facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD RICH 5 CHICHA

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 50k

ความคิดเห็น : 60

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2563 06:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD RICH 5 CHICHA
แบบอักษร

BAD RICH 5

 

เอี๊ยด! เสียงรถลูกสาวคู่ใจของฉันจอดที่หน้าบ้านตามปกติแต่สิ่งที่ไม่ปกติก็คงไม่พ้นรถอีกคันที่จอดอยู่ไม่ไกลจากฉัน ซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามัน...คือรถของใคร

"หึ อย่างที่คิดไว้เป๊ะ" ฉันอดที่จะพูดออกมาด้วยความหัวเสียไม่ได้ แต่สุดท้ายฉันก็ต้องเดินเข้าไปในบ้านอย่างเลี่ยงไม่ได้

ตึกตึก ตึกตึก

"คุณหนู..."

"กลับมาแล้วหรอยัยเฟียร์ ทำไมถึงติดต่ออะไรแกไม่ได้" พ่อหันมาถามฉันเสียงนิ่ง

"โทรศัพท์เฟียร์ตกอาคารเรียน...พัง" พูดจบ ฉันก็หยิบซากโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาวางลงตรงหน้าของทุกคน

"แบบนี้เองหรอครับ พี่ถึงว่า...ติดต่อเราไม่ได้เลย" พี่เชนหันมาเอ่ยบอกฉัน

"ใช่ค่ะ เฟียร์เองก็พยายามจะติดต่อหาพี่...แต่เฟียร์จำเบอร์พี่เชนไม่ได้" ฉันแสร้งทำท่าทางรู้สึกผิด

"ไม่เป็นไรครับ พี่เข้าใจ" ร่างสูงตอบฉันกลับมา

"..." ฉันก็ยิ้มตอบเขาไป แม้ในใจจะรู้สึกรำคาญตัวเองมากก็ตามที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้

"งั้นพี่ขอตัวกลับก่อนดีกว่า" พี่เชนพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นจากโซฟาด้วยสีหน้าปกติ ก่อนจะหันมามองหน้าฉัน

"งั้นเรา...ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะครับ"

"คะ?"

"..." พี่เชนไม่ตอบแต่เลือกที่จะยิ้มมองฉันและเดินออกไปทันที โดยมีสายตาของฉันที่มองพี่เขาไปด้วยความไม่สบอารมณ์

เป็นโรคจิตรึไง ตามคนอื่นอยู่ได้

"ยัยเฟียร์ พ่อมีเรื่องจะคุยด้วย" พ่อฉันเอ่ยออกมาทำเอาฉันหันไปมองหน้าแม่ตัวเอง

"ไม่เป็นไร ไปพักเถอะ...เดี๋ยวแม่คุยกับพ่อเอง"

"โซ"

"โซก็มีเรื่องจะคุยกับคุณเหมือนกัน"

"ตามใจกันไม่เข้าเรื่อง" พูดจบ พ่อฉันก็เดินออกไปทันที

"แม่..."

"ไม่ต้องหาวงหรอกน่า เดี๋ยวคุยให้" แล้วแม่ฉันก็เดินตามพ่อออกไป แต่ฉันเองก็ยังรู้สึกไม่ดีอยู่ดี ท่าทีของพ่อเมื่อกี้ ดูไม่โอเคเอามากๆ ฉันขอ...ตามไปดูหน่อยแล้วกัน

.

.

.

"คุณ...อย่าบังคับลูกได้ไหม"

"โซ คุณไม่รู้อะไร อย่าพูดดีกว่า"

"ถ้าโซไม่รู้ คุณก็บอกให้โซรู้สิ"

"ตอนนี้บริษัทเรากำลังมีปัญหา ไวน์ที่เราหมักมีมากไม่เพียงพอที่จะขาย ไวน์กำลังขาดตลาด..."

"แล้วยังไง"

"เราต้องการหาที่ดินเพิ่มเพื่อที่จะใช้ปลูกและหมักไวน์ ซึ่งตอนนี้..."

"...กำลังทรัพย์เรามีไม่มากพอ"

"..." ฉันได้แต่ยืนนิ่งไปกับสิ่งที่ได้ยิน ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าบ้านตัวเองกำลังประสบอยู่กับปัญหานี้ ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย ไม่เคย...

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการจับคู่ของตาเชนกับยัยเฟียร์"

"เพราะพี่วิบูรณ์ช่วยเราได้ เขาสามารถหาที่ดินดีๆให้เรา และให้เรากู้ยืมเงินจากเขา"

"กู้เงิน?"

"อืม อาจจะต้องเอาที่ดินที่เรามีไปวาง ไม่ก็บ้านหรือบริษัท"

"มันต้องขนาดนั้นเลยหรอ คุณจะกู้เขาเท่าไหร่"

"..."

"ที่รัก"

"พี่วิบูรณ์ให้ผมกู้สองร้อยล้าน ถ้าเราเอาบ้านและบริษัทวาง"

"..." สองร้อยล้านเลยงั้นหรอ

"เราต้องใช้เงินเยอะขนาดนั้นเลยหรอคุณ"

"ผมเองก็ไม่รู้ แต่ผมเชื่อว่าถ้าเรามีที่ดินสำหรับปลูกและหมักไวน์มากพอ เราจะได้กำไรคืนกลับมาในไม่ช้า"

"คุณแน่ใจใช่ไหม"

"อืม เราไม่มีทางเลือก ผมเลยอยากให้ลูกเราดองกับทางบ้านพี่วิบูรณ์..."

"...อะไรๆมันจะได้ง่ายขึ้น อีกอย่างถ้าได้เชนมาเป็นลูกเขย เขาก็จะได้สานต่อธุรกิจของเรา ผมเชื่อว่าเชนเขาสามารถจัดการทุกอย่างได้ดีไม่ต่างจากพ่อของเขา แล้วผมก็เชื่อว่าเขาจะดูแลลูกเราได้"

"..." แม่ของฉันนิ่งไปทันทีกับคำพูดของพ่อ ซึ่งไม่ต่างจากฉันเลยที่ได้แต่ยืนนิ่งอยู่เช่นกัน ทุกคำที่พ่อเอ่ยออกมามันคือเรื่องที่ฉันเองไม่เคยรู้มาก่อนเลย วันๆฉันเอาแต่ใช้เงินไร้สาระโดยไม่รู้เลยว่าพ่อตัวเองต้องแบกรับอะไรไว้บ้าง

"โซ ผมไม่ได้อยากบังคับยัยเฟียร์ แต่ผมเป็นห่วงลูก...ถ้าเราสองเป็นอะไรขึ้นมา แล้วลูกจะอยู่ยังไง คุณลืมไปแล้วหรอ ก่อนที่เราจะมียัยเฟียร์ เราเคยเป็นยังไง เราเคยอยู่ยังไง กว่าเราจะมาอยู่จุดนี้ได้ มันไม่ใช่เรื่องง่าย ผมล้มได้...แต่คุณกับลูกจะลำบากไม่ได้"

"ฮึก..." ฉันเผลอร้องไห้ออกมากับคำพูดของพ่อตัวเอง ทั้งทีฉันดื้อรั้นมากขนาดนี้ แต่พ่อก็ยังเป็นผู้เสียสละในทุกๆอย่างแม้กระทั่งในความคิดพ่อก็ยังมีความเสียสละซ่อนอยู่

"เฟียร์ขอโทษ" ขอโทษที่ดื้อรั้น ขอโทษที่ไม่เชื่อ ถ้าอย่างนั้นต่อไปนี้...เฟียร์จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ในเมื่อพ่อเห็นว่าพี่เชนดี เฟียร์ก็จะอดทนเพื่อพ่อ เพื่อครอบครัวเราบ้าง

 

 

 

วันต่อมา...

@Alpha university

"เราจะไปไหนดีคะ" เสียงพี่เชนหันมาเอ่ยถามฉัน ซึ่งก็อย่างที่ทุกคนรู้ พี่เขามารับฉันที่มหาลัย หรือเรียกง่ายๆก็คือมานั่งรอฉันนี่แหละ แต่วันนี้ฉันเลือกที่จะไม่หนีไปไหน เพราะฉันตัดสินใจที่จะลองเปิดใจให้กับพี่เขาดู

"แล้วแต่พี่เชนเลยค่ะ"

"ไม่เอาอะ พี่อยากตามใจเรา"

"งั้น...ห้างsดีไหมคะ"

"เราอยากไปห้างหรอคะ"

"อืม ก็...มั้งค่ะ" เอาจริงๆฉันไม่ได้อยากไปไหนเลย ฉันอยากไปหาเพื่อน แต่ทำแบบนั้นไม่ได้ไง

"งั้นไปห้างsก็ได้ค่ะ" ว่าแล้ว พี่เชนก็เลื่อนมือมาจับมือฉันไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ และนี่แหละ...ที่ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด พี่เชนมักจะทำแบบนี้อยู่บ่อยๆรวมถึงความมือไวของเขาอีกอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกไม่ค่อยโอเคในบางครั้ง...

ตึก! ฉันชะงักเท้าไปทันทีเมื่อสายตาของฉันเหลือบไปเห็นกลุ่มคุ้นตากำลังเดินเข้ามา

"เฮ้!" ฉันเผลอตะโกนทักพวกนั้นไปอย่างลืมตัวพร้อมกับทำท่าจะเดินเข้าไปทักพวกเขา

แต่...

พรึ่บ ใครอีกคนบีบมือฉันไว้ทำให้ฉันได้สติชะงักนิ่งไป

"พี่บอกแล้วไงคะ ว่าพี่ไม่ชอบให้เราเข้าใกล้ผู้ชายคนไหน"

"แต่นี่เพื่อนเฟียร์นะคะ"

"เพื่อน...ก็ไม่ชอบค่ะ"

"..." ฉันได้แต่นิ่งไปอย่างพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเอง

"ไปกันเถอะค่ะ พี่หิวแล้ว" พูดจบ พี่เชนก็ดึงมือฉันเดินออกไปทันทีโดยมีสายตาของพวกดีนที่มองตามฉันมาด้วยความงุนงง

 

 

อีกด้าน...

"อะไรของยัยนั่นวะ ปกติวิ่งเข้ามาหาละ" ดีนเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าแปลกใจ

"..." เซนกับซีเคก็ยืนนิ่งไม่พูดอะไร

"แล้วไอ้นั่นใคร" ติณณ์ถามออกมาอย่างสงสัย

"ไม่รู้เหมือนกัน ผัวใหม่มั้ง...อ๊ะ!" ไอดอลหนุ่มร้องออกมาด้วยความเจ็บที่โดนมือหนาของเซนตบเข้าที่หัวอย่างจัง

"พูดดีๆ"

"แล้วกูพูดไม่ดีตรงไหน"

"ให้เกียรติเฟียร์ด้วย" เซนเอ่ยออกมาเสียงเรียบ

"เออๆ ขอโทษค้าบ...ว่าที่ผัวเฟียร์"

ผลั๊วะ!

"โอ๊ยไอ้สัส มือหนักชิบ" ดีนพูดพรางลูบหัวตัวเองไปมา

"ไอ้เซน...แล้วมึงไม่คิดจะทำอะไรเลย?" อยู่ๆติณณ์ก็หันไปถามขึ้น

"ทำอะไร" เซนถามกลับสีหน้านิ่งเรียบ

"เรื่องยัยเฟียร์ไง จะปล่อยให้เป็นแบบนี้"

"แล้วมันเป็นแบบไหนได้อีก"

"..." ติณณ์เงียบไปกับคำตอบของเซน

"กูรู้นะว่ามึงเองก็รู้สึกเจ็บทุกครั้งที่ต้องเห็นยัยนั่นควงผู้ชายใหม่อยู่ตลอด..."

"...ทำไมมึงไม่ลองเปิดใจคุยกันตรงๆวะ ให้มันจบ"

"กูไม่อยากเสียเฟียร์ไป"

"เลยต้องมาทนเจ็บแบบนี้?"

"..." เซนก็นิ่ง

"เลิกรักยัยเฟียร์เถอะวะ แล้วหา..."

"กูไม่ใช่คนที่เลิกรักใครง่ายๆ"

"กูรู้ แต่มันก็ไม่แน่ปะวะ ถ้าเราเจอคนใหม่ๆที่ทำให้รู้สึกมากกว่าเดิม"

"กู...ไม่ใช่มึง" เซนพูดพร้อมกับมองหน้าดีน

"ไอ้สัส!" ดีนพูดใส่หน้าเพื่อนตัวเองไปทันทีด้วยความโมโหทำให้ทุกคนหัวเราะออกมากับท่าทีของเขา และ...

"พี่เซนคะ" เสียงหวานของใครบางคนดังขึ้นทำให้พวกเขาหันไปมองตามเสียง

"...ชิชา?"

"ค่ะ ชิชาเอง พี่เซนพอจะว่างไหมอ่า"

"มีอะไรหรอ"

"พอดีอาจารย์เขาสั่งให้มาสัมภาษณ์รุ่นพี่ในคณะ...ซึ่งชิชาไม่ค่อยรู้จักใครเลย เลยอยากจะมาขอสัมภาษณ์พี่รหัสสุดหล่อหน่อยได้ไหมคะ ^^"

"อืม" เซนพยักหน้าตอบกลับไป

"จริงๆนะคะ พี่เซนให้ชิชาสัมภาษณ์ได้จริงๆนะคะ"

"อืม" ร่างสูงยังคงพยักหน้าตอบกลับไปทำให้รุ่นน้องสาวยิ้มออกมาด้วยความดีใจโดยมีสายตาของเพื่อนๆที่มองไปยังทั้งสองด้วยแววตาปกติ เพราะทุกคนรู้อยู่แล้วว่าชิชาเป็นน้องรหัสของเซน แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่า น้องรหัสของเซนคนนี้อาจจะเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ของซนกับเฟียร์เริ่มเปลี่ยนไป...

 

 

Spoil next ep.

"อ่อ หรอคะ...ก็แค่เพื่อน"

 

 

**อย่าลืมกดหัวใจ

คอมเม้นให้กันด้วยน้าาาา**

 

ความคิดเห็น