email-icon facebook-icon Line-icon

ตอนที่14 อ้วนนนนนน

ชื่อตอน : ตอนที่14 อ้วนนนนนน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2563 05:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่14 อ้วนนนนนน
แบบอักษร

“เมื่อกี้พี่ปลาวาฬได้ดูที่ผมกับพี่เป็นเอกแสดงไหมครับ …“คนเล็กเดินเข้ามาถามปลาวาฬที่กำลังนั่งทำงานอยู่อย่างตั้งใจ ในขณะที่เป็นเอกกำลังเข้าอีกฉากที่ไม่มีคนเล็กเข้าด้วย 

“หืม ?มีอะไรหรือเปล่าครับ …“ปลาวาฬถามเพราะเป็นห่วงคนรักกลัวคนรักจะอาละวาดคนเล็กขึ้นมาอีก 

“ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่พี่เป็นเอกเล่นจูบจริงเกินบทน่ะครับ จูบจนปากผมเจ่อขึ้นมาเลยดูสิครับ …“คนเล็กก้มหน้าก้มตาพูดอายๆ แต่ในใจลึกๆคืออยากดูกิริยาของปลาวาฬว่ารู้สึกยังไงมากกว่า เขาอยากรู้ว่าทั้งสองคนเป็นอะไรกันหรือเปล่า เพราะเขาสงสัยมานานแล้วถึงคนอื่นจะบอกว่าปลาวาฬไม่ใช่สเปคของเป็นเอกก็ตาม 

“เหรอครับ พอดีผมทำงานเลยไม่ได้ไปดูน่ะครับ …“ปลาวาฬพูดยิ้มๆไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมา 

“เสียดายจัง ผมอยากให้พี่ปลาวาฬเห็นการแสดงของผมกับพี่เป็นเอกจัง ว่าสมจริงแค่ไหน …“คนเล็กพูดพร้อมกับทำหน้าเสียดายอย่างที่พูด 

“ไม่ต้องเสียดายหรอกครับ เดี๋ยวผมไปตามดูตอนที่ออกทีวีครับ …“ปลาวาฬพูดปลอบใจยิ้มๆ 

“ก็ผมอยากฟังคอมเม้นจากพี่ปลาวาฬนี่ครับ …“คนเล็กพูดเสียงอ้อนด้วยท่าทางน่ารัก 

“แต่ผมเชื่อว่า น้องคนเล็กกับเป็นเอก แสดง เก่งอยู่แล้วครับ …“ปลาวาฬเน้นคำว่าแสดงเสียงหนักเพราะรู้ว่าคนเล็กต้องการอะไร แต่ก็ไม่อยากมีเรื่องเลยเอ่ยชมออกไป 

“อ้วน หิวแล้วอ่ะ …“เป็นเอกรีบเดินมาหาคนอ้วนของเขาทันที ที่ออกจากฉากมาเจอคนที่ตัวเองไม่ชอบคุยอยู่กับคนของเขา 

“งั้นเอกไปล้างมือเถอะ เดี๋ยวผมเตรียมอาหารให้ …”ปลาวาฬหันไปยิ้มกับคนที่หน้าตึง ยิ้มๆอย่างเอาใจ เพราะเห็นเหงื่ออกแล้วคงจะร้อนและหงุดหงิดน่าดู 

“พี่ปลาวาฬผมขอนั่งกินด้วยคนได้ไหมครับ …“คนเล็กถามเสียงอ้อนออกไป 

“ไม่ได้ ผมไม่ชอบกินข้าวกับคนที่ไม่คุ้นเคย …“เป็นเอกรีบตอบแทนทันที เพราะรู้ว่าคนอ้วนของเขาต้องอนุญาตแน่นอน ตามนิสัยที่ขี้สงสาร 

“เออ …”คนเล็กทำหน้าไม่ถูกไม่คิดว่าจะโดนปฏิเสธตรงๆแบบนี้ เลยได้แต่ส่งสายตาตัดพ้อส่งไปให้คนที่ตัวเองรัก ด้วยนํ้าตาคลอออกมาเต็มตาเพียงแค่เขากระพริบนํ้าตามันก็คงจะหยดลงมา 

“ผมว่า เอ่อ คือ …” ปลาวาฬเห็นแล้วสงสารจับใจ และเข้าใจความรู้สึกของคนที่แอบรัก เพียงแต่ทำผิดวิธีเลยโดนเกลียดอย่างให้อภัยไม่ได้ 

“อ้วนนนนน พาผมไปล้างมือหน่อยสิ …”เป็นเอกหาสนใจคนที่ส่งสายตาตัดพ้อมาให้ไม่ เขายังหันมาอ้อนคนอ้วนของเขาทั้งท่าทางและหน้าตา ด้วยรอยยิ้มที่คนอื่นไม่มีทางได้รับ นอกจากคนอ้วนของเขาเท่านั้น 

“เอก ไม่ชอบเขาก็อย่าพูดแรงขนาดได้ไหมผมสงสารเขา …“ปลาวาฬพูดขึ้นเมื่อเดินพ้นตรงที่คนเล็กยืนอยู่ 

“ผมพูดดีที่สุดแล้ว ถ้าก่อนหน้านี้ผมคงด่าแรงกว่านี้อีก หน้าผมยังไม่อยากมองเลย อ้วนไม่ต้องมาสงสารเขาเลย เมื่อกี้เขามาพูดอะไรกับอ้วนบ้างบอกมา …“เป็นเอกถามอย่างคาดคั้น 

“เขาบอกเสียดายที่ผมไม่เห็นเขาจูบกับเอกจนปากเจ่อ …“ปลาวาฬพูดพร้อมกับมองท่าทีของคนที่ถามเขาเมื่อกี้ 

“แล้วอ้วนก็เชื่อเขาเหรอ …”เป็นเอกถามด้วยความไม่พอใจ 

“อ้าว ไม่ให้เชื่อเหรอ ก็เอกกับเขาก็พึ่งแสดงกันมาไม่ใช่เหรอ …“ปลาวาฬถามขึ้นด้วยความงง 

“อ้วนนนนอ่ะ จะไม่ถามผมหน่อยเหรอ ว่าผมจูบกับเขาจริงอย่างที่เขาพูดหรือเปล่า …“เป็นเอกหน้างอขึ้นกว่าเดิมอีก  

“แล้วเอกจูบจริงหรือเปล่าล่ะ …”ปลาวาฬถามอย่างไม่รู้จะทำยัง ถึงจะถูกใจคนที่กำลังงอแงกับเขาอยู่เนี่ย เขาเข้าใจการทำงานแลัวมันไม่ดีหรือไง  

“จริง …“เป็นเอกยังหน้างอตอบ เพราะเขาอยากให้คนอ้วนของเขาหวงเหมือนที่เขาหวงคนอ้วนบ้าง ถึงลึกๆก็รู้สึกดีที่คนรักเข้าใจการทำงานของเขาก็ตาม แต่กับคนอ้วนคนนี้เขาอยากงอแงใส่เยอะๆเพื่อให้เอาใจเขาเยอะๆเขาชอบ 

“อือ งั้นรีบล้างมือเถอะ หิวไม่ใช่เหรอ …“ปลาวาฬพูดเสร็จก็เดินกลับมาเตรียมอาหารให้คนที่กำลังโมโหหิวให้ใจเย็นลง พร้อมกับรู้สึกหน่วงหน่อยๆที่ใจถึงจะรู้ว่าอีกคนประชดก็ตาม เขาก็จะพยายามไม่คิดมาก เพราะรู้ว่าอีกคนเอาแต่ใจและประชดแบบเด็กๆ 

“อ้วน อ้วนนนนน เป็นอะไร ทำไมเงียบ …“เป็นเอกเริ่มใจไม่ดีแล้วเมื่อเห็นคนอ้วนของเขาง่วนอยู่กับการจัดจานข้าวผัดทะเล ที่ผัดมาให้เขากินที่กองถ่าย เพราะรู้ว่าเขาไม่กินอาหารที่คนอื่นทำ นอกจากแม่และคนอ้วนทำ 

“^”… 

“โกรธเหรอ ไม่โกรธดิ๊ …“เป็นเอกไม่ยอมกินข้าวที่คนอ้วนของเขายื่นมาให้ ยังคงนั่งมองคนอ้วนที่ตักข้าวกินโดยไม่ยอมสบตากับเขา  

”^”… 

“อ้วนนนน ผมขอโทษ ก็แค่อยากให้อ้วนหวงอ่ะ ผมงี่เง่าเองอย่าโกรธผมเลยนะอ้วนนนน …“เป็นเอกยอมแล้วจริงๆทำไมเขาถึงได้แคร์คนอ้วนคนนี้ขนาดนี้ แค่เห็นนิ่งใส่และไม่ยอมสบตาด้วยเขาก็ยอมแพ้แล้ว 

“รีบกินเดี๋ยวต้องเข้าฉากอีกไม่ใช่เหรอ …“เมื่อเห็นคนงอแงไม่ยอมกินข้าว เขาเลยต้องยอมพูดด้วยอีก เขาก็แพ้คนงอแงประท้วงด้วยการไม่กินข้าวไม่ยอมทำงานอยู่ดี  

“อ้วนหายโกรธก่อนนนน !!!! นะครับ …”เป็นเอกยังคงอ้อนอยู่อย่างนั้น ถึงคนอ้วนจะยอมพูดกับเขาแต่ก็ยังนิ่งใส่ ถึงทำงานเขาก็คงทำไม่รู้เรื่องอยู่ดี 

“ผมไม่ได้โกรธ แต่แค่หวงเอก ก็เอกบอกเองไม่ไช่เหรอ ว่าเอกไม่ได้แสดงแต่เอกจูบเขาจริงๆ …“ปลาวาฬช้อนตากลมโตขึ้นมองอย่างตัดพ้อ แล้วก้มลงไปกินข้าวต่อ เขากินได้ เพราะเรื่องกินมันแยกออกจากทุกเรื่องได้อยู่แล้ว 

“อ้วน!! เอามาจากไหน ผมพูดตรงไหนว่าผมจูบจริง ถึงจูบจริงมันก็เป็นแค่การแสดงให้ถึงบทที่ผมเล่น ผมไม่ได้บอกเลยนะ …“เป็นเอกมองเห็นดวงตากลมโตที่เงยหน้าขึ้นมาตัดพ้อแล้ว อธิบายอย่างร้อนรน เขาไม่น่าคิดอยากให้คนอ้วนหวงเลย เพราะเป็นเขาที่จะแย่ซะเอง  

“^”… 

“อ้วนนนน …” 

”^”… 

“อ้วนนนน เอกจะไม่ประชดอีกแล้ว เอกจะรีบทำงานให้เสร็จแล้วเรารีบกลับไปหาคุณแม่เนอะ คุณแม่อยากเจออ้วน บอกว่าก่อนกลับเชียงใหม่ให้เอกพาอ้วนไปหาอ่ะ นะ นะครับหายงอนก่อน …”เป็นเอกเริ่มงง ใครกันแน่ที่ต้องง้อหรือเอาใจใคร  

“คุณเป็นเอกคะ เอ่อ ได้เวลาแต่งหน้าแล้วค่ะ …“ช่างแต่งหน้าเข้ามาบอกด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆเมื่อเห็นสองคนเหมือนมีเรื่องกันอยู่ 

“ครับ คุณไปรอก่อนเดี๋ยวผมตามไป …”เป็นเอกหันไปสั่งเสียงเรียบนิ่ง 

“อ้วนรู้ไหม ทำไมเอกถึงจูบเขาได้ในครั้งเดียวผ่าน ทั้งๆที่เอกขยะแขยงเขาขนาดนั้น ก็เพราะเอกคิดถึงหน้าอ้วนเวลาจะจูบเขาไง…“เป็นเอกพูดเสร็จก็เดินตามช่างแต่งหน้าไป โดยปล่อยให้คนฟังนั่งหน้าแดงอยู่อย่างนั้น 

“พี่ปลาวาฬครับ !! พี่กับพี่เป็นเอกเป็นอะไรกันเหรอครับ …“คนเล็กเห็นทั้งคู่งอนง้อกันอยู่นานแล้ว และเขาก็ไม่เคยเห็นเป็นเอกออดอ้อนใครแบบนี้มาก่อน ใจเขาแทบขาดที่เห็นการงอนง้อของเป็นเอก ทำไมคนนั้นถึงไม่เป็นเขา 

“เอ่อ คือ …” 

“พี่ปลาวาฬ !!! คิดถึงจังเลย หมับ …“ฝันดีวิ่งเข้ามากอดคนที่กำลังคิดหาคำตอบที่ทำให้อีกคนเสียใจน้อยที่สุด แต่พอฝันดีเข้ามาขัดแบบนี้เขาก็ถอนหายใจโล่งอกออกมา  

“มาได้ไงเรา รู้ได้ไงว่าพี่อยู่นี่…”ปลาวาฬหันไปยิ้มแก้มแทบปริให้กับน้องชายที่เป็นเอกรักมากๆ เพราะเขาเองก็รักเด็กคนนี้เหมือนกัน 

“ผมเห็นแฟนคลับพี่เป็นเอกลงในกลุ่มไลน์ ผมก็เป็นแฟนคลับพี่เป็นเอกเหมือนกันนะ แล้วผมก็เห็นพี่ปลาวาฬยืนจับมือกับพี่เป็นเอกด้วยแหละดีใจจังนึกว่าจะไม่ได้เจอพี่แล้วซะอีก ผมกลับมาจากภูเก็ตก็ไม่เจอพี่แล้ว ถามพี่เป็นเอกก็ไม่ยอมบอก ไม่รู้จะหวงอะไรนักหนา …“ฝันดีตัดขาดการพูดเพียงคนเดียว พอหันมาดูอีกที คนเล็กก็ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว 

”แล้วมากับใคร อย่าบอกนะว่ามาคนเดียว เดี๋ยวเจ้าคุณก็ดุเอาหรอก …”ปลาวาฬถามพร้อมกับมองหาคนที่ตัวเองถามถึง 

“ผมมากับพี่เจ้า แต่พี่เจ้าไม่ได้เข้ามาด้วย บอกขี้เกียจเป็นข่าวกับดาราดังอย่างพี่เป็นเอก …“ฝันดีตอบพร้อมกับกอดคนร่างอวบอ้วนแน่นขึ้นไปอีกด้วยความคิดถึง 

“เข้าไปดูพี่ชายเราไหม เห็นบอกวันนี้มีฉากเลิฟซีนด้วย แต่ไม่รู้ว่าผ่านไปรึยัง พี่ยังไม่ได้เข้าไปดู พอดีมีงานด่วนเข้ามา …“ปลาวาฬบอกยิ้มๆพร้อมกับดึงแขนคนน้องพาเข้าไปดูเขากำลังถ่ายทำกันอยู่ห่างๆ 

“ฮู้ พี่เป็นเอกโคตรหล่ออ่ะ แต่งหน้าแบบนี้ยิ่งหล่อเข้าไปอีก เขาถ่ายทำกันแบบนี้นี่เอง เห็นแล้วผมเหนื่อยแทนจัง กว่าจะผ่านไปได้แต่ละตอน …“ฝันดีมองทุกอย่างที่เห็นในฉากอย่างตื่นตาตื่นใจ พร้อมกับคุยไปด้วยไม่หยุดปาก  

“พี่ว่าเราไปรอ ที่ห้องนั้นดีกว่าไหม …”เมื่อถึงฉากที่พระเอกกับนายเอกจะขึ้นไปนอนที่เตียง ปลาวาฬเลยชวนคนน้องออกมาจากตรงนั้นเพราะเขาไม่อยากจำติดตาเอากลับไปคิดมากอีก 

“พี่ปลาวาฬผมอยากเห็นฉากนี้อ่ะ …“ฝันดีหันมาอ้อนพี่ชายตัวอ้วนให้ยืนดูเป็นเพื่อน  

“เอ่อพี่ว่า …“ปลาวาฬหันหน้าไปจะเอ่ยปฏิเสธกับคนเป็นน้อง แต่สบตาเข้ากับตาคมกริบของคนที่กำลังจะก้าวขึ้นเตียงพอดี แล้วก็อึ่งอยู่แบบนั้น เขาจะไม่อะไรเลย ถ้าก่อนหน้านี้ไม่พ่อแง่แม่งอนกันมาก่อน ถ้าเขาจะเดินออกตอนนี้ก็กลัวอีกคนจะคิดมาก ถ้ายืนดูก็กลัวอีกคนจะทำอะไรไม่ถูก แต่เขาลืมไปว่า คนที่กำลังขึ้นเตียงนอนตอนนี้ เป็นมืออาชีพแค่ไหน  

“โห ๆๆ พี่เป็นเอกจูบโคตรเก่งเลยอ่ะ …”ฝันดียื่นหน้าเข้ามากระซิบเบาๆ โดยไม่ได้สังเกตคนพี่ที่ยืนหน้าแดงอยู่เพราะกำลังนึกถึงคำของคนที่กำลังนอนเปลืองผ้าจูบอยู่บนเตียง ว่ากระซิบอะไรกับเขาก่อนเดินไปเข้าฉาก 

 

“มาได้ไงเรา …“เมื่อเสร็จจากฉากบนเตียง เป็นเอกก็เดินออกมาหาน้องชายคนโปรด พร้อมกับกอดไหล่นุ่มนิ่มของคนอ้วนของเขาแบบเนียนๆ ไม่ให้ผิดสังเกต เพื่อปลอบใจที่มาเห็นฉากเลิฟซีนของเขาบนเตียงกับคนเล็กเข้า เพราะเขาคิดว่าถ้าเปลี่ยนเป็นคนอ้วนแสดง เขาคงไม่วันยอมให้แสดงแน่นอน จะว่าเขาเห็นแก่ตัวก็ยอม 

“มากับพี่เจ้า ห๊ะ !!!! พี่เจ้า !!! ผมลืม ปล่อยให้พี่เจ้ารอบนรถจะสามสิบนาทีแล้วอ่ะ ผมไปก่อนนะ ก่อนที่คนแก่จะฆ่าผมเอา …”ฝันดีพูดพร้อมกับวิ่งหางจุกตูดออกไป 

“ขอโทษนะ แต่ฉากแบบนี้ไม่มีอีกแล้ว เหลืออีกแค่สองตอน เป็นฉากกอดธรรมดาก็จบแล้ว …“เป็นเอกมองหน้าคนอ้วนของเขา เขากลัวคนอ้วนของเขาจะคิดมาก ถึงบอกว่าไม่คิดมากแต่เขารู้ว่าคนอ้วนของเขาคิดมากกับรูปร่างของตัวเอง  

“เอก ผมไม่อะไรนะผมรู้ว่ามันเป็นงาน คุณอย่าคิดมาก …”ปลาวาฬเงยหน้าขึ้นไปสบตากับตาคมกริบของคนตัวสูง  

“ก็ผมแคร์ความรู้สึกของอ้วนอ่ะ …“เป็นเอกสบตากลมโตของคนอ้วนด้วยสายตากรุ้มกริ่ม จนอีกคนหลบตาอย่างเขินอาย 

ความคิดเห็น