email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่18の อ้วนรักผมไหม

ชื่อตอน : ตอนที่18の อ้วนรักผมไหม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2563 05:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่18の อ้วนรักผมไหม
แบบอักษร

“อ้วนนนน ลุกไหวไหม ให้ผมอุ้มไหมครับเมีย …“เป็นเอกกระซิบปลุกคนที่นอนขี้เซาอย่างอารมณ์ดี เขาดีใจที่เขาได้คนอ้วนเป็นของเขาแล้ว เขาคิดมาตั้งแต่กรุงเทพแล้วว่าถ้าคนอ้วนของเขาไม่ยอมยกโทษให้เขาก็จะเอาอีกคนให้เป็นของเขาให้ได้ คนนี้เป็นคนแรกที่เขารัก และเป็นแฟนคนแรกของเขาแถมเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่เขาจะรักด้วย เพราะฉะนั้นเขาจะทำทุกทางให้คนอ้วนเป็นของเขาให้ได้  

“อื้อ อือ เอกผมจะนอน …”คนขี้เซาขยับหนีจมูกที่ไซร้ไปทั่วซอกคอเลื่อยขึ้นมาที่ใบหูอย่างรำคาญ 

“ถ้าอ้วนไม่ตื่นผมจะเอาอย่างเมื่อคืนอีกนะ ผมยังไม่อิ่มเลย จะให้เอากับอ้วนทั้งวันผมก็ทำได้นะ …“คนขี้แกล้งกระซิบเสียงกระเซ่าเบาๆที่ข้างหู 

”เอก อย่ามาหื่นอีกนะไปไกลๆเลย โอ๊ะๆๆ …”ปลาวาฬรีบเด้งตัวขึ้นโดยลืมไปว่าเมื่อคืนโดนหนักแค่ไหน  

“เบาๆ เจ็บไหมครับ มาผมอุ้มไปอาบนํ้าแล้วผมก็จะบริการเสริมอาบนํ้าให้ด้วย …“ไม่พูดเปล่าทำตามอย่างที่ตัวเองพูดจนอีกคนปฏิเสธไม่ทันก็เลยต้องปล่อยให้ทำให้ทุกอย่างแม้กระทั้ง เช็ดตัวแล้วอุ้มออกมาใส่เสื้อผ้าให้ 

“พอแล้วเอกเดี๋ยวผมใส่เอง ไม่หนักหรือไงผมนํ้าหนักตัวไม่เบาเลยนะ …“คนถาม ถามเองแล้วก็อายเองเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อคืน 

“เมียผมทำไมผมจะอุ้มไม่ได้ เดี๋ยวผมจะพาเบิร์นให้ผอมเอง แต่เสียดายที่อ้วนอยู่เชียงใหม่ วันอาทิตย์ผมก็ต้องกลับกรุงเทพแล้วอ่ะ …”เป็นเอกทำหน้าเศร้าเมื่อนึกถึงว่าตัวเองต้องห่างกับคนอ้วน 

“ไม่ออกหรอกกำลังกายอ่ะ ทำงานไปเดี๋ยวผมก็ผอมเองแหละ ไม่ต้องมาหาวิธีเอาเปรียบผมเลยนะ …“พูดเสร็จก็ก้มหน้าด้วยความเขิลอาย  

“หมับ อ้วนครับ อ้วนรักผมไหม …”เป็นเอกนั่งคุกเข่าตรงหน้าคนอ้วนที่นั่งอยู่บนเตียง แล้วกอดเอวอวบเบาๆแล้วอ้อนเสียงทุ้มหวาน 

“ถ้าไม่รัก เอกจะได้มานั่งตรงนี้เหรอ …“ปลาวาฬตอบตามความรู้สึกของตัวเอง และรีบตอบเอาใจคนขี้อ้อนด้วย เดี๋ยวงอนขึ้นมาอีกถ้าไม่ได้ดั่งใจ  

“จริงเหรอ เย้ๆในที่สุดอ้วนก็รักผม …” 

“ผมรักเอกตั้งแต่ที่ผมบอกว่ารู้สึกดีแล้ว ผมแค่ต้องการความมั่นใจ แต่เอกก็ไม่ยอมฟังเอาแต่โกรธแล้วก็งอนไม่ฟังอะไรเลย …“ 

“ขอโทษนะครับที่เอาแต่ใจ ต่อไปนี้ผมจะพยายามเปลี่ยนตัวเอง …“พูดยิ้มๆอย่างคนอารมณ์ดี แต่คนที่มีแต่คนเอาใจ และเอาแต่ใจตัวเองมาตั้งแต่เด็กยังไงมันก็เป็นไปได้ยาก แถมคนตรงหน้าก็เอาใจเขาไม่ต่างจากคนในครอบครัวเหมือนกัน แถมแทบจะไม่เคยขัดใจเขาเลยด้วยซ้ำ 

“เช้านี้กินข้าวต้มนะ เดี๋ยวผมไปทำให้ก่อนที่จะออกไปที่ไซต์งานก่อสร้าง …“ปลาวาฬลูบหัวคนขี้อ้อนเบาๆ 

“ไม่ต้องไปหรอก อ้วนเดินไม่ไหวหรอก เดี๋ยวผมออกไปคุยกับพี่ปกป้องเอง … “เป็นเอกลุกขึ้นนั่งข้างๆคนรักแล้วเอ่ยขึ้นด้วยนํ้าเสียงจริงจัง แสดงสีหน้าให้รู้ว่าเขาไม่ยอมให้ออกไปทำงานจริงๆตามที่พูด 

“เอก !! ไหนว่าจะไม่เอาแต่ใจไง …“ปลาวาฬรีบประท้วงทันทีเพราะกลัวได้หยุดงาน เขาสามารถเข้างานตอนไหนก็ได้ เพราะเขามีหน้าที่ดูแปลนงานที่ตัวเองเขียนแค่นั้นและเขาไม่ใช่พนักงานประจำของบริษัทด้วย ไซต์งานก็อยู่ไม่ไกลจากบ้านพักนัก เลยสะดวกที่จะไปตอนไหนก็ได้ถ้างานไม่ด่วนมาก  

“แล้วอ้วนคิดว่าเดินได้ไหมครับ เดินออกไปคนงานรู้เลยนะว่าอ้วนโดนอะไรมา …“เป็นเอกกระซิบอย่างหยอกล้อ 

“เอก !!! เงียบเลยนะถ้าพูดอีก คืนนี้ไปนอนกับปกป้องเลย …”ปลาวาฬมองหน้าคนยิ้มหน้าเป็นด้วยความหมั่นไส้ 

“ไม่อาว ไม่พูดแล้วก็ได้ แต่วันนี้อ้วนไม่ต้องออกไปไซต์งานนะ ถ้าจะไปก็ไปช่วงบ่ายไม่งั้นผมจะออกไปด้วยนะ …“ 

“ครับ ไม่ไปก็ได้ งั้นผมไปเตรียมทำข้าวต้มให้เอกก่อนนะ …“ 

“ข้าวต้มทะเลนะ ผมชอบ …”เป็นเอกบอกยิ้มๆ 

“ครับรู้แล้ว …“ปลาวาฬหันมาตอบยิ้มๆเช่นกัน เพราะแม่ของเป็นเอกเคยบอกเขาว่าของโปรดของลูกชายคืออาหารทะเลทุกอย่าง 

 

“ครับแม่ครับ คงเย็นวันอาทิตย์ …” 

…… 

“งั้นผมคุยกับอ้วนก่อน แม่ไม่ต้องทำอะไรครับเดี๋ยวผมกลับไปจัดการเอง …“ 

…… 

“ครับ …” 

…… 

“แม่เดี๋ยวผมลองคุยดูก่อน ถ้าไม่ยอมกลับด้วยผมจะวางยาสลบแล้วอุ้มกลับครับ …“ 

…… 

“ฮ่าๆ ไหวครับ อุ้มมาแล้วสบายมาก …” 

…… 

”แค่นี้นะครับแม่แล้วเจอกันครับ …“ฟุบ 

“แม่เหรอ มีเรื่องอะไรเปล่า …“ปลาวาฬยกชามข้าวต้มออกมาก็เจอคนรักคุยโทรศัพท์เหมือนจะหัวเราะด้วย แต่ก็ทำหน้าเครียดไปด้วย 

“อ้วน ผมซีเรียสนะ กลับกรุงเทพกัน ผมปล่อยให้อ้วนทำงานที่นี่ไม่ได้ครับ …“เป็นเอกพูดด้วยสีหน้าจริงจัง  

“แม่โทรมาบอกว่า พี่ชลป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้ ผมไม่รู้ว่าเขาต้องการจะทำอะไร แต่ผมปล่อยให้อ้วนอยู่ที่นี่คนเดียวไม่ได้ เพราะวันอาทิตย์นี้พี่ปกป้องก็กลับกรุงเทพพร้อมผม …“ 

“เอก ผมกับคุณชลทีไม่เคยมีเรื่องอะไรกัน อย่าห่วงไปเลย …” 

“กับอ้วนไม่มี แต่มีกับผม แล้วคิดเหรอว่าพี่ชลจะไม่รู้ว่าผมมาที่นี่ทำไหม ผมพลาดเองถ้าผมไม่มาพี่ชลก็ไม่รู้จุดอ่อนของผม …“ 

“เอก บอกผมได้หรือยังว่ามันเรื่องอะไรกัน มันจะไปกันใหญ่แล้ว …” 

“เรื่องพี่ชลโดนแฉเป็นฝีมือผมและแม่เอง เลยทำให้เขาต้องหนีหัวซุกหัวซุนไม่มีเงินใช้หนี้ เป็นหมาจนตรอก อ้วนคิดดูว่าหมาจนตรอกมันคว้าอะไรได้มันก็ทำหมดแหละ …“ 

”…”… 

“อ้วนนน ถ้าอ้วนไม่กลับกรุงเทพ ผมก็จะอยู่ที่นี่ด้วย ผมไม่ปล่อยให้อ้วนอยู่ที่นี่คนเดียวหรอกนะ …“ 

“เอก !!! …“ปลาวาฬพูดไม่ออกเมื่อเห็นหน้าที่จริงจังของอีกฝ่าย 

“นะ นะครับกลับกรุงเทพกัน ถ้าอ้วนยอมกลับเราจะกลับกันเย็นนี้เลย ผมมีเรื่องที่ต้องกลับไปเคลียร์เรื่องที่ถ่ายซีรี่ย์ที่หายไปด้วย ได้ตัวคนทำแล้ว …” 

“ใครอ่ะเอก คนเล็กใช่ไหม …“ปลาวาฬรีบพูดแทรกทันที เพราะเขาคิดว่าคนเล็กรักเป็นเอกมากและยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ซีรี่ย์ถ่ายทำจบช้าที่สุดเพื่อจะได้อยู่กับเป็นเอก 

“ถ้าเป็นคนเล็กคนเดียวผมคงไม่รีบกลับไปจัดการหรอก แค่นี้คนของคุณแม่ก็จักการได้แล้ว แต่มันทั้งทีมเลยไงล่ะ ผมจะกลับไปล้างทั้งบริษัทนั่นแหละ …“เป็นเอกพูดพร้อมกับถอนหายอย่างเบื่อหน่าย 

“ห๊ะ !! ทำไมอ่ะเอก …” 

“เพราะเขาทำเพื่อเงินที่คนเล็กจ้างให้เขาถ่ายกันอีกรอบไง เงินที่บริษัทเลี้ยงมันไม่พอ …“เป็นเอกกัดฟันพูดด้วยความโมโห 

“อือ งั้นกลับกัน แต่ถ้าเสร็จธุระแล้วหรือทุกอย่างเรียบร้อยผมต้องกลับมาทำงานที่นี่นะ …“ปลาวาฬตอบตกลงเพราะห่วงความรู้สึกของคนที่ทำหน้าเครียดตรงหน้ามากกว่า ที่ตัวเองจะโดนทำร้าย 

“จริงๆนะอ้วน …”คนหน้าเครียดเมื่อกี้หายไปในพริบตา เหมือนตัวเองแสดงละครอยู่ แต่ปลาวาฬรู้ว่าคนรักกำลังเจ็บ ที่ตัวเองเหมือนโดนขาย เหมือนซื้อได้ด้วยเงิน โดยที่ไม่เคยได้เห็นเงินจำนวนนั้นเลย 

“รีบกินเถอะ แล้วเก็บของกัน …”ปลาวาฬมองคนรักด้วยความเห็นใจและเข้าใจ 

“อ้วนนนน ไม่ทำหน้ายั้งงั้นสิ ผมไม่เป็นไร แค่รู้ว่าอ้วนห่วงความรู้สึกผมก็ดีใจแล้ว …“เป็นเอกมองหน้าคนรักด้วยความซาบซึ้งใจ ที่รักและเป็นห่วงเขากว่างานที่ทำอยู่ถึงขนาดยอมกลับวันนี้ ทั้งที่เขาแค่เสี่ยงถามดูไม่คิดว่าจะได้จริงๆ 

 

“อ้วนนนน เก็บไปให้หมดเถอะนะ ถ้างานมีปัญหาอ้วนก็แค่บินมาดูเป็นครั้งคราวก็พอ อย่ามาอยู่เลยนะแล้วผมจะมาด้วย …“ทั้งคู่ช่วยกันเก็บของหลังจากที่กินข้าวตอนเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เป็นเอกก็เริ่มอ้อนคนอ้วนของเขาอีกครั้ง  

“อือ แล้วแต่เอกก็แล้วกัน …“ปลาวาฬรู้ว่าถึงขัดใจ อีกคนก็หาทางอ้อนเขาด้วยวิธีอื่นอยู่ดี เขาไม่แปลกใจเลยว่าคนทั้งบ้านถึงตามใจเพราะอ้อนเก่งแบบนี้นี่เอง และรู้วิธีอ้อนให้คนตามใจตัวเองด้วย 

“หมับ ขอบคุณนะครับ ที่ยอมตามใจผม …“คนขี้อ้อนเดินเข้ามากอดทางด้านหลังด้วยความดีใจที่อีกคนยอมตามใจเขาทุกอย่าง 

ก๊อกๆ 

แกร๊ก  

“โทรมาก็ได้มั้งไม่ต้องมาด้วยตัวเองหรอก …“เมื่อคนเปิดประตูโดนขัดจังหวะก็เลยเหวี่ยงใส่คนพี่นิดๆ 

“ก็อยากมาเห็นว่าเป็นเรื่องจริงว่าพี่ปลาวาฬจะกลับกรุงเทพ …“ปกป้องเข้ามาถามรุ่นพี่ตัวอ้วนด้วยความสงสัย เมื่อน้องชายโทรไปบอกว่า จะกลับกรุงเทพเย็นนี้เลยพร้อมกับแฟน 

“ครับ …”ปลาวาฬตอบพร้อมแก้มที่แดงอย่างห้ามความเขินไว้ไม่อยู่ 

“พี่หลงกลเป็นเอกมันจนได้ ไอ้นี่มันอ้อนเก่งจะตายเวลามันอยากได้อะไรอ่ะ …“ปกป้องโวยวายไม่จริงจังนักเพราะเขาก็เป็นอีกคนที่โดนประจำ 

“พี่อย่าใส่ร้ายผม ผมกับแฟนเราคุยกันเข้าใจแล้ว …”พูดเสร็จก็เดินไปกอดเอวคนอ้วนหลวมๆที่ยืนหน้าแดงอยู่ 

“เอก !!! พอแล้วเก็บของเถอะ …”ปลาวาฬรีบห้ามเพราะถ้าปล่อยให้คุยกันนานเขาคงพรุนไปทั้งตัวแน่ๆ 

“หึๆ …”เป็นเอกมองคนรักด้วยความหมั่นเขี้ยว ถ้าพี่ชายเขาไม่อยู่เขาคงจับฟัดให้สมใจไปแล้ว 

“ผมยังอยู่ครับ รอให้ผมไปก่อนค่อยหวานกันก็ได้ …“ปกป้องเห็นรุ่นพี่อายจนแก้มแดงเลยอยากแกล้งให้อายขึ้นไปอีก 

“พอเลยๆทั้งคู่นั่นแหละ ผมจะเก็บของแล้ว เอ่อ แล้วนี่ปกป้องจะกลับพร้อมกันไหมครับ …“ปลาวาฬถามขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ 

“ไม่ครับ คงอยู่อีกสักอาทิตย์พี่ปลาวาฬไม่อยู่แล้ว แต่ถ้าไม่มีอะไรผมคงจะตามไปครับ …“ปกป้องเอ่ยตอบขึ้นอย่างจริงจัง 

“คุยเสร็จก็กลับไปได้แล้วผมจะอยู่กับแฟน โอ๊ย ๆเจ็บ …”เป็นเอกกระโดดตัวลอยเมื่อโดนบิดเข้าที่เอวทางด้านหลัง และเห็นสายตาคนรักที่มองมาอย่างเอาเรื่อง 

“ครับๆไม่พูดแล้ว ขอโทษ …”เป็นเอกหันไปขอโทษพี่ชายที่ลืมตัวพูดไม่ดีด้วย 

“ห๊ะ !!! พี่ปลาวาฬเอาอะไรให้มันกินเนี่ย ทำไมมันยอมขนาดนี้ …“ปกป้องร้องเสียงหลงเมื่อน้องชายเทวดาหันหน้ามาขอโทษเขาพร้อมยกมือขึ้นไหว้ด้วย 

“ผมก็แค่พูดธรรมดานะครับ ปกป้องเองก็อย่าพูดกวนเอกมากนะครับ ก็รู้อยู่ว่าเขาใจร้อน …”ปลาวาฬพูดอย่างคนใจเย็น 

“เอ่อ ครับ งั้นผมขอตัวเลยแล้วกัน ถ้ามีอะไรเดี๋ยวผมโทรไปครับ ไม่ก็คุณชาติ จะได้คุยกันรู้เรื่องถ้างานมีปัญหา…“ปกป้องตอบรับด้วยนํ้าเสียงอ่อยๆ เพราะเหมือนโดนว่ายังไงไม่รู้ 

……………… 

“อ้วนนน คืนนี่ค้างที่บ้านแม่นะครับ …“ทั้งคู่ลงจากเครื่องและทำทุกอย่างตามขั้นตอนแล้ว ก็เดินลากกระเป๋ามาที่ลานจอดรถที่เป็นเอกเอามาจอดทิ้งก่อนเดินทางไปเชียงใหม่ 

“ครับ ตามใจเอกก็แล้วกันครับ …”ปลาวาฬขี้เกียจขัดอีกเหมือนเดิม เพราะขัดไปก็เสียเวลาเปล่า 

”จุ๊บ รักอ้วนที่สุดเลย …” 

“เอก !!! เดี๋ยวคนก็เห็น …“ปลาวาฬหันไปมองรอบๆถึงจะใส่หมวกใส่แว่นตา แต่คนตัวสูงก็เด่นกว่าคนปกติอยู่ดี และดูเหมือนจะเริ่มมีคนสังเกตเห็นด้วย ถ้าเกิดภาพหลุดว่าจูบแก้มผู้ชายที่ลานจอดรถของสนามบินคงได้ดังเป็นพลุแตกแน่ๆ 

“ผมไม่สนใจหรอก ดีซะอีก ผมจะได้เปิดตัวแฟนผมซะเลย …” 

“เอก !! …” 

ความคิดเห็น