ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เพื่อนกันมันส์ดี - ชิมหน่อยNC+

ชื่อตอน : เพื่อนกันมันส์ดี - ชิมหน่อยNC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อนกันมันส์ดี - ชิมหน่อยNC+
แบบอักษร

@ห้องเรียน

“ขิมมันเป็นไรป่าววะ”

เนมหันไปถามรามวันนี้เห็นเธอเงียบๆยังไม่พูดอะไรกับพวกเขาสักคำ

“เมาค้างอยู่มั้ง”

รามตอบเเล้วกันไปจดที่อาจารย์สอนต่อ

“ไอ้เชี่ยไทน์”

“ไร”

ไทน์ตอบสั้นๆเขาเองก็เห็นว่าเธอทำตัวเเปลกๆตั้งเเต่เมื่อเช้าเเล้ว

“มึงไปว่าไรขิมป่ะ มันเเปลกๆ”

“กูจะด่าไร”

ไทน์ทำหน้าเบื่อโลกเหมือนเดิมหรือว่า..เรื่องเมื่อคืน

“นักศึกษาจับคู่กันทำรายงานนะคะ”

“ครับ/ค่ะ”

รามกับเนมส่งสายตากันเพื่อให้ขิมกับไทน์จับคู่ทำงานด้วยกัน

“เพื่อนเนมมึงคู่กู”

รามกระพริบตาให้เนมตามน้ำไป

“ได้ครับเพื่อนราม”

ขิมยังนั่งเงียบเธอไม่จดอะไรไว้เลยด้วยซ้ำ

“ขิม”

“...”

นั่งเหม่ออะไรของเธอวะ

“มึงคู่กูนะ สองตัวนั้นมันคู่กัน”

“อ่อ เออๆ”

ไทน์ย้ายมานั่งโต๊ะข้างๆเธอ

“คู่งานไรอ่ะ”

ขิมถามเมื่อกี้เธอไม่ได้ฟังอาจารย์พูดด้วยซ้ำ

“รายงานคู่เมื่อกี้ไง”

“อ๋อ”

“มึงไม่ได้ฟังอ่อ”

“อือ ไม่ได้ยิน”

คนบ้าคะเเนนเเบบขิมเนี่ยนะที่จะไม่ตั้งใจเรียน

“มึงเป็นไรป่ะ บอกพวกกูได้นะเว้ย”

รามถามขึ้นมา

“เปล่า กูง่วงเฉยๆ”

“เค้ เเล้วไป”

เนมทำหน้าโล่งใจเเล้วลุกขึ้นทำท่าจะเดินออกไป

11.00 น.

“น้องขิม กินไรยังคับ”

พี่ทิวเดินเข้ามาทักขิมในโรงอาหาร

“ยังเลยค่ะ”

“ไปนั่งกับพี่ป้ะ”

“ไม่เป็นไรพี่ ขิมมากับเพื่อน”

ไทน์ที่เดินตามหลังมาติดๆหยุดเดินเเล้วรอขิม

“กูหิวไปได้ละ”

ร่างสูงมองหน้าขิมเเล้วทำหน้ารำคาญใส่พี่ทิว

“ขิมไปนะพี่”

เเล้วเธอก็รีบเดินตามหลังเพื่อนๆมา..

พอมานั่งกินข้าวขิมก็นั่งเขี่ยผักออกจากเส้นก๋วยเตี๋ยว

“กินเข้าไปบ้างผักอ่ะ”

ไทน์ดุเหมือนเธอเป็นเด็กน้อยที่ต้องคอยกินผัก

“มึงก็ไม่ชอบทำมาพูด”

เขาเองก็ไม่ชอบกินผักหนิเธอจำได้

“เอามา”

“หา?”

เขาลากถ้วยก๋วยเตี๋ยวสลับกับของเธอ

“นั่งเขี่ยอยู่นั่น รีบกิน”

“อื้อ ผีเข้าหรอ”

ไทน์ทำเป็นไม่สนใจเเล้วกินก๋วยเตี๋ยวใส่ผักของเธอ

“ปกติมึงไม่เเดกผักใช่ใช่หรอวะ”

เนมนึกได้เขาสั่งไม่ใส่ผักตลอด

“กูเเดกเเล้ว”

ทั้งๆที่ตัวเองไม่ชอบเเต่ก็ยอมเเลกกับเธอ

นี่มันยังไงน้า..

“เขาเสียสละให้เมียไงไอ้เนม”

รามจ้องจับผิดเพื่อนรักทั้งสอง

“เมียพ่อง”

รามโดนขิมด่าไปหนึ่งดอก

“เย็นนี้กูไปทำรายงานห้องมึง”

นั่นไม่ใช่คำขอหรือประโยคคำถามมันประโยคคำสั่งซะมากกว่า

“อื้อ ได้”

“อืม”

พ่อขั้วโลกเหนือเย็นชาอย่างกับเป็นน้ำเเข็ง

@คอนโด

19.00 น.

Khim : ไม่มาเเล้วอ่อ?

Tine : ออกไปข้างนอกมา

Tine : กำลังเดินไป

Khim : เค

ทำไมใจมันสั่นๆวะก็เเค่มาทำงานที่ห้องเหมือนทุกครั้งที่เพื่อนๆมากัน

ก๊อกๆ

เเกร๊ก

ขิมรีบเดินไปเปิดประตูให้เขาเข้ามา

“ซื้อไรมาเยอะเเยะ”

ร่างสูงถือขนมมาเต็มมือ

“เผื่อทำดึกเเดกเเก่เบื่อ”

“อ๋อ เดี๋ยวกูไปเอาคอมเเปป”

“เออ”

ขิมใส่เสื้อยืดสีชมพูอ่อนตัวโคร่งๆกับกางเกงขาสั้นที่เธอใส่อยู่ห้องตามปกติ

ระหว่างทำงาน

20.30 น.

“รูปนี้เอาไว้ไหน”

ไทน์ชี้ไปที่หน้าจอโน๊ตบุ๊คร่างเล็กยื่นหน้าเข้ามาดูเเต่ตัวเธอดันเผลอไปเบียดกับหน้าอกเเกร่ง

“ตรงนี้ก็ได้”

กลิ่นหอมจากครีมโชยมาทำเอาไทน์ขนลุกซู่

จังหวะที่เธอหันหน้ามาพูดเขาก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้

“อะ อะไร”

“ตัวมึงหอมดี”

ทำเอาคนตัวเล็กเกร็งไปทั้งตัว

“อื้อออ”

ตุ่บ ตุ่บ

มือเล็กกำเเน่นเเล้วทุบไปที่อกเเกร่งอย่างจัง

“อืม”

จ๊วป จ๊วป

เธอเผลอจูบตอบไปอย่างเงอะๆงะๆเพราะบรรยากาศรอบข้างมันพาไป

“อ๊ะ ไทน์พอเเล้ว”

มือหนาซุกซนเขาอุ้มร่างน้อยที่นั่งอยู่ข้างๆขึ้นมานั่งบนตักตัวเอง

มือจับเอวคอดเเล้วดึงเข้ามาหาตัว

“ปากมึงหวานดีนะ”

“ไอ้บ้าไทน์!”

ตึกตึก ตึก ตึก

หัวใจไม่รักดีมาเต้นเเรงอะไรตอนนี้

“กูบอกเเล้วไงว่าอย่ายุ่งกับไอ้เวรนั่น”

“ทะ ทำไมกูจะยุ่งไม่ได้”

ขิมพยายามดิ้นออกจะอ้อมเเขนที่มัดเอวเธอไว้

“ก็กูไม่ชอบไง”

“อื้ออ ไทน์อย่า”

จุ้ป จ๊วป

“อย่าหยุดหรืออย่าช้า”

“ทำงาน! อย่าเล่นดิ้”

ขิมตีไปที่เเขนเขาเเรงๆหนึ่งที

“โอ้ยกูเจ็บ”

ร่างสูงทำหน้าร้องโอดโอยเหมือนเป็นเด็ก2ขวบ

“สำออยไอสัส”

ขิมหาจังหวะเเล้วขยับตัวออกจากตักคนร่างสูง

เขาขบกรามเเน่นเเล้วข่มใจเอาไว้ว่านี่เพื่อน

“ถ้ามึงคุยกับมันอีกต้องโดนลงโทษ”

ไทน์ยื่นคำขาด

“ลงโทษไรของมึง”

“กูเตือนไว้ก่อน”

“ผีเข้าสิงมึงรึไง ทำตัวเเปลกๆ”

“หึ”

ถ้าผมเป็นผีคงอยากเลียหัวเธอ..(อ่ะหยอก)

อย่าผวนหน่าไม่ดีนะ!

22.59 น.

“พรุ่งนี้ไปม.พร้อมกู”

ไทน์ที่ยืนอยู่หน้าห้องออกคำสั่ง

“เออๆรู้เเล้ว”

“ไปละ ฝันดี”

“ฝันร้ายไปมึงอ่ะไอ้ไทน์”

ร่างสูงหันมายกยิ้มเเล้วเดินกลับห้องไป

...

@มหาลัย

ไทน์รอขิมไปม.พร้อมกันเเต่เธอไม่รับสายเขาก็เลยนึกว่าเธอมาก่อนเเล้วไม่ได้บอก

“ไอ้ไทน์ ขิมไม่ได้มากับมึงอ่อ”

เพื่อนๆทักไทน์ที่เดินมาที่โต๊ะประจำ

“ไม่อ่ะ กูนึกว่าขิมมาเเล้ว”

“จะถึงคาบเเล้วทำไมมันมาสายจังวะ”

นี้ก็ใกล้จะถึงคาบเเล้วเเชทกลุ่มก็ไม่ตอบโทรศัพท์ก็ไม่รับสาย

“เเล้วนั่นมึงจะไปไหน”

รามเอ่ยถามไทน์ที่ทำท่ารีบเหมือนจะไปไหน

“คอนโด”

“อะ เอ้ารีบไรของมันวะ”

เขารีบขับกลับไปคอนโดอย่างไว

ก๊อกๆ

“ขิมมึงอยู่มั้ย”

ไม่มีเสียงตอบกลับมาไทน์เลยลองโทรหาเธอ

เเต่กลับได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังอยู่ใกล้ๆประตู

“ขิม!!”

ร่างสูงรีบวิ่งลงไปขอคีย์การ์ดสำรองที่เคาว์เตอร์

เเกร๊ก!

“ขิม มึงอยู่มั้ย”

เขาเดินหาทั่วห้องเเต่ก็ไม่เจอก็เลยเปิดไปดูในห้องนอนเธอ

“ขิม”

“เเค่กๆ”

ร่างบางนอนมุดผ้าห่มอยู่บนเตียงตัวเธอเย็นเฉียบเหมือนเป็นไข้

“มึงป่วยอ่อ”

“หนาว..”

ไทน์ลงมานั่งบนเตียงเเล้วเอนหลังพิงหัวเตียง

เเอร์ในห้องก็ปิดอยูเเต่เธอกลับบ่นว่าหนาวเเล้วห่มผ้าโผล่มาเเต่หัว

“ชิ่วว~”

“กินยายัง?”

“อื้ออ ขิมหนาว”

ร่างบางเอื้อมมาคว้ามือเขาไว้

เวลาเธอป่วยเเล้วอ้อนเเบบนี้น่ารักดีเเฮะ

“กินไรยัง”

“ไม่”

เธอขยับตัวเเล้วดึงผ้าห่มมาห่อตัวไว้เหมือนหนอน

“กูไปซื้อข้าวต้มให้มั้ย”

“ไม่หิว~ขิมหนาวอ่า”

“เปิดม่านหน่อยมั้ย”

“ไม่เอาา”

คนตัวเล็กพูดเสียงอู้อี้เเล้วขยับตัวไปนอนใกล้ๆเขา

ไทน์นอนลงข้างๆเธอเเล้วเอาเเขนโอบตัวร่างบางไว้ในอกเเกร่ง

“อุ่นยัง”

“อื้อ”

เธอหลับไปในอ้อมกอดของร่างสูงหลายชั่วโมง

12.45 น.

“อื้อออ~ไทน์?”

ตาเบิกโพลงตกใจที่อยู่ๆตื่นมาอยู่ในอ้อมกอดเขา เเบบนี้

“อืม”

“มึงมาอยู่นี่ได้ไง”

“กูรอมึงไปม.เเต่มึงไม่มา”

“น่าจะเผลอหลับไป”

“ดีขึ้นยัง”

ตึกตึก ตึก ตึกตึก

ไทน์ยังกอดร่างบางไว้เหมือนเดิมไม่ปล่อย

“ดีขึ้นเเล้ว”

“ทำไมป่วยอ่ะ”

“เมื่อวานตากฝนนิดหน่อย”

“มึงนี่นะ”

ไทน์ดีดหน้าผากมนไปหนึ่งที

“ปล่อยได้เเล้วกูจะไปกินยา”

“อืม”

ไทน์ยอมลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงเหมือนเดิม

ร่างบางโผล่ตัวออกมาจากผ้าห่มผืนหนาทำให้เผยให้เห็นชุดที่เธอใส่นอนเมื่อคืน

ชุดกระโปรงสายเดี่ยวลูกไม้สีดำบางๆทำเอาไทน์ขนลุกไปทั้งตัว

“ขิม”

สายตาเหมือนเสือหิวโหยที่พร้อมจะเขมือบเหยื่อ เต็มทน

“อะไร?”

“กูหิว”

“ไปกินข้าวดิ”

ร่างบางทำท่าจะลุกออกจากเตียงนุ่มเเต่กลับโดนร่างสูงผลักให้นอนราบกับเตียง

“ว๊ายย ไอ้ไทน์!”

“หิวมึง”

“ไม่เล่นปล่อยได้เเล้ว”

ขิมทำเสียงดุเหมือนลูกเเมวขู่ฟ่อใส่เสืออย่างไทน์

“ไม่เล่น..พูดจริง”

จุ๊ป จ๊วป

“อ๊ะ ไทน์กูไม่ตลกนะเว้ย”

มือหน้าจับชายกระโปรงขึ้นสูงพ้นเเพนตี้ตัวจิ๋ว

กรามสบกันเเน่นจนเกิดเป็นสันที่เห็นได้ชัดเจน

“ชิมหน่อยได้ป่ะ”

“มะ ไม่ได้ อื้ออ”

นิ้วเรียวยาวสอดเข้าไปในร่องสวาทที่คับเเน่นไม่เคยมีใครได้ลุกล้ำมาก่อน

เเจ๊ะ เเจ๊ะ

เขากระตุกนิ้วเข้าออกจนเกิดเสียงดังขึ้น

“อื้ออ ไทน์พอเเล้ว”

ร่างบางกลั้นเสียงครางเอาไว้ไม่ให้เล็ดรอดออกมา

“ชิมหน่อยนะ”

“อิ๊ อิ๊ มะไม่”

จมูกโด่งคลอดเคลียอยู่กับระหว่างขาคนตัวเล็กที่นอนบิดเร้าร่างกายไปมาอยู่

“ไม่เเต่เเฉะเชียวนะ”

“ไทน์ อื้ออ”

ลิ้นร้อนผ่าวฉกชิมน้ำหวานจากปากทางร่องสวาททำความสะอาดด้วยลิ้นทุกหยาดหยด

“ปล่อยออกมา”

“อ๊ะ ไทน์”

ขาเรียวอ่อนเเรงไปหมดเพราะร่างสูงปลนเปลอ

“อื่มม”

“พะ พอเเล้ว”

“มึงป่วยกูยอมให้ก่อน”

ไทน์ยกยิ้มเจ้าเล่ห์เเล้วรีบเดินออกไปจากห้องนอนเธอก่อนจะอดใจไม่อยู่

ปกติเขาไม่ใช่คนใจดีหรือผู้ชายที่อดทนต่อสภาพ เมื่อกี้ได้เเต่เขายอมเธอคนเดียว..

มีมุมน่ารักเหมือนเขาด้วยหรอไทน์ใจหิน

ห้องครัว

“กินเสร็จเเล้วก็กินยา”

ไทน์กำลังจะเก็บจานไปล้าง

“กูล้างเองตั้งไว้เลย”

ขิมเอ่ยปากบอกร่างสูงที่เก็บจานไป

“กินยาเเล้วไปพัก”

“ก็ได้ เเต้งมากนะมึง”

“อืม”

มังกรยักษ์ที่อยู่ภายใต้เป้ากางเกงคับเเน่นจน เเทบระเบิด

เขาได้เเต่ท่องพุธโทๆๆๆไปในใจ

.

.

.

#พี่ไทน์กลัวเมีย5555

เป็นไงกันบ้าง!เม้นมาเยอะๆน้าเค้าอยากอ่าน💓

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น