pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 2

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2559 22:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 2
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 2

 

เช้าวันต่อมา

เซียตื่นขึ้นมาด้วยความมึนหัวเมื่อคืนเขาหลับไปทั้งๆที่น้ำตายังคาอยู่บนหน้าอย่างนั้นแหละเมื่อไหร่จะกลายเป็นปกตินะร่างโปร่งลุกขึ้นบิดขี้เกียจและลุกไปหยิบเสื้อผ้าเพื่ออาบน้ำพออกมานอกห้องก็ไม่เห็นวี่แววของรูมเมทคนใหม่สงสัยจะไปเรียนเพราะวันนี้มันวันศุกร์พอจะเดินเข้าห้องน้ำสายตาก็เหลือบไปเห็นอะไรสีเขียวๆที่ตู้เย็น

โพสอิส....

เซียดึงโพสอิสมาอ่าน

ผมทำข้าวผัดอเมริกันใส่กล่องไว้ให้ในตู้เย็นนะ...เป้

เซียเปิดตู้เย็นและมองเข้าไปก็เห็นกล่องพลาสติกสีใสมือเรียวหยิบมันออกมาและยัดใส่ตู้ไมโครเวฟมีไอ้เด็กนี่อยู่ด้วยก็ดีนะหาอะไรให้กินดีเซียคิดยิ้มๆแล้วเดินไปอาบน้ำอาบเสร็จก็ออกมากินข้าวที่เป้มันเตรียมไว้ให้ก่อนจะมานั่งปุกลงที่หน้าโต๊ะญี่ปุ่นเซ็งๆกับงานที่คิดไอเดียไม่ออก

เซียทำงานกราฟฟิคดีไซน์ให้กับบริษัทหนึ่งเป็นคนออกแบบหน้าปกนิตยสารรายปักษ์ของบริษัทช่วงนี้มีเรื่องวุ่นๆเข้ามาป่วนประสาทซึ่งเซียเองก็ไม่รู้ว่าจะคิดมากทำไมแต่มันหยุดคิดไม่ได้แล้วทำให้งานที่เขาออกแบบมามันไม่โอเคซึ่งเขานำงานไปให้หัวหน้าแล้วก็ไม่ผ่านไม่สองครั้งทำให้เขาต้องมานั่งเซ็งอยู่แบบนี้

เฮ้อ...”เซียถอนหายใจแล้วลุกขึ้นยืนเก็บโน้ตบุ๊กใส่กระเป๋าสะพายสมุดวาดภาพและกล้องถ่ายรูปคู่ใจมาสะพายเขาต้องหาแรงบันดาลใจข้างนอกแล้วล่ะ

----------------------------------------------------------------

01.00PM

เป้เดินหัวเราะเฮฮากับเพื่อนๆออกจากตึกวิศวะวันนี้เรียนถึงแค่บ่ายเป็นวันที่สบายที่สุดในสัปดาห์แล้วที่จริงเขาก็ไม่อยากจะมาเรียนหรอกแต่วันนี้มันมีฟิสิกส์มหาโหดไงเลยต้องมา

แล้วที่อยู่ใหม่มึงเป็นไงมั่งวะเซฟถามขึ้น

โคตรสบายเลยมึงน่าอยู่สัสๆเป้พูดยิ้มๆอะไรไม่รู้ทำให้เขานึกถึงหน้าของพี่เซียตอนหลับ

เหมาะกับสัตว์อย่างมึงช๊ะกายพูดแล้วหัวเราะ

มึงสิสัตว์เป้ว่ากลับไปพร้อมกับหัวเราะไปด้วย

กูว่าสัตว์กันหมดอ่ะไม่งั้นคุยกันไม่รู้เรื่องหรอกเรย์พูดแล้วส่ายหัวเบาๆ

ว่างๆไปนอนเล่นที่ห้องมึงดีกว่าว่ะเซฟพูดขึ้น

เออใช่ๆขนเหล้าไปแดกด้วยกายรีบบอกแล้วทำหน้าฟิน

มึงมันจริงๆเลยไอ้กายฟาร์ตบหัวเพื่อนไม่แรงนักเป้เองก็คิดในใจว่าพี่เซียจะโกรธเขาป่ะวะถ้าเอาไอ้เพื่อนลิงไปเล่นที่ห้องเนี่ย เดินมาจนถึงคณะมนุษย์เป็นคณะของบัสรูมเมทของไอ้เรย์มัน แม่งนับวันยิ่งเหมือนผัวเมีย แล้วมันสองคนก็แยกกันไปบอกว่าจะพาบัสไปดูหนัง แหม่... ไอ้กายก็หายไปตอนไหนไม่รู้ ฟาร์มันก็บอกว่าจะกลับบ้าน เซฟก็นอน แล้วผมจะอยู่ทำไม อีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะได้ไปเล่นดนตรีที่ร้าน เป้ออกจากมอมาสวนสาธารณะที่ต้องนั่งรถเมล์จากมออีกห้าป้าย

พี่เป้มาแล้ว!”เสียงเล็กๆของเด็กชายในละแวกนั้นดังขึ้นก่อนที่เด็กชายหญิงอายุประมาณ 7-8 ขวบจะวิ่งกรูเข้ามาหาเป้

เฮ้เจอกันต้องทำยังไงเป้ทักเด็กๆซึ่งทุกคนรีบยืนเรียงกันหน้ากระดานก่อนจะ....

สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ

สวัสดีครับโย่วเป้ยกมือให้เด็กๆตีมือทักทายจนครบทุกคนและพากันไปนั่งริมน้ำเพื่อนทำกิจกรรมเหมือนทุกๆอาทิตย์นี่เป็นกิจวัตรหนึ่งของเป้เลยทุกวันศุกร์ทันทีที่เลิกเรียนเขาจะมาหาเด็กๆที่นี่ประจำมาสอนร้องเพลงสอนวาดรูปและบางทีก็จะเล่านิทานถ้าไม่ได้เอาอะไรมาเลย

วันนี้มีขนมมาฝาก

เย้!”เด็กๆต่างดีใจแล้วรีบนั่งอย่างเรียบร้อย เป้ล้วงหาของในกระเป๋าเป้ก่อนจะหยิบลูกอมมาแจกเด็กๆ เด็กๆยิ้มดีใจแล้วแกะลูกอมกินด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เด็กพวกนี้ไม่ได้เรียนหนังสือ เป็นลูกของชาวบ้านแถวนี้ ครั้งแรกที่เป้มาเจอเขาอยากจะช่วยให้เด็กๆได้เรียนหนังสือกันมากๆแต่คงไม่ไหวเลยได้แต่ทำให้เด็กๆมีรอยยิ้มแบบนี้

ขณะเดียวกันเซียกำลังเดินถ่ายรูปสวยๆที่สวนสาธารณะก็ได้ยินเสียงร้องหัวเราะที่สดใสของเด็กๆก็เดินตามเสียงเข้ามาก่อนจะพบกับผู้ชายในชุดนักศึกษานั่งเล่นอยู่กับเด็กๆเซียกดชัตเตอร์ทำให้คนกลุ่มนี้หยุดกิจกรรมที่กำลังทำแล้วหันมามอง

อ้าวพี่เซียเป้ทักขึ้นเซียยิ้มน้อยๆแล้วยักคิ้วให้

เด็กๆทำยังไงเป้ทักเมื่อเห็นว่าเด็กๆนั่งนิ่งมองผู้มาใหม่งงๆ

สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ

เด็กๆครับนี่พี่เซียเป็นพี่ของพี่เป้ครับเป้พูดเด็กทำหน้าเข้าใจเซียยิ้มเมื่อเห็นท่าทางไร้เดียงสาของเด็กๆแล้วนั่งลงข้างๆเป้

ชื่ออะไรกันบ้างครับเซียถามเด็กๆพลางมองด้วยแววตาน่าเอ็นดูเป้มองใบหน้าด้านข้างของเซียยิ้มๆเวลาที่พี่เซียยิ้มแม่งโลกทั้งใบโคตรสวยเลยแต่ทำไมพี่แกไม่ค่อยชอบยิ้มเท่าไหร่ว่ะชอบทำหน้านิ่งๆแต่...ขนาดหน้านิ่งยังน่ารักเลยว่ะพอเด็กๆบอกชื่อตัวเองกันมาหมดเซียรู้สึกว่าไอ้คนข้างๆมันมองเขามานานแล้วเลยหันไปถามเสียงเรียบ

มองอะไร

เปล่าพี่ไม่มีอะไรแค่รู้สึกว่าพี่รักเด็ก

พี่เป้วันนี้พี่เป้จะสอนร้องเพลงมั้ยคะเซียไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะเสียงของเด็กดังขึ้นมาซะก่อน

พี่เป้จะสอนวาดรูปรึเปล่าครับ

คือ...พี่เป้ไม่ได้เอาอะไรมาเลยครับเป้บอกเด็กๆซึ่งเด็กทุกคนส่งเสียงกันยกใหญ่

แต่พี่เซียมีนะครับเซียว่าแล้วหยิบสมุดวาดภาพที่มักจะพกติดตัวตลอดมาฉีกกระดาษว่างๆให้กับเด็กๆเด็กทั้งสี่ซึ่งเป็นเด็กผู้หญิงหนึ่งคนและเด็กผู้ชายสามคนไหว้ขอบคุณแล้วรับภาพมา

พี่เซียจะให้พวกเราวาดรูปอะไรคะเด็กน้อยถามขึ้นเซียทำท่าคิดแล้วมองไปรอบๆ

พี่ให้พวกเราวาดรูปสิ่งที่เห็นครับเช่นเรามองไปข้างหน้าเห็นดอกไม้ก็วาดดอกไม้เห็นต้นไม้ก็วาดต้นไม้ครับเด็กพยักหน้าแล้วก้มหน้าก้มตาวาดภาพเซียจึงดึงเป้ออกมา

พี่เซียมาทำอะไรที่นี่เหรอครับเป้ถาม

เบื่อๆน่ะออกมาหาแรงบันดาลใจเซียตอบเป้มองคนที่ตัวเล็กกว่าตาปริบๆแม่งคำตอบโคตรติสท์เลยแต่เวลาที่พี่เซียพูดแล้วมองไปบนท้องฟ้าลอยๆมันเหมือนพี่แกมีเรื่องที่ไม่สบายใจอยู่

พี่เซียมีอะไรอยากจะพูดมั้ย

หืม?”

ก็...เรื่องค้างคาใจในอ่ะพี่ดูเหมือนคนที่มีเรื่องหนักใจเลยเป้บอกเซียหยุดเดินและมองหน้าร่างสูงอะไรบางอยากบอกกับเขาว่าเด็กคนนี้ไว้ใจได้ทั้งๆที่เจอกันไม่ถึง 24 ชั่วโมงด้วยซ้ำ

งานของฉันไม่ผ่านน่ะเซียพูดออกมาแล้วก็เดินคุยกันไปเรื่อยๆเรื่องงานของเขาว่าเขาทำงานอะไรเป็นยังไงแต่ไม่ได้คุยเรื่องสาเหตุที่ทำให้เขาว้าวุ่นจนคิดอะไรไม่ออก

----------------------------------------------------------------

นี่อะไรเสียงพูดปนกลั้นขำของเซียทำเอาเด็กชายเจ้าของภาพวาดในมือเม้มปากอย่างประหม่าเด็กน้อยไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิดหรือเปล่าเซียจึงได้เหมือนจะหัวเราะเขา

เอ่อ...นกครับ

หืม?”รอยยิ้มมุมปากบนใบหน้าหวานปรากฏขึ้นเป็นเด็กที่มีจินตนาการล้ำเลิศมากเซียมองใบหน้าของเด็กน้อยสลับกับภาพวาดด้วยปากกาสีน้ำเงินที่มองยังไงก็ดูไม่ออกว่ามันเป็นนกไอ้สามเหลี่ยมวงกลมอะไรนี่แต่....มันก็ทำให้เด็กน้อยหัวเราะและยิ้มอย่างภุมิใจเมื่อวาดมันเสร็จ

ไม่เป็นไรยังพัฒนาได้อีกฝึกวาดบ่อยๆนะทำดีแล้วเซียลูบหัวเด็กชายเด็กชายยิ้มรับแล้วพยักหน้าใบหน้าของเด็กชายเหมือนจะดีใจมากที่ได้ยินเขาบอกว่าทำดีแล้วคนอื่นๆก็เช่นกันภาพตรงหน้านี้เองที่ทำให้เซียคิดอะไรได้

เด็กๆมาถ่ายรูปกันหน่อยเซียพูดขึ้นแล้วหยิบกล้องถ่ายรูปที่อยู่ในกระเป๋ากล้องที่ตนสะพายมาถือไว้เด็กๆทำหน้างงๆ

โชว์ภาพสวยๆของตัวเองหน่อยเด็กๆยิ้มแล้วส่งเสียงเฮเมื่อได้ยินคำว่าภาพสวยๆของตัวเองเซียถ่ายภาพเด็กๆไว้หลายภาพแล้วให้สมุดวาดเขียนของตัวเองกับเด็กๆไป

ไปหัดวาดภาพกันนะครับแบ่งกันนะอย่าแย่งกันพวกเรามีกันแค่นี้ต้องรักกันมากๆนะครับเซียบอกเด็กๆแล้วโบกมือลาเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเดินออกจากสวนสาธารณะพร้อมกับเป้ที่ยืนมองเซียอยู่ตลอด ร่างสูงเห็นคนเป็นพี่ที่ตัวเล็กกว่า แบกกระเป๋าเป้ใบใหญ่ที่ด้านในคงจะมีโน้ตบุ๊กและอย่างอื่นสะพายกระเป๋ากล้องดูพะรุงพะรังและท่าทางจะหนักพอตัว ถึงพี่เซียจะเป็นคนที่ไหล่เหมือนนายแบบแต่พี่เซียดูบอบบางกว่าเขาโขเลย

ผมถือให้มั้ยพี่เป้ถามออกไปเซียหันมามองแล้วเลิกคิ้ว

ไม่เป็นไรเซียตอบและหันหน้ากลับไปก่อนจะพบว่าตัวเองกำลังจะเดินลงไปที่ถนนซึ่งรถคันหนึ่งแล่นมาอย่างเร็วร่างโปร่งรีบชักเท้ากลับไปด้านหลังทว่าด้วยความหนักของเป้ที่แบกอยู่ทำให้เซียเกือบจะหงายหลังลงไปถ้าเป้ไม่มาดึงกระเป๋าและกอดเอวเขาเอาไว้ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันไม่มากเป้มองใบหน้าหวานเนียนอึ้งๆผู้ชายอะไรวะยิ่งมองใกล้ๆก็ยิ่งสวย

ผลัก

เซียผลักอกของเป้ออกแล้วจัดเสื้อของตัวเองเป้ส่งเสียหัวเราะเบาๆแล้วถามคำถามเดิม

ผมถือให้มั้ยพี่เซียถอนหายใจแล้วยื่นกระเป๋าเป้ของตัวเองให้กับเป้ก่อนจะเดินนำไปร่างสูงรับกระเป๋ามาแล้วทรุดนิดๆเพราะว่าแม่ง...โคตรหนักเลยแบกได้ยังไงวะ?

ในนี้มีอะไรมั่งวะพี่เป้ถามขึ้นแล้วยืดตัวนิดๆ

//แบกกระเป๋าหนักแบบนี้ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมไม่สูง// เป้พึมพำเบาๆแต่เจ้าของกระเป๋าดันได้ยินซะนี่คนเดินนำหันขวับมามอง

พูดอะไรอ่ะ

เปล่าพี่....ผมแค่ถามว่าข้างในมีอะไรบ้างพอเห็นว่าเซียมองไม่เลิกก็ย้ำอีกครั้ง

แค่นั้นจริงๆแหะๆเซียค้อนใส่แล้วเดินนำไปที่ป้ายรถเมล์ไม่ตอบคำถามมันโกหกทำไมเขาจะไม่ได้ยินรู้นะว่าหาว่าเขาเตี้ยฮึ่ย! อย่าให้สูงมั่งก็แล้วกันไอ้เด็กเปรต!

พอกลับถึงคอนโดเซียก็ดึงกระเป๋ามาจากเป้เปิดโน้ตบุ๊กจัดการเอาไฟล์ภาพที่ถ่ายวันนี้ลงคอมเป้นั่งลงข้างๆแล้วมองหน้าจอคอม

ไม่มีการบ้านทำรึไงเซียถามเสียงเรียบ

ขี้เกียจอ่ะพี่พี่กำลังทำไรวะเซียหันมามองหน้าเป้แล้วตีปากไปทีนึงเบาๆ

พี่ตีผมไมอ่ะเป้มองคนหน้าหวานงงๆแล้วจับปากในส่วนที่ถูกตี

พูดไม่เพราะเซียตอบแบบไม่มองหน้า

ไม่เพราะอะไรวะ

เพี๊ยะ

อ่า...ครับๆเป้เม้มปากแน่นแล้วเงียบไปได้ยินเพียงเสียงหัวเราะหึๆในลำคอของคนตี เป้มองดูเซียทำงานเงียบๆตอนแรกก็ถามโน่นนี่ว่าทำทำไม อันนั้นคืออะไรอันนี้คืออะไรจนกระทั้งคนตอบชักจะหงุดหงิดชักสีหน้าใส่เลยเงียบไป จนเวลาล่วงเลยมาทุ่มกว่าๆ เป้เป็นคนทำกับข้าวให้เซียซึ่งวันนี้เขาทำข้าวต้มทรงเครื่อง และเริ่มคุยกันเยอะขึ้นด้วย

กูกำลังไปเนี่ยเพิ่งอาบน้ำเสร็จ......เออๆเจอกันเป้พูดกับปลายสายขณะที่กำลังใส่รองเท้าผ้าใบหุ้มข้อคู่สวยหลังจากกินข้าวเสร็จเขาก็ไปอาบน้ำเตรียมจะขึ้นเล่นดนตรีที่ร้านวันนี้ดวงตาคมมองคนที่นั่งวุ่นอยู่กับจอโน้ตบุ๊ก

 

ผมไปแล้วนะพี่เซียเซียเงยหน้ามองแล้วพยักหน้าเป้เดินออกมาจากห้องแล้วคิดในใจแล้วกูจะบอกพี่แกทำไมวะพี่เซียไม่ได้อยากรู้ซะหน่อย

 

ความคิดเห็น