ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียเด็ก - เมาNC+

ชื่อตอน : เมียเด็ก - เมาNC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเด็ก - เมาNC+
แบบอักษร

@บริษัท G Car company

บริษัทรถชื่อดังที่ส่งออกรถหรูที่เป็นที่นิยมไปกว้างไกลถึงต่างประเทศ

ก๊อกๆ

“ท่านประธานคะ”

เสียงเลขาเขาเคาะประตูห้องประธานของบริษัท

“เข้ามา”

กรีนที่นั่งทำงานอยู่อย่างยุ่งเหยิงเพราะเขามีงานเป็นกองที่ต้องอนุมัติจนตัวเเทบเป็นเกลียว

“นี่เด็กฝึกงานที่คุณกรีนเรียกพบค่ะ”

“สวัสดีค่ะ ดิฉันไพลินค่ะ”

ไพลินเเนะนำตัวกับประธานบริษัทที่เธอรู้จักดี

“ไม่ต้องห่างเหินขนาดนั้นก็ได้ลิน”

กรีนเชิญให้เธอนั่งลง

“ลินเกร็งไปหมดเเล้วนะ”

“ขอตัวค่ะ ท่านประธาน”

“ครับ”

เลขาเขาก็กลับออกไปทำงานต่อ

“เดี๋ยวนี้กรีนดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะ”

“ก็เเหงต้องคุมบริษัทให้ดี”

ไพลินเพื่อนสนิทเขาตั้งเเต่ตอนมหาลัยเราอยู่ในเเก๊งเดียวกัน

“เเล้วนี่ต้องเรียกว่าท่านประธานด้วยป้ะ”

“หรือว่าคุณกรีนดีคะ”

ไพลินนึกตลกไม่เคยคิดว่าต้องมาทำงานในบริษัทเพื่อนตัวเอง

“อยากเซ็นต์ไม่อนุมัติมึงขึ้นมาเลย”

“ไม่ดีมั้งกรีนเพื่อนรัก”

“มึงถนัดเรื่องบัญชีอยู่เเล้วหนิ”

ไพลินเป็นเหรัญญิกของชั้นเรียนทุกปีอยู่เเล้ว

“ช่วยกูรวมยอดงบประมาณของปีนี้หน่อย”

“ได้ ยังไงอธิบายหน่อย”

กรีนเรียบเรียงเอกสารเเละสอนวิธีคร่าวๆให้เธอฟัง

เวลาผ่่านไป

18.50 น.

“เดี๋ยวกูต้องไปประชุมพอเเค่นี้ก่อน”

“ได้ค่ะ ท่านประธาน”

“ว๊ายย”

ตุ่บ

ขณะที่ไพลินลุกจะเก็บเอกสารเเต่กลับสะดุดล้มเเต่ดีที่คนร่างสูงรับเธอไว้ทัน

ทั้งคู่อยู่ในท่าที่ดูเหมือนกำลังทำอะไรกันอยู่มือหนาประคองเอวเธอไว้

เเขนเรียวเล็กคล้องคอเขาไว้ทัน

“...”

เขาสองคนไม่รู้หรอกว่ามีคนเห็นเข้ามาเห็นไม่ทันตอนที่เธอล้มเเต่เห็นภาพบาดตาบาดใจเเทน

พรีมเธอไม่ได้เคาะประตูเเล้วเดินเข้าทันที่จะเห็นภาพที่ทำร้ายจิตใจเเบบนั้น

“อึก..”

คนตัวเล็กวิ่งออกไปพร้อมน้ำตาคลออยู่ในดวงตากลมโตคู่นั้น

“เป็นไรป่ะมึง”

กรีนถามเพื่อนรักเขาพลางดึงสูทให้ตึงเหมือนเดิม

“ไม่ ขอบใจมากมึง”

“เเล้วกลับไงไอ้นายมารับอ่อ”

“เเน่นอนสิจ้ะ ผัวมารับ”

นายเพื่อนในเเก๊งอีกคนหนึ่งที่คบกับไพลินตั้งเเต่ตอนเรียนมหาลัย

ด้านพรีม

“ฮึก คนใจร้าย”

เธอเดินร้องอยู่ริมทางที่มีตึกสูงมากมายล้อมรอบ

เเล้วร่างน้อยก็หยุดเดินเเล้วยืนร้องสะอื้นอยู่หน้าบริษัทรายการทีวีชื่อดัง

“ฮึก ฮือ ฮือ”

“คุณครับมีอะไรให้ผมช่วยมั้ย”

เสียงผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาทักเธอที่ก้มหน้าก้มตาร้องไห้อยู่

“อึก ดีน”

“เห้ย! พรีมร้องทำไม”

“ฮือ เขาไม่รักกูเเล้ว อึก”

“ทะเลาะกับพี่กรีนมาหรอ”

ดีนยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เธอเช็ดน้ำตาที่เปอะเปื้อนอยู่

“ดีนว่างมั้ย อึก”

“พึ่งเลิกงานพอดีอ่ะ”

“ไปนั่งเป็นเพื่อนหน่อยดิ ฮึก”

“อื้ม ได้ดิ”

เขาขับรถออกไปตามจุดหมายที่เธอบอก

@DNA CLUB

เธอขอให้ดีนมานั่งดื่มเป็นเพื่อนเธอ

“มันเกิดไรขึ้น?”

เธอกระดกเเก้วเหล้าในมือเเล้วเล่าเรื่องให้ดีนฟัง

“ฮึก กูเห็นเองกับตาอ่ะดีน อึก”

“ได้คุยกับพี่เขารึยัง”

“ไม่ ฮืออ”

ตั้งเเต่มาเธอเอาเเต่ดื่มเหล้าเเล้วเอาเเต่ร้องห่มร้องไห้

“ต้องเคลียร์กันดีๆสิ”

“คนหลายใจเเบบนั้น ฮึก ไม่อยากเจอ”

“พอเเล้วเดี๋ยวเมา”

“ไม่เมา ฮึก”

1ชั่วโมงผ่านไป

ด้านกรีน

“คุณกรีนคะ”

“ครับ”

เขากับเลขากำลังเดินออกจากห้องประชุม

“เห็นท่ารีร้อน รีบไปหาคุณพรีมหรอคะ”

“หาพรีม?”

“คุณพรีมเธอน่ารักนะคะ”

เลขายิ้มเเล้วพูดเสริมต่อ

“เอาขนมมาฝากทุกคนเลยค่ะ”

กรีนทำหน้างงใส่เธอเพราะเขายังไม่เจอเธอเข้ามาที่บริษัทเลยด้วยซ้ำ

“พรีมไม่ได้มาหนิคับ”

“มาสิคะ เธอมาถามว่าคุณอยู่ไหนค่ะ”

“มาประมาณกี่โมง?”

“ก่อนเข้าประชุมครู่นึงค่ะ”

เเล้วทำไมเธอไม่เข้ามาหาผมหรืออาจจะมีเรื่องด่วน

Rrrr

เสียงโทรศัพท์คนตัวเล็กดังขึ้น

“รับสิพรีม”

“คนหลายใจโทรมาา~ม่ายรับบ”

“เเกเมามากเเล้วกลับกันเถอะ”

“ม่ายยย”

คนตัวเล็กบ่นอู้อี้เธอเมามากหลังจากที่ดื่มไปหลายเเก้ว

[พรีม หนูอยู่ไหน?]

“คนใจร้ายย ฮึก ใจร้ายที่สุด”

[ทำไมเสียงดังอยู่ไหนบอกเค้ามา]

“ม่ายยย~ไม่อยากเจอหน้าคนใจร้าย ฮึก”

[เมาหรอ!]

“ม่ายยยเมา เดินตรงม๊ากก”

“พรีมเเกเมามากเเล้ว”

ดีนเห็นคนตัวเล็กคุยโทรศัพท์อยู่นานเเล้วนี่ก็เริ่มดึกมากเเล้วเธอควรกลับไปพัก

[เเม่งเอ้ย! อยู่กับไอเวรนั้น!!]

“ช่ายอยู่กับดีนนน”

“ดีนจายยยดีที่ฉุดเยยย”

[ขอพี่คุยกับมันหน่อย]

“ฮะโหลครับพี่”

ดีนรับสายต่อจากพรีมที่นั่งงัวเงียอยู่

“อยู่ DNA CLUB ครับ”

[ดูพรีมก่อนกูกำลังไป]

ตู้ด ตู้ด ตู้ด

คนตัวเล็กไม่ยอมวางเเก้วที่เธอดื่มอยู่ในมือ

10 นาทีผ่านไป

“นายยย~นี่ครายย”

“เราดีน พรีมเมาเเล้วนะหยุดกินเถอะ”

ร่างสูงที่นั่งข้างๆจะเเย่งเเก้วในมือเธอมาเเต่คนตัวเล็กไม่ยอมปล่อย

“นายยยขอจุ้บหน่อย อึก”

“พรีมนั่งนิ่งๆ”

พรีมไม่ยอมนั่งเธอกำลังจับใบหน้าหล่อมาประกบปากในลึกๆเธอเเค่อยากทำผิดต่อเขาบ้าง

“ไอสัส!!”

ผั๊วะ

ดีนโดนหมัดของกรีนซัดเข้าหน้าไปเต็มๆ

ภาพที่เขาเห็นคือหน้าทั้งสองคนใกล้กันจนเเทบจูบกันได้อยู่เเล้ว

“ฮึก ฮือ ปล่อยยนะ”

“เธอกินไปเยอะขนาดนี้เลยหรอวะ”

กรีนมองไปยังโต๊ะฝั่งเธอทีีมีเเก้วเหล้าหลายชนิดวางอยู่หลายเเก้ว

“ฮึก ดีนนน”

เขาจับเเขนเเล้วดึงคนตัวเล็กกลับไปที่รถ

“มาที่นี่ทำไมไม่บอก!”

เขาหัวเสียจนสมองเเทบจะระเบิดออกมาอยู่เเล้ว

“ปล่อยย อึก คนใจร้ายย”

เธอยังไม่สร่างเมายืนตัวโอนเอนไปมาอยู่ไม่ยอมขึ้นรถไป

“กลับห้อง!”

“ไม่กลับ ฮืออ อึก”

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นอะไรเมื่อเช้ายังคุยกันดีอยู่เลย

“พรีม เป็นอะไรร้องทำไม”

ตุบ ตุ่บ

มือเล็กทุบอกเเกร่งอย่างนึกโกรธที่เขาทำเธอเจ็บไม่รู้กี่รอบ

“ปล่อย!พรีมไม่ไปกับพี่เเล้ว”

“ขึ้นรถอย่าให้พี่ต้องดุ“

เขาเันตัวเธอขึ้นรถบเเล้วรีบขับรถออก

“จอดด อึก”

“พี่จะคุยด้วยดีๆพรีมอย่าดื้อ”

@คอนโด

เขาอุ้มเธอขึ้นมาจนถึงห้องคนตัวเล็กเอาเเต่ดิ้นไม่หยุดนิ่ง

“ปล่อยยย”

ฤทธิ์เเอลกอฮอล์ทำให้เธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

“เมื่อกี้ปากจะชนกับมันอยู่เเล้ว!!รู้ตัวมั้ย”

“พรีมจะจูบเขา!! ฮึก”

“ผัวยืนอยู่นี่! ทำบ้าไรของเธอวะ”

“พี่ไปทำอะไรไว้ล่ะ ไอคนใจร้าย!”

“พรีมอย่ายั่วโมโหพี่”

“จะทำไม!!”

กรีนจับเธอกดลงไปกับเตียงเเล้วรวบสองเเขนเรียวเเน่นเหนือหัว

“กรี๊ดดดปล่อยนะ”

“ทำผิดก็ต้องโดนลงโทษ!”

เขาถอดเสื้อผ้าเธอออกหมดเเล้วฟัดร่างกายคนใต้ร่างเเบบอารมณ์โกรธ

สวบ สวบ

“กรี๊ดด ฮึก มะ มันเจ็บ”

ท่อนเอ็นยังเสียบพรวดเข้ามาในร่องสวาทอย่างเร็วโดยที่ร่องเธอยังเเห้งสนิท

ทำให้เธอเจ็บเพราะเขาไม่เล้าโลมอะไร

“ไม่คุยดีๆก็จมเตียงละกัน”

กรีนกระเเทกอย่างเเรงด้วยความหงุดหงิดเขาเอาอารมณ์โกรธมาลงกับร่างน้อย

“ฮึก จะทำไรก็เชิญ! เพราะพี่จะไม่ได้ทำอีก!”

พรีมเจ็บเเปลบไปทั่วร่างกายเธอไม่ได้มีอารมณ์ร่วมด้วยทำให้ไม่มีน้ำไหลหล่อลื่นอะไรเลย

“พรีม!! หยุดประชด”

ปั่บ ปั่บ ปั่บ

“อื้ออ”

เธอกลั้นเสียงครางไว้ไม่ยอมให้คนเอาเเต่ใจได้ใจไปมากกว่านี้

“เสียวก็คราง”

พรีมนึกอยากยั่วโมโหให้เขาเป็นบ้าไปเลย

“อ๊า ดีน อ๊ะๆ”

“พรีม!! ไปร้องหามันทำไมวะ”

“ดีนขา~ งื้ออ พรีมเจ็บ”

“ไอสัส!เเม่ง”

ปั่บ ปั่บ ปั่บ

เอวสอบกระเเทกหนักหน่วงเข้าออกเป็นจังหวะ

“อ่าส์ ซี๊ดส์”

“อิ๊ ดีนน พรีมจะไม่ไหว อ๊า”

“หยุดเรียกชื่อไอเหี้ยนั่น!”

“อ๊ะ ดีน”

สวบ สวบ สวบ

“พอใจเเล้วก็ปล่อย!”

พอเขาเสร็จกิจกรรมรักที่รุนเเรงเธอก็รีบใส่เสื้อผ้าเเล้วพูดกับร่างสูงว่า..

“พรีม หนูใจเย็นเเล้วคุยกันดีๆ”

“เมื่อกี้ที่พี่ทำมันเรียกใจเย็นหรอ!”

“ก็เธอทำพี่โมโหเองนะ”

“คนรักกันเขาไม่ทำกันเเบบนี้หรอก”

น้ำตาคนตัวเล็กหยดเปื้อนใบหน้าอีกครั้ง

“หนูอย่าร้อง”

“พี่กรีน เราเลิกกันเหอะ”

กรีนลงขึ้นจากเตียงเเล้วจะเข้าไปกอดเธอไว้

“ไม่เลิก พี่รักพรีมมากนะ”

“หนูเหนื่อยเเล้วจริงๆเราอย่าเจอกันอีกเลยนะ”

เธอพ่นคำพวกนั้นออกมาเเบบที่ไม่ค่อยได้คิดไตร่ตรองมากนัก

เธอทำตามความรู้สึกถ้าเขาไม่ได้รักเธอเเล้วก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องอยู่ต่อ

“พรีม..ไม่เลิกนะ พี่ไม่เลิก”

“ฮึก พีี่ใจร้อนใส่หนู”

“พี่เคยสัญญาว่าถ้าหนูไม่พร้อมพี่จะไม่ทำ”

“หลังๆเราไม่มีเวลาอยู่ด้วยกันเลย”

“พี่เอาเเต่ทำงานรู้มั้ยว่าหนูก็เหงาเป็น”

“พี่เป็นเเบบนี้ไม่ต่างอพไรจากป๊าหนูหรอก”

“พรีมเกลียดคนเเบบนั้นที่สุด!”

ปัง!

จังหวะที่เขากำลังเผลอก้มหน้าสำนึกผิดกับสิ่งที่เขาทำคนตัวเล็กก็หยิบของๆเธอเเล้ววิ่งออกจากห้องไป

กรีนรีบใส่เสื้อผ้าเเล้วตามเธอไป

เเต่ก็ไม่เห็นวี่เเววคนตัวเล็กเเล้ว..

.

.

.

ความคิดเห็น