ก็ยัดๆใส่ถุงดำที่หาเจอร่างสูงถือถุงดำพาดบ่าแล้วเอาพวกช่อดอกไม้มาสะพายอีกที สภาพรวมๆแล้วเหมือนคนบ้า

เป้เดินออกมาจากห้องทำงานของเซียแบบไม่สนใจสายตาของหลายๆคู่ที่มองมาแล้วยกมือไหว้ลาพี่เก๋ที่เดินมาเจอพอดี เก๋สะดุ้งตกใจแล้วรับไหว้งงๆพอเจอเซียเดินตามหลังมาก็ยิ้มหวานให้

“เซียครับ”เสียงเรียกหนึ่งทำให้เป้ชะงักแล้วรีบหันหลังไปดู เป็นผู้ชายตัวสูงคนหนึ่งที่ยืนบังเจ้าหญิงของเขาจนมิด เป้เดินจ้ำเข้าไปแทรกกลาง

“เอามานี่เดี๋ยวผมเก็บให้”เป้ว่าแล้วดึงกล่องของขวัญจากชายคนนั้นที่ยื่นให้เซียมายัดใส่ถุงดำต่อหน้าแล้วจับข้อมือของเซียดึงให้เดินตาม เซียหันมายิ้มมุมปากให้แล้วกล่าวขอบคุณเป้โยนของขึ้นไปบนรถของตัวเอง

“พี่จะไปไหน”เป้ถามเมื่อเห็นเซียจะเดินไปอีกทาง

“ฉันเอารถมา”เซียบอกรถที่ว่าก็คือมอเตอร์ไซด์คู่ใจของเขานั่นแหละ

“ก็บอกว่ามารับก็ต้องกลับกับผมดิ รถเอาไว้นี่แหละเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมมาส่ง”เป้ว่าแล้วดึงเซียขึ้นไปบนรถ รถของเป้ขับออกมาจนถึงป้อมยามหน้าบริษัท เจ้าของรถลดกระจกลง

“ป้าครับๆ แฮปปี้วาเลนไทน์ครับป้า”เป้บอกพร้อมกับรอยยิ้มแล้วหยิบช่อกุหลาบ(ที่มีคนให้เซีย)ให้กับป้ายาม ซึ่งป้าแกก็ยิ้มทำเป็นเขินรับดอกกุหลาบมาไว้แล้วตะโกนเรียกเพื่อนว่าตัวเองได้เป้โบกมือแล้วขับรถผ่าน

พอถึงคอนโดเป้ก็ยื่นช่อกุหลาบให้กับพนักงานประชาสัมพันธ์ของคอนโด ยาม แล้วก็แม่บ้านจนช่อกุหลาบหมดเหลือแต่ของขวัญกล่อง

“พี่เซียเย็นนี้กินสุกกี้นะ ผมซื้อของมาแล้ว”

“อืม”เซียตอบขณะกำลังดื่มน้ำ เป้หายเข้าไปในห้องแล้วกลับออกมาอย่างรวดเร็ว

หมับ

แรงกอดรัดจากด้านหลังเกือบจะทำให้เซียปล่อยแก้วน้ำในมือเพราะตกใจ กุหลาบสีแดงสดเลื่อนขึ้นมาอยู่ตรงหน้าของเซีย เป็นกุหลาบที่มีแค่ดอกเดียวแต่สวยมาก เซียยิ้มกว้างกว่าทุกครั้งแล้วจับกุหลาบมาถือเป้เกยคางไว้ที่ไหล่บาง

“ชอบมั้ยให้ดอกเดียวแปลว่ารักเดียวใจเดียว”เป้พูดข้างหู

“แหวะ”เซียพูดออกมาเบาๆคนได้ยินก็หัวเราะหึๆแล้วรัดแรงขึ้นจนเซียต้องตีแขนแรงๆให้ปล่อย

“หน้าตู้เย็นนี่วิวดีมากป่ะ หันมาหาคนหล่อๆอย่างผมมา”จบคำเป้ก็ดึงตัวของเซียให้หันหน้ามาหาแล้วต้องยิ้มกว้างเมื่อเห็นใบหน้าหวานขึ้นสีแดงจางๆ เซียเอียงหน้าหนีริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน มือหนาเชยคางมนแล้วเลื่อนใบหน้าหวานให้หันกลับมาสบตาเขา

“ผมรักพี่นะพี่เซีย”จบคำริมฝีปากอุ่นก็ทาบลงมาปิด แล้วสอดลิ้นเข้าไปอย่างง่ายดายเพราะคนตรงหน้าเปิดโอกาส มือเรียวจับเสื้อของเป้เอาไว้ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปโอบรอบคอของอีกฝ่าย

“อื้ม...อืม”แผ่นหลังบางถูกดันติดกับตู้เย็นเป้เชยหน้าของเซียให้เงยขึ้นรับบทจูบของเขาให้ถนัดขึ้นเสียงจูบดังไปทั่ว เนิ่นนานที่ความหวานถูกส่งมองแก่กันแล้วเป้ก็ผละออกแต่หน้าผากยังคงชนกันอยู่

“คืนนี้...ขอนะพี่เซีย”เป้พูดเสียงหื่นๆ เมื่อกี้ถ้าเขาไม่หยุดนี่ยาวแน่ๆและเซียก็จะไม่ได้กินข้าว รวมทั้งกลัวว่าจะไม่สบายด้วยซึ่งเขาไม่ยอมให้เซียไม่สบายหรอกเพราะ...เวลาไม่สบายแล้วน่ากลัวนะคนนี้

“ใครเขาให้บอกกันล่ะเด็กบ้า”

 

 

 

ความคิดเห็น