pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 9

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2559 01:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 9
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 9

 

เช้าวันต่อมา

เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอวะเรย์ถามขณะที่กำลังกินข้าวเช้ากันเมื่อสังเกตเห็นว่าเพื่อนของดูจะง่วงๆซึมๆหาวทุกๆห้านาทีตาก็คล้ำด้วยเป้ปิดปากหาวอีกรอบแล้วพยักหน้าแน่ล่ะสิเมื่อคืนน่ะเขาแทบจะไม่ได้นอนเพราะคนที่นอนข้างๆดิ้นไปดิ้นมาทำเอาเขาเกร็งไปหมดเดี๋ยวก็ขยับมากอดเดี๋ยวก็ขยับมาก่ายโอ๊ยใจเขาจะวายตาย

สงสัยแปลกที่มั้งเป้พูดปัดๆเซียมองหน้าเป้แล้วเลิกคิ้วงงๆ

หึหึหึมึงมันร้ายเรย์พูดแล้วก็ลงมือกินข้าวของตัวเองต่อหันไปตักกับข้าวให้แฟนบ้างเซียมองกุ้งตัวโตอยากจะกินแต่เขาก็ขี้เกียจแกะเปลือกอีกนั่นแหละบอกแล้วว่าเขาไม่ค่อยอยากจะทำอะไรให้มันยุ่งยากเลยเลือกกินแต่ปลาที่มันตักง่ายๆ

แปะ

กุ้งตัวโตที่ปอกเปลือกเสร็จเรียบร้อยวางแปะลงบนข้าวของเซียเจ้าตัวมองไปก็เห็นว่าเป้กำลังแกะกุ้งให้เขาอยู่แล้วก็ไปแกะปูให้อีก

อยากกินหอยเชลอ่ะพี่เซียผมวานเลื่อนมาให้หน่อยครับบัสบอกเสียงร่าเริงเซียจึงเลื่อนจานไปให้บัสหยิบมาวางใส่จานของเรย์ให้เรย์แกะ

แหม่ๆๆคนมีแฟนนี่สบายเนอะมือนี่ไม่ต้องเลอะด้วยเป้แซวเพื่อนที่เอาแต่แกะของกินเอาใจแฟน

ทำไมวะกูมีแฟนแกะของกินให้แฟนไม่แปลกมึงเหอะบริการใหญ่เลยนะเรย์หันมายิ้มหวานแปลกๆให้กับเซีย

กะ....ก็กูต้องบริการคนที่ให้ที่ซุกหัวนอนกูไงวู้เป้ตอบแล้ววางกุ้งให้เซียอีกตัวคนที่อายุมากที่สุดในกลุ่มรู้สึกแปลกๆใจเต้นแรงแปลกๆ

ว่าแต่บัสกินหอยเป็นเหรอวะเป้หาเรื่องมาพูดเพื่อให้ทุกคนลืมเรื่องเมื่อสักครู่ไป

เป็นสิเป้พูดแปลกๆ

หึหึไม่อยากให้มันกินมานักหรอกเดี๋ยวติดใจละกูจะซวย

ก็มันอร่อยนี่ชิมดูบัสทำท่าทางกระเง้ากระงอดอย่างน่ารักๆจนเซียอดยิ้มไม่ได้จริงๆ

น่าน....อร่อยด้วยเวรละต่อไปนี้ต้องให้แม่งกินกล้วยทุกคืนละทั้งเป้และเรย์หัวเราะก๊ากออกมาขณะที่คนตัวเล็กน่ารักยังคงงงๆกับบทสนทนาเซียเองก็ขำๆเพราะเข้าใจสิ่งที่ทั้งสองพูดถึงต่างกับบัสที่ยังงงๆอยู่และถามอย่างไม่เข้าใจทำให้การทานอาหารเช้าครั้งนี้ครึกครื้นกว่าครั้งไหนๆ

นี่ไงพี่เซียสันดานไอ้เป้ความเสื่อมนี่ไม่ต้องพูดถึงไอ้ห่านี่มันตัวกามเรย์หันมาบอกกับเซียเป้รีบแก้ตัวพัลวัน

เฮ้ยพี่เซียเปล่านะจริงๆผมไม่ได้เป็นแบบนี้หรอกเอ่อ...เป็นแค่อยู่กับพวกมันเท่านั้นแหละ

ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยเซียพูดเบาๆแล้วทานข้าวต่อวันนี้เรียกว่าวันพักผ่อนน่ะดีที่สุดเพราะแทบจะไม่ได้ไปไหนนั่งๆเดินๆอยู่แถวบ้านเรย์ก็ไม่ออกไปไหนเพราะว่าบัสดันตัวร้อนซะงั้นเป้ก็กลัวว่าเซียจะเบื่อเอาเลยชวนไปถ่ายรูปน้ำตกใกล้ๆอีกที่โดยยืมรถของเรย์มาขับ

เสียงน้ำกระทบน้ำและหินทำให้เซียรู้สึกผ่อนคลายอย่างแปลกประหลาดอีกทั้งกลิ่นไอดินที่ลอยมาแตะจมูกนั่งอีกนี่เป็นช่วงเวลาที่เรียกได้ว่าสบายและมีความสุขมากๆเลยไม่รู้ว่าเป็นเพราะธรรมชาติหรือคนข้างกายที่ยืนจับมืออยู่ตอนนี้

ขอจับมือหน่อยดิพี่เสียงเอ่ยถามเบาๆเหมือนจะกลัวว่าร่างบางจะดุ

จับทำไมเซียขมวดคิ้วถามแล้วกำมือตัวเอง

ก็อยากจับไม่ได้เหรอเป้ว่าพร้อมกับกุมมือที่กำแน่นของเซียและลูบเบาๆเหมือนจะอ้อนๆให้แบมือด้วยสายตาและท่าทางอ้อนๆทำให้เขายกมุมปากนิดๆและคลายมือเป้ยิ้มกว้างแล้วจับมือของเขาไม่ยอมปล่อยจนถึงตอนนี้

จะถ่ายรูปเซียพูดขึ้นเมื่อพวกเขาพากันเดินมาเรื่อยๆจนถึงส่วนหนึ่งซึ่งมีนักท่องเที่ยวไม่มากนัก

ก็ถ่ายดิพี่บอกผมทำไมอ่ะเป้ถามงงๆเซียจึงยกมือที่ถูกมือของเป้กุมเอาไว้ร่างสูงหัวเราะในคอเบาๆแล้วปล่อยมือเซียเดินไปอีกนิดแล้วถ่ายภาพดอกไม้ที่เขาไม่เคยเห็นเป้คิดอะไรออกจึงเอ่ยปากพูดออกไป

พี่เซียสอนผมถ่ายรูปมั่งดิเซียเงยหน้ามาจากกล้องแล้วชั่งใจสักพักก็ยื่นกล้องให้เป้

ผมให้สอนไม่ใช่ขอกล้องเซียกลอกตาไปมาเขาไม่ค่อยชอบพูดไม่ชอบอธิบายอะไรที่มันยาวๆการสอนสำหรับเขามันคือเรื่องน่าเบื่อและไม่อยากทำเป็นอย่างมากเซียถอนหายใจหนักๆแล้วรับกล้องคืนมาก่อนจะอธิบายหน้าที่ของส่วนต่างๆของกล้องคร่าวๆจนกระทั่งลองให้เป้ถ่ายภาพดู

ไม่ได้จับกล้องแบบนั้นเซียทักขึ้นเมื่อเห็นว่าเป้จับกล้องเหมือนว่ากล้องของเขาเป็นโทรศัพท์ (?)

อ้าวจับแบบไหนก็ได้ไม่ใช่เหรอ

ถ้าจับแบบนี้มันมีโอกาสหล่นง่ายแล้วภาพก็จะสั่นด้วย

แล้วต้องจับแบบไหนเซียไม่ได้สังเกตเห็นรอยยิ้มชั่วๆที่ปากของเป้เลยสักนิดมือเรียวจับมือของเป้ให้จับกล้องให้ถูกท่าขณะที่ตัวเองต้องเขย่งปลายเท้านานจนตัวเองเริ่มจะหงุดหงิด

ย่อตัวลงหน่อยได้มั้ยเล่าจะสูงไปไหนเซียพูดออกมาเป้หัวเราะก๊ากที่เห็นเซียอารมณ์เริ่มกรุ่น

ผมก็สูงตามปกตินะพี่นั่นแหละเตี้ยผิดปกติฮ่าๆๆจบคำคนฟังก็หน้างอแล้วหันหลังทำท่าจะเดินห่างไปเป้รีบคว้าข้อมือเล็กเอาแล้วดึงเข้าหาตนอย่างแรงเซียเสียงหลักจนต้องหาที่ยึดกันล้มซึ่งที่ยึดนั่นก็คือไหล่กว้าง เป้เองก็เซจนเอนตัวพิงต้นไม้ที่อยู่ใกล้ตนเอาไว้

แชะ

พอได้ยินเสียงเซียก็ดันตัวออกจะดึงกล้องตัวเองมาแต่เป้รีบยืดแขนที่ถือกล้องไปให้สุดและอีกมือก็กอดเอวบางเอาไว้ไม่ปล่อย

ปล่อยนะเอากล้องมาเลยเซียทำเสียงดุดวงตาฉายแววไม่เป็นมิตรแล้วยืดตัวสุดแรกอีกทั้งพยายามดิ้นจิกทึ้งร่างหนาให้ปล่อยตัวเขาเป้ดันร่างบางในอ้อมกอดให้หมุนจนตอนนี้เซียตัวติดกับต้นไม้และเขายืนคร่อมอยู่เซียยังไม่เลิกพยายามแย่งกล้อง

เป้เอากล้องมาเซียพูดเสียงหนักทุกคนและจ้องหน้ามือก็ยื่นขึ้นไปสูงแต่ก็ยังสูงไม่พอ

ฉันจะ....อื้อเซียเบิกตากว้างอย่างไม่คาดคิดว่าเป้จะทำริมฝีปากหนาเบียดและขบเบาๆที่ริมฝีปากล่างลิ้นอุ่นๆสอดแทรกเข้ามาภายในกวาดต้อนลิ้นของเขาเร็วและร้อนแรงจนตัวเขาแทบจะละลายไปกองที่พื้น หัวใจเต้นกระหน่ำแรงแบบไม่เคยเป็นมาก่อน ขณะที่ร่างสูงก็หัวใจเต้นแรงไม่ต่างกันอะดรีนาลีนแล่นพล่านเขากำลังตื่นเต้น

ผลัก

เซียใช้แรงที่มีทั้งหมดผลักร่างหนาออกไปกัดปากและมองหน้าด้วยสายตาโกรธๆในความรู้สึกของเป้

พี่เซียเฮ้ยคือผม...”เซียเดินหนีออกไปเร็วๆก่อนที่เป้จะทันพูดจบ

โดนโกรธแน่เลยกูเป้พึมพำกับตัวเองเลียริมฝีปากก่อนจะยิ้มนิดๆโคตรรู้สึกดีเลย

----------------------------------------------------------------

เซียนั่งรถกลับมาที่บ้านพักเห็นเรย์กับบัสหยอกล้อกันอยู่ที่โซฟาเขาเดินเข้าห้องนอนไม่สนใจเสียงทักทายของทั้งสองแล้วนั่งตุบลงบนเตียงริมฝีปากเม้มกันแน่นฉับพลันความรู้สึกตอนที่ตัวเอง...ถูกจูบก็แล่นเข้าใส่จนหัวใจเกิดเต้นผิดจังหวะอีกครั้งใบหน้าสวยเห่อร้อน

เด็กบ้า....!

เซียตะโกนดังๆในใจโกรธมั้ย? ไม่แน่ใจไม่รู้ว่าไอ้ใบหน้าที่ดูโกรธถูกสร้างมาเพื่อปิดบังความเขินอายของเขาเองรึเปล่า

ผมชอบพี่

คำพูดของเป้เมื่อวานแว่วเข้ามาในหูเซียตวัดผ้าห่มมาคลุมโปงพร้อมกับล้มตัวลงนอนร่างบางเลิกคิดเพราะยิ่งคิดใบหน้าของเป้และคำพูดนั้นก่อนจะข่มตาหลับ

----------------------------------------------------------------

มึงทำอะไรพี่เซียวะเสียงทักแรกดังขึ้นทันทีที่เป้เดินเข้าบ้านเป้มองหน้าเพื่อนรักและบัสที่จ้องเขาเขม็ง

ไม่ได้ทำอะไรนี่หว่าเป้ตอบพร้อมกับมองไปที่ห้อง

พี่เซียเดินเข้ามาแล้วผ่านพวกกูไปเลยเรียกถามก็ไม่ตอบบัสไปเคาะห้องก็เงียบเป้ไม่ตอบแล้วเดินผ่านไปที่ห้องก่อนจะเปิดประตูเข้าไปเห็นว่าบนเตียงมีคนนอนอยู่ร่างสูงนั่งลงแล้วขยับเข้าไปหาเซียขยับตัวเล็กน้อยแต่ไม่ได้ตื่นเป้วางกล้องไว้ที่หัวเตียงแล้วขยับลงไปนอนด้วยในใจก็คิดว่าเขารุกแรงไปรึเปล่าแต่ถ้าเขาไม่ทำแบบนี้พี่เซียก็จะไม่ลืมเรื่องของคนนั้นซึ่งเขาไม่ยอมหรอก

อือ...”เซียครางแผ่วๆแล้วขยับตัวหนีเมื่อแขนแกร่งโอบเอวของเขาแล้วดึงเข้าไปหาเป้ซุกใบหน้าลงกับไหล่บาง

พี่เซียโกรธผมเหรอเป้พูดเบาๆแต่คนที่หลับนั้นลืมตาโพลงความรู้สึกเริ่มชัดขึ้นแล้วดิ้น

ออกไปนะเป้เซียว่าเสียงแข็งเป้ใช้แรงกอดเอวเล็กแน่นแล้วพลิกตัวคร่อมเซียเม้มปากแล้วหยุดนิ่งกลัวว่าถ้าดิ้นเหมือนตอนนั้นจะถูกทำอะไรอีกแล้วยิ่งตอนนี้อยู่ใยสถานการณ์ที่เสียเปรียบมากๆด้วย

หึหึหึ.....ฮ่ะๆๆๆเสียงหัวเราะทำให้เซียถลึงตามองคนด้านบน

ผมไม่ปล้ำพี่หรอกน่าเป้ว่าขำๆแล้วทิ้งตัวนอนทับร่างบางที่พยายามดันไหล่หนาให้ออก

เป้ฉันหนักลงไปนอนดีๆ

ก็ผมอยากนอนแบบนี้นี่หว่าเป้พูดแล้วทำลอยหน้าลอยตาจนเซียส่งเสียงจิ๊ปากเบาๆซึ่งมันยิ่งทำให้เขาพอใจเป้เท้าแขนข้างหนึ่งยันเอาไว้

ชอบผมรึยัง

ทำแบบนี้ใครเขาจะชอบล่ะเซียพูดเสียงห้วน

แล้วต้องให้ผมทำไงอ่ะปล้ำเลยดีมั้ยจนคำเซียก็ทำท่าจะดิ้นแต่เป้รู้ทันรวมมือเอาไว้อีกมือก็กอดเอวเอาไว้ด้วย เซียนิ่งกลัวเป้จะทำจริง ใบหน้าซีดๆทำให้เป้ขำแล้วคลายมือที่ที่รัดออก แล้วโน้มหน้าเข้าไปใกล้เซียหลับตาปี๋พร้อมกับเม้มปาก

จุ๊บ

เป้จูบหน้าผากมนเบาๆแล้วผละออกมาตลกกับหน้าของเซียท่าจะกลัวจริง

ผมจะไม่ทำอะไรพี่หรอกจนกว่าพี่จะรู้สึกเหมือนผมแฟร์ป่ะล่ะไอ้น้ำเสียงกวนๆและคิ้วเข้มที่กระดิกให้เขานี่มันน่าตบหัวเป็นบ้าเซียคิดแล้วดันอกหนาออกไปพร้อมกับยืดตัวขึ้นนั่ง

พี่เซียเซียหันมาตามเสียงเรียกมันเป็นเหมือนสัญชาตญาณเวลาทีคนเรียกแล้วต้องหันแต่จากนี้ไปเขาอาจจะไม่หันเวลามีคนเรียกอีกต่อไป นี่รอบที่สองแล้วที่ชื่อของตัวเองนำภัยมาสู่ตัว

อื้อ! อือ....”อีกแล้วเขาโดนเด็กนี่จูบอีกแล้วเป้ประคองใบหน้าสวยพร้อมกับรั้งไม่ให้เซียหันหน้าหนีลิ้นชื้นสอดเข้าโพรงปากอุ่นเป็นครั้งที่สองของวันกวาดต้อนและไล่จับลิ้นเล็กๆสั่นๆที่พยายามหนีแต่กลายมาเป็นผลักดันให้ลิ้นเขาออกไปโดยที่ไม่รู้เลยว่ามันทำให้เขาพอใจกับสิ่งที่ตอบสนองและยิ่งรุกกลับไปมือเล็กทั้งสองทั้งดันที่ตีไหล่กว้างแต่ต่อมาก็กลายเป็นตัวยึดเกาะเอาไว้พอรู้สึกว่าเซียเริ่มจะโอนอ่อนเขาก็ยิ่งได้ใจ มือหนาลูบแผ่นหลังบางเบาๆจนเซียสะดุ้งกำเสื้อของอีกฝ่ายแล้วดึงแรงๆเป้ผละริมฝีปากออกมาพร้อมกับหายใจถี่ๆพอๆกับร่างเล็กที่ซุกใบหน้าอยู่กับไหล่ของเขา

เมื่อกี้จะทำอะไรห๊ะเซียส่งเสียงดุออกมาทั้งที่ยังหอบอยู่ ไม่กล้าเงยหน้าไปมอง เดาได้เลยว่าหน้าเขาแดงมากแน่ๆ เขารู้ว่าถ้าเงยหน้าไปตอนนี้ไอ้เด็กนี่ได้หัวเราะแน่ๆ

หึหึลืมตัวไปหน่อยเป้ว่ายิ้มๆแล้วโอบไหล่บางเซียเหลือบไปมองเป้เห็นว่ายิ้มอยู่

ยิ้มอะไร

ดีใจพี่เซียโคตรน่ารักยอมให้จูบด้วยเล่นกลับด้วย....อุ๊ก!”เป้พูดตรงๆแต่คนฟังนี่สะอึก พูดเหมือนว่าเขาเป็นผู้หญิงงั้นแหละเลยทุบไหล่หนาแรงๆไปหนึ่งทีจนเป้ตัวงอ

ฉันไม่ใช่ผู้หญิงแน่สิแรงเยอะขนาดนี้ผู้หญิงก็น่ากลัว

ก็คล้ายถึงจะเจ็บแต่ก็ยังกล้าปากดี เสียงจิ๊ปากดังขึ้นแบบไม่พอใจเป้หัวเราะแล้วกอดเซียหลวมๆเป็นเชิงว่าขอโทษที่พูดไปแบบนั้น

เลิกกอดได้แล้วเซียว่าแล้วดันตัวออกมาก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวไปจะอาบน้ำโดยมีสายตาหนึ่งมองอยู่ตลอดพร้อมกับรอยยิ้มสรุปว่าพี่เซียยอมให้เขาได้เข้าไปใกล้อีกระยะแล้วใช่มั้ย?

 

 

 

ความคิดเห็น