เตรียมทะนา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พี่คริสงอน..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2563 03:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่คริสงอน..
แบบอักษร

.....

รู้ถึงหน้าอกนุ่มด้านหลังและลมหายใจ​อุ่นที่ซอกคอ​ ขนาดเสืออย่างเขายังรู้สึกแล้วไก่แบบอามจะไม่อ่อนไหวก็บ้าแล้ว...เขาจะปล่อยให้ไปขี่หลังคนอื่นได้อย่างไร..แค่แสดง​ละครตามบทก็มากเกินไปแล้ว​ คิดได้ก็หน้านิ่งขยับคนบนหลังให้กระซับ​ขึ้นก้าวเดินต่อไป

"หนักเหรอพี่คริสเปลี่ยน​มาขี่หลังผมก็ได้"

"เปล่าไม่หนักตัวเบายังกับ​นุ่น"

พูดแล้วก็เดินต่อ​ เสียงอ้อแอ้​เบาๆ พอจับใจความได้อยู่ข้างหู​ เพิ่มรอยยิ้มให้คริสได้ไม่น้อย

"คนนิสัยไม่ดีบังอาจ​เอาจูบแรกของฉันไป.. ไอ้บ้า.."

"หึๆ".. ครั้งต่อไปจะไม่ขโมยแล้ว"

"ขำอะไรพี่คริส?"

"ป่าวๆไม่มีอะไร​อามพี่แค่คิดอะไรเพลินๆ.. พี่หนิงขึ้นไปเปิดห้องรอก็ได้ครับ"

เข้ามาในบ้านพักรีสอร์ท​ที่ได้รับอภิสิทธิ์​ได้อยู่ร่วมกันมีสามห้อง​ เกดถวา​พักห้องใหญ่​กับหนิงด้านบน​ ส่วนคริสกับอามแบ่งคนละห้องด้านล่าง​

" งั้นผมบอาบน้ำก่อนนะพี่คริส"

" อาบก่อนเลย"

คริสวางเกดถวา​ลงโซฟามองใบหน้าสวยเก๋ปัดผมยาวออกให้

" ก็ปากเรามันน่าจูบนี่นะ... พี่ก้าวผิดไปหน่อยเอาไว้จะแก้ตัวใหม่นะ"

"พาขึ้นมาได้แล้วคริส."

เสียงตะโกน​เบาๆที่บันได​ด้านบนลอยมา​ ไม่มีใครพาขึ้นหลังจึงต้องอุ้มท่าเจ้าสาวขึ้นไป​

" หนักไม๊นั่น? "

" ไม่เท่าไหร่ครับพอไหว"

เตียงกว้างหกฟุต​สีขาว​ หนิงช่วยจัดหมอนให้จังหวะ​ค่อยๆว่างคนเมาลงมือที่คล้องคออยู่ลั้ง​ลงไปด้วย​ ทำให้คริสเสียหลักทิ้งตัวลงบนร่างเกดถวา​เต็มๆ​ ปากทั้งสองประกบกันพอดีต่อหน้าต่อตา​ผู้จัดการ​ส่วนตัว เป็นเพราะแรงกระแทกหรือริมฝีปาก​นุ่ม​ๆก็ไม่รู้ทำให้คนเมาได้สติ​ เห็นว่าตัวเองโดนขโมย​จูบอีกแล้ว​ จึงผลักออกและตบไปสุดแรงทันที"

โอ้ยยยย! มาตบพี่ทำไม!"

"ไอ้คนฉวยโอกาส!"

"หวาหยุด!"

"พะ.. พี่หนิง"

"ผมกลับห้องนะพี่.. ทำคุณ​บูชา​โทษ​แท้ๆ."

คริสทำหน้าเศร้าลูบแก้มเดินออกห้องไป...

เช้าวันรุ่งขึ้น​คริสมาดื่มกาแฟที่ห้องอาหาร​ ทุกคนเตรียมพร้อม​ที่จะกลับกรุงเทพฯ​ อุเทนขับรถมารอตั้งแต่เช้า​ เกดถวา​เอากระเป๋า​ขึ้นรถตู้​กับอามมองเข้าไปในร้านคริสยังนั่งหน้าตึงยังไม่ยอมพูด​ กะว่าถ้าถึงบ้านแล้วจะขอโทษ​ เพราะเมื่อคืนโดนพี่หนิงสวดทั้งคืนและสั่งห้ามดื่มอีก... และต้องมาขอโทษ​แต่คริสก็ไม่เปิดโอกาสให้เลยคงเพราะยังโกรธ​อยู่​แน่ๆ

อุเทนเข้ามาถามทั่งสองที่รถตู้

"น้องหวาน้องอามคุณ​คริสเป็นอะไร? เหมือนเสียใจหรือโกรธ​อะไรมา?"

"ถามหวาดูสิพี่เทน​ผมไม่รู้อะไรเลยไม่มีใครเล่าอะไรสักอย่างผมก็ว่าแปลกๆ ผมไปหาอะไรกินก่อนนะ"

อามเดินไปแล้วอุเทนยังจ้องอยู่

"หวาเข้าใจเจ้านายพี่เทนผิดนิดหน่อย​เอง​ แต่ยังไม่ได้ขอโทษ​ถ้าถึงบ้านค่อยว่ากัน"

" โอ้ยยยย​น้องหวา! ต้องรีบขอโทษ​เลยนะคุณ​คริสขี้งอนเป็นที่หนึ่ง​ นี่นะลองให้พี่ขับรถมารับแบบนี้คงจะกลับบ้านใหญ่​ยาวเลยเผลอ​ๆเปิดกล้องโน้น​ หรือไม่​ก็ถอนตัวยอมเสียค่าปรับเลยที่เดียว​ ทีนี้งานได้ชะงักยาวเลย"

" ขนาดนั้นเลยเหรอ! แล้วเขาเปิดโอกาสให้หวาซะที่ไหน​เล่า"

" เอางี้กลับรถพร้อมกันเลย"

" เขาจะยอมเหรอ? "

" ยอมไม่ยอมก็ขึ้นรถก่อนเลยเดี่ยว​พี่ไปบอกหนิงกับอามให้"

" เอางั้นเหรอ? "

" เอางั้นแหละมาพี่เปิดประตู​ให้"

เกดถวา​รีบเข้าไปนั่งด้านหลังของรถโดยไม่ได้สังเกตุ​ว่าที่ท้ายรถตู้คันริมสุดได้บันทึกภาพ​ไว้​ และอีกไม่กี่อึดใจก็บันทึกภาพคริสที่เปิดประตู​ตามเข้าไป...

รถออกมาได้สักพักในรถยังเงียบกริบ​ เกดถวา​สุดลมหายใจเข้า​ปอดแลตามองคริสที่เอาแว่นกันแดด​ขึ้นมาสวมตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

"พี่คริส... หวาขอโทษ​.. ก็ใครจะรู้เล่าก็หวาตกใจนี่ต้องโทษ​เหล้าต้องเป็นเพราะเหล้าแน่ๆที่ทำให้หว่าเข้าใจผิด​ อีกอย่างหวาเคยถูกพี่คริสแกล้งมาแล้วครั้งหนึ่ง​ ไม่ๆสองครั้งสิ​ แล้วจะไม่ให้หวาคิดได้อย่างไรใช่มั้ย?"

"ที่ขอโทษ​นี่เพราะเป็นความผิดของพี่ใช่มั้ย? แบกมาตั้งไกลแถมยังถูกกล่าวหาว่าเป็นนักฉวยโอกาส​ทั้งๆที่พี่ถูกดึงลงไปและเป็นคนถูกกระทำถูกจูบแท้ๆ.. แถมยังโดนตบจนระบมดื่มกาแฟยังรู้สึกเจ็บอยู่เลย"

เห็นอุเทนไม่ได้สนใจหูเสียบหูฟัง​เอาไว้ค่อยโล่งอก

" ป่าวหวาไม่ได้ว่าพี่คริสผิดแต่เหตุการณ์​ที่ผ่านๆมามันเรื่องจริงนี่แล้วใครจะไม่คิดได้เล่า"

" อยากให้​พี่หายโกรธ​เหรอ? "

" ก็เออสิถึงได้แอบขึ้นรถมานี่งัยเล่า"

" ก็ได้พี่หายโกรธ​ก็ได้แต่เรื่องเลวๆของพี่ที่เคยทำกับหวาเราหายกัน​ ที่ผ่านมาพี่ก็ขอโทษ​พี่จะเริ่มไหม่นิสัยไม่ดีๆหวาก็ลืมๆไปเถอะ​ ได้มั้ย? "

" เอางั้นก็ได้นี่เห็นว่าพี่คริสรู้ตัวว่าที่ผ่านมาว่า​ ตัวเองเลวเป็นนักฉวยโอกาส​เห็นผู้หญิง​สวยๆอย่างหวาก็ตีค่าด้วยเงิน​ เอาเป็นว่าเราหายกัน"

" ฮ่าๆๆๆชมตัวเองว่าสวยก็ได้ด้วย"

" เอ้า.... พูดเรื่องจริง"

อุเทนยิ้มส่ายหัวเจ้านายเขาเปลี่ยนไป​ ให้เขาหลอกล่อจนขึ้นรถกลับด้วยจนได้...

มาถึงบ้านแต่เข้าไม่ได้เพราะกุญแจ​อยุ่ที่พี่หนิง

" ฮัลโหล​พี่หนิงถึงไหนแล้วหวาเข้าบ้านไม่ได้"

" ยังไม่ถึงสระบุรี​เลยรถติดยาวข้างหน้ามีอุบัติเหตุ​คงเคลียร์พื้นที่​เป็นชั่วโมง​ หวากับคริสหาอะไรแถวๆนั้นกินรอไปก่อนนะ"

"อีกนานเลยพี่คริส"

"ความจริงวันนี่ผมลาหยุดนะและนัดเพื่อนไว้ที่สนามมวย​ คุณ​คริสยังอนุมัติ​อยู่ไหมครับ"

อุเทนจู่ๆก็พูดถึงธุระ​ของตัวเองและส่งกุญแจ​รถให้เจ้านายยิ้มๆ

" ก็ไปสิ"

อุเทนไปไม่ถึงกลางซอยแท็กซี่​ยังไม่ทันจอดข้อความ​จากธนาคาร​ก็ส่งยอดเงินโอนมาก็ยิ้มออกกับตัวเลขที่ได้จุ๊บเบาๆไปที่มือถือ​ทันที...

...

" นี่บ้านพี่คริสเหรอ? "

" ใช่ต้นไม้เยอะน่าอยู่​มั้ย? หลังของพี่อยู่ด้านหลังพี่ไม่ชอบหลังใหญ่​มันหากันลำบากเข้าไปสวัสดี​แม่พี่กันคงอยู่ด้านใน"

"ค่ะ"

เกดถวา​ก้มมองตัวเองที่ใส่เสื้อยืด​สีชมพู​ตัวร้อยกว่าบาทกับกางเกงยีน​ส์ขาทรงกระบอก​สีอ่อนเพราะผ่านการซักมาหลายปี ถอดรองเท้าผ้าใบเอามาวางไว้ข้างๆประตู​ ในขณะที่​คริสหิ้วไปใส่ในตู้เก็บรองเท้าที่ดูยังใง​ก็แพงกว่าราคาเตียงนอนที่บ้านรวมกัน....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น