email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่21 แม่จะห้ามไม่อยู่แล้วเนี่ย

ชื่อตอน : ตอนที่21 แม่จะห้ามไม่อยู่แล้วเนี่ย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2563 05:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่21 แม่จะห้ามไม่อยู่แล้วเนี่ย
แบบอักษร

“พี่ชล !!! \…”ทั้งคู่อุทานออกมาพร้อมกัน 

“ยังจำกูได้ด้วยเหรอ คนอย่างมึงสนใจกูด้วยเหรอเป็นเอก มึงเป็นเทวดาที่อยู่บนฟ้ามึงยังจำคนที่คอยดูแลรับใช้มึง คอยรับอารมณ์ที่เอาแต่ใจของมึงได้ด้วยเหรอ …“ชลทีมองไปที่เป็นเอกด้วยสายตาของสัตว์ที่บาทเจ็บจากหลุมดักสัตว์ของนายพราน 

“อ้วน ลุกยืนไหวไหม …“เป็นเอกหันไปพยุงให้คนอ้วนค่อยๆลุกขึ้นมายืนข้างๆเขา 

“หึ คนดีๆ คนรวยๆมึงไม่ชอบ มึงก็ตาตํ่ามาชอบคนอ้วน คนอายุเยอะ คนที่มึงบอกว่ามึงจะไม่ให้เข้าใกล้มึงเลยตลอดชีวิต กูถามจริงๆมึงรวยจนสมองกลับเหรอ คนที่กูจัดหาให้มึงมีแต่คนที่เหมาะสมกับมึงทั้งนั้น …“ชลทีมองทั้งคู่ด้วยความไม่เข้าใจตั้งแต่หัวจรดเท้า 

“พี่ชลต้องการอะไร …”เป็นเอกถามอย่างใจเย็น และคิดจะหาวิธีเอาตัวรอด ถ้าเขาคนเดียวเขาเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว แต่ติดตรงที่มีคนอ้วนด้วย คนที่เขาห่วงยิ่งกว่าตัวเองชะอีก 

“มึงก็เข้าใจอะไรง่ายดีหนิเป็นเอก แล้วทำไมมึงไม่เอาคนที่กูจัดหาให้มึงตั้งแต่แรก ตั้งแต่กิกิแล้ว มึงรู้ไหมถ้ามึงเป็นแฟนกับกิกิ กูจะได้จากอินั้น ตั้งห้าล้าน และถ้ามึงกับมันแต่งงานกันกูจะได้อีกสิบล้าน มึงก็ยังโง่ ไม่ยอมแม้แต่จะคุยกับมัน แต่พอมาเจอคนเล็ก เขาให้กูห้าล้านแรกแล้ว และถ้ามึงเป็นแฟนกับเขา กูก็จะได้สิบห้าล้าน แต่ถ้ามึงแต่งงานกับมัน กูสามารถเรียกเท่าไหร่ก็ได้ แต่เพราะมึงมันโง่เป็นเอก …“ชลทีมองไปที่ปลาวาฬด้วยสายตาสมเพช 

“ผมว่าพี่เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า …“ปลาวาฬถามขึ้นด้วยความสงสัย โดยไม่มีความกลัวในสายตาให้ชลทีเห็นเลย และตาที่มองมาที่ชลทีเหมือนมีบางอย่างที่ทำให้ชลทีหยุดฟังได้ 

“อะไรของมึงไอ้อ้วน …” 

“เห้ย พี่ …”เป็นเอกจะเข้าไปหาชลทีแต่โดนคนอ้วนดึงแขนไว้ 

“ผมไม่เข้าใจ พี่ก็รู้ว่าสองคนที่พี่ขายเอกให้เขา เขาก็รวยทั้งคู่ ทำไมพี่ขายเอกถูกจังอ่ะ…“ปลาวาฬมองไปที่ชลทีด้วยสายตาที่ทำให้ชลทีเย็นยะเยือกโดยไม่รู้ตัว 

“ขะ ขายอะไร กูไม่เคยขาย กูแค่หาคนที่เหมาะสมให้มันแค่นั้นเอง …“ชลทีเริ่มงงกับคำพูดของคนอ้วนแล้วว่าต้องการจะสื่ออะไร 

“แล้วเงินที่พี่พูดเป็นสิบๆล้านมันคือเงินอะไรเหรอ แล้วที่ คุณ เอาปืนมาไล่ยิงพวกผมนี้เพื่ออะไรครับ …“ปลาวาฬมองไปที่ชลทีไม่ละสายตาและค่อยๆเดินเข้าไปหาช้าๆ โดยที่ชลทีเหมือนโดนสะกดจิตเอาไว้ แม้กระทั้งเป็นเอกเองยังยืนอึ่ง 

หมับ]]]  

“เห๊ย !!! เอาปืนกูมา …“กว่าชลทีจะรู้สึกตัว ปืนก็ไปอยู่ในมือของคนอ้วนที่เขามองด้วยความสมเพชแล้ว 

“ปั๊ก …”เป็นเอกกระโดดถีบที่อกของชลทีทันทีที่ได้สติ  

“พวกมึง ไอ้เป็นเอก !!!! ปล่อยกู …“เป็นเอกจับแขนของชลทีไขว้หลังไว้อย่างรวดเร็ว เพราะเป็นคนที่ออกกำลังกายอยู่แล้วและเคยซ้อมมวยมาเลยไม่ใช่ปัญหาที่จะเอาชนะชลทีได้ 

“ปล่อยกูนะ ไอ้ปีศาจมึง ไอ้ปีศาจ …”ชลทีหันหน้ามองปลาวาฬและร้องโวยวายเหมือนคนเสียสติ  

“หึ ๆแต่กูว่ามึงอ่ะ เสียสติแล้วพี่ชล ไปโรงพักด้วยกันเถอะ …”เป็นเอกดันร่างของชลทีให้เดินไปก่อน แล้วเขาก็หันไปหาคนอ้วนที่ค่อยๆเดินกระเพกๆตามหลังมา 

“อ้วน เดินไหวไหม …”เป็นเอกมองไปด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ปล่อยมือจากชลทีไม่ได้ 

“เป็นเอกลูก พวกแกไปจับคนร้ายแล้วไปส่งตำรวจไป เดี๋ยวฉันตามไป …”แม่ของเป็นเอกมากับลูกน้องสองคน 

“แม่ !!! แม่รู้ได้ไง ว่าพวกผมอยู่นี่ …”เป็นเอกถามขึ้นเพราะพวกเขาอยู่ห่างจากบ้านมากจนเกือบท้ายหมู่บ้านเลย  

“แม่เห็นสองคนออกมานาน เลยให้คนออกมาดูที่สวนสาธารณะใจกลางหมู่บ้าน แต่ไม่เห็นแม่เลยให้คนออกตามหาก่อนที่มันจะมืดกว่านี้ รีบกลับเถอะลูก ป่ะ ขึ้นรถกัน เดี๋ยวพ่อเป็นห่วงเอา …“เธอขึ้นรถก่อนและเข้าไปนั่งด้านในชิดริมหน้าต่าง เมื่อหันไปเห็นลูกชายพะยุงคนตัวอ้วนให้ขึ้นตามเธอมานั่งตรงกลาง 

“เป็นไงบ้างลูกมาแม่ขอดูแผลหน่อย แม่ชะล่าใจเองที่ไม่ให้คนตามออกไปด้วย คิดว่าชลทีจะไม่ตามมาถึงที่นี่…”เธอพูดด้วยความเจ็บใจ 

“แม่ พี่ชล เหมือนคนเสียสติอ่ะพูดไม่ค่อยรู้เรื่องเลย …“เป็นเอกบอกแม่อย่างที่ตัวเองเห็นตั้งแต่แรกที่คุยกับชลทีมา 

“อือ แม่พอจะรู้ หนีหัวซุกหัวซุนขนาดนั้น ไหนจะเงินไม่มี เจ้าหนี้ก็ตาม ตำรวจก็ตามไม่บ้าก็เก่งแล้วลูก…” 

“อุ๊ยยย …”ปลาวาฬสะดุ้งอย่างแรงเมื่อแม่ของคนรักใช้ทิชชูที่อยู่ในรถชับเลือดออกให้ 

“แม่ !! เบาๆอ้วนเจ็บ มาๆเดี๋ยวผมทำเอง …” 

“เอก ไม่เป็นไรครับ ให้แม่ทำให้ก็ได้ ผมแค่ตกใจนิดหน่อย ไม่ได้เจ็บอะไร …”ปลาวาฬกลัวว่าแม่ของคนรักจะเสียนํ้าใจ เลยจับแขนคนที่กำลังโวยวายแม่ตัวเองไว้ ไม่ให้มาแย่งทำได้ 

“เดี๋ยวถึงแล้วแม่ทำแผลให้นะลูก …“ 

“ครับ ขอบคุณครับ …” 

“อ้วน !! เมื่อกี้อ้วนบอกมีทั้งด้านหน้าและด้านหลังไม่ใช่เหรอ …“เป็นเอกนึกขึ้นได้เลยกระซิบถามขึ้น 

“เขาหลงซอย ดีแล้วที่เราไม่เจอคนนั้น เพราะคนนั้นสติเขาดีกว่าพี่ชลที ถ้าเจอเราอาจจะลำบากกว่านี้ …“ปลาวาฬอธิบายยิ้มๆ เพราะในใจคิดว่า เป็นเอกเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติมากขึ้น  

“ค่อยๆลงลูก …”พ่อของเป็นเอกเอ่ยขึ้นเมื่อรถมาจอดหน้าบ้าน และเห็นคนรักของลูกชายมีแผลถลอกที่หัวเข่า 

“คุณคะ เดี๋ยวทำแผลให้หนูปลาวาฬเสร็จแล้วเราไปโรงพักกันนะคะ แต่เป็นเอกไปไม่ได้นะลูกเดี๋ยวนักข่าวจะได้กลิ่นแล้วมาเต็มโรงพัก แม่ให้ทนายความไปจัดการแทนแล้ว …“ 

“แล้วอ้วนล่ะแม่ …” 

“หนูปลาวาฬต้องไปในฐานะเจ้าทุกข์ลูก …“ 

“งั้นผมก็จะไปด้วย …”เป็นเอกไม่ยอม 

“เอก คุณไปไม่ได้เดี๋ยวนักข่าวมา …“ปลาวาฬเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง ทั้งสีหน้าและท่าทาง 

“ให้เอกอยู่ในรถก็ได้นะอ้วนนนน … “เป็นเอกใช้ไม้เดิมทันที เพราะมันคือจุดอ่อนของคนอ้วนของเขา 

“อือ เอางั้นก็ได้ แต่ห้ามลงจากรถเด็ดขาด ห้ามดื้อ ถ้าลงมาผมจะไม่คุยด้วย โอเคนะครับ …”ปลาวาฬพูดดักคอคนดื้อเอาไว้ก่อน 

“อืม ก็ได้ครับ …”เป็นเอกยอมรับคำเพราะดีกว่าให้เขารออยู่บ้าน 

“เข้าบ้านก่อนลูกจะได้ทำแผล …”เมื่อเห็นว่าลูกๆตกลงกันได้แล้วแม่ของเป็นเอกก็ชวนกันเข้าบ้าน 

…………… 

“เอก รออยู่ในรถนะห้ามลงเด็ดขาด …“เมื่อทั้งหมดมาถึงโรงพักแล้วปลาวาฬก็หันมาสั่งคนดื้อที่ตามมาด้วย ทุกคนเดินไปกันหมดแล้ว เหลือคู่รักที่ฉุดกันไว้อยู่ไม่ยอมให้ลง 

“ครับ ไม่ลงหรอก เอกให้เวลาอ้วนไม่เกินสามสิบนาที ถ้าเกินกว่านี้เอกจะลงไปตาม โอเคนะ …”คนดื้อก็ใช่ว่าจะยอมง่ายๆ 

“อือๆ เดี๋ยวผมมา …”ปลาวาฬหันมาพูดยิ้มๆก่อนจะเดินตามพ่อกับแม่ของคนรักไป 

 

“ไอ้ปีศาจ ไอ้ปีศาจ …“ชลทีอาละวาดอยู่ในกรงขังที่รับฝากชั่วคราว เมื่อหันมาเห็นคนอ้วนที่เดินเข้ามาเคียงข้างแม่ของคนรัก 

“หยุดอาละวาดได้แล้วนายชลที …“ตำรวจที่ดูแลอยู่บริเวณนั้นร้องห้ามขึ้นเพราะชลทีโวยวายไม่เลิกตั้งแต่โดนจับมาแล้ว และพูดอยู่คำเดียวว่าปีศาจๆ 

“ไม่ ไม่ กลัวๆปีศาจ …”ชลทีถอยหลังไปเรื่อยๆและชี้มาที่ปลาวาฬตลอด 

“คุณไช่ไหมที่เป็นเจ้าทุกข์ …”จ่าที่รับเรื่องและนั่งคุยอยู่กับทนายที่แม่ของเป็นเอกส่งมาก่อนแล้วเงยหน้าขึ้นมาถามปลาวาฬ 

“ครับ แต่ผมไม่เอาเรื่องครับ คุณแม่ครับแค่นี้เขาก็เสียสติแล้วผมไม่เอาผิดเขานะครับ …“ปลาวาฬมองไปที่ชลทีแล้วสงสาร เพราะแค่หนีเจ้าหนี้บอลกับบ่อนก็เสียสติแล้วเขาไม่อยากเอาเรื่องคนที่เสียสติอีก 

“มันเป็นคดีอาญาครับ ยังไงก็ต้องดำเนินคดีครับ …”ทนายที่นั่งอยู่ก่อนแล้วพูดขึ้น  

“ครับ แต่ผมไม่เอาความแล้วปล่อยให้เป็นไปตามกฎหมายครับ …“ปลาวาฬพยักหน้าเข้าใจ 

“คิดดีแล้วนะลูก เขาวิ่งไล่ยิงเรานะ …”พ่อของเป็นเอกถามขึ้นเพื่อให้คิดให้ดีอีกครั้ง 

ครับผมคิดดีแล้ว ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของกฏหมายผมจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวอีก ฝากคุณทนายด้วยนะครับ …“ปลาวาฬพูดเสร็จก็เดินไปหาชลทีที่ยืนนิ่งบ้างแสดงสีหน้ากลัวบ้าง แต่พอเห็นปลาวาฬที่เดินเข้าไปใกล้ๆก็นิ่งเหมือนลืมหายใจ 

“พี่ชลทีครับ ผมกับเอกขออโหสิกรรมให้พี่นะครับ เราเลิกแล้วต่อกันนะครับ ผมจะไม่เอาผิดพี่ เราอย่าจองเวรซึ่งกันและกันเลย …“ในขณะที่ปลาวาฬพูดชลทีก็เงียบ และคนทั้งโรงพักที่อยู่ในบริเวณนั้นก็พากันเงียบฟังที่ปลาวาฬพูดด้วย แต่ไม่มีใครเห็นสายตาที่ปลาวาฬมองไปที่ชลทีด้วยสายตาที่เมตตา อย่างที่ชลทีเห็น 

หลังจากที่ปลาวาฬคุยกับชลทีแล้ว ชลทีก็สงบไม่อาละวาดอีก แต่ก็ยังมีอาการเหมือนคนที่สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ตำรวจที่ดูแลชลทีอยู่ มองหน้าปลาวาฬและแอบคิดว่าคนอ้วนคนนี้ทำอะไรทำไมผู้ต้องหาที่อาละวาดตั้งแต่มาแล้วสงบลงได้แต่ก็ไม่กล้าถามเดี๋ยวมีคนหาว่าเขาบ้า 

“หนูปลาวาฬกลับกันเลยไหมลูก ที่เหลือเราก็ให้ทนายเขาจัดการ เดี๋ยวคนรอที่รถจะขึ้นมาตามเอานะ …”เมื่อคุยกับจ่าที่รับเรื่องเรียบร้อยแล้วแม่ของเป็นเอกก็เดินมากระซิบกับลูกชายตัวอ้วนที่ยืนอยู่หน้าชลทีอยู่เงียบๆ  

“ครับ แต่ผมขอคุยกับพี่ชลทีอีกสักครู่นะครับ …“ปลาวาฬหันมาตอบแม่ของคนรักยิ้มๆ 

“จ้ะ งั้นแม่ไปรอที่รถนะ กลัวเป็นเอกจะห่วงเอา รีบตามลงมานะลูก เหมือนพวกนักข่าวจะได้กลิ่นแล้วเร็วๆนะลูก …”เธอพูดเสร็จก็เดินไปหาสามีที่รออยู่และเดินออกไปด้วยกัน 

“พี่ชลทีครับมาหาผม ผมขอมือหน่อยได้ไหมครับ …“ปลาวาฬพูดพร้อมกับยื่นมือขาวอวบเข้าไปในกรงขังด้วยท่าทางนิ่งๆแต่ทำให้ชลทีเดินมาหาโดยดี 

“หมับ !! กลับตัวกลับใจเถอะนะครับ อย่าทำผิดอีกเลย ยังพอมีเวลาให้พี่แก้ไข ถ้าพี่พร้อมผมจะช่วย ถ้าพร้อมเมื่อไหร่ให้นึกถึงผม ผมมีที่ให้พี่ได้แก้ไข …”ปลาวาฬจับมือที่สั่นของชลทีไว้ทั้งสองข้าง 

“คึ คือ …”ชลทีอยากจะพูดแต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา เมื่อได้สบสายตากับตากลมโตของคนอ้วน ได้แต่พยักหน้า 

“งั้นผมกลับก่อนนะครับ …”ปลาวาฬสงสารเพราะเขารู้ว่าชลทีไม่มีใคร สู้ชีวิตด้วยตัวคนเดียวมาตลอดเลยเดินทางผิด และไม่มีใครคอยเตือน 

 

“ช้าาาา !!! …“พอก้าวขึ้นรถมาได้เป็นเอกก็โวยเบาๆขึ้นมาทันที 

“ดีนะ ที่หนูมาทันอ่ะ แม่จะห้ามไม่อยู่แล้วเนี่ย …”แม่ของเป็นเอกเอ่ยขึ้นยิ้มๆ 

“เอก เอกให้เวลาผมสามสิบนาทีนะครับ. …“ปลาวาฬหันมาท้วงติงขึ้นยิ้มๆปนเอ็นดูคนใจร้อน 

“ไม่รู้อ่ะ ก็คุณพ่อคุณแม่มาแล้วทำไมอ้วนไม่มาด้วยอ่ะ …“เป็นเอกหน้ามุ่ย 

“ออกรถๆนักข่าวมากันเต็มเลยลูก …“พ่อของเป็นเอกเอ่ยขึ้นเมื่อเห็น กองทัพนักข่าวกำลังเดินเข้าโรงพักไป ปลาวาฬมองตามไปด้วยความเป็นห่วงคนที่อยู่ในโรงพัก นี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้คน คนหนึ่งกลับตัวได้อยากเพราะมีคนคอยซ้ำเติมคนที่ทำผิดให้ดูเลวร้ายมากขึ้นไปอีก 

“อ้วนเป็นอะไร หน้าเหมือนห่วงใคร …”เป็นเอกถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าที่กังวลของคนรัก 

“ผมสงสารคุณชลที …”ปลาวาฬตอบคนรักไป 

“อ้วน !! สงสารมันทำไม ผมรู้จากคุณแม่แล้วว่าอ้วนไม่เอาเรื่องมันทำไมอ่ะอ้วน มันพยายามฆ่าเรานะ …“เป็นเอกโวยวายเบาๆเพราะอยู่ในรถและไม่อยากให้คนขับรถได้ยินด้วย 

“เอก !! …”ปลาวาฬหันมาเรียกคนโวยวายเสียงนิ่งและไม่นิ่งแค่เสียง หน้าก็นิ่งด้วย 

ความคิดเห็น