เตรียมทะนา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พี่คริส... เจ้าแผนการ​

ชื่อตอน : พี่คริส... เจ้าแผนการ​

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2563 20:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่คริส... เจ้าแผนการ​
แบบอักษร

... ... ...

สมกับเป็นดาราเจ้าบทบาท​ สมกับที่เป็นดาราเทคเดียวผ่านเพราะ​ส่งอารมณ์​ได้สุด

"แม่! ค่าเทอมของหวาไปไหน! แม่เห็นหรือเปล่า?"

เสียงวิ่งลงบันไดพร้อมกับเสียงตะโกนดังขึ้นอย่างร้อนใจ​ เงินเก็บจากงานพาร์ทไทม์​ ที่เก็บออมไว้เป็นค่าเทอมและเป็นเทอมสุดท้ายก็จะจบมหาวิทยาลัย​แล้ว​ มันได้หายไป

"กูจะไปรู้มึงรึ.! อีหวาที่มึงถามกูนี่มึงว่ากูเอาไปใช่มั้ย! อีลูกเวร! "

" ไม่ให้ถามแม่แล้วหวาจะไปถามใคร! ในเมื่อบ้านหลังนี้มันมีแค่เราสองคน.... แม่! คืนให้หวาเถอะนะอีกแค่เทอมเดียว​หวาก็เรียนจบ​ แล้วหวาจะหาเงินให้แม่ใช้เยอะๆเลยนะแม่นะ"

เสียงพูดอันสั่นเครือ​แววตาอ้อนวอน​ ทำให้แม่ที่นั่งทาเล็บอยู่มีท่าทีอ่อนลง

", ใช้ไปหมดแล้วเมื่อคืน"

" แม่! ฮือๆๆๆๆๆนั่นมันอนาคต​ของหวาเลยนะ! แม่เข้าบ่อนอีกแล้วใช่มั้ย! ทำไม... ทำไมแม่ถึงไม่เป็นเหมือนแม่คนอื่นบ้าง.. ฮือๆๆๆๆ"

" นี่หยุดร้องซะที! มันจำเป็นต้องจ่ายเดี๋ยวนี้รึงัย... ร้องจะเป็นจะตาย​ แกไปบอกมหาลัยอีกสองสามวันจะหามาให้"

พูดแล้วก็ทาเล็บต่อไม่ได้มองลูกสาวที่เดินออกบ้านทั้งน้ำตา...

" คัต! เก่งมากเยี่ยม​เลยโสรยา เอาอยู่จริงๆหนูหวาสอบผ่านนะครับเก่งมาก"

เสียงผู้กำกับชม​ โสรยาเดินไปหาเกดถวา​ที่ยังดึงอารมณ์​กลับมายังไม่หมด​ นั่งเอามือปิดหน้าอยู่มีหนิงอยู่ข้างๆทันได้ยินเสียงพูดคุยกัน

" พี่หนิง​ ถ้าวันหนึ่งหวาได้เจอแม่แบบ​ ภรธิภา หวาจะขอบคุณ​เขาที่ทิ้งหวาไว้กับยายกับตา​ เพราะหวามีความสุขมากที่ไม่มีแม่"

ชะงักเท้าก่อนจะก้าวออกไปเหมือนมีก้อนอะไรมันจุกอยู่ที่อก พยายาม​กลืนมันให้ลึกลงไปสุดใจพร้อมกับเท้าที่ถอยกลับ..

เกดถวา​ รักษ์​สันติ​ ชื่อนี้ก้องอยู่ในโสตประสาท​ตั้งแต่วันที่ไปถ่ายรูป​ฟิตติ้ง​เสื้อผ้า​....

เสียงคนในกองเข้ามาเรียกถ่ายทำซินต่อไปเกดถวา​รีบปรับสีหน้าทันที​

"วันนี้อีกสามซีนนะหวาที่ต้องถ่ายฉากในบ้าน​ ไหวนะคุณ​โสรยาส่งบทเก่งหวาเก่งยิ่งกว่าที่รับได้สู้ๆไปกันเถอะ"

"ค่ะสบาย​มาก"

...

"ฉันหาไม่ได้นะเงินหน่ะ... ไปบอกทางมหาลัยว่าขอติดไว้ก่อน"

"หวาจ่ายแล้ว"

"นี่แกมีเงินเหรอ! ไหน! เอามาให้แม่สักพันสิลูกกวา"

น้ำเสียงอ่อนลงเดินเข้ามาจับแก้มลูบบ่าแล้วแบมือ

" แม่จะไม่ถามหวาสักคำเหรอว่าหวาเอาเงินมาจากไหน.. "

" ทำไ​มต้องถาม! เอ๊ะ! หรือว่าแกไปขายตัว! ฉันเคยบอกแล้วใช่มั้ย! อย่าแม้แต่คิด"

" ป่าวแม่! หวายืมนุมา"

" คบกันถึงไหนแล้ว? อย่าให้ท้องเชียวนะ"

" แม่! ไปกันใหญ่แล้วหวาไม่ปล่อยตัวหรอกน่า"

"เออ.. รู้ก็ดี..ท้องมาถ้าผู้ชายมันไม่รับ.. จะตัดสินใจยากว่าเลี้ยงหรือทำแท้ง... เหมือนแม่"

" แม่ไม่ต้องห่วงหวาหรอก​ หวารู้.... แม่... แม่เลิกเข้าบ่อนได้ไหม..หวาอยากให้แม่กลับมาเป็นแม่คนเดิม... ได้หรือเปล่า.. หวาสัญญา​ว่าจะไม่ให้​แม่ต้องลำบาก​ แม่จะได้ใส่เสื้อผ้า​สวยๆทำผมสวยๆนะแม่"

สายตาวิงวอน​น้ำตารื้น

" อือๆๆไปเรียนเถอะ"

" คัต.... จบซินย้ายก้อง​ "

...

เกดถวา​เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ​แล้ว​ เข้าไปสวัสดี​เพื่อลาโสรยาที่กำลังแต่งหน้าเพื่อเข้าฉากต่อไป

" พี่โสรยาคะหวาลาคะ​ "

"จะกลับแล้วเหรอ​ คืนนี้จะโทรหานะ"

" ค่ะพี่โสรยา หวากลับก่อนนะคะ"

ช่างแต่งหน้ายิ้มจะได้มีข่าวในกองได้เม้า

" น้องโสรยา​ ชอบน้องหวามากเลยนะคะ"

"ชอบมากค่ะน้องน่ารักมีสัมมาคารวะ​"

"พี่ก็ว่าน่ารักดีค่ะไหว้สวย​ ไหว้สวัสดี​ทุกคนต้องชมถึงพ่อแม่เลยนะคะพี่ว่า"

" ค่ะ​ "

....

"คริสอ่านบทบ้างหรือเปล่า? "

" อ่านครับ​ พี่หนิงหวาไม่ลงมากินข้าวเลยจะสิบโมงแล้ว"

"อ่านนิยายร้องให้อยู่ในห้อง​ คริสพี่จะเข้าออฟฟิศ​คุณอุษาอาจจะกลับเย็น​ พี่บอกหวาแล้วให้ลงมากินข้าวถ้าหากเที่ยงยังไม่ลงคริสตามน้องหน่อยนะ​ เดี๋ยว​อ่านเพลิน"

" ครับ"

รับปากเสร็จ​ก้มทำงานต่อ​ วันก่อนเข้าไปเทสกลิ่นสบู่ยังไม่ถูกใจ​ รู้สึกปวดหัวกับผู้บริหาร​อยากได้กลิ่นสบู่​กลิ่นใหม่​ จึงออกมารับลมที่ซุ้มศาลา​ในส่วน​ ดอกเกดถวา​กำลังบานเต็มทั้งสองต้นสีขาวสะอาด​ตา​ ลุกไปดูใกล้กำลังจะเด็ดมาดมแต่ชักมือกลับ

" เกดถวา... หอมรัญจวน​ใจดอกไม้จะสวยต้องอยู่บนต้น​สินะ"

"ใช่แล้ว... ขอบคุณ​นะพี่คริสที่ไม่เด็ด​ เกดถวา​ก้านมันไม่เหมือนกุหลาบ​จะมาใส่แจกันบังคับทิศทาง​ไม่ได้​ เกดถวา​จึงสมควรสวยอยู่บนต้น"

"อ่านจบแล้วเหรอมาเงียบๆพี่ตกใจหมด"

"เห็นงานพี่ตั้งอยู่เลยออกมาดู และจะมาเก็บกระเพราด้วย"

" เผื่อพี่ด้วย"

" ไม่เห็นพี่อามเลย"

" ออกไปหาเพื่อนที่มหาลัยคงประชุม​เรื่องรับน้องมั้ง"

", ทำเผื่อพี่เทนด้วยเก็บเยอะๆเลย"

" พี่เทนอาสาขับรถให้พี่หนิง"

" อ้าว! เหรอ? งั้นพอแค่นี้"

...

กระเพราหมูสับไข่​ดาวสองจาน​วางพร้อมรับประทาน​

" นิยายสนุก​มั้ย? เทียบกับบทละคร"

" หวา.. ว่าละครอ่านได้อารมณ์​กว่าสนุกคนแต่งเขาสามารถ​ทำให้คนอ่านจินตนาการ​ภาพได้เลยนะ.. แต่บทละครคนเขียนเพื่อให้นักแสดง​เล่นไปตามคนเขียนบท​ คนดูก็ไม่ต้องจินตนาการ​ถึงลมถึงแดด​ สีหน้าพระเอกนางเอก​เพราะเห็นอยู่แล้ว​ "

" พี่ขออ่านบ้างสิ"

"เอ่อ..... อย่าอ่านเลย! "

"ทำไม? ก็พี่จะได้แสดงออกมาได้ดีไงคนดูเขาจะได้อิน"

" พี่คริสเก่งแล้ว... กินเถอะพี่คริสจะได้ทำงานต่อ"

" ทำเสร็จ​แล้ว... ไปเป็นเพื่อนพี่ซื้อต้นไม้หน่อยนะ​ "

" เอาสิ.. หวาจะฝากเกดถวา​ไปให้คุณ​ป้าด้วย"

" จะฝากทำไมก็ไปหาเลยสิแม่พี่อยู่บ้านไม่ต้องบอกนะเซอร์ไพรส์"

.....

จอดรถแล้วยกต้นเกดถวา​ออกมาได้มาแค่สองต้น​ กลิ่นเกดถวา​ยังหอมอยู่ในรถ

" ฮัลโหล! คุณ​แม่อยู่ไหนครับในสวนหรือเปล่า​"

" แม่มาบริษัท​คริสอยู่บ้านเหรอลูก"

" ครับ... ตามสบาย​ครับแม่"

" คุณ​ป้าไม่อยู่หรือคะ"

" ไปกับคุณ​พ่อ​ งั้นไปบ้านพี่กัน"

" แล้วเกดถวา​นี่ล่ะไว้ไหนดี"

"มานี่วางตรงนี้เลย"

คริสวางต้นเกดถวา​ตรงกลางคั่นบันได​ แล้วเดินนำพาไปด้านหลังบ้าน

" เป็นไงบ้านพี่น่าอยู่มั้ย? มีสองห้องเผื่อเพื่อนพี่มาค้าง"

" กว้างอยูนะไม่เล็กเลยหวาก็เคยแอบฝันเอาไว้ประมาณ​นี้แหละ.. มีสองห้องให้ตากับยายอยู่ห้องใหญ่​ มีบริเวณ​ให้ตากับยายปลูกต้นไม่จะได้ไม่เหงาเวลาหวาออกไปทำงาน"

คริสมองเกดถวา​ที่ใสซื่อ​บริสุทธิ์​ไว้ใจคนที่ไม่ควรไว้ใจสักนิด....

 

 

 

 

ความคิดเห็น