ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียเด็ก - โสดNC+

ชื่อตอน : เมียเด็ก - โสดNC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเด็ก - โสดNC+
แบบอักษร

วันต่อมา

@บริษัท

“ขออนุญาติค่ะคุณกรีน”

“...”

เลขากรีนจะเอาเอกสารมาให้เขาเซ็นต์เเต่เขาเอาเเต่เหม่อไปที่รูปคู่บนโต๊ะทำงาน

“คุณกรีนคะ”

“ครับ”

ร่างสูงในชุดสูทสะดุ้งเฮือกขึ้นมา

“เอกสารค่ะ เป็นอะไรรึเปล่าคะ?”

ต้นข้าวเลขาคนสนิทของเขาถามอย่างนึกเป็นห่วงเจ้านายที่วันนี้เขาดูใจลอยทั้งวัน

“เปล่าครับ ขอบคุณ”

“ค่ะ”

ไม่กี่นาทีต่อมา

ก๊อกๆ

“เข้ามา”

กรีนนึกรำคาญจะเข้ามาทำไมนักหนาเขาอยากคิดอะไรคนเดียวเงียบๆ

“ทำหน้าเหมือนหมาถูกทิ้งไอสัส”

นายเพื่อนรักเขาทักทายด้วยประโยคสุดกวน

“เออ”

กรีนไม่เถียงก็เขาถูกทิ้งจริงๆหนิ

“ทะเลาะกับเมีย?”

“...”

“ไปทำเหี้ยใส่น้อง”

“น้องบอกเลิกกู”

“เชี่ย! พีคสัส”

“กูผิดเองว่ะกูเเม่งไม่มีเวลาให้พรีมเลย”

“มึงหักโหมงานเกินไอสัส”

“กูไม่ได้เก่งเหมือนป๊ากูต้องขยันดิวะ”

ใช่เขาไม่ได้เก่งเหมือนป๊า ป๊าเขาทำบริษัทไว้ดีเเต่พอเขาต้องมาบริหารเเรกๆขาดทุนไปหลายล้าน

ถ้าไม่ตั้งใจมันก็จะพังอีก..เวลา24ชม.ของเขาเเทบไปเป็นของบริษัทหมดเเล้ว

“เเล้วได้เจอน้องบ้างยัง?”

“ไม่”

“ไม่ลองไปหาดูบ้างอ่ะ ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก”

“กูกลัวน้องรำคาญ”

ในหัวเขามีเเต่เธอเต็มไปหมดยิ่งไม่ได้เจอกันเลย เเบบนี้ยิ่งเป็นห่วงเธอ

“มึงใจร้อนผญ.เค้าไม่ชอบ”

“อือ”

ก็จริงของมัน

“ไปตามที่มหาลัยดิวะสู้หน่อย”

“ตอนนี้?”

“เออ ง้อๆอ้อนๆเดี๋ยวก็ใจอ่อน”

ผู้หญิงชอบเเบบนั้นหรอ..

“งั้นกูไปละ”

กรีนรีบหยิบกุญเเจรถเเล้วมุ่งหน้าไปทันที

30 นาทีผ่านไป

ด้านพรีม

“...”

ฉันทำเเบบนี้มันดีเเล้วใช่มั้ย?

คนใจร้ายเเบบนั้น เขาไม่ขอโทษเรื่องนั้นเลยสักนิด

“อ้าวพรีม”

ดีนเดินเข้ามาทักตอนเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียว

“ดีน หวัดดี”

“มานั่งทำไรคนเดียวอ่ะ”

“พึ่งเลิกเรียนอ่ะ ยังไม่อยากกลับ”

“อ๋อ ไปหาไรกินป้ะ”

ดีนนั่งลงโต๊ะเดียวกับเธอ

“พรีม”

เสียงนั่น..พี่กรีนหรอ

“...”

“ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย”

“พอดีพรีมยุ่งๆอยู่”

“ขอเวลาเเปปเดียวก็ได้”

“...”

เขามาทำไมกัน..เคยเเคร์ฉันด้วยหรอ

“นะ”

“อือ”

พรีมตามเขาออกไป

“มีอะไร?”

“เรากลับมาคบกันเหมือนเดิมได้มั้ยคับ”

“ถ้าเรื่องนี้พรีมขอตัว..”

“พี่ขอโทษที่ไม่มีเวลาให้พรีมเลย”

“พี่สัญญาว่าจะไม่หักโหมงานเเล้ว”

“นะครับ..พรีมสำคัญกับพี่นะ”

กรีนเอามือเล็กไปกุมไว้

“พี่ขอโทษพรีมเเค่เรื่องนี้หรอ?”

คนตัวเล็กน้ำตาคลอเบ้าเขามาขอโทษโดยที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไปทำอะไรผิด

“เรื่องที่ไปเอากับคนอื่น..ไม่ขอโทษหน่อยหรอ”

“ห่ะ? พี่ไม่ได้มีคนอื่นเลย”

“พรีมเห็นเองกับตาไอ้ผญ.คนนั้นที่บริษัท”

“ผู้หญิงคนไหน พี่ไม่มี”

“นั่งตักกันขนาดนั้นโจ่งเเจ้งดีนะคะ”

“พรีมฟังพี่ก่อน”

“...”

“พรีมหมายถึงวันที่หนูไปเมากับไอ้ดีนใช่มั้ย?”

“อือ”

“นั้นไอลินจำมันไม่ได้หรอ”

“พี่ลิน? ที่เป็นเเฟนกับพี่นาย”

“ใช่ มันมาฝึกงาน”

“...”

“เเล้ววันนั้นพี่ก็เคลียร์เอกสารกัน”

“ตอนมันจะเก็บของมันก็ล้มพี่เลยรับไว้”

“..หา?”

“มันไม่ได้มีไรเลยนั้นเพื่อนพี่นะพรีมสนิทหนิ”

“พะ พี่ลินเองหรอ”

“ครับ ทีนี้เข้าใจยัง”

“...”

ฉันนี่งี่เง่าชะมัดเลย

“ดีกันนะคับ พี่จะทำตัวดีขึ้นสัญญา”

“หนูไม่ชอบคนใจร้อน”

เขาทำฉันเดินเเทบไม่ได้

“พี่ทำหนูเจ็บตัวรู้มั้ย”

“เจ็บตรงไหนบ้างอ่ะ ช่วยมั้ย”

“ชะ ช่วยบ้าไรเล่า”

“เลียให้หายเจ็บไง”

“จะบ้าหรอพี่กรีน! หนูไม่ดีด้วยหรอก”

“พี่ยังไม่เชื่อนะที่บอกว่าเจ็บ”

“หื้อ?”

กรีนทำเหมือนเสือจะตะครุบกวางน้อยเเบบเธอ

“ต้องดูก่อนว่าโกหกรึเปล่า”

“ดะ ดูอะไรของพี่”

“ไหนเจ็บตรงไหน..”

“ไม่เจ็บเเล้ว!”

จะบ้ารึไงนี่อยู่ในมหาลัยนะยังจะทะลึ่งอีก

“พี่ยังเคลียร์เอกสารไม่เสร็จเลย”

“อื้อ เเล้วมีไรหรอ”

“ไปบริษัทกับพี่นะ”

“ไม่เอา ง่วงเเล้ว”

“เเล้วนี่ไปนอนที่ไหนมา”

“นอนห้องพักเเถวนี้เเหละ”

“พี่ทำให้ลำบากใช่มั้ย”

ปกติเราสองคนอยู่ด้วยกันตลอดเพราะตั้งเเต่เเม่อย่ากับพ่อของเธอพรีมก็อยู่กับเเม่

เเต่นั่นมันไกลมากจากมหาลัยอยู่นอกเมืองไปอีก

“ไม่เกี่ยวกับพี่ พรีมต้องอยู่เองเเล้ว”

ติ้ง

“ห่ะ..?”

อีเมลจากมหาลัย

ค่าเทอม64,000 บาทชำระเเล้ว

“ยังไม่ไปจ่ายเลยหนิ”

“...”

“พี่กรีน! เอาอีกเเล้วนะ”

ตั้งเเต่คบกันมาฉันหาเงินจ่ายค่าเทอมเองตลอดเเต่เขาเป็นคนจ่ายให้ทุกเทอมเลย

“พี่ยังไม่ได้ทำไรเลย”

“พี่จ่ายให้หลายเทอมเเล้วนะพอเเล้ว”

“ส่งเมียเรียนผิดตรงไหน”

“เมียอะไรของพี่”

“อยากทบทวนหน่อยมั้ย?ว่าใครเมียพี่”

“มะ ไม่”

เขาเปิดประตูรถให้เธอเข้าไปเเล้วก็กลับไปบริษัท

@ห้องทำงาน

“เหนื่อยมั้ยคะ”

“เหนื่อยย ปวดหัวหมดเเล้ว”

ร่างสูงเอาเเต่นั่งทำงานมาหลายชั่วโมงเเล้ว

“เอากาเเฟหน่อยมั้ย”

“ครับ ขอบคุณนะ”

“อื้อ”

คนตัวเล็กเดินออกไปชงกาเเฟให้เขาทันที

“นี่ๆเเก เห็นว่าเเฟนคุณกรีนมาด้วยนะ”

ตอนเธอชงกาเเฟก็ได้ยินพนักงานคนนึงกำลังคุยกันเรื่องเธออยู่

“สวยนะมึง เเต่จับประธานเลยหรอวะ”

“คงเเซ่บอ่ะมึงไม่งั้นคงไม่ติดใจ”

นี่ไม่มีเรื่องจะเม้ากันเเล้วหรอถึงต้องมานินทาเธอ

“วันนั้นกูไปเจอนางไปผับกับนายเเบบที่ดังๆอ่ะ”

“จริงป้ะ สงสัยทะเลาะกันเรื่องนี้เเน่”

“เออ เห็นวันก่อนคุณกรีนหน้าเครียดๆ”

เพล้ง!

เเก้วน้ำร้อนที่เธอกำลังกดอยู่ลวกมือเเล้วตกเเตกลงพื้นเสียงดังจนพนักงานรู้ว่าเธออยู่ตรงนี้

“คะ คุณพรีม”

“ไม่เป็นไรค่ะ พูดต่อได้นะคะพรีมไม่ถือ”

เธอคงดูเหมือนมาเกาะเขากินมากเลยสินะ

ประธานบริษัทมาคบกับคนอย่างฉัน

“ฉันขอโทษนะคะคุณพรีม”

“เราคุยกันสนุกๆเเค่นั้นเองค่ะ”

“พรีม เป็นอะไรมั้ย”

คนตัวเล็กเงียบเเล้วก้มไปเก็บเเก้วที่ตกเเตกเต็มพื้นไปหมด

“น้ำร้อนลวกหรอ”

“หนูไม่เป็นไร”

“เอามือมานี่”

กรีนรีบไปหยิบถุงเจลเย็นมาประคบให้เธอ

“คุณสองคน!”

“ค คะ ท่านประธาน”

พนักงานสองคนที่ยืนอยู่ถึงกับตกใจที่เขาโมโหขนาดนี้

“เกิดอะไรขึ้น!”

“ดิฉันไม่ได้ตั้งใจนะคะคุณกรีน”

“คุณต้นข้าวบอกผมมาว่าเกิดขึ้น”

ต้นข้าวเป็นเลขาเธอนั่งดื่มกาเเฟอยู่ข้างๆพนักงานสองคนนี้พอดี

“เธอพูดกันเรื่องคุณกรีนกับคุณพรีมที่ผับค่ะ”

“เเล้วยังบอกว่าคุณพรีมจับถึงขั้นท่านประธาน”

“พวกเธอสองคน!”

“พี่กรีน ช่างเถอะนะ”

“เก็บของออกไป! ผมไล่คุณสองคนออก!”

“ท่านประธานคะ ดิฉันขอโทษค่ะ”

“อย่าไล่่ฉันออกเลยนะคะ”

สองคนนี้ชอบนินทาเรื่องคนอื่นกันอยู่เเล้วมีเเต่คนไม่ชอบนางสองคน

“พี่กรีนอย่าไล่เค้าออกเลย”

พรีมยิ่งรู้สึกผิดทีี่เธอต้องเป็นต้นเหตุให้เขาไล่พนักงานออกตั้ง2คน

“คุณข้าวยื่นใบลาออกให้พวกเธอด้วย”

“ค่ะ ท่านประธาน”

พอพูดจบกรีนก็พาคนตัวเล็กกลับเข้าห้องเค้า

“เจ็บมากมั้ย”

มือเธอพองเพราะโดนน้ำร้อนลวกใส่เต็มๆ

“เเสบนิดหน่อยเอง”

เพี้ยงง

กรีนให้เธอนั่งบนตักที่เก้าอี้โต๊ะทำงานเขา

เเล้วเอามือเล็กมาเป่าเหมือนเธอเป็นเด็กที่ต้องเป่าเพี้ยงให้หาย

“ขอบคุณนะ”

“เรื่องอะไรหรอ”

เธอดีใจที่เขาทำทุกอย่างเพื่อเธอเเบบนี้

“ที่พี่ดูเเลหนูดีเเบบนี้”

“ไม่ดูเเลเเฟนเเล้วจะไปดูเเลใครอ่ะ”

“กิ๊กมั้ง”

ตัวเล็กอมยิ้มกับท่าทางที่เขาเป่ามือเธอเหมือนเธอเป็นเด็กน้อยในสายตาเขา

“ไม่กล้ามีหรอก เมียดุ”

“จริงหรอ”

“จริงครับ ดุมากด้วย”

“งื้ออ”

เเต่เรื่องที่ไล่พนักงานออกมันก็ทำเกินไปนะ

“เเต่ว่า..ที่พี่ไปไล่เค้าออก”

“มันใจร้ายไปนะ”

“พนักงานเเบบนั้นออกไปดีเเล้ว”

“คนดีๆที่ไหนมานินทาเจ้านาย”

“เห้อ~”

เธอเข้าใจพวกเธอสองคนนะที่ออกจากงานเเบบนี้เงินมันหายากเธอจะลำบากรึเปล่าก็ไม่รู้

“ถ้าใครมันทำเเฟนเค้าก็ต้องโดนเเบบนี้”

“พรีมไม่สบายใจอ่ะ..”

คนตัวเล็กก้มหน้าก้มตาพิงอกเขา

“ไม่ทำหน้าบูดสิ”

“อืออ”

เธอจะใจดีกับทุกคนเกินไปเเล้วนะผมอยากให้เธอเลิกเป็นคนขี้สงสารบ้าง

“งอเเงเฉยเลยเด็กดื้อ”

“กว่าเขาจะมีงานทำ..มันลำบากนะ”

“พวกเธอจะได้จำไงจะได้ไม่ทำอีก”

กรีนนึกเเล้วก็ยังโมโหกล้าดียังไงมาว่าเเฟนเขา เเบบนั้นกัน

“พี่กรีนใจร้าย”

เธอบ่นพึมพัมอยู่ในหน้าอกเเกร่งเสียงออกมาอู้อี้ๆ

“ใจดีเเค่กับหนูไง”

“อืออ”

“เลิกคิดมากได้เเล้วเด็กดื้อ”

“รู้เเล้วค่ะ”

ฟอดด

“งื้ออ”

“คิดถึง ไม่ได้เจอตั้ง2วัน”

“คิดถึงเหมือนกันนะ”

“คิดถึงเเล้วก็ต้อง...”

“ทะลึี่ง!ทำงานอยู่นะ”

“ไม่มีคนเข้ามาหรอกหน่า”

“อายเค้าไม่เอา”

“ไม่มีกำลังใจทำงานอ่า”

มือหนาลูบไปที่ขาอ่อนใต้กระโปรงนักศึกษาของเธอ

“งื้อ พี่กรีนน”

“ไม่งั้นไม่มีเเรงทำงานเเล้ว”

“เอาเเต่ใจที่สุดเลย”

“หึๆ”

สุดท้ายเธอก็ยอมปลดกระดุมออกจนเห็นบราสีดำที่โอบเต้าอวบไว้เเทบไม่อยู่

“ห้ามใส่ตัวนี้อีกนะ”

“อ๊ะ ทำไม”

“กระดุมจะกระเด็นออกมาอยู่เเล้ว”

จ้วป จ้วป

“อิ๊ งั้นเก็บไว้ใส่กับพี่สองนะคะ”

“ตัวเเสบ”

เเจ๊ะ เเจ๊ะ

นิ้วร้อนสอดเข้าไปในร่องสวาทที่ทับเเกนกายอยู่

“อ๊ะ อ๊า”

“ไหนบอกว่าเจ็บ”

“ก็วันนั้นพี่ทำเเรงอ่ะ”

“ขอโทษนะ เจ็บมากเลยใช่มั้ย”

“อื้อ อ๊า”

ริมฝีปากอุ่นงับไปที่ยอดเต้านมที่เป็นเม็ดเเข็งเป็นไตอยู่

“วันนี้เค้าทำเบาๆนะ”

“ค่ะ อ๊า อิ๊ หนูเสียว ใส่เข้ามาสิ”

ท่อนเอ็นขยายตัวใหญ่กว่าเดิมจนเขาปวดหนึบ ไปหมด

หัวเห็ดถูๆกับปากร่องที่มีน้ำปริ่มออกมา

สวบ สวบ ตั่บ

“อื่มม เเน่นชิบ”

“อ๊ะ อ๊า พี่กรีน”

ตั่บ ตั่บ ตั้บ

“ที่รัก อ่าส์ ขย่มผัวเเรงๆ”

เธอขย่มตัวกระเเทกใส่เขาจนคนถูกคร่อมถึงกับร้องโอดโอยเพราะความเสียวที่ตัวเล็กมอบให้

“อ๊ะ อ๊ะ ที่รักอย่าทำรอย”

มือหนาจับเอวคอดเเล้วยกขึ้นกระเเทกลงมาเเรงๆปากก็ดูดทำรอยไปทั่วร่างกาย

“ซี๊ดด เธอ”

“อิ๊ อ๊า เเบบนี้ดีมั้ยคะ”

“ดีมากเลยครับ อ่าส์”

“งื้ออ มันลึก”

เขากระเเทกสวนขึ้นมาทำให้คนตัวเล็กถึงกับร้องเสียวเพราะมันลึกไปถึงปากมดลูกเธอเเล้ว

“อ่าส์ ที่รักจ๋า”

จ้วป เเผล่บ

ปั่บ ปั่บ ปั่บ

เอวเล็กร่อนเร็วเเละถี่ขึ้น

“ตอดเค้าเเรงๆเธอจ๋า”

“อ๊า อ๊าง กรีนขา~”

“โอยส์ ร้องเเบบนี้เค้าก็ตายดิ”

“ตายคาอกเค้าดีมั้ยคะ อ๊า”

“ดีจ๊ะที่รัก อ่าส์”

สวบ สวบ สวบ

ใบหน้าหล่อซุกเต้านิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามเเรง กระเเทกของเธอเอง

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า”

“จะเเตกเเล้วที่รัก”

เเจ๊ะ เเจ๊ะ สวบ

ร่องน้อยยกตัวจนท่อนเอ็นเหลือเเค่ส่วนหัว

เเล้วขย่มลงมาทีเดียวมิดลำอีกครั้ง

“อ๊า อ๊ายย”

“อ่าส์”

.

.

.

มาเเล้วฮ้าบบ

วันก่อนเค้าไม่ได้อัพเลยง้า

อยากได้เเนวไหนบอกได้น้า

เช่น เพื่อนกัน วันไนซ์ หรือยังไงเม้นได้เน้อ

เค้าเริ่มนึกเเนวไม่ออกเเล้วเสนอมาน้า

ความคิดเห็น