pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 8

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2559 17:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 8
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 8

 

มึงพร้อมช๊ะ?”เรย์ถามแล้วกระตุกยิ้มชั่วๆพวกเขายืนอยู่บนผาน้ำตกที่สูงเท่าตึก7ชั้นขณะที่เป้เหลือบมองลงไปด้านล่างแล้วหน้าซีดบัสหายใจเข้าออกโดยที่มีเซียยืนปลอบอยู่ใกล้ๆ

ไม่พร้อมๆไม่พร๊อมมมมมอ๊ากกกกไอ้เหี้ยเรย์พ่อมึงโตยยยยยยย $^%**^$$@#^*(*&*^&%#$#@”คำหยาบโลนพรั่งพรูออกมาเมื่อเป้ถูกไอ้เพื่อนชั่วดันไปทางน้ำตกเซียและบัสหันไปมองแล้วหัวเราะร่าบัสมองใบหน้าสวยเหมือนผู้หญิงของเซียเวลาที่หัวเราะแบบไม่รู้ตัวออกมาสวยกว่าตอนที่ยิ้มอีก(เซียชอบยิ้มมุมปาก)

โหยไอ้ป๊อด!”กึกเลยครับเป้ชะงักกึกเหมือนจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกร่างสูงยืดตัวขึ้นแล้วมองหน้าเพื่อน

เออ! กูยอมรับ

อ้าวสัสกูนึกว่ามึงจะทำเท่ห์โชว์แมน

ไม่เว้ยกูไม่แมนกูเป็นตุ๊ดแล้วเป้ก็บิดตูดบิดตัวเรียกเสียงหัวเราะอีกครั้ง

ใครจะลงก่อนวะเรย์ถาม

เป่ายิ้งฉุบป่ะล่ะ

มึงอายุเท่าไหร่แล้ววะเป้สามเป้านะมึงใครชนะลงก่อน

อ้าวสัสสุดท้ายก็เป่ายิ้งฉุบกับแต่กลายเป็นว่าเป้ชนะซึ่งก็คือแพ้นั่นแหละต้องลงไปก่อนเป้กับเซียลงพร้อมกันเพราะมันลงได้สองคนคนคอยดึงเชือกมีแค่สองคนข้างล่างเป้ค่อยๆไต่ลงไปช้าๆขณะที่เซียจับจังหวะได้ก็ก้าวยาวลงบางครั้งก็หยุดถ่ายรูปไปด้วยจนเป้ตามลงมาทันก็ไต่ลงต่อก็ไม่ได้หยุดรอหรอกนะพอลงจนสุดเจ้าหน้าที่ก็ถอดเข็มขัดออกให้เมฆว่ายน้ำเข้ามาหาเซียแล้วถอดเข็มขัดให้เอง

ได้ภาพสวยๆมั้ยครับ

ได้เยอะเลยล่ะครับที่นี่สวยมากๆ

เราอนุรักษ์ตลอดครับดูแลไม่ขาดแล้วก็มีเสียงเอะอะดังขึ้นเมื่อบัสลื่นเซียใจหายวาบแต่ได้แค่มองโล่งอกเมื่อเห็นว่าทั้งคู่ลงมาได้เมฆปล่อยทุกคนได้เล่นน้ำให้ชื่นใจสักครึ่งชั่วโมงแล้วตัวเขาเองก็หายไปคุยกับเจ้าหน้าที่คนอื่นเรย์บัสว่ายน้ำไปเป็นคู่เซียมองเห็นเป้นั่งอยู่บนโขดหินเลยว่ายน้ำไปใกล้ๆ

ซ่า

เซียปัดน้ำใส่ร่างสูงที่นั่งเหม่อจนก้มมองลงมาข้างล่าง

เป็นอะไรเซียถามเป้ดูเงียบแปลกๆทุกทีต้องมาชวนเขาทำนู้นนี่แล้วนี่

เปล่าพี่เป้ตอบฮะ...เฮ้ยพี่เซียเป้ร้องเมื่อมือเรียวจับเข้าที่ข้อเท้าแล้วออกแรงดึงจนร่างสูงตกลงน้ำ

แค่กๆๆโหพี่จะฆ่าผมเหรอเป้สำลักน้ำไปหลายอึกแต่คนทำกลับขำเบาๆ

จะเล่นใช่มั้ยพี่ได้เป้ยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วพุ่งตัวเข้าใส่เซียร้องแต่ก็ยิ้มแล้วว่ายน้ำหนีเป้คว้าข้อเท้าเอาไว้แต่แต่เซียถีบน้ำมั่วๆจนยันหน้าของเป้ออกเซียหันมามองแล้วหัวเราะร่าก่อนจะว่ายหนีอีกวันนี้เขาทิ้งทุกอย่างไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นเหมือนตัวเขากลับไปเป็นเด็กชายเซียอีกครั้งที่มีความสุขกับทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาไม่ต้องคิดเยอะไม่ต้องคิดถึงอะไรที่ทำให้เสียใจไม่คิดแล้วหัวเราะออกมาจากลึกๆข้างในอ่า...เขา....ไม่ได้หัวเราะแบบเต็มที่แบบนี้นานแล้ว

เซียว่ายน้ำมาเกาะโขดหินใหญ่เหนื่อยๆแล้วมองไปรอบๆหายไปไหน? เซียหอบหายใจแล้วมองอย่างกังวล

ตู้ม

ร่างสูงพุ่งตัวจากใต้น้ำขึ้นมาแขนแกร่งยกกอดเอวเล็กเอาไว้ทันที

จับได้แล้วเป้พูดกระซิบหายใจหนักๆเซียยิ้มและหัวเราะเบาๆแล้วนิ่งอยู่แบบนั้น

พี่เซียเป้เว้นไปนานเหมือนกำลังคิดอะไรเซียเองก็รอฟังอยู่ลืมไปเลยว่าถูกร่างหนากอดเอาไว้

ผมชอบพี่เป้พูดเบาๆชิดริมหูเซียเบิกตากว้างนี่เขา...กำลังถูกบอกชอบงั้นเหรอ?

ผม....”

ทุกคนครับขึ้นได้แล้วครับเราจะไปที่อื่นกันต่อเสียงของเมฆทำให้เซียผลักร่างสูงออกเป้ตกใจกับการกระทำของเซียรังเกียจงั้นเหรอ? เซียเองก็เข้าใจความหมายของแววตานั้นจึงคว้าข้อมือหนามา

ไปเร็วเซียพูดแค่นั้นแล้วออกแรงดึงเป้ให้ว่ายตามมา

พี่เซียเป้รั้งมือเอาไว้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เดี๋ยวค่อยคุยกันเซียพูดแล้วยิ้มมุมปากออกมาเป้ใจชื้นขึ้นแล้วตามไปอันที่จริงเซียไม่ได้รังเกียจหรือไม่ชอบเป้เขาเองก็รู้สึกดีกับน้องชายของเพื่อนคนนี้อยู่เหมือนกันแต่ไม่รู้ว่าเพราะเรื่องของจิมรึเปล่าเขาอยากจะให้แน่ใจว่าชอบเป้เพราะชอบจริงๆไม่ใช่เห็นเป็นตัวแทนของใคร

เมฆช่วยดึงทุกคนให้ขึ้นมาบนโขดหินเพราะทุกคนตัวเปียกและถ้าลื่นเป็นเรื่องที่อันตรายมากเมฆดึงเซียขึ้นมาแล้วจับไม่ปล่อยจนเป้แกล้งไอเมฆจังต้องปล่อยมือมาดึงเป้ขึ้น

ทำไมทำหน้าแบบนั้นเซียถามแล้วใช้มือสะบัดผมที่เปียก

ทำไมต้องให้มันจับมือด้วยวะพี่ผมเห็นบ่อยแล้วนะเซียถอนหายใจแล้วขำเบาๆความคิดเด็กนี่มันจริงๆเลย

หมับ

เป้จับมือของเซียแล้วทำลอยหน้าลอยตาคนถูกจับก็ไม่สลัดมือทิ้งอยากจับก็ปล่อยให้จับนั่นแหละ

ไปเล่นสไลเดอร์ธรรมชาติครับเมฆพูดสนุกๆแล้วก็พาพวกเขาเดินเลียบธารน้ำไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงจุดน้ำตกที่กว้างน้อยกว่าที่พวกเขาไต่ลงมาและกระแสน้ำแรงน้อยกว่าด้วยแต่ตะไคร่นี่เต็มเลยข้างๆมีเต้นท์ของเจ้าหน้าที่ตั้งอยู่เซียลองเดินไปเหยียบๆตะไคร่ดูความเย็นที่ฝ่าเท้าทำให้เซียรู้สึดสดชื่นมาก

ระวังนะครับมันลื่น

อ๊ะไม่ทันขาดคำเซียก็ลื่นเสียหลักเมฆี่อยู่ใกล้ที่สุดคว้าแขนเรียวแล้วดึงเอาไว้ได้

ขอบคุณครับเซียพูดยิ้มบางๆกลับไปเมฆจับแขนของเซียเดินเข้ามาให้ห่างที่ลื่นๆแล้วปล่อยแขนเป้ขมวดคิ้วเป็นปมแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

เดี๋ยวเราจะสไลด์ลงไปนะครับเราจะมีบอร์ดให้อยากนั่งคู่หรือว่าเดี่ยวครับเมฆถามขึ้นเรย์บอกว่าคู่เขาก็พยักหน้าแล้วหันมาทางเซีย

เดี่ยว/คู่!”เซียและเป้พูดออกมาพร้อมกัน

เอาเดี่ยวครับ

คู่เหอะพี่

ไม่จะเล่นคนเดียว

เรย์กับบัสยังคู่เลยนะพี่เซียพอรู้ว่าตัวเองเถียงแพ้แน่ๆเลยทำหน้าอ้อนๆ

เดี่ยวครับเซียหันไปบอกกับเมฆเป้หน้าหม่นแต่เซียไม่สนใจเขาอยากจะเล่นดูนี่ว่าจะเป็นยังไง เมฆไปหยิบบอร์ดพลาสติกที่เต้นท์ใกล้ๆมาสี่บอร์ดเพราะตัวเขาเองก็ต้องลงไปด้วย บอร์ดเป็นพลาสติกรูปสี่เหลี่ยมมนๆเหมือนกับที่ใช้ในสระว่ายน้ำแต่มีขอบขึ้นสูงรอบบอร์ดเป็นแอ่ง

วิธีเล่นนะครับขึ้นไปนั่งบนบอร์ดแล้วทรงตัวดีๆถ้าพร้อมก็บอกผมได้เลยผมจะดันให้สไลด์ลงไปนะครับเมฆอธิบายทุกคนพยักหน้ารับเรย์กับบัสกำลังเถียงอะไรกันบางอย่างทำให้พวกเขาต้องลงก่อน

ฉันลงก่อน

ไม่ๆเดี๋ยวผมลงไปเซอเวย์ก่อนแล้วพี่ค่อยลงจะได้รอรับได้

ไม่

แต่...”เซียเงียบแล้วมองหน้าร่างสูงนิ่งๆก่อนจะหยิบบอร์ดมานั่งแล้วทำตามที่เมฆพูดคือจับตรงนี้ขยับตรงนั้นแล้วบอกให้เมฆผลักลงมาเลยด้วยความที่ลื่นและผามันชันพอควรทำให้ไหลลงมาเร็วและแรงเซียร้องตะโกนออกมาเหมือนว่าการตะโกนจะปลดปล่อยทุกสิ่งในใจสิ่งที่อัดอั้นมานาน

ตู้ม!

เซียทิ้งตัวลงกับน้ำแล้วผุดขึ้นมาหายใจร่างบางหัวเราะและปล่อยให้เบาะลอยไปหาเจ้าหน้าที่ที่คอยเก็บไม่นานคนหน้างอก็ตามลงมา

อ๊ากกกกกเหวอ.....”

ตู้ม!

แค่กๆๆเป้ไอแล้วว่ายน้ำมาหาร่างเล็กเซียว่ายน้ำไปขึ้นฝั่งแล้วนั่งลงกอดตัวเองลมพัดใส่ทำเอาหนาวจนสั่นเหมือนกันเรย์และบัสลงตามมาก่อนจะเป็นเมฆ

เล่นน้ำต่อมั้ยครับเมฆถามแต่ทุกคนส่ายหน้าเพราะหนาวแล้วก็เหนื่อยด้วยเลยพากันเดินกลับที่พักเดินไปอีกแค่นิดเดียวก็ถึงแล้ว

ทันทีที่ถึงห้องพักต่างคนต่างหยิบของของตัวเองไปอาบน้ำเซียรีบอาบและรีบออกมาเพราะหนาวมากร่างโปร่งเดินออกมาแล้วนั่งเช็ดผมอยู่ที่ชิงช้าแถวนั้น

เหนื่อยมั้ยครับวันนี้เมฆนั่นเองที่เข้ามาถามเขาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วเซียยิ้มบางๆแล้วส่ายหัวแต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรมากก็มีเสียงเอะอะดังมาจากทางห้องน้ำเซียรีบลุกไปดูสวนกับเรย์ที่อยู่ในอารมณ์หงุดหงิดเดินไปทางรถเซียไม่ได้สนใจเรย์รีบเดินไปที่ห้องน้ำเห็นเป้ประคองให้บัสนั่งลงที่เก้าอี้ขาขาวเป็นรอยแดงยาวและช้ำเซียรีบเข้าไปดูน้องชายที่น่ารักของเขา

เป็นอะไรบัสเซียถามอย่างเป็นห่วงชัดเจนในน้ำเสียงบัสเอนตัวซบเซียแล้วร้องไห้ก่อนจะเล่าให้ฟังว่าตัวเองมีแผลจากตอนที่ลื่นตรงไต่เขาแล้วไม่ได้บอกเรย์เรย์ก็เลยโมโหแล้วตะคอกใส่เป้รีบไปตามเพื่อนส่วนเซียก็นั่งปลอบ

ฮึก...ผมแค่ไม่อยากให้เรย์เป็นห่วงฮึก...ฮือ...”เซียไม่รู้จะปลอบยังไงเลยทำได้แต่กอดไหล่บางเอาไว้แล้วลูบเบาๆ

พาผมไปหา...ฮึก...เรย์หน่อยได้มั้ยครับ...ฮือ...”เซียพยักหน้าแล้วประคองบัสเดินไปหาเรย์กับเป้แต่ก็นั่นแหละที่เรย์ทำไปก็เพราะเป็นห่วงคนรักไม่อยากให้เป็นอะไรเลยดุไปข้อหาที่ไม่บอกสุดท้ายเลยให้เป้ไปหยิบยาแก้ฟกช้ำและจัดการเรื่องทริปวันนี้ด้วยเจ้าหน้าที่ก็ช่วยยกกระเป๋ามาส่ง

เซียครับ...ขอไลน์ไว้ได้มั้ยจะได้ติดต่อกันเมฆพูดขึ้นเป้จับแขนของเซียแล้วดึงให้เดินมาเซียคลี่ยิ้มบางๆ

แล้วผมจะมาใหม่นะครับเซียโบกมือนิดๆแล้วเดินไปขึ้นรถเป้โยนหลอดยาให้กับเรย์ซึ่งเรย์ก็จัดการทายาให้บัสไปเลยกลัวว่ามันจะช้ำไปมากกว่าเดิม

จะว่าไปขาบัสแม่งสวยเนอะจบคำก็โดนแฟนของเจ้าของขานั้นแหละตบหัวไปซะแรงเซียหัวเราะนิดๆก่อนจะเหล่มองขาตัวเองแล้วสะบัดหัวเบาๆเพราะดันไปคิดว่าขาของตัวเองจะสวยเหมือนขาบัสรึเปล่า

 

เรย์ขับรถออกมาอีกสักพักก็ถึงรีสอร์ทเรย์และเป้เดินไปจัดการเรื่องขอเช่าห้องซึ่งดีที่มีบ้านเหลืออยู่แค่2หลังเท่านั้น เพราะช่วงนี้มีคนมาเที่ยวเยอะ

เอาหลังไหนดีวะเป้ถามเรย์เพราะบ้านสองหลังมีราคาต่างกัน

เอาสามห้องนอนก็ได้พี่เซียจะได้ไม่อึดอัดเรย์พูด

สองห้องนอนดีกว่าเป้พูดขึ้น

อ้าวแล้ว...”

ก็นอนกับกูไงเป้รีบพูดก่อนที่เรย์จะพูดอะไรก่อนจะหลบสายตาของเพื่อนรักที่สองอย่างจับผิด

เอ่อ...สรุปว่า

สองห้องนอนครับเป้ตอบแทนเรย์แล้วยิ้มให้กับรีเซฟชั่นสาวเธอพยักหน้าแล้วจัดการห้องตามที่บอกเรย์มองหน้าเพื่อนแบบไม่กระพริบตาจนเป้รับกุญแจบ้านมาถือแล้วชกไหล่เพื่อนเบาๆ

มองอยู่ได้ห่าขนลุกหน้ากูเหมือนพ่อมึงรึไงเป้ว่าแล้วทำเป็นหงุดหงิดเดินมาหาร่างสูงโปร่งที่ยืนคุยยิ้มๆอยู่กับบัสเป้เดินไปหยิบกระเป๋าของตัวเองมาสะพายและถือกระเป๋าให้กับเซียทั้งสี่เดินตามพนักงานมาถึงบ้านพักที่เช่าบ้านแต่ละอยู่หลังห่างประมาณ25เมตรได้และร่มรื่นไปด้วยต้นไม้โดยรอบ ทั้งหมดวางของไว้กลางบ้านแล้วเดินสำรวจเป็นบ้านชั้นเดียวกว้างมากพอสมควรมีสองห้องนอนสองห้องน้ำระเบียงข้างบ้านสามารถนั่งเล่นกันได้ซึ่งมองออกไปก็จะเห็นภูเขา

นอนกับพี่เซียได้มั้ยอ่ะบัสถามขึ้นแล้วมองหน้าเรย์แบบอ้อนๆ

มึงจะให้กูนอนกับไอ้เป้เหรอถ้ากูหน้ามืดจับมันทำเมียขึ้นมาทำไงวะเรย์โวยวายขึ้นมาแต่คนที่โวยกว่าคือ...

มึงพูดงี้แปลว่ามึงคิดช๊ะสาสสสมึงน่ากลัวอ่าเป้ทำท่ายี๊ขึ้นมาแล้วขยับตัวเข้าหาเซียที่ยิ้มมุมปากนิดๆ

แล้วพี่เซียอ่ามันมีห้องนอนแค่สองห้องเองนี่บัสพูด

นอนกับเราไงบัสโห่ง่ายๆไปๆเข้าห้องๆเป้พูดแล้วหยิบกระเป๋าสองใบและดึงแขนของเซียให้เข้าไปในห้องตาม พอเก็บของเข้าที่เสร็จทั้งสี่ก็ออกไปทานข้าวกันที่ทางรีสอร์ทจัดเอาไว้ จากนั้นก็กลับเข้าบ้านพักเรย์และบัสเข้าห้องเงียบไม่ออกมาอีก เหลือแต่เป้กับเซียที่หลังจากร่างบางอาบน้ำเสร็จเซียก็มานั่งบนเตียงที่มีแค่เตียงเดียวในห้องแล้วหยิบกล้องขึ้นมากดรูปดู ไม่นานเป้ก็เดินเข้าห้องมาพร้อมกับกลิ่นสบู่หอมๆ

คลิ๊กๆ

ในห้องเงียบมากจนได้ยินแต่เสียงกดปุ่มของกล้องเป้ยืนเช็ดผมพลางเหล่มองคนตัวเล็กที่นั่งครองเตียงผมที่ยาวประบ่าชื้นแบบที่เจ้าของผมไม่ได้สนใจจะเช็ดมันและปล่อยให้มันแห้งไปเองร่างสูงเอาผ้าไปตากด้านนอกแล้วกลับเข้ามาเซียก็ยังอยู่ที่เดิมเหมือนเดิม

ดูมั่งดิพี่ร่างหนาขยับขึ้นมานั่งข้างๆแล้วชะโงกหน้าไปดูภาพในกล้องซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นรูปวิวทั่วไปท้องฟ้าน้ำตกและรูปของบัสนี่เยอะไปมั้ยวะเป้ขมวดคิ้วเซียเลื่อนภาพมาเรื่อยๆก็มาเจอรูปของเจ้าหน้าที่นำเที่ยว...เมฆ

ถ่ายรูปมันไว้ทำไมเป้ถามขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

ก็ถ่ายไปเรื่อยๆนั่นแหละเซียตอบอย่างไม่ใส่ใจและเปิดผ่านไปเรื่อยๆมีรูปของเมฆสองสามรูปแต่มันไม่มีรูปของเขาเลยชักจะหงุดหงิด

ทำไมพี่ไม่ถ่ายผมบ้างวะ

ถ่ายไว้ทำไมเห็นอยู่ทุกวันเซียตอบอย่างไม่สนใจเหมือนเดิม

หมับ

มือหนาดึงกล้องออกไปจากมือของเซียแล้วมองใบหน้าหวานที่ขมวดคิ้วงงกับการกระทำของเขา

พี่ลืมที่ผมบอกที่น้ำตกเหรอจบคำของเป้เซียก็หันหน้าหนีไม่ตอบ

ผมชอบพี่เป้พูดกระซิบแผ่วๆ

แต่ฉันไม่ได้ชอบนายเซียพูดขึ้นทันควันเป้มองดวงตาสวยที่สะท้อนความจริงจังออกมา

ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว

คนที่ชื่อจิมน่ะเหรอเป้เห็นความเจ็บปวดในแววตาของคนตัวเล็กเขาเห็นว่ามันสั่นไหวแค่ไหนแค่ชื่อของคนนั้นทำให้พี่เซียเป็นขนาดนี้เลยเหรอวะ

มันไม่ได้ชอบพี่พี่ก็รู้มันมีแฟนแล้วพี่ก็เห็น...”เป้ไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะคนตรงหน้านั้นซบใบหน้าลงกับไหล่เขาแล้วนิ่งไปถึงไม่มีแรงสั่นสะอื้นแต่เก็รู้ว่าพี่เซียกำลังร้องไห้แขนแกร่งค่อยๆลูบแผ่นหลังบางเบาๆเขาไม่ชอบใจเลยทำไมไอ้บ้านั่นถึงได้มีอิทธิพลกับพี่เซียขนาดนี้

ผมขอโทษที่พูดแบบนั้นออกไปแต่ผมชอบพี่จริงๆไมใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบด้วยเซียพยายามกลั้นน้ำตาไม่รู้ทำไมแค่ได้ยินชื่อก็อยากจะร้องไห้แต่ไม่ใช่ร้องไห้เพราะคิดถึงโหยหาอะไรแต่เป็นความเจ็บใจที่ลืมไม่ได้สักที

พี่คบกับผมได้มั้ยเซียส่ายหัวแรงๆเขายังไม่พร้อมจะคบกับใครจนกว่าความรู้สึกมันจะชัดเจนกว่านี้เป้ถอนหายใจเซียดันตัวออกจากไหล่ของเป้แล้วเช็ดน้ำตาที่มีอยู่นิดๆทั้งห้องเงียบอีกแล้วเซียเงยหน้ามองเป้ที่ทำหน้าหม่นๆไม่มองหน้าเขา

ขอเวลา

ห๊ะ?”พอได้ยินเสียงของเซียดังขึ้นเป้ก็รีบเงยหน้ามอง

จนกว่าจะลืมได้ฉันจะให้คำตอบนายเป้ยิ้มอย่างน้อยเขาก็มีความหวังล่ะว้า

แปลว่าพี่ยอมให้ผมจีบใช่ป่ะเป้ถามอย่างดีใจขณะที่คนเช็ดน้ำตาเพื่อให้มันแห้งสนิทมองหน้าแล้วทำเบือนหน้าหนี

พูดอะไรน่าขนลุกเป้ยิ้มถึงแม้ว่าจะพูดแบบนี้ก็เถอะแต่จริงๆแล้วก็ตกลงใช่มั้ยล่ะแล้วทำไมเขาต้องดีใจแก้มแทบแตกเหมือนผู้หญิงถูกผู้ชายขอคบด้วยวะ? ถึงจะคิดอย่างนั้นแต่ก็ยังหยุดยิ้มไม่ได้ยิ่งเห็นใบหูเล็กที่โผล่ออกมาจากผมชื้นๆแดงจัดเขาก็ยิ่งยิ้มเหมือนคนบ้าหูยังแดงขนาดนี้แล้วหน้าจะแดงขนาดไหนวะน่ารักว่ะน่ารักจดอดไม่ได้ที่จะ..

ฟอด

ผลัวะ

โอ๊ย...พี่ตบหัวผมทำไมเนี่ยเป้ว่าพลางลูบหัวปอยๆพี่เซียตบมาซะเต็มแรงเซียมองด้วยสายตาดุๆ

แล้วใครให้นายมา...ทำแบบเมื่อกี้ล่ะเซียว่าด้วยน้ำเสียงขุ่นๆเหมือนทำเป็นโมโหแก้เขิน

ใจผมสั่งมาล้วนๆเลยพี่เป้พูดแล้วยักคิ้วกวนๆเซียทำท่าอ้วกแล้วลุกไปหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดผมแล้วเดินออกไปข้างนอกไปที่ระเบียงของบ้านเริ่มไม่สนใจผมที่ยังไม่แห้ง(อีกแล้ว)พาดผ้าขนหนูไว้ที่ไหล่นั่นแหละแล้วมองออกไปความมืดที่ถูกขับไล่ด้วยแสงของดวงจันทร์ถึงจะไม่สว่างเท่าแสงอาทิตย์แต่มันก็ทำให้ไม่ต้องตกอยู่ในความมืดที่น่ากลัว

พรึบ

ไม่หนาวเหรอวะพี่แล้วเนี่ยผมก็ยังไม่แห้งออกมาตากน้ำค้างอีกเดี๋ยวก็ได้เป็นหวัดเป้พูดหลังจากที่เอาเสื้อแขนยาวของเขามาคลุมให้กับร่างบางที่ยืนท้าลมแล้วนำผ้าขนหนูมาเช็ดผมให้กับเซียด้วยซึ่งเซียเองก็ไม่ได้ว่าอะไรกลับยิ้มบางๆให้กับความรู้สึกสบายๆนี่ซะอีก

บัสหลับไปแล้วเหรอเซียถามขึ้นทำเอาคนที่กำลังเช็ดผมให้ชะงักไป

ใช่มั้งพี่เซียชอบบัสเหรอในกล้องเห็นมีรูปบัสเต็มไปหมดเลยเป้พูดเสียงเรียบ

อืมบัสเป็นคนน่ารักน่าปกป้องเซียพูดออกมาอย่างที่คิดแต่คนฟังนั้นนิ่งไปจนเซียเอะใจร่างบางหันหลังไปหาคนข้างหลังเห็นเป้ขมวดคิ้วจนกลัวว่ามันจะพันกัน

เป็นอะไรของนายหน้าหงิกเป็นมะเหงกเลยเซียพูดขำๆแต่พอเห็นว่าอีกคนไม่เล่นด้วยเลยยกมือไปวางบนหัวทุยๆของคนอายุน้อยกว่าแล้วโยกไปมาแปลกนะทั้งที่เขาไม่ชอบเอาใจใครไม่ชอบง้อใครแต่เขาก็ไม่อยากจะให้คนตรงหน้าเข้าใจผิด

พี่ไม่ต้องมาตบหัวแล้วลูบหลังผมเลยเป้จับมือของเซียออกแต่ก็ยังจับมือเอาไว้ไม่ปล่อย

จับมือทำไมเซียเลิกคิ้วแล้วถามทีเล่นทีจริงเป้ทำลอยหน้าลอยตาแล้วบีบมือของเซียเบาๆ

ก็อยากจับเป้พูดเบาๆแล้วมองออกไปด้านนอก

และจะไม่ปล่อยมือหรอก

 

 

 

ความคิดเห็น