tukkatamii
Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักจากหมอถึงหมวด...รักจากตำรวจถึงแพทย์ 2 พิเศษ หมวดเจหมอปีย์

ชื่อตอน : รักจากหมอถึงหมวด...รักจากตำรวจถึงแพทย์ 2 พิเศษ หมวดเจหมอปีย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2563 16:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักจากหมอถึงหมวด...รักจากตำรวจถึงแพทย์ 2 พิเศษ หมวดเจหมอปีย์
แบบอักษร

รักจากหมอถึงหมวด...รักจากตำรวจถึงแพทย์ 2 พิเศษ หมวดเจหมอปีย์

 

นายแพทย์ปีย์วราเดินออกจากตัวอาคารอันเป็นที่ตั้งของแผนกอายุรกรรมในช่วงเกือบทุ่ม วันนี้เป็นวันแรกในรอบสามสัปดาห์ ที่เขาไม่ต้องลากเวร ทำให้วันนี้ได้กลับบ้านเร็วกว่าปกติ ป่านนี้เจ้าดานี่ลูกชายสุดที่รักชะเง้อคอยาวเป็นยีราฟแล้วมั้ง แต่เมื่อเดินมาถึงแอคคอร์ดสีขาวของตัวเองที่จอดอยู่ก็เจอเข้ากับร่างสูงคุ้นตาของคนคุ้นใจที่อยู่ในชุดครึ่งท่อนกำลังยืนอิงรถเขารออยู่ก่อนแล้ว

“พี่เจ มานานแล้วหรอครับ” คุณหมอหนุ่มเอ่ยทักเมื่อเห็นว่าคนมารอยังก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์ไม่ได้สนใจการมาของเขาเท่าไหร่

“หมอปีย์ พี่ยืนรอมาจะครึ่งชั่วโมงแล้วครับ”

“ทำไมไม่ขึ้นไปบนวอร์ดล่ะครับมายืนรอทำไมตรงนี้”

“พี่ขึ้นไปแล้วครับแต่เห็นหมอยังทำงานอยู่พี่ไม่อยากกวนเลยเดินกลับมารอที่นี่”

“ยุงไม่กัดตัวลายหมดแล้วหรือครับ” เขาถามยิ้มๆ

“หื้อ...หมอทายาให้พี่เลย” ปีย์วรายิ้มขำกับท่าทางของคนรัก เจธนินมักอ้อนเขาให้ทำโน้นนี้บ่อยๆเวลาอยากเรียกร้อยความสนใจ

“พี่เจมายังไงครับนี้”

“มาแกร๊บครับ”

“แล้วรถพี่ล่ะ”

“จอดที่ไว้คอนโนหมอเรียบร้อยแล้ว”

“อ้าว...แล้วพี่ย้อนมานี่ทำไม”

“มารับเมียครับ ได้ข่าวว่าลากเวรมาจะร่วมอาทิตย์ลืมลูกลืมสามีแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้” คนมารับยื่นมือออกมาเหมือนเป็นสัญญาณว่าขอกุญแจรถเพราะตนจะเป็นคนขับให้ ซึ่งก็ปกติ เจธนินมักจะเป็นคนขับเสมอ

“พี่เจทานอะไรยังครับ...อื้ออออ” เมื่อขึ้นรถเรียบร้อยปีย์วราก็หันมาทางคนรักอย่างทุกที แต่เมื่อถามจบปากบางที่เอ่ยถามก็ถูกอีกคนก้มลงมาครอบครองเอาดื้อๆ

“คิดถึงจังเลย” เจธนินผละออกกระซิบบอกคนฟังอยู่ชิดริมฝีปาก

“คิดถึงเหมือนกันครับ” คำตอบรับนั้นทำคนฟังยิ้มสดใสอารมณ์ดี ช่วงนี้เจธนินหัวหมุนอยู่กับคดีฆ่าหั่นศพจนแทบไม่มีเวลาให้กับคนรัก ปีย์วราเองก็ยุ่งอยู่กับการขึ้นเวรจนแทบไม่ได้พักพอๆกัน ขนาดเจ้าดานี่สุนัขพันธุ์ปอมเมอร์เรเนียนสีขาวที่เจธนินมอบให้เป็นของขวัญการคบกันของทั้งคู่ยังต้องได้ฝากป้าพิน แม่บ้านที่บ้านของปีย์วราส่งมาดูแลความเรียบร้อยของคอนโดให้เขาเป็นคนช่วยดูแล จนเผลอๆเจ้าลูกชายมันจะจำหน้าป้าพินได้แม้นกว่าหน้าเจ้าของแล้วมั้ง

“หมอหิวมั้ย”

“ไม่มากครับ พี่เจหิวหรอ”

“มากกกกก”

“แล้วอยากทานอะไรครับ”

“หมอปีย์”

“ครับ” ปีย์วราหันมาหาคนเรียก

“เปล่า พี่ไม่ได้เรียก”

“อ้าว”

“พี่หมายถึง พี่อยากทานหมอปีย์ต่างหาก” ปีย์วรารู้สึกร้อนวูบวาบที่แก้มยามต้องสบตากับอีกคนที่ทอดแววกระหายมาชัดเจนไม่ปิดบัง

“บ้า พี่เจอย่ามาหื่นแถวนี้” เสียงหวานดุไม่จริงจัง

“ก็เราไม่ได้มีอะไรกันมาจะครึ่งเดือนแล้วน๊า ช่วงก่อนพี่ก็วิ่งวุ่นเรื่องคดี ไหนจะเจอเรื่องหมอชินรถชนอีก แค่จะนอนกอดเมียยังไม่ได้เลย นี่อุตสาห์ได้พัก...ปีย์ไม่เห็นใจพี่หน่อยเหรอ” เจธนินพยายามออดอ้อนด้วยทั้งสีหน้าแล้วแววตา

“หื้อออ พี่เจ”

“ปีย์ไม่คิดถึงพี่มั้งหรอ”

“คิดถึงสิครับ แต่ว่า...พรุ่งนี้ปีย์มีเวรเช้า” ปีย์วราอ้อมแอ้มบอกเบาๆขณะที่หมวดเจเคลื่อนรถออกจากซองจอด

“รอบเดียวพี่สัญญา”

“พี่เจไม่เคยจบที่รอบเดียวหรอก หึ” ท้ายประโยคเจ้าตัวทำเสียงในคอเบาๆ เจธนินมองอีกคนอย่างนึกหมั่นเขี้ยว

“วันนี้สัญญาจริงๆ น้าาาาปีย์ไม่คิดถึงพี่หมอ”

“คิดถึงครับ แต่ว่า...”

“สัญญาเลย ถ้าเกือบรอบพี่ให้ปีย์ลงโทษก็ได้”

“แน่นะครับ”

“ด้วยเกียรติของนายร้อยเลยครับ” คนขับยกมือสามนิ้วให้สัญญา ปีย์วราก็นึกขำกับท่าทางนั้นของคนพี่ ใช่ว่าเขาไม่คิดถึงอ้อมกอดอีกคน แต่พรุ่งนี้เขาต้องขึ้นเวรเช้าแล้วหมวดเจน่ะ แรงน้อยที่ไหน...ฮึ้ยยย

“ก็ได้ครับ” ปีย์วราพยักหน้าอนุญาต

“แต่ตอนนี้ พี่เจพาปีย์ไม่หาอะไรทานก่อนได้มั้ยครับ ปีย์เริ่มหิวแล้ว”

“ได้คร้าบบบบ ปีย์อยากทานอะไรบอกพี่ได้เลย” เจธนินหันมาบอกอย่างอารมณ์ดี แหงล่ะ ในเมื่อเขาได้สิ่งที่ต้องการแล้วออะไรก็ยอมได้หมดแหละ

ช่วยไม่ได้นี่หว่า ใครใช้ให้ช่วงนี้งานยุ่งจนหัวหมุน คนเรานี้ก็ขยันฆ่ากันตายจริงไหนเมียเขาจะต้องขึ้นเวรแล้วขึ้นเวรอีก ไม่เหมือนหมอชินที่งานค่อยข้างฟรีมากกว่า พูดถึงหมอชินแล้วก็นึกอิจฉาไอ้เพื่อนรัก ป่านนี้ไอ้เตมันลากหมอชินไปกินถึงไหนต่อไหนแล้วมั้ง ผู้กองให้โอกาศทีมเขาได้พักเพราะช่วงนี้ยังไม่มีคดีใหม่เข้ามาซึ่งเขาเองก็ภาวนาว่าขอให้สงบๆอย่างนี้นานๆนะ

เจธนินพาคนรักไปทานข้าวร้านโปรดของเจ้าตัว ซึ่งก็คือร้านที่เขาพามาขอเป็นแฟนครั้งแรก เขาเจอปีย์ครั้งแรกเมื่อสองปีก่อน ตอนนั้นหมอปีย์เพิ่งจบมาใหม่ เป็นรุ่นน้องสายรหัสของหมอดล แต่สนิทกับหมอชิน เวลามาเรื่องคดี หรือ เวลามากับไอ้เตก็มักจะเจอหมอปีย์อยู่บ่อยๆ เดิมทีเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรในตัวปีย์วราเท่าไหร่หรอก ก็รู้จักคบหากันในฐานะคนรู้จักทั่วไป แต่จุดเปลี่ยนมันหน้าจะเริ่มจากเมื่อแปดเดือนก่อนหน้านี้มั้ง

วันนั้นเขาป่วยและนอนอยู่บ้านคนเดียวเดิมทีก็มีไอ้เตเพื่อนรักนั้นแหละที่ค่อยเฝ้าส่งข้าวส่งน้ำ แต่ด้วยความเป็นเพือนที่ดีมันเลยเห็นหมอชินสำคัญกว่า เพราะมันมาเฝ้าหมอชินทำงานแล้วลืมเขาทิ้งไว้ที่บ้าน ซึ่งคงเป็นคราวซวยที่ไข้ดันขึ้นสูงวันนั้น เขาที่กำลังกอบโกยสติเพื่อหาทางทางตัวเองไปโรงบาลก็ดันมีสายเข้าจากนายแพทย์ปีย์วราพอดี ซึ่งเขามารู้ภายหลังว่าผู้กองคามินขอให้หมอปีย์มาดูอาการป่วยของเขาแล้ววันนั้นคุณหมอหนุ่มก็ตั้งใจจะโทรมาเช็คอาการก่อนเฉยๆแต่ดันแจ็คพอร์ตที่เขากำลังโคม่าแทน

หลังจากนั้นราวๆครึ่งชั่วโมงหมอปีย์ก้ปรากฏตัวที่บ้านเขาเพื่อเป็นฮีโล่ช่วยชีวิตเขาที่ถูกไอ้เพื่อนรักทอดทิ้ง ภาพความอ่อนโยนยามหมอปีย์ฉีดยาให้ ความใจดียามที่ช่วยเช็ดตัวให้ ความน่ารักเวลาเตือนให้เขายาลืมกินยา ความเอาใจใส่เวลาพยายามหาอาหารที่คิดว่าเขาทานได้มาต้อนให้ถึงปาก เขาป่วยอยู่สามวันแต่ภาพของหมอปีย์ในวันนั้นหลอกหลอนเขาอยู่สามอาทิตย์ หลังจากพยายามคิดว่าตัวเองแค่เพ้อไข้อยู่นานๆ เข้าปลายอาทิตย์ที่สี่เจธนินก็ตัดสิ้นใจ เป็นไงเป็นกันไอ้เตมันยังทำตัวเป็นมดแดงแฝงมะม่วงเฝ้าหมอชิน ตามเช้าตามเย็นได้ แล้สทำไมเขาจะทำไม่ได้ หลังจากนั้นเขาก็พยายามเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในสายตา พาตัวเองให้มีตัวตนในชีวิตหมอปีย์มากขึ้น เขาว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อย แล้วถ้าเขาหยอดต้นรักใส่ใจหมอบ้างมันจะไม่เจริญงอกงามเลยหรอ

ความสัมพันธุ์ของเขากับปีย์วราค่อยข้างเรียบง่ายพวกเขาเหมือนค่อยๆเรียนรู้ซึ่งกันและกัน จนวันนึงเมื่อเขาแน่ใจในความรู้สึก เขาจึงตัดสิ้นใจของปีย์วราคบ ซึ่งคนน้องก็ไม่ได้ปฏิเสธและตกลงคบกันเป็นแฟน เพียงแต่...พวกเขาไม่ได้บอกให้ใครรู้เท่านั้นเอง จนกระทั่งโดนหมอภราดลจับได้นั้นแหละ

“อิ่มมั้ย” เจธนินหันมาถามคนรักหลังจากที่ทานอาหารกันเสร็จแล้วและเดินมาขึ้นรถ

“อิ่มมมมมม” หมอปีย์ยิ้มตาหยีอย่างชอบใจ แน่สิก็อาหารที่สั่งมาวันนี้ของโปรดเจ้าตัวเขาทั้งนั้น ไม่เป็นไร...เพราะหลังจากนี้เขาเองก็จะได้กินของโปรดของเขาเช่นเดียวกัน หึ

“พี่เจครับ” หมอปีย์หันมาเรียกตอนรถกำลังจะเคลื่อนตัวออกจากร้านอาหาร

“แวะร้านเค้กหน่อยได้มั้ย ปีย์อยากทานของหวาน”

“แล้วบัวลอยที่ทานเมื่อกี้ล่ะปีย์”

“แต่อันนี้มันเป็นเค้กนะพี่เจ ไม่เหมือนกัน” นั้นไง เจ้าตัวดี

“ก็ได้ครับ” เจธนินน่ะ ไม่ต่างจากไอ้เตธวัขเพื่อนรักเท่าไหร่หรอก อะไรที่เป็นสิ่งที่เมียต้องการ แค่...สายตาอ้อนๆน้องยังไม่พูดไรสักคำเขาก็พร้อมจะยอมศิโรราบทันที

กลับมาถึงคอนโดของหมอปีย์เจ้าตัวก็เอาเค้กที่ซื้อมาไปเก็บใส่ในตู้เย็น แล้วก็เดินหายเข้าไปในห้องนอน เจธนินเดินตามไปอีกทีคุณหมอก็หายเข้าไปในห้องน้ำเสียแล้ว ชายหนุ่มเดินไปที่โต๊ะทำงานเพื่อเปิดดูรายงานคดีของศิริลักษณ์ที่เพิ่งส่งให้ฝ่ายสืบสวนไปเพื่อตอนยื่นส่งฟ้องจะได้ไม่มีอะไรผิดพลาด ไม่รู้ว่าเขานั่งจมอยู่กับมันนานแค่ไหนรู้ตัวอีกทีก็มีสัมผัสเย็นที่แก้มของเขาแล้ว

ฟอดดดด

เป็นหมอปีย์ที่เดินหอมแก้มเขา เมื่อรู้อย่างนั้นเจธนินก็วางแฟ้มงานลงหมุนตัวมาหาคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ

“พี่เจไปอาบน้ำสิครับ” เสียงนุ่มบอกเขาเบา

“อยากได้คนถูกหลังจัง”

“ไม่ทันแล้ว ปีย์อาบเสร็จแล้ว” คนน้องฟังจบก็ส่ายหน้าปฏิเสธ

“อาบแล้วก็อาบอีกได้”

“ไม่เอา พี่เจไปอาบเถอะครับเดี๋ยวดึก”

“ก็ได้” เขายอมฟังที่คนรักบอก สุดท้ายจึงลุกจากโต๊ะทำงานเพื่อเดินเข้าห้องน้ำไป แม้รู้ว่ายังไงก็อาจจะต้องอาบอีกรอบ แต่เมื่อเมียสั่งก็ต้องทำตาม

ปีย์วรามองตามร้างสูงของคนรักที่เดินเข้าไปในห้องน้ำด้วยแววตาอ่อนเชื่อมปนรอยยิ้มหวาน เขารู้จักหมวดเจเมื่อสองปีก่อน หลังจากตกลงคบกันเจธนินเล่าให้เขาฟังถึงความรู้สึกที่เจ้าตัวมีให้เขา หมวดเจอาจจะเข้าใจว่าตนเป็นฝ่ายหลงรักเขาก่อนหากแต่ความจริงไม่ใช่ มีเพียงเขาที่รู้ว่าความรู้สึกของปีย์วรามันเดินนำหน้าหมวดเจมานานกว่านั้น ตอนที่ยังเป็นเพียงเอ็กซ์เทิร์นมีอยู่วันหนึ่งเขาเข้ามาหาพี่สายรหัสอย่างหมอดลเพื่อขอคำแนะนำเรื่องงาน ซึ่งวันนั้นหลังจากคุยธุระเสร็จภราดลก็พาเขาไปหาชินฤทธิ์ที่แผนกชันสูตรเพื่อจะชวนกันออกไปหาอะไรทานข้างนอก

วันนั้นเป็นครั้งแรกแรกที่เขาได้มีโอกาสเจอหมวดเจ ใบหน้าคมผิวสีแทนจางๆภายใต้ชุดครึ่งท่อนที่ก้าวเข้ามาในแผนกชันสูตรพร้อมหมวดเตสะกดสายตาเขาเอาไว้ให้เห็นเพียงคนๆนั้น หลังจากนั้นเขาก็ได้เจออีกฝ่ายอีกครั้งเพราะเจ้าตัวถูกส่งมาแผนกฉุกเฉินที่โรงบาลที่เขาเป็นเอ็กซ์เทิร์นอยู่ เพราะได้รับบาดเจ็บจากการเข้าระงับเหตุทะเลาะวิวาท ตอนนั้นเองที่ปีย์วราแน่ใจแล้วว่าไอ้อาการรักแรกพบมันเป็นยังไง แต่ก็เหมือนฟ้าแกล้งหลังจากนั้นเขาก็ไม่มีโอกาสได้เจอตัวเจธนินอีกเลยแม้ว่าจะเข้าไปหาชินฤทธิ์ หรือภราดลบ่อยๆก็ไม่ได้เจอ จนกระทั่งเขาได้มาทำงานที่เดียวกันกับรุ่นพี่ทั้งสอง ซึ่งก็คือเมื่อสองปีก่อน นั้นทำให้เขาได้เจอกับเจธนินอีกครั้ง และครั้งนี้เราสนิทกันมากขึ้นด้วยเพราะงานและเรื่องระหว่างเพื่อนของเขา หมวดเตกับหมอชิน

และความสัมพันธ์ของเรามันก็ดำเนินมาแค่นั้น ส่วนหนึ่งก็เพราะปีย์วรากลัวเกินกว่าจะก้าวออกไปจากจุดนั้น แค่ได้แอบรักแอบชอบมันก็ดีมากพอแล้วสำหรับเขาในเวลานั้น แล้วผู้กองามินก็ยื่นโอกาสให้ (มั้ง) เมื่อผู้กองโทรมาขอให้เขาไปดูอาการของเจธนินที่บ้านเพราะอีกคนป่วย แล้วหมวดเตที่มีหน้าที่ดูแลก็ถูกใช้งานติดแหละอยูในแผนกชันสูตร ผู้กองที่เพิ่งแยกมาจากหมวดเตมาเจอเขาที่ออกเวรพอดีจึงขอให้เขาไปดูอาการลูกน้องให้

ซึ่งปีย์วราก็ยอมรับปากอย่างเต็มใจ ได้ดูแลคนที่เราชอบทำไมจะไม่ยินดีล่ะ วันนี้ปีย์วราทั้งเป็ห่วงทั้งดีใจที่ได้มีโอกาสดูแลอีกฝ่าย แม้จะเป็นห่วงด้วยแต่อาการของเจธนินก็ไม่ได้รุนแรงจนหน้ากลัว หลังจากนั้นไม่กี่วันหมวดเจก็หายไข้ ปีย์วราก็หมดหน้าที่และกลับมาสู่ทีที่เป็นของตัวเอง แต่ใครจะคิดหลังจากนั้นเกือบเดือนปีย์วราก็ได้มีโอกาสเจอหมวดเจบ่อยขึ้น ไปไหนมาไหนด้วยกันถี่ขึ้น โทรหากันมากกว่าแต่ก่อนและบางครั้งก็ไม่ใช่เรื่องงาน ทั้งยังบอกฝันดีกันบ่อยๆ ซึ่งนั้นมันสร้างความุขใจให้เขาเป็นอย่างมาก แล้ววันนึงจู่ๆหมวดเจก็เอ่ยปากบอกชอบเขาและของคบกับเขาในฐานะคนรัก ปีย์วราช็อกแต่ก็ตอบตกลง ได้เป็นเป็นกับคนที่ตัวเองแอบรักแอบชอบมาหลายปีไม่ตกลงก็บ้แล้ว แต่เราไม่ได้บอกใครซึ่งปีย์วราก็ไม่สน แค่หมวดเจบอกว่ารักปีย์ต่อให้ต้องปิดคนทั้งโลกปีย์ก็ยอม แต่...พี่ดลจับได้ แต่แรกนั้นปีย์วรากลัวเหลือเกินว่าถ้ามีคนรู้หมดเจจะเลิกกับปีย์วรา แต่เปล่าเลยเจธนินพร้อมประกาศทันทีว่าปีย์วราเป็นของเขา ซึ่งพอถามเจ้าตัวก็บอกว่า ดีแล้วที่มีคนรู้ เวลาจะหึงจะหวงจะได้ทำได้สะดวกหน่อย คำตอบที่ได้ทำใจหมอปีย์แทบกระดอนออกมานอกอก เพราะมันบ่งบอกว่าหมวดเจรักปีย์มากพอจะประกาศให้ทุกคนรับรู้ ปีย์วรามีความสุข

“ทำไรอยู่ครับ” เสียงคนที่หายไปอาบน้ำถามขึ้นเบาที่ข้างหู ตอนที่หมอปีย์กำลังนั่งเล่นอยู่กับลูกชาย

“ดูดานี่แทะกระดูกเทียมครับ” เขาเงยหน้าขึ้นตอบพร้อมรอยยิ้ม

ฟอดดดดด

“พร้อมให้พี่กินยัง” หมวดเจก้มลงมาถามแววตาวิบวับ บ่งบอกความต้องการชัดเจน

“พร้อมตั้งแต่ไปอาบน้ำรอแล้ว”

“ฮ่าๆๆๆ เมียใครช่างยั่วจริง” เจธนินหัวเราะอย่างมีความสุข

“เมียหมวดเจครับ” ปีย์วราเองก็ตอบขึงขังยามที่ถูกช้อนร่างขึ้นในท่าอุ้มเจ้าสาว

“หือ เรียกพี่ว่าไงนะ”

“ปีย์เป็นเมียพี่เจครับ”

“เด็กดี” คนอุ้มบอกเสียงนุ่มขณะวางคนตัวเล็กในอ้อมแขนลงบนเตียงกว้างภายในห้องนอน หลังจากที่พากันเข้ามาในห้องแถมปิดประตูกันลูกชายที่ทำท่าจะวิ่งตามเข้ามา ไม่สนแม้แต่เสียงเห่าประท้วงสองสามทีก่อนจะเงียบไปของดานี่

“เด็กดีของพี่เจคนเดียวครับ” คนในอ้อมแขนบอกเบาๆด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

“ถ้าไม่เพราะพรุ่งนี้มีงานนะหมอปีย์...อย่าหวังว่าจะลุกจากเตียงได้”

“พรุ่งนี้ไปส่งปีย์ด้วย...ปีย์ขับรถไม่ไหว” โอเค เจธนินแพ้

 

ไรท์ // เบาๆสั้นๆสำหรับคู่นี้ อารมณ์แค่อยากเขียนเฉยๆไม่มีไรเล้ยยยย ตอนนี้เลยเบรกอิเตไว้ก่อนเบื่อนาง

เจอกันให้ตอนหน้าจ้าาาา รักทุกคน คอมเมนท์เท่ากับกำลังใจ ขอบคุณจ้าาาา แล้วเจอกันตอนหน้าเนอะ

ความคิดเห็น