star_ss

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

★เรื่องนี้ไม่มีมาม่า♡...♡มีแต่ไอ้บ้ากับไอ้ต๊อง★ ตอนพิเศษ ความในใจของนายพีม

ชื่อตอน : ★เรื่องนี้ไม่มีมาม่า♡...♡มีแต่ไอ้บ้ากับไอ้ต๊อง★ ตอนพิเศษ ความในใจของนายพีม

คำค้น : ตอนพิเศษ คินพีม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.พ. 2559 12:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
★เรื่องนี้ไม่มีมาม่า♡...♡มีแต่ไอ้บ้ากับไอ้ต๊อง★ ตอนพิเศษ ความในใจของนายพีม
แบบอักษร

Update on 24.02.2016

เรื่องนี้ไม่มีมาม่า...มีแต่ไอ้บ้ากับไอ้ต๊อง

 

ตอนพิเศษ ความในใจของนายพีม

 

 

พาร์ทพีม (ไอ้ต๊อง)

 

ก่อนหน้านี้ผมเคยคิดว่าถ้าผมรักเพื่อนตัวเองจะผิดไหม? ตอนนี้ผมคงไม่ต้องหาคำตอบนั้นอีกแล้วครับ คึคึ ใช่ครับ... ผมแอบรักเพื่อนตัวเอง เพื่อนรักคนที่เป็นเหมือนคนในครอบครัวเดียวกันกับผม เราโตมาด้วยกัน เรียนด้วยกัน ขนาดวันเกิดเรายังเกิดวันเดียวกันเลย แถมแม่ของเราสองคนก็ยังเป็นเพื่อนรักกันอีกด้วย ผมไม่รู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับผมมันคือเรื่องบังเอิญหรือพรหมลิขิต ความรู้สึกรักนี้มันเริ่มตั้งแต่ตอนไหนผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมรู้แค่ว่าผมหลงรักมันเข้าแล้ว ไอ้คินครับ คิน ธนาคินที่สาวๆ ทุกคนในโรงเรียนต่างรู้จักมันดี ไอ้หนุ่มนักกีฬาขวัญใจสาวๆ ที่เดินไปไหนใครๆ ก็กรี๊ดเรียกพี่คินๆ แหวะ!! ผมขออ้วกแป๊ป!! ก่อนหน้านี้ไอ้พี่คินของน้องๆ จะเป็นยังไงพี่จะไม่สนใจแต่บอกเลยว่าตอนนี้มันเป็นแฟนของพี่แล้วครับ ถึงจะไม่มีใครรู้เรื่องที่มันกับผมคบกันเป็นแฟนนอกจากไอ้ดินกับไอ้อาร์ตเพื่อนซี้ของผมสองคนที่รู้เรื่องของเราดี บางทีมันก็รู้มากไปครับ ตอนแรกผมนึกว่าความลับผมจะแตกซะแล้วแต่เผอิญไอ้คินมันดันทำความลับแต่ก่อนผม มันเป็นคนบอกว่ามันชอบผมก่อนผมเลยเป็นต่อในเรื่องนี้เห็นๆ แต่คินเอ้ยยยย.... มึงจะรู้ตัวรึเปล่าวะว่ากูอ่ะแอบรักมึงมาตั้งนานแล้ว โถๆ ไอ้คินของไอ้พีม ฮ่าๆๆๆ





"พีม...."


"หืออ...."


"พีมมมม....."


"อารายยยย....."


"พีมมมมมม......."


"อะไรของมึงคิน!!! จะพูดก็พูดดิ่เรียกอยู่ได้!!"


"กูอ่านแค่นี้ได้ป่าว? เนี้ยะๆๆ มันเยอะไปอ่ะที่มึงจดให้นะ กูเห็นตัวหนังสือแล้วกูง่วงว่ะ" ไอ้คินมันทำหน้าอ้อนมากๆ เลยครับ แม่งคิดว่าตัวเองน่ารักตาย!!



"อืม... งั้นก็ว่างเล่มนี้ลงแล้วหยิบเลขขึ้นมาทำต่อ"


"โหหห.... เลขเห็นแล้วยิ่งง่วงใหญ่เลย... วันนี้อ่านหนังสือมาครึ่งวันแล้วนะ พีมคร๊าบบบ... ให้คินพักสายตาสักแป๊ปนะคร๊าบบ... คินเหนื่อยมากกกก...." ผมเหล่ตามองไอ้คินแฟนตัวโตของผมกำลังพยายามทำต้วน่ารักเหมือนลูกแมวตัวเล็กๆ ที่กำลังอ้อนเจ้านาย แต่สำหรับไอ้คินมันไม่ใช่ครับ มันคือสิงโตตัวใหญ่ๆ ที่กำลังทำตัวเชื่องๆ ให้ดูน่ารักต่างหาก กร๊ากกก....




"แค่ชั่วโมงเดียวพอนะ เดี๋ยวจะอ่านหนังสือไม่ทัน"


"แฮ่ะๆ คร๊าบบบ....."



ฟอดดดดด......



"รักพีมที่สุดเลย....."


"ไอ้บ้า!! จะนอนก็นอนไปเลย! ให้เวลาแค่หนึ่งชั่วโมงนะ!!" แม่ง!! หอมมาได้นะไอ้คิน กูเขินบ้างเหอะ!!


"พีม...."


"อืม... ว่า?"


"กูนอนตักมึงนะ"


"เพื่อ?!!"


"ก็อยากนอนอ่ะ นะๆๆ นะพีมผู้น่ารักของไอ้คิน" หึ!! ดูมันดิครับ นั่งฉีกยิ้มกว้างเลย งานนี้ผมจะรอดได้ไง มันขอผมก็ต้องยอมมันดิครับ เฮ้ออ...


"อืม... นอนดิ" ผมขยับตัวจัดท่านั่งแล้วหันหลังพิงผนังแล้วปล่อยให้ไอ้ตัวโตของผมนอนตัก


"อ่าาา.... สบายจัง"


"มึงสบายแต่กูเมื่อย"


"เอาน่า... ทนๆ หน่อย เพื่อแฟนอ่ะทำได้ไหม?"


"ทุกวันนี้กูก็ทำเพื่อมึงนั่นแหละคิน" ปากผมพูดแต่ตาผมมองที่หนังสือครับ อายไอ้คินมันอ่ะ


"ง้อออ.... พูดจาน่ารักว่ะ ไหนๆ ขอดูหน้าเวลาพูดหน่อยดิ"


"เฮ้ยย... นอนดีๆ ดิ๊ ไอ้คิน!! กูจะอ่านหนังสืออย่ากวน!!"


"พีมมานอนด้วยกันเถอะ นะๆ กูอยากนอนกอดมึงอ่ะ"


"อะไรของมึงคิน กูจะอ่านหนังสือเตรียมสอบแล้วเดี๋ยวพอกูอ่านเสร็จต้องติวให้มึงด้วยอย่าลืม!!"


"อืม... รู้แล้วๆ ไม่ลืมน่า... แต่ตอนนี้มานอนเป็นเพื่อนกูก่อนนะพีมนะ นะคร๊าบบบ..."


"เฮ้อออ.... มึงเนี้ยะน้า... เหมือนมึงจะโตแค่ตัวจริงๆ นะไอ้คิน"


"ใครบอกว่ากูโตแต่ตัว" มันนอนยิ้มน่าระรื่น


"อะไรของมึง!!"


"กูไม่ได้โตแต่ตัวนะเว้ย!! อย่าอื่นกูก็โตด้วย!!"


"โอ๊ยยย... ไอ้คิน!! ไอ้บ้า!! ไอ้ทะลึ่ง!!"




ตุบ ตุบ ตุบ!!!




"โอ๊ยๆๆ พีมอย่าตีกูๆ เจ็บ!!"



ตุบ ตุบ ตุบ!!




"ไอ้ลามกเอ้ย!! สงสัยมึงจะโตแต่ตัวจริงๆ มึงถึงคิดแต่เรื่องพวกนี้!!"




ตุบ ตุบ ตุบ!!




"โอ๊ยๆๆ พีมมม... กูเจ็ยนะเว้ยย... ที่กูหมายถึงอ่ะ หัวใจก็ต่างหาก หัวใจกูก็โตตามตัวไง! โอ๊ยๆ พีมหยุดก่อนนน...."


"อะไรของมึงอีก หัวใจบ้าบออะไร?!"


"อู้ยยย... เจ็บนะเนี้ยะ! หัวใจกูไงที่โต"


"มันจะโตได้ไงไอ้คิน มึงเป็นโรคหัวใจรึไงหัวใจมึงถึงจะได้โตผิดปกตินะ!!" ผมนั่งจ้องหน้าจับผิดมันเลยครับ ไอ้คินมันเสือกนอนยิ้มหน้าบานทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ใส่ผมอีก หึ!



"ก็หัวใจกูมีมึงอยู่ข้างในไง มันเลยขยายใหญ่ตามตัวมึงไงคร๊าบบบ...."



เพี๊ยะ!!!



"ไอ้บ้าคิน!! มึงพูดอะไรของมึงเนี้ยะ!!"


"อ๊ะๆ อายเลย... อายกูเหรอพีม ฮ่าๆๆ พีมอายคินเหรอครับ ฮ่าๆๆ น่ารักว่ะ!"


"พอเลยๆ มึงอย่ามาล้อกูคิน! จะนอนก็นอนไปเลย!!"


"ฮ่าๆๆ น่ารักว่ะพีม ขอหอมแก้มหน่อยดิ"


"ไม่!! พอเลยมึง! เลอะเทอะ!!"


"น่านะ... ขอหอมแก้มหน่อย ตอนมึงอายโคตรน่ารักเลย จริงๆ นะพีม"


"ไอ้บ้า!! มึงจะพูดทำไมเนี้ยะ!!"


"ฮ่าๆๆ หน้าตอนมึงอายโคตรน่ารักเลย กูชอบอ่ะพีม" ดูมันดิครับ ไอ้คินมันยังไม่เลิกล้อผมอีก ไอ้บ้า!!


"มึงจะนอนไหมคิน ถ้าไม่นอนก็ลุกขึ้นมาอ่านหนังสือ"


"นอนๆๆ แต่มึงต้องนอนเป็นเพื่อนกู"


"ไม่เอากูจะอ่านหนังสือ!"


"ถ้ามึงไม่นอนกูก็จะกวนมึงอย่างนี้เอาดิ๊!!" มันยักคิ้วกวนตีนใส่ผม เฮ้อออ... กูปวดตับกับมันจริงๆ เล๊ยยย....


"เออๆ นอนก็นอนวะ!! แต่ต้องสัญญาก่อนว่าตื่นมาจะตั้งใจอ่านหนังสือสอบ"


"โอเค สัญญา... ม่ะๆ มานอนกัน" ไอ้คินขยับตัวไปนอนแล้วเว้นที่ให้ผมนอนลงข้างๆ มัน เฮ้ออ... โคตรเอาแต่ใจอ่ะครับ




หมับ!!!


พอผมนอนลงข้างมันๆ ก็กอดผมทันที ไอ้บ้าคิน!! มึงจะทำให้กูอายไปถึงไหนเนี้ยะ!!




"พีมกอดกูด้วยดิ"


"อืมๆ นอนซะ" ผมกอดมันแล้วก็ลูบหลังมันเหมือนทุกๆ ครั้งที่เรานอนด้วยกัน


"พีม....."


"อืม....."


"ถ้ากูสอบไม่ติดอ่ะมึงจะทำไง?"


"ต้องติดดิ เราต้องสอบติดที่เดียวกัน"


"แล้วถ้ากูเกิดสอบไม่ติดจริงๆ อ่ะพีม"


"เฮ้ออ... ถ้ามึงสอบไม่ติดงั้นเราก็ไปหาที่เรียนใหม่ด้วยกัน"


"จริงนะ!!"


"อืม... จริงดิ"




ฟอดดดด.....



"ขอบคุณนะพีม"


"อืม... นอนซะอย่าคิดมาก ถ้าสอบไม่ติดก็แค่หาที่เรียนใหม่"


"แต่มันเป็นมหาลัยที่มึงอยากเรียนนิพีม มึงจะไม่เสียใจเหรอที่ไม่ได้เรียนที่นั่นตามที่ตั้งใจอ่ะ"


"แล้วจะให้ทำไงล่ะ มึงจะยอมให้กูเรียนที่นั่นคนเดียวแล้วมึงไปเรียนที่มหาลัยอื่นป่ะล่ะ?"


"ไม่ยอม!!"


"นั่นไง... กูถึงบอกไงว่าถ้าสอบไม่นิดก็แค่หาที่เรียนใหม่"


"เฮ้อออ... งั้นกูจะพยายามสอบให้ได้นะพีม กูอยากให้มึงได้เรียนมหาลัยที่มึงอยากเรียน"


"อืม... ก็ลองดูกูเชื่อว่ามึงต้องทำได้"


"โหหห... อย่าเพิ่งกดดันดิ"


"โอเคๆ ไม่กดดันๆ ถ้ามึงรักกูจริงมึงต้องสอบได้อยู่แล้ว"


"โหหห.... พีมมม....."


"อ๊ะๆๆ โอเคไม่กดดันล่ะ นอนซะคิน พักผ่อนสมองจะได้ไม่เครียดนะ สมองยิ่งมีพื้นที่น้อยๆ อยู่ คึคึ"


"พีมมมม...."


"อารายยยย....."


"มึงด่ากูเหรอห๊ะ!!"


"ป่าวเล๊ยยย....."


"งั้นมึงต้องโดนทำโทษ!! มานี่เล๊ยยย...."


"ฮ่าๆๆๆ ไอ้คินอย่าจี้ดิว้าาา.... ฮ่าๆๆๆ คินกูหายใจไม่ทัน"


"หึหึ อยากว่ากูดีนัก!! อย่างนี้ต้องจัดหนัก"


"ฮ่าๆๆๆๆ ไอ้คินอย่า!!!"


"คินพอแล้วกูเหนื่อยแล้ว!! แฮ่กๆๆ แค่กๆๆ คินนนน...."


"หึหึ เลิกแกล้งก็ได้ นอนเถอะกูง่วงล่ะ"


"กอดหน่อย!!" คราวนี้ตาผมอ้อนมันบ้างครับ คึคึ


"โอเคคร๊าบบบ...." แล้วไอ้คินก็กอดผมทันที



.....



"พีมจุ๊บหน่อยดิ"


"หืออ... ไม่เอา! จะนอนก็นอนดิ"


"น่านะ.... แค่จุ๊บเองไม่ได้จูบซะหน่อย" ผมเงยหน้าขึ้นมองหน้ามันครับ ไอ้คินทำหน้าเจ้าเล่ห์สุดๆ ไอ้นี่มันร้ายนะครับ


"แค่จุ๊บนะ...."


"อืมๆ แค่จุ๊บปากก็พอ"


"จริงนะ...."


"อืม... จริงๆ จุ๊บก่อนนอนจะได้ฝันดี"


"นอนกลางวันเนี้ยะนะ!!"


"เออน่าาา.... นอนตอนไหนก็ต้องจุ๊บเหมือนกันนั่นแหละ"


"เออๆ ก้มหน้ามา" ไอ้คินมันก็ทำอย่างว่าง่าย ไอ้คินมันสูงขึ้นเยอะเลยแต่ผมนี่ดิตัวเท่าเดิม เซ็งว่ะ!!




จุ๊บๆๆๆ




"พอยัง?"


"หึหึ พอแล้วคืนนี้ค่อยต่อ"


"ไอ้บ้า!! นอนไปเลย"



ฟอดดด....



"กูรักมึงนะพีม"



ฟอดดด....



"กูก็รักมึงเหมือนกัน"






15.30 น.



"คินตื่น....."


"อือออ....."


"คินตื่นได้แล้ว....."


"อือออ..." ไอ้คินมันไม่ตื่นครับ แถมมันยังกอดผมแน่นกว่าเดิมอีก ผมหายใจแทบไม่ออก ไอ้บ้าคิน!!


"ธนาคินตื่น!!!"


"อือออ.... อีกสิบนาที"


"คินนนน.... กูหิวข้าว!!"


"หือออ... หิวข้าวเหรอ?" ไอ้คินมาถามทั้งๆ ที่มันยังหลับตาอยู่เลยครับ


"อืม... กูหิวข้าว"


"ห้าววว.... โอเคๆ รอแป๊ปเดี๋ยวกูไม่ล้างหน้าก่อน"



ฟอดดดด.....





นี่แหละครับไอ้คินแฟนผม ถึงมันจะงี่เง่าเอาแต่ใจไปบ้างแต่มันเป็นห่วงผมที่สุด ผมเป็นโรคกระเพาะครับ เวลาที่ผมหิวข้าวแล้วไม่มีข้าวตกถึงท้องผมจะปวดท้องทันที ไอ้คินมันไม่ยอมให้ผมอดข้าวเด็ดขาดเพราะมันเคยเห็นตอนผมปวดท้องจนอ้วกแล้วต้องหามส่งโรงพยาบาล หลังจากนั้นมาถ้าผมบอกว่าหิวข้าวปุ๊บมันจะหาข้าวให้ผมกินทันที อยากกินอะไรก็ได้กินครับ ไอ้คินมันตามใจผมตลอด





"พีมลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันก่อน" ผมลุกขึ้นจากที่นอนแล้วเดินเข้าไปหาไอ้คินในห้องน้ำครับ


"แปรงฟันก่อนค่อยล้างหน้า" ไอ้คินยื่นแปรงสีฟันให้ผม


"อืม...." เราสองคนยืนแปรงฟันกันไปตาก็จะปิดลงอีกรอบด้วยความง่วง


"เสร็จยัง?"


"อืม... เสร็จแล้ว"


"ก้มหน้าลง"


"อืม...." ผมก็ก้มหน้าลงใกล้ๆ อ่างล้างหน้าแล้วหลังจากนั้นไอ้คินมันก็ล้างหน้าให้ผมครับ คึคึ


"คินพอแล้ว"


"อืม... ยืนดีๆ ดิ" ผมก็ยืนดีๆ ตามที่ไอ้คินมันสั่ง สักพักผ้าเช็ดหน้าผืนนุ่มๆ ก็สัมผัสที่หน้าของผมโดยมีไอ้คินเป็นคนเช็ดหน้าให้ผมครับ


"พอแล้วคิน สะอาดแล้ว"


"อืม... อยากกินอะไร?"


"อยากกินก๋วยเตี๋ยวเป็ด เดี๋ยวเราปั่นจักรยานไปซื้อมากินกัน"


"รอที่นี่แหละเดี๋ยวกูไปซื้อมาให้"


"ไม่เอา!! กูจะไปด้วย"


"แดดมันร้อน! รออยู่ที่บ้านนี่แหละ"


"กูไม่อยากอยู่คนเดียวนิ แม่พิมกับแม่ครีมก็ไม่อยู่บ้าน"


"อืมๆ งั้นไปหาเสื้อแขนยาวมาใส่ อ่อ... หมวกด้วยนะ"


"โอเค! งั้นรอแป๊ปนะ"


"พีมใส่เสื้อแขนยาวตัวที่เพิ่งซื้อให้นะ"


"โอเค..."





คือไอ้คินของผมมันเพิ่มซื้อเสื้อตัวใหม่ให้ผมเมื่ออาทิตย์ที่แล้วครับ มันไปแข่งเตะบอลกับเพื่อนแล้วได้รางวัลที่หนึ่งมา ถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะเป็นงานของจังหวัดที่เขาจัดให้มีการแข่งขันฟุตบอลเชื่อมความสัมพันธ์ระดับมัธยมปลายแล้วมีตัวแทนหลายๆ โรงเรียนลงแข่งและทีมไอ้คินก็เป็นหนึ่งในนั้น ผมไม่ได้ไปดูมันแข่งหรอกครับ เพราะผมติดเรียนพิเศษที่ผมขอแม่เรียนเพราะใกล้ถึงเวลาที่จะต้องสอบเข้ามหาลัยแล้ว แต่พอผมเลิกเรียนผมก็นั่งรถไปหาไอ้คินที่สนามแข่งทันที ไปถึงงานก็จบแล้วครับ ผมรู้จากปากไอ้คินว่าทีมมันชนะการแข่งขันแล้วได้รางวัลที่หนึ่ง ไอ้คินของผมมันอวดผมใหญ่เลย ผมล่ะขำความขี้อวดของมัน อันที่จริงมันแค่อยากให้ผมรู้สึกภูมิใจในตัวมันนั่นแหละครับ ไอ้ธนาคินของผม






"เป็นไงใส่หนาขนาดนี้ปลอดภัยจากแดดพอไหม?"


"หึหึ โอเคมาก กูไม่อยากให้มึงโดนแดดมากๆ เดี๋ยวมึงจะไม่สบายอีก"


"คร๊าบผม... ลูกพี่คินพาพีมแว้นจักรยานไปซื้อเตี๋ยวเป็ดหน่อยนะคร๊าบ..."


"ฮ่าๆๆ ได้ครับ ป่ะไปกัน" แล้วไอ้คินก็กอดคอผมพาผมเดินออกไปหน้าบ้าน จูงจักรยานออกมาจากใต้ต้นไม้แล้วพาผมแว้นไปหน้าปากซอยครับ


"คินมึงเหนื่อยไหม?"


"ไม่เหนื่อย ดูด้วยว่าใคร"


"ใครวะ?"


"เดี๋ยวจะโดนไอ้เตี้ย!"


"ฮ่าๆๆ ล้อเล่น"


"ร้อนไหมพีม?"


"ไม่อ่ะ มึงล่ะร้อนไหม?"


"ไม่เป็นไร กูสบายมาก"


"อืม... ปั่นดีๆ คิน"


"รับทราบครับผม"



"ฮ่าๆๆ ไอ้บ้า!!"






ผมอยู่กับมันแบบนี้ทุกวัน รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเรายังคงเกิดขึ้นจากความสุขเสมอ ไอ้บ้าคินมันคอยดูแลผมเป็นอย่างดีเลยทำให้ผมก็รักมันมากขึ้นทุกวันๆ เราไปเรียนด้วยกัน อ่านหนังสือด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน เล่นเกมส์ด้วยกัน อ้อนแม่แข่งกัน ผมมีความสุขมากครับที่มีมันอยู่ข้างๆ ผม ขอบคุณที่เราได้มีโอกาสมอบความรักที่บริสุทธ์ให้แก่กัน ขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้เราสองคนได้เจอกัน ได้รู้จักกันและได้รักกัน เรื่องราวของผมกับมันคงไม่ได้จบเพียงแค่วันนี้ วันพรุ่งนี้เรายังต้องพบเจอสิ่งต่างๆ มากมายที่เข้ามาในชีวิต ในอนาคตของเราจะเป็นยังไงต่อไป ผมจะขออยู่เคียงข้างไอ้ธนาคินที่รักของผมตลอดไปครับ





วันประกาศผลสอบ....





"พีมมมมม......"


"อะไร?"


"กูตื่นเต้น..."


"นิ่งๆ ไว้คิน หายใจเข้าลึกๆ ออกยาวๆ ทำได้ไหม?"


"ได้ๆ อย่างนี้ใช่ไหมพีม?"


"อืม... อย่างนั้นแหละ"


"พีมมมมม...."


"อืม... จะเรียกทำไมนักหนา"


"จับมือกูหน่อย"


"อ๊ะ... ยื่นมือมา หายตื่นเต้นรึยัง?"


"อืม... โอเคขึ้นเยอะ"


"เอาล่ะนะ เดี๋ยวกูจัดการให้มึงอยู่เฉยๆ รู้ไหม?"



"อืม..."



.....



.....




"เป็นไงบ้างพีม?"




"คิน....."




"เป็นไงพีม กูสอบติดไหม?"




"คิน.... คือ...."




"กูสอบไม่ติดใช่ไหมพีม?"




"คิน......"




"กูขอโทษที่ทำให้มึงเสียเวลา มึงเรียนที่นี่เถอะนะ เดี๋ยวกูจะหาที่เรียนใหม่เอง"




"คิน....."




"ไม่เป็นไรพีมกูไม่อยากเป็นตัวถ่วงของมึง"




"คิน....."




หมับ!!!!


ไอ้คินรวบตัวผมเข้าไปกอดไว้แน่น ตัวมันสั่นไปทั้งตัวเลยครับ โถๆ ธนาคินของไอ้พีม คึคึ




"คิน...."



"มึงอย่าเพิ่งบอกแม่พิมกับแม่ครีมนะ กูขอทำใจก่อน"


"ไม่ได้หรอก กูต้องบอกแม่ของเรา"


"อย่าเพิ่งนะพีม กูขอเวลาทำใจอีกแป๊ปนะ"


"ไม่ได้จริงๆ คิน เพราะถ้าแม่รู้แม่คงจะดีใจมาก"


"อืม... แม่คงดีใจมากที่มึงสอบติดที่นี่ ส่วนกู....."


"ใช่ แม่เราต้องดีใจมากแน่ๆ ที่เราสอบติดทั้งสองคน คึคึ"




พรึ่บ!!!




"ห๊ะ!! มึงว่าอะไรนะ?" ไอ้คินทำตาโตทันที


"คึคึ ดีใจด้วยนะ มึงสอบติดว่ะ"


"พีมมมม...."


"เก่งนะเนี้ยะ กูบอกแล้วว่ามึงต้องทำได้"


"พีมมมมม....."



"เบาๆ คิน คนอื่นเขามองกันหมดแล้วกูอาย"



"พีมมมมม....."



"เออ!! กูชื่อพีม กูรู้แล้ว!!"



จุ๊บๆๆๆๆ




"อร๊ากกกก.... ไอ้บ้าคิน!! มึงทำอะไรของเมิงงงง...."




"พีมกูรักมึงงงงงง...."





แล้วเสียงแหกปากบอกรักผมก็ดังไปทั่วทั้งมหาลัย เสียงหัวเราะพร้อมเสียงปรบมือดังสนั่นไปทั่วทั้งพื้นที่รอบๆ ที่เรายืนอยู่ ไอ้คินอุ้มผมขึ้นจนตัวลอยท่ามกลางสายตาเกือบร้อยคู่ที่มองเราสองคนอยู่ในขณะนี้ ต่อไปนี้กูจะใช้ชีวิตอยู่ในมหาลัยนี้ยังไง ไอ้คินเฮ้ยยยย....



**END**
 :n1:
ทำตามสัญญาแล้วนะคะ สำหรับตอนพิเศษน่ารักๆ ของคินกับพีม
ฝากติดตามผลงานด้วยน้า...
ขอบคุณมากค่ะ
 
 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น