facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD RICH 3 Bored

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 39.3k

ความคิดเห็น : 59

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2563 01:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD RICH 3 Bored
แบบอักษร

BAD RICH 3

 

@บ้านเฟียร์

"กลับมาแล้วหรอยัยเฟียร์"

"ค่ะ" ฉันตอบแม่ตัวเองกลับไปทันทีที่สองเท้าฉันเดินเข้าไปในบ้าน

"ทำไมกลับเร็ว"

"ก็แค่ไปกินข้าว"

"รู้ แต่ปกติแกไม่กลับบ้านเร็วแบบนี้"

"ก็มันเบื่ออะแม่ พี่เชนอะไรก็ไม่รู้"

"ทำไมพูดแบบนี้ เชนน่ะ...ดีที่สุดแล้ว"

"ดีเพราะเป็นลูกเพื่อนพ่อนะสิ" ฉันเอ่ยออกมาอย่างรู้สึกเบื่อหน่าย ที่ฉันต้องไปกินข้าวกับพี่เชนก็เพราะเหตุผลนี้แหละ พ่อพี่เขาเป็นเพื่อนกับพ่อฉัน ก็อย่างที่ทุกคนรู้นั้นแหละ พอพวกเราโตขึ้นเขาก็อยากที่จะจับคู่ฉันกับพี่เชน ซึ่งฉันก็ไม่ได้ติดอะไรนะ แต่ว่าบางทีก็รู้สึกรำคาญอยู่เหมือนกัน พี่เชนดีทุกอย่างก็จริงแต่เขาก็มีความเจ้าชู้และมือไวอยู่ไม่น้อย บอกตามตรง...บางทีฉันก็อึดอัด

"มันก็ใช่ แต่เชนก็ดีไม่ใช่หรอ ทั้งหน้าตา ฐานะ...ความเหมาะสม"

"เห้อ...เฟียร์ไม่พูดเรื่องนี้ละ" พูดจบ ฉันก็เดินหนีแม่ออกมาอีกทางทันที

.

.

ตึกตึก

แอดดดดด

พรึ่บ! เสียงฉันกระโดดลงนอนบนที่เตียงนุ่มของตัวเองก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคน

ติ้ด!

"เมษา อยู่ไหนอะ"

(อู่)

"เลิกงานยัง"

(ยัง)

"ทำไมเลิกช้าจัง ปกติสองทุ่มก็เลิกแล้วไม่ใช่หรอ"

(มีเคสพิเศษมา มีอะไรรึเปล่า)

"เปล่าอะ เบื่อๆไม่มีอะไรทำ..."

"...ไปหาได้ปะ"

(ไม่ต้องมา คนเยอะ)

"ก็มันเบื่อนี่"

(เธอมาเดี๋ยวพวกนี้ไม่ทำงานเอาแต่มองเธอ)

"ก็คนมันสวยอะ"

(...)

"ไปไม่ได้จริงหรอ"

(อืม เป็นอะไร)

"เบื่อไง ไม่มีอะไรทำ"

(ไหนว่าไปเดทมา)

"ไม่อยากจะพูด...มือไวมาก"

(คุยกับใคร)

"เสียงใครอะ พี่เดรคหรอ"

(อืม)

"งุ้ยยย พี่เดรคอยู่ด้วยหรอ...อยากไป"

(เขามีแฟนแล้ว)

"แล้วไงอะ แฟนแรดแบบนั้น เดี๋ยวก็เลิกกัน ถ้าพี่เขาจับได้..."

(เฟียร์)

"โอเคๆ ไม่กวนแล้วก็ได้ ตั้งใจทำงานละ"

(อืม) แล้วฉันก็กดวางสายไป พร้อมกับเปิดแอพในโทรศัพท์เพื่อดูนั่นดูนี่ไปแก้เบื่อ แต่สุดท้าย...

ฟู่ว! ก็ไม่มีอะไรให้ฉันทำอยู่ดี

เบื่อชะมัด

"..."ฉันเอาแต่นอนนิ่งอยู่บนเตียงด้วยความเบื่อแบบเบื่อขั้นสุดเลยก็ว่าได้

"ไปหาอะไรทำดีกว่า" ในที่สุดฉันก็ทนไม่ไหวลุกขึ้นไปหยิบกุญแจรถเดินออกจากห้องนอนตัวเองไปทันที

 

 

@คอนโดเซน

ติ้ดดดด ติ้ดดดด

แอดดดด ฉันเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องเซนอย่างถือวิสาสะ ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติที่ฉันทำอยู่ตลอด ไม่ต้องบอกว่าฉันไร้มารยาทนะเพราะกับเซน...ฉันไม่เคยมี

"พวกดีนไม่มาแหะ" ฉันเอ่ยออกมาคนเดียวหลังจากที่มองไปยังโซฟาที่มีแต่เพียงความเงียบงัน

และ...

"..." ฉันได้แต่ยืนชะงักไปเล็กน้อยกับภาพตรงหน้า ภาพของเซนที่เดินออกมาจากห้องนอนเขาด้วยสภาพผ้าเช็ดตัวพันไว้แค่ท่อนล่างทำให้เห็นซิกแพคของเขาอย่างชัดเจน

"นายนี่ก็...หุ่นดีเหมือนกันนะ"

"..." เซนก็นิ่งมองหน้าฉัน ก่อนจะถามออกมาเสียงนิ่ง

"ทำไมไม่บอกก่อนว่าจะมา"

"ทำไมต้องบอก" ว่าแล้ว ฉันก็เดินไปนั่งลงบนโซฟากลางห้องที่ประจำ

"อยู่คนเดียวหรอ" ฉันหันไปถามเซน

"อืม" เขาก็พยักหน้าตอบกลับมา

"แล้วพวกดีนไม่มาหรอ"

"ไม่มา มันติดงาน"

"อ่อ" ฉันพยักหน้ารับรู้พร้อมกับหยิบรีโมทขึ้นมากดหาหนังดูอย่างสบายใจ

"มีอะไรรึเปล่า" เสียงเข้มถามฉัน ฉันจึงหันไปมองหน้าเขา

"จะคุยกับฉัน...สภาพนี้จริงดิ?"

"..." เซนก็นิ่ง

"เดี๋ยวมา" พูดจบ เขาก็เดินกลับเข้าไปในห้องนอนตัวเองทันที

.

.

.

ผ่านไปสักพัก

พรึ่บ ร่างสูงของเซนก็เดินเข้ามานั่งข้างฉัน

"ทำไมนานจัง" ฉันหันไปถามเขา

"หาชุดไม่เจอ ปกติไม่ใส่นอน"

"โอ๊ะ! อยากเห็นจัง"

"ทะลึ่ง" เซนพูดใส่หน้าฉัน

"ฮ่าๆๆ ไม่คิดว่าหุ่นนาย...จะดีขนาดนี้"

"เลิกพูดได้แล้ว อยู่กับฉันสองคน...กล้าพูดแบบนี้ได้ไง"

"ทำไมจะพูดไม่ได้อะ...อย่างนาย ไม่ทำอะไรฉันหรอก"

"แน่ใจได้ยังไง"

"เหอะ ถ้านายจะทำ...คงทำไปนานแล้ว" ว่าแล้ว ฉันก็ยิ้มตาหยีใส่เซนไป

"..." เขาก็นิ่งไม่ตอบก่อนจะลอบยิ้มออกมา ซึ่งฉันเห็นหรอกนะ

"ยิ้มทำไม ฉันน่ารักอะดิ"

"อืม เคยไม่น่ารักด้วยหรอ"

"..." ฉันชะงักไปทันทีกับคำพูดของคนตรงหน้า แม้ว่าจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา แต่ว่า...พูดออกมาตรงๆแบบนี้ มันก็อดที่จะเขินไม่ได้ไหม

"ดูหนังดีกว่า" ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องหันกลับมาดูหนังที่ตัวเองเลือกไว้

"..." เซนก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เราทั้งสองเงียบและเลือกที่จะนั่งดูหนังที่ฉันเลือกอยู่อย่างนั้น จนกระทั่ง...

"ไปเดทมา...เป็นไง"

"..." คำถามของคนด้านข้างทำเอาฉันชะงักไป

"ก็ดี" ฉันเลือกที่จะตอบเขากลับไปด้วยท่าทีปกติ แต่มันก็อดที่จะรู้สึกอึดอัดไม่ได้

"..." เซนไม่ถามอะไรต่อ และฉันก็ไม่อยากให้เขาต้องมาถามอะไรแบบนี้กับฉันเช่นกัน ฉันจึงเลือกที่จะเปลี่ยนเรื่องชวนเขาคุย

"นายว่าพระเอกฉลาดเกินไปปะ"

"ก็ปกติ ไม่งั้นจะเป็นพระเอกได้รึไง"

"ก็จริง..." แต่เล่นรู้ทันแผนตัวร้ายหมดเลยนะ

"เปลี่ยนดีกว่า ฉลาดเกินไปอะ" มันไม่น่าลุ้นไงสำหรับฉัน ถ้าหนังเรื่องไหนที่พระเอกเก่งหรือตามทันตัวร้ายเกินไป ฉันไม่ชอบเลยเอาจริงๆมันหมดความน่าลุ้นไปด้วย

"เรื่องนี้ดีกว่า" แล้วฉันก็เปิดเรื่องใหม่ที่ตัวเองเลือกขึ้นมา

"เป็นอะไร" อยู่ๆเซนก็หันมาเอ่ยถามฉัน

"หื้ม?" ฉันทำหน้างุนงงใส่เขาไป

"ทำไมอยู่ๆถึงมา"

"..." ฉันก็นิ่ง

"เป็นอะไร" เซนถามออกมาอย่างรู้ทัน

"ก็ไม่มีอะไร แค่เบื่อๆ"

"..."

"มองฉันแบบนั้นคือ?"

"ก็เธอไม่ยอมบอกความจริง"

"ก็นั้นไงคือความจริง ฉันเบื่อ...แบบเบื่อมากจริงๆ อยู่บ้านมันไม่มีอะไรทำเลย แถมแม่ก็ยัง..." ฉันนิ่งไปเมื่อได้สติ

"ทะเลาะกับคุณน้าหรอ"

"ก็นิดหน่อยอะ ไม่เชิงทะเลาะหรอก แต่เขาชอบจับคู่ฉันกับพี่เชนไง" สุดท้ายฉันก็ต้องเล่าทุกอย่างออกมา

"ทำไม เธอไม่ชอบหมอนั่นหรอ"

"ก็ชอบ..." ฉันเผลอตอบออกไปตามความคิดของตัวเอง ซึ่งฉันก็ชอบพี่เชนแหละ เขาทั้งหล่อและฐานะทางบ้านก็ดีมาก ทุกอย่างคือดีพร้อม เสียอย่างเดียว...นิสัยมือไวของเขานี่แหละที่ทำให้ฉันไม่ค่อยโอเคในบางครั้ง เช่นวันนี้

"ชอบแล้วหงุดหงิดทำไม"

"เห้อ! ไม่มีอะไรหรอก ดูหนังต่อเถอะ" ฉันเลือกที่จะตัดบทไปด้วยท่าทีปกติ เพราะฉันไม่อยากที่จะต้องมานั่งพูดถึงพี่เชนให้เซนฟัง ถึงฉันจะไม่ได้ดีมากมายอะไร แต่ว่า...ฉันก็ไม่ได้ใจร้ายมากพอที่จะทำร้ายความรู้สึกเซนขนาดนั้นหรอกนะ

 

 

และ

ครืดดดด ครืดดดด

"..." ฉันนั่งนิ่งไปเล็กน้อยกับชื่อปลายสายที่โทรเข้ามา

"ใครโทรมา" เซนหันมาถามเมื่อเห็นว่าฉันเอาแต่นั่งนิ่ง

"พี่เชน" ฉันตอบเขากลับไปตามตรง

"..." เซนก็นิ่งไปกับคำตอบของฉัน

"เดี๋ยวฉันมานะ" พูดจบ ฉันก็เดินออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอกกับคนที่โทรเข้ามาทันที

"ว่าไงคะพี่เชน"

(เราอยู่ไหนคะ พี่มาหาที่บ้านไม่เจอ)

"เอ่อ...พอดีเฟียร์ออกมาข้างนอกอะ"

(หรอ ไปไหนคะ นี่มันดึกแล้วนะ)

"ห้องเพื่อนค่ะ ใช่ค่ะ มันดึกแล้ว..."

"...แล้วพี่เชนไปบ้านเฟียร์ทำไมคะ"

(พอดีคุณพ่อพี่เขาให้พี่แวะเอาของให้คุณพ่อเราค่ะ...)

(...น้องเฟียร์จะกลับกี่โมงคะ ให้พี่ไปรับไหม)

"ไม่เป็นไรค่ะ เฟียร์ขับรถมา"

(งั้นรีบกลับนะคะ เดี๋ยวพี่รอ)

"คะ?"

(รีบมานะคะ พี่จะรอ) ตื้ด! แล้วปลายสายก็กดตัดสายไป

"ให้ตายเถอะ!" นี่ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ฉันไม่ชอบในตัวพี่เชนมากๆ นั้นก็คือความเจ้ากี้เจ้าการของเขา มันอาจจะเพราะฉันเด็กกว่าเขาทำให้เขาชอบให้ฉันทำนั่นทำนี่ ซึ่งฉันไม่ชอบ ฉันอึดอัด...

"เดี๋ยวฉันกลับก่อน" แต่ฉันก็ต้องทำ เพราะเขาคือคนที่พ่อฉันปลื้มนักปลื้มหนา ฉันจะดื้อหรือแผลงฤทธิ์ใส่เขามากไม่ได้

"อืม" เซนพยักหน้ารับรู้ด้วยสีหน้านิ่งเรียบ

"ไว้จะมาหาใหม่นะ...ไม่เหงานะ" ฉันแกล้งแหย่พูดใส่เขาไปเพื่อให้สถานการณ์มันเป็นปกติ

"..." เซนก็นิ่งไม่ตอบอะไรกลับมา

"เจอกันพรุ่งนี้นะ"

"อืม" หลังจากที่เซนตอบกลับมา ฉันก็เดินออกมาจากห้องของเขาทันที

 

 

Spoil next ep.

"พี่ว่า...เราไม่ควรไว้ใจเพื่อนผู้ชายมากเกินไปนะ"

 

**อย่าลืมกดหัวใจ

คอมเม้นให้กันด้วยน้าาาา**

 

ความคิดเห็น